رای شماره 1269 هیات عمومی دیوان عدالت اداری با موضوع ابطال بند 3 تبصره 3 تعرفه عوارض و بهای خدمات محلی سال 1400 شورای اسلامی شاهرود در خصوص نحوه محاسبه عوارض زیربنای یک واحد مسکونی برابر ضوابط طرح جامع و تفصیلی، کمیسیون ماده 5 و کمیسیون ماده 100 قانون شهرداری‌ها

شماره 0004363 – 1/8/1401 بسمه تعالی جناب آقای اکبرپور رئیس هیات مدیره و مدیرعامل محترم روزنامه رسمی جمهوری اسلامی ایران یک نسخه از رای هیات عمومی دیوان عدالت اداری به شماره دادنامه 140109970905811269 مورخ 12/7/1401 با موضوع : «بند 3 تبصره 3 از تعرفه نحوه محاسبه عوارض زیربنا یک واحد مسکونی برابر ضوابط طرح جامع و تفصیلی، کمیسیون ماده 5 و ماده 100 قانون شهرداری‌ها که در قالب تعرفه عوارض محلی سال 1400 شهرداری شاهرود به تصویب شورای اسلامی این شهر رسیده، ابطال شد.» جهت درج در روزنامه رسمی به پیوست ارسال می‌گردد. مدیر کل هیات عمومی و هیات‌های تخصصی دیوان عدالت اداری – یدالله اسمعیلی فرد شماره دادنامه: 140109970905811269 تاریخ دادنامه: 12؍7؍1401 شماره پرونده: 0004363 مرجع رسیدگی: هیات عمومی دیوان عدالت اداری شاکی: آقای مهرداد کلاته جاری موضوع شکایت و خواسته: ابطال بند 3 از تبصره 3 از دفترچه عوارض و بهای خدمات محلی سال 1400 شورای اسلامی شهر شاهرود تحت عنوان نحوه محاسبه عوارض زیربنا یک واحد مسکونی برابر ضوابط طرح جامع و تفصیلی، کمیسیون ماده 5 و کمیسیون ماده 100 قانون شهرداری‌ها گردش کار: شاکی به موجب دادخواستی ابطال بند 3 از تبصره 3 از دفترچه عوارض و بهای خدمات محلی سال 1400 شورای اسلامی شهر شاهرود تحت عنوان نحوه محاسبه عوارض زیربنا یک واحد مسکونی برابر ضوابط طرح جامع و تفصیلی، کمیسیون ماده 5 و کمیسیون ماده 100 قانون شهرداری‌ها را خواستار شده و در جهت تبیین خواسته به‌طور خلاصه اعلام کرده است که: " مصوبه مغایر با تبصره 5 ماده 100 قانون شهرداری و دادنامه‌های هیات عمومی از جمله رای شماره 1941-76 و 2283-77 است لذا تقاضای اقدام قانونی دارد. " متن مقرره مورد شکایت به شرح زیر است: " دفترچه عوارض 1400 شورای اسلامی شهر شاهرود نحوه محاسبه عوارض زیربنای یک واحد مسکونی برابر ضوابط طرح جامع و تفصیلی، کمیسیون ماده 5 و کمیسیون ماده 100 قانون شهرداری‌ها: ............. تبصره 3- نحوه محاسبه عوارض زیربنای تبدیل کل یا قسمتی از فضای پارکینگ یا سرایداری به فضای مسکونی یا تبدیل کل یا قسمتی از فضای پیلوت یا زیرزمین (نوع استفاده به جز پارکینگ) تحت هر عنوان و شرایطی به فضای مسکونی به صورت تکمیلی یا مستقل با توجه به نوع کاربری قرار آراء صادره طبق جداول 1 الی 4 به شرح ذیل می‌باشد: 1- در صورتی که برای واحد مربوطه و واحدهای دیگر کسری پارکینگ ایجاد نماید به ازای هر مترمربع برابر 1H1 قابل محاسبه و وصول می‌باشد. 2- در صورتی که برای واحد مربوطه و واحدهای دیگر یک واحد کسری پارکینگ ایجاد نماید به ازای هر مترمربع بنای تبدیلی 2H3 قابل محاسبه و وصول می‌باشد. 3- در صورتی که برای واحد مربوطه و واحدهای دیگر بیش از یک واحد کسری پارکینگ ایجاد نماید به ازای هر مترمربع بنای تبدیل 3H1 قابل محاسبه و وصول می‌باشد. " علی رغم ارسال و ابلاغ نسخه دوم دادخواست وضمائم آن برای طرف شکایت تا زمان رسیدگی به پرونده هیچ پاسخی واصل نشده است. هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ 12؍7؍1401 با حضور رئیس و معاونین دیوان عدالت اداری و روسا و مستشاران و دادرسان شعب دیوان تشکیل شد و پس از بحث و بررسی با اکثریت آراء به شرح زیر به صدور رای مبادرت کرده است. رای هیات عمومی اولا: براساس آرای متعدد هیات عمومی دیوان عدالت اداری از جمله رای اخیرالصدور شماره 140109970905811129-15؍6؍1401 این هیات، وضع عوارض برای کسری، حذف یا عدم تامین پارکینگ توسط شوراهای اسلامی شهر مغایر با قانون و خارج از حدود اختیار تشخیص و ابطال شده است. ثانیا: هرچند براساس بند 16 ماده 80 قانون تشکیلات، وظایف و انتخابات شوراهای اسلامی کشور و انتخاب شهرداران مصوب سال 1375 با اصلاحات بعدی، تصویب لوایح برقراری یا لغو عوارض شهر و همچنین تغییر نوع و میزان آن با در نظر گرفتن سیاست‌های عمومی دولت که از سوی وزارت کشور اعلام می‌شود، از جمله وظایف و مسئولیت‌های شوراهای اسلامی شهر است، ولی هیات عمومی دیوان عدالت اداری براساس آرای متعدد خود از جمله آرای شماره 1030-12؍10؍1396 و 1748-18؍11؍1399 وضع عوارض برای بناهای احداثی ابقاء شده در کمیسیون ماده 100 قانون شهرداری را صرفا در رابطه با عوارض صدور پروانه ساخت مورد تایید قرار داده و وضع عوارضی جز عوارض مذکور به میزان چند برابر، از مصادیق عوارض مضاعف محسوب می‌شود و در نتیجه شوراهای اسلامی شهر صلاحیتی برای وضع عوارض به لحاظ کسری پارکینگ و اعمال مجازات ندارند. بنا به مراتب فوق، بند 3 تبصره 3 از تعرفه نحوه محاسبه عوارض زیربنا یک واحد مسکونی برابر ضوابط طرح جامع و تفصیلی، کمیسیون ماده 5 و کمیسیون ماده 100 قانون شهرداری‌ها که در قالب تعرفه عوارض محلی سال 1400 شهرداری شاهرود به تصویب شورای اسلامی این شهر رسیده و بر اساس آن مقرر شده است که: «در صورتی که برای واحد مربوطه و واحدهای دیگر بیش از یک واحد کسری پارکینگ ایجاد نماید به ازای هر متر مربع بنای تبدیل 3H1 قابل محاسبه و وصول می‌باشد»، خلاف قانون و خارج از حدود اختیار است و مستند به بند 1 ماده 12 و ماده 88 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال 1392 ابطال می‌شود./ حکمتعلی مظفری رئیس هیات عمومی دیوان عدالت اداری