قانون موافقت‌نامه کشتیرانی تجاری - دریایی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری قبرس

موافقت‌نامه کشتیرانی تجاری، دریایی بین دولت جمهوری اسلامی‌ایران و دولت جمهوری قبرس مشتمل بر یک مقدمه و شانزده ماده به شرح پیوست تصویب و اجازه مبادله اسناد آن داده می‌شود.

تعاریف ازنظر این موافقت‌نامه: 1 - اصطلاح «کشتی طرف متعاهد» به هر شناور تجاری اطلاق می‌شود که مطابق قوانین و مقررات هر یک از طرفهای متعاهد به ثبت رسیده و تحت پرچم آن تردد کند. این اصطلاح شامل شناورهای زیر نمی‌شود: الف - کشتی‌های جنگی و سایر شناورهائی که در خدمت نیروهای مسلح هستند. ب - شناورهای تحقیقاتی (آب نگاری، اقیانوس‌شناسی و علمی). پ - شناورهای ماهیگیری. ت - شناورهای تفریحی، دولتی، بیمارستانی و سایر شناورهائی که فعالیت‌های غیرتجاری انجام می‌دهند. 2 - اصطلاح «خدمه» شامل هر شخصی از جمله فرمانده است که در کشتی هر یک از طرفهای متعاهد به کار گمارده شده، تصدی اعمال مربوط به راهبری عملیات یا نگهداری کشتی را به عهده داشته و نام وی در فهرست خدمه کشتی درج گردیده و دارای گذرنامه دریانوردی باشد. 3 - اصطلاح «قلمرو» درمورد هر یک از طرفهای متعاهد به مناطق تحت حاکمیت یا صلاحیت آن‌ها اطلاق می‌شود، مگر آن که سیاق عبارت به نحو دیگری اقتضا کند. 4 - اصطلاح «مسافر» به شخصی اطلاق می‌شود که بدون آن که مستخدم کشتی هر‌یک از طرفهای متعاهد بوده و یا به انجام کاری در آن اشتغال داشته باشد، به‌وسیله آن‌کشتی حمل شود. 5 - اصطلاح «بندر» به محلی اطلاق می‌شود که دارای موقعیت و تاسیسات بندری از جمله لنگرگاه طبیعی بوده و به روی کشتیرانی بازرگانی بین‌المللی باز باشد. 6 - اصطلاح «مقامات صلاحیتدار» عبارتند از: وزارت راه و شهرسازی (سازمان بنادر و کشتیرانی) در جمهوری اسلامی ایران و وزارت کار و ارتباطات در قبرس در صورتی که هر یک از مقامات صلاحیتدار مزبور تغییر نمایند، نام مقام جدید ازطریق مجاری دیپلماتیک اعلام خواهد شد.

همکاری طرفهای متعاهد همه امکانات خود را برای توسعه همکاری‌هایی در زمینه کشتیرانی تجاری طبق قوانین داخلی خود به کار خواهند گرفت. این همکاری از جمله شامل موارد ذیل می‌باشد: - عملیات تجسس و نجات؛ - جلوگیری از آلودگی دریایی؛ - نظارت بر آمد و شد دریایی؛ - تحقیقات آب‌نگاری؛ - تبادل اطلاعات.

همکاری میان سازمانهای مسوول طرفهای متعاهد مساعدتهای لازم را به منظور همکاری میان سازمانهای مسوول امور دریایی و اشخاص مرتبط با فعالیت‌های کشتیرانی تجاری یکدیگر به عمل خواهند آورد.

تسهیل حمل‌ونقل 1 - طرفهای متعاهد توافق می‌نمایند : الف - کشتی‌های خود را به حمل‌ونقل کالا میان بنادر دو کشور ترغیب نمایند. ب - در رفع موانعی که ممکن است از توسعه حمل‌ونقل دریایی بین دو کشور‌جلوگیری به عمل آورد همکاری نمایند. پ - از اشتغال کشتی‌های طرف متعاهد دیگر به حمل کالا از بنادر آن طرف به بنادر کشورهای طرف ثالث و بالعکس ممانعت به عمل نیاورند. 2 - مفاد بند (1) این ماده به حقوق کشتی‌هایی که تحت پرچم کشورهای ثالث به حمل‌ونقل تجاری دریایی بین بنادر طرفهای متعاهد و یا بین بنادر یکی از طرفهای متعاهد و بنادر کشور ثالث مبادرت می‌ورزند، لطمه‌ای وارد نخواهد کرد.

