ماده 1اصلاحی ۱۳۶۰/۰۹/۰۸
حداکثر مبلغ وام مسکن قابل پرداخت بمنظور ساخت یا خرید مسکن توسط بانکها، وزارتخانهها، موسسات و شرکتهای دولتی یا وابسته بدولت، شهرداریها، دانشگاهها و سازمانهائیکه شمول حکم مستلزم ذکر نام آنها باشد از تاریخ تصویب این قانون بشرح زیر تعیین میگردد: 1 خانوادههای تا 3 نفر 3000000 ریال 2 خانوادههای تا 5 نفر 3500000 ریال 3 خانوادههای از 5 نفر ببالا 4000000 ریال
جمع پرداخت وام به افراد یک خانواده از مبالغ تعیین شده در فوق تجاوز نخواهد کرد.
درصد وام قابل پرداخت نسبت به قیمت ارزیابی شده واحد مسکونی بین 70 تا 100 درصد قیمت ارزیابی میباشد و این درصد با عکس میزان دارائی متقاضی رابطه خواهد داشت.
زمان باز پرداخت 15 تا 20 سال میباشد که متناسب با درآمد خانواده تعیین خواهد شد.
افراد یک خانواده فقط از یک محل حق گرفتن وام دارند و در صورت ثبوت خلاف آن بیشترین وام تبدیل بحال و وصول خواهد شد.
به خانواده هائیکه هریک از افراد آن در حال حاضر از وام مسکن استفاده میکنند وام تعلق نخواهد گرفت.
منظور از خانواده در این ماده واحده عبارتست از زن و شوهر و فرزندان تحت تکفل آنها و همچنین پدر و مادر زوجین در صورت تکفل آنها.
تشخیص درآمد خانواده در مورد کارکنان دولتی با اداره کارگزینی مربوطه و در مورد بخش خصوصی با مدیران مربوط میباشد و در مورد افراد آزاد تشخیص با بانک از طریق مراجعه به هیئت امناء مساجد محل و یا امام جماعت مسجد و یا مراجع معتمد محلی دیگری که بانک تعیین خواهد نمود.
ماده 2الحاقی ۱۳۶۰/۰۹/۰۸
حداکثر وام مسکن قابل پرداخت به متقاضیان ساخت یا خرید مسکن در شهرکهائی که تحت مدیریت دولتی اداره میشوند در مورد پرداختوامهای بیش از چهار میلیون ریال منوط به آنکه متقاضی پنجاه درصد بهای عرصه و اعیان واحد مسکونی را پرداخت نماید با تشخیص و موافقتوزارت مسکن و شهرسازی بلامانع است.
تبصرهالحاقی ۱۳۶۰/۰۹/۰۸
آئیننامه اجرائی پرداخت اینگونه وامها با تصویب وزارت مسکن و شهرسازی میباشد.
شورای انقلاب جمهوری اسلامی ایران