قانون موافقت‌نامه حمل‌ونقل بین‌المللی جاده‌ای کالا و مسافر بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری کرواسی

اصطلاح«متصدی حمل‌ونقل » عبارت است از هر شخص حقیقی یا حقوقی که به ترتیب در جمهوری اسلامی ایران بر طبق قوانین و مقررات کشور خود مجاز به انجام حمل‌ونقل بین‌المللی مسافر و کالا از طریق جاده می‌باشد.

اصطلاح«وسیله نقلیه» عبارت است از هر وسیله نقلیه جاده‌ای موتوری که : الف – برای حمل بیش از نه نفر از جمله راننده ( وسیله نقلیه مسافربری ) یا برای حمل‌ونقل کالا( وسیله نقلیه باربری) ساخته شده می‌باشد. ب – در قلمرو هر یک از طرفهای متعاهد به ثبت رسیده باشد( در خصوص وسیله نقلیه مفصل دار، ثبت کشنده مورد نیاز می‌باشد) اصطلاح وسیله نقلیه عبارت است از هر وسیله نقلیه واحد و یا ترکیبی از یک وسیله نقلیه با نیمه یدک یا یدک.

حمل‌ونقل مسافر تحت شرایط ذیل از تحصیل پروانه معاف خواهد بود: الف – حمل‌ونقل مسافر با وسیله نقلیه معین در طول تمام مسافرتی که در آن نقاط مبداء و مقصد در قلمرو «طرف متعاهدی» که وسیله نقلیه در آنجا به ثبت رسیده است واقع بوده و در طول مسیر یا به هنگام توقف در خارج از کشور مذکور، هیچ مسافری به‌وسیله نقلیه سوار یا از شان پیاده نشود (مسافرت دربست ). ب – حمل‌ونقل یک گروه مسافر از نقطه‌ای واقع در کشور محل ثبت وسیله نقلیه به نقطه‌ای دیگر واقع در قلمرو طرف متعاهد به شرط اینکه وسیله نقلیه مزبور قلمرو طرف متعاهد یاد شده را بدون مسافرترک کند. ج – مسافرت دربست به صورت عبوری از طریق قلمرو«طرف متعاهد» دیگر.

جهت اجرای عملیات حمل‌ونقل بند(1) فوق الذکر وسیله نقلیه باید دارای صورت مشخصات سفر باشد تا در صورت درخواست مقامات صلاحیتدار به آنان ارائه گردد. محتوی و شکل صورت مشخصات سفر با توافق مقامات صلاحیتدار طرفهای متعاهد یا در گروه مشترکی که مطابق با ماده (12) این موافقت‌نامه تشکیل می‌شود، تعیین خواهد شد.

کلیه انواع دیگر عملیات حمل‌ونقل مسافر به استثناء بند (1) فوق الذکر، منوط به مجوزی است که پس از هماهنگی با مقامات صلاحیتدار طرفهای متعاهد صادر خواهد شد.

وسایل نقلیه‌ای که به‌طور موقت وارد قلمرو طرف متعاهد دیگر می‌شود از پرداخت عوارض و مالیاتهای ورود معاف بوده و مشمول ممنوعیتها و محدودیتهای وارداتی طبق قوانین و مقررات داخلی طرف متعاهد مربوط نخواهد بود.

مواد سوختی موجود در مخازن سوخت استاندارد وسیله نقلیه یکی از طرفهای متعاهد که به‌طور موقت به قلمرو طرف متعاهد دیگر وارد می‌شود از پرداخت عوارض و مالیاتهای ورود معاف بوده و مشمول ممنوعیت و محدودیتهای وارداتی نخواهد بود، مشروط بر آنکه مخازن مزبور از ابتدا توسط کارخانه سازنده وسیله نقلیه بر روی آن نصب شده باشد.

قطعات یدکی وارد شده به منظور تعمیر یک وسیله نقلیه معین که قبلا مطابق با شرایط بند (1) این ماده وارد گردیده ، به صورت موقت بدون ممنوعیت و محدودیت وارداتی از پرداخت عوارض و مالیاتهای ورود معاف خواهد بود. طرفهای متعاهد ممکن است لازم بدانند که جهت این‌گونه قطعات پروانه موقت وارداتی ثبت گردد. قطعات یدکی تعویض شده می‌بایست تحت نظارت مقامات ذی ربط گمرکی و یا بر طبق قوانین و مقررات ملی کشور که قطعات یاد شده به قلمرو آن وارد گردیده است، ترخیص ، یا عودت داده شود.