رفتار ملی 1 - هر یک از طرفهای متعاهد نسبت به کشتی‌های طرف متعاهد دیگر، محموله‌ها، خدمه و مسافران آن‌ها در موارد زیر همان رفتاری را خواهد داشت که با کشتی‌های خود که برای حمل‌ونقل دریایی بین‌المللی مورد استفاده قرار گیرند، معمول می‌دارد: الف - ورود و خروج کشتی‌ها به آبهای سرزمینی و بنادر؛ ب - توقف کشتی‌ها در بنادر، استفاده از بنادر برای عملیات تخلیه و بارگیری و‌استفاده بندری؛ پ - سوار و پیاده کردن مسافر؛ ت - استفاده از خدمات مربوط به کشتیرانی تجاری - دریایی و همچنین عملیات‌مربوط. 2 - مفاد بند (1) این ماده شامل موارد ذیل نخواهد بود: الف - فعالیتهائی که براساس قوانین داخلی هر یک از طرفهای متعاهد منحصرا دراختیار موسسات و سازمانهای متبوع آن‌ها است؛ ب - مقررات مربوط به پذیرش و اقامت خارجیان در قلمرو هر یک از طرفهای متعاهد؛ پ - مقررات مربوط به راهنمایی اجباری کشتی‌های خارجی؛ ت - استفاده از بنادری که به روی کشتی‌های خارجی باز نمی‌باشد.

جلوگیری از تاخیر طرفهای متعاهد در چارچوب قوانین و مقررات بندری خود و براساس مفاد معاهدات بین‌المللی اقدامات لازم را برای تسهیل و تسریع عملیات حمل‌ونقل دریایی و‌جلوگیری از معطلی‌های غیرضروری کشتی‌های طرف متعاهد دیگر در بنادرشان به عمل خواهند آورد.

شناسایی گواهینامه‌ها 1 - اسناد ثبت و تابعیت کشتی‌های هرکدام از طرفهای متعاهد که براساس مقررات توسط مقامهای صلاحیتدار آن طرف متعاهد صادر شده و نیز گواهینامه‌های اندازه‌گیری ظرفیت و سایر اسناد کشتی که با رعایت ضوابط کنوانسیونهای بین‌المللی مربوطه توسط مقامهای صلاحتیدار یکی از طرفهای متعاهد صادر شده و یا مورد شناسایی قرار گرفته باشد، توسط مقامهای طرف متعاهد دیگر به رسمیت شناخته خواهد شد. 2 - محاسبه حقوق و عوارض بندری براساس گواهینامه‌های اندازه‌گیری ظرفیت کشتی‌های طرفهای متعاهد انجام خواهد گرفت.

شناسایی مدارک خدمه هر یک از طرفهای متعاهد مدارک شناسایی خدمه کشتی را که توسط مقامهای صلاحیتدار طرف متعاهد دیگر صادر یا مورد شناسایی قرار گرفته است، به رسمیت خواهد شناخت. مدارک شناسائی مزبور به شرح ذیل است: برای خدمه کشتی‌های جمهوری اسلامی ایران گذرنامه دریانوردی (Seafarer,s Identity Document) برای خدمه کشتی‌های جمهوری قبرس شناسنامه دریانوردی و پاسپورت که توسط وزارت کشور صادر می‌شود. (Seaman,s Book and Passport)

گواهینامه‌های ملی دریانوردان طرفهای متعاهد مقررات کنوانسیون شماره 108 سازمان بین‌المللی کار (ILO) را که مربوط به مدارک شناسایی دریانوردان بوده و در سال 1337 هجری شمسی برابر 1958میلادی مورد پذیرش قرار گرفته است، اعمال خواهند نمود.

کمکهای پزشکی هر یک از طرفهای متعاهد درحد امکان کمکهای پزشکی لازم را به خدمه کشتی طرف متعاهد دیگر طبق مقررات داخلی خود ارائه خواهد نمود.

کمک و مساعدت 1 - چنانچه کشتی یکی از طرفهای متعاهد در امتداد ساحل در آبهای سرزمینی طرف متعاهد دیگر به گل بنشیند یا به ساحل برخورد کند و یا به سانحه دیگری دچار شود، کشتی مزبور و محموله آن از همان حمایتی که به کشتی‌های خودی و محموله آن‌ها اعطاء می‌شود، برخوردار خواهد بود. خدمه و مسافران کشتی خسارت دیده باید کمک و مساعدت لازم را دریافت دارند. هزینه‌های متحمله مطابق قوانین و مقررات کشوری که سانحه در قلمرو آن اتفاق افتاده و یا با توافق طرفهای مربوط قابل وصول است. 2 - کشتی خسارت دیده، کلیه اموال و محموله آن یا هر آنچه که از آن‌ها نجات یافته مشمول حقوق و عوارض گمرکی، سود بازرگانی، مالیاتها و سایر عوارض نخواهد شد، مگر آنکه هدف، استفاده و مصرف آن اموال و یا کالاها در قلمرو طرف متعاهدی باشد که در آن سانحه اتفاق افتاده است. 3 - مفاد بند (2) این ماده مانع اجرای سایر قوانین و مقررات طرف متعاهدی که در قلمرو آن سانحه اتفاق افتاده است، نخواهد بود. 4 - مفاد این ماده مانع از طرح دعاوی در رابطه با حمایت، مساعدت و کمکی که به‌موجب یک قرارداد به کشتی آسیب دیده، خدمه، مسافران و محموله آن ارائه شده است، نمی‌باشد. 5 - مقام ذی صلاح طرف متعاهدی که کشتی طرف متعاهد دیگر در قلمرو آن به شرح مندرج در بند (1) دچار سانحه شده است، بایستی فورا نزدیکترین نماینده کنسولی طرف متعاهد دیگر را از موضوع مطلع نموده و بررسی لازم را درخصوص علت سانحه به‌عمل آورد یا برای انجام این بررسی از هیچ‌گونه مساعدتی دریغ ننماید.

حقوق و تعهدات بین‌المللی مفاد این موافقت‌نامه برحقوق و تعهدات طرفهای متعاهد که ناشی از کنوانسیون‌های بین‌المللی که هر یک از طرفهای متعاهد ملزم به رعایت آن شده‌اند و نیز عضویت در سازمانهای بین‌المللی خصوصا سازمانهای وحدت اقتصادی منطقه‌ای می‌باشد، تاثیر نمی‌گذارد.

کار گروه مشترک کارگروه مشترکی متشکل از نمایندگان طرفهای متعاهد تشکیل و جلساتی به طور‌متناوب بنا به درخواست هر یک از طرفهای متعاهد در قلمرو آن‌ها در موارد ذیل تشکیل خواهد شد: الف - بحث و بررسی پیرامون اجرای این موافقت‌نامه. ب - انجام مطالعات مشترک درخصوص ارائه خدمات جدید در زمینه‌های حمل‌ونقل دریایی. پ - حل و فصل اختلافات ناشی از اجرای مفاد این موافقت‌نامه.

لازم‌الاجراء شدن 1 - موافقت‌نامه حاضر مطابق قوانین و مقررات هر یک از طرفهای متعاهد به تصویب‌خواهد رسید. 2 - موافقت‌نامه حاضر سی روز پس از تاریخ وصول آخرین اطلاعیه طرفهای متعاهد مبنی بر اینکه تشریفات قانون اساسی خود را در مورد لازم‌الاجراء شدن این موافقت‌نامه به‌عمل آورده‌اند برای مدت پنج سال به موقع اجراء گذارده خواهد شد. پس از مدت مزبور، این موافقت‌نامه همچنان معتبر خواهد ماند، مگر آنکه یکی از طرفهای متعاهد با ارائه اطلاعیه کتبی به طرف متعاهد دیگر از طریق مجاری دیپلماتیک، آن را فسخ نماید. فسخ شش ماه پس از دریافت اطلاعیه مزبور نافذ خواهد شد.

اصلاحات انجام هرگونه تغییرات یا اصلاحات در این موافقت‌نامه بایستی با موافقت کتبی طرفهای متعاهد صورت گرفته و پس از طی مراحل مندرج در ماده (14)، لازم‌الاجراء خواهد شد.

زبان موافقت‌نامه حاضر که مشتمل است بر یک مقدمه و شانزده ماده در دو نسخه به زبانهای فارسی، یونانی و انگلیسی تنظیم یافته و هر سه متن آن از اعتبار یکسان برخوردار می‌باشند. در صورت بروز اختلاف در تفسیر متون، متن انگلیسی ملاک عمل خواهد بود. این موافقت‌نامه در نیکوزیا در تاریخ 12 تیرماه 1381 هجری شمسی برابر با سوم جولای 2002 میلادی توسط نمایندگان متبوع دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری قبرس امضاء گردیده است. از طرف دولت از طرف دولت جمهوری اسلامی ایران جمهوری قبرس