خدمه وسایل نقلیه جاده‌ای مجاز خواهند بود لوازم شخصی و وسایل و ابزار تعمیر را عرفا در وسیله نقلیه با خود دارند و در طول سفر مورد نیاز می‌باشد، به‌طور موقت با خود حمل نمایند.

مقامات صلاحیتدار طرفهای متعاهد نظارت خواهند کرد که متصدیان حمل‌ونقل ، مقررات موافقت‌نامه حاضر را رعایت نمایند.

مقامات طرف متعاهدی که وسیله نقلیه در آنجا به ثبت رسیده است، موظفند بنا بر درخواست مقامات صلاحیتدار طرف متعاهد دیگر، در مورد متصدیان حمل‌ونقل یا رانندگان وسایل نقلیه خود که در قلمرو طرف متعاهد اخیر الذکر از مقررات موافقت‌نامه حاضر و نیز از قوانین و مقررات لازم الاجرای مربوط به عبور و مرور و حمل‌ونقل در آن قلمرو تخطی نموده‌اند، اقدامات زیر را معمول دارند: الف – اخطار ب – سلب اجازه جهت انجام حمل‌ونقل به‌طور موقت ، جزئی یا کلی در قلمرو طرف متعاهدی که تخلف در آنجا وقوع یافته است، بر اساس هماهنگی مقامات صلاحیتدار طرف‌های متعاهد.

مقامات صلاحیتدار طرف متعاهدی که چنین تدابیری را به نحو مصرح در بند (2) این ماده اتخاذ نموده‌اند، مقامات صلاحیتدار طرف متعاهد دیگر را از اقدامات به عمل آمده مطلع خواهند نمود.

این ماده بدون هیچ‌گونه لطمه‌ای به اقدامات مقتضی مقرر طبق قانون که توسط دادگاهها یا مقامات اجرائی طرف متعاهدی که تخلف در آن قلمرو صورت گرفته است ، به اجراء گذارده خواهد شد.

به منظور نظارت بر اجرای این موافقت‌نامه و بررسی مسائل و مشکلات حل نشده در حداقل زمان ممکن، مقامات صلاحیتدار طرفهای متعاهد کارگروه مشترکی مرکب از نمایندگان خود را تشکیل خواهند داد. وظایف کار گروه مشترک به شرح زیر می‌باشد: الف – بررسی و ارائه پیشنهادات جهت برطرف نمودن مشکلات احتمالی مندرج در ماده (11) این موافقت‌نامه که مستقیما توسط مقامات صلاحیتدار دو طرف حل و فصل نگردیده است. ب – بررسی تمامی مشکلات مربوط دیگر که در حیطه این موافقت‌نامه بوده و ارائه پیشنهادات جهت حل موارد مزبور. ج – رسیدگی به سایر مشکلات مربوط به حمل‌ونقل جاده‌ای که باید به‌طور دو جانبه مورد توافق طرفها قرار گیرد. کار گروه مشترک می‌تواند پیشنهاد اصلاح هر ماده از این موافقت‌نامه را ارائه و جهت تصویب مقامات صلاحیتدار ارسال دارد. طرفهای متعاهد ملزم به اجرای تصمیمات متخذه توسط کار گروه مشترک می‌باشند.

کار گروه مشترک بنا به درخواست مقامات صلاحیتدار هر یک از طرفهای متعاهد به‌طور متناوب در قلمرو هر یک از طرفهای متعاد تشکیل جلسه خواهد داد.

طرفهای متعاهد یکدیگر را کتبا از طریق مجاری دیپلماتیک مطلع خواهند نمود که به کلیه شرایط بر طبق مقررات ملی خود درباره لازم الاجراء شدن این موافقت‌نامه عمل نموده‌اند . این موافقت‌نامه سی روز پس از وصول آخرین اعلامیه به مورد اجراء گذارده خواهد شد.

این موافقت‌نامه پس از لازم الاجراء شدن برای یک دوره سه ساله معتبر بوده و پس از دوره نیز خود به خود تمدید می‌شود مگر آنکه یکی از طرفهای متعاهد طی اعلامیه شش ماهه از طریق مجاری دیپلماتیک انقضای آن را اعلام نماید. این موافقت‌نامه به تاریخ هشتم خرداد ماه یکهزار و سیصد وهفتاد و چهار هجری شمسی در شهر زاگرب مرکز جمهوری کرواسی ، در یک مقدمه و سیزده ماده در دو نسخه اصلی به زبانهای فارسی، کرواسی و انگلیسی به امضاء رسید. کلیه متون دارای اعتبار یکسان بوده و در صورت بروز اختلاف در تفسیر ، متن انگلیسی معتبر خواهد بود. از طرف از طرف دولت جمهوری اسلامی ایران دولت جمهوری کرواسی