موافقتنامه حملونقل بینالمللی جادهای بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری آذربایجان مشتمل بر یک مقدمه و(13) ماده به شرح پیوست تصویب و اجازه مبادله اسناد آن داده میشود.
بسماللهالرحمنالرحیم موافقتنامه حملونقل بینالمللی جادهای بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری آذربایجان
مقدمه دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری آذربایجان که از این پس در این موافقتنامه «طرفهای متعاهد» خوانده میشوند با تمایل به تسهیل وتشویق حملونقل بینالمللی جادهای مسافر و کالا بین دو کشور و به صورت ترانزیت از سرزمینهای خود در موارد زیر توافق نمودند:
تعاریف از نظر این موافقتنامه: 1- اصطلاح «متصدی حملونقل» عبارت است از هر شخص حقیقی یا حقوقی مقیم و تبعه ایران یا آذربایجان که برابر قوانین و مقررات ملی مربوط به کشور خود مجاز به حملونقل بینالمللی مسافر و کالا در جادهها میباشند. 2- اصطلاح «وسیله نقلیه» عبارت از هر وسیله نقلیه جادهای دارای نیروی محرکه مکانیکی است که: الف - برای حمل بیش از (9) نفر با در نظر گرفتن راننده (وسیله نقلیه مسافربری)، یا برای حملونقل کالا ( وسیله نقلیه باربری) ساخته شده. ب - در سرزمین یکی از طرفهای متعاهد به ثبت رسیده باشد. در مورد وسیله نقلیه باربری اصطلاح «وسیله نقلیه» عبارت از هر وسیله نقلیه واحد یا ترکیبی از یک وسیله نقلیه و یدک یا نیمه یدک است.
حوزه اجرا مقررات این موافقتنامه به متصدیان حملونقل این حق را میدهد که با استفاده از وسایل نقلیه به حملونقل مسافر یا کالا از طریق جاده بین سرزمینهای طرفهای متعاهد یا به صورت ترانزیت از قلمرو آنان یا از./به کشورهای ثالث مبادرت ورزند.
حملونقل مسافر عملیات حملونقل مسافر بهوسیله متصدی حملونقل یکی از طرفهای متعاهد در سرزمین طرف متعاهد دیگر منوط به اجازهنامهای خواهد بود که باید برابر قوانین و مقررات طرف اخیرالذکر اخذ شود.
متصدی حملونقل یک طرف متعاهد مجاز است وسیله نقلیه خالی یا با بار را بهطور موقت به سرزمین طرف متعاهد دیگر به منظور حملونقل کالا به شرح زیر وارد نماید: الف - بین هر نقطه مورد توافق در سرزمین یکی از طرفهای متعاهد و هر نقطه مورد توافق در سرزمین طرف متعاهد دیگر. ب - به صورت ترانزیت از سرزمین طرف متعاهد دیگر، یا، ج – از/.به کشورهای ثالث.
وزن و ابعاد وسایل نقلیه 1- در مورد وزن و ابعاد وسایل نقلیه جادهای، هریک از طرفهای متعاهد تعهد مینماید که وسایل نقلیهای را که در سرزمین طرف متعاهد دیگر به ثبت رسیده است مشمول شرایط محدودکنندهتری نسبت به وسایل نقلیه ثبت شده در سرزمین خود قرار ندهد. 2- چنانچه وزن یا ابعاد وسیله نقلیه از حداکثر حدود مجاز در قلمرو هریک از طرفهای متعاهد تجاوز نماید، لازم است برای وسیله نقلیه اجازهنامه مخصوصی از مقامات صلاحیتدار طرف متعاهد مربوط اخذ گردد. هنگامی که این اجازهنامه مقرر کند که وسیله نقلیه باید از مسیر معینی استفاده کند، انجام حملونقل تنها در آن مسیر مجاز خواهد بود.
ممنوعیت حملونقل داخلی مقررات این موافقتنامه به متصدیان حملونقل طرفهای متعاهد این حق را نمیدهد که در داخل سرزمین طرف متعاهد دیگر به حملونقل مسافر یا کالا از نقطهای به نقطه دیگر واقع در همان سرزمین مبادرت ورزند.
مالیاتها و عوارض 1- وسایل نقلیه ثبت شده در قلمرو هر یک از طرفهای متعاهد که برای حملونقل مسافر یا کالا مورد استفاده قرار میگیرند طبق این موافقتنامه ازمالیاتها و عوارضی که در سرزمین طرف متعاهد دیگر به مالکیت و استفاده از وسایل نقلیه موتوری و همچنین انجام عملیات حملونقل تعلق میگیرد، معاف خواهند بود. 2- معافیت مورد اشاره در بند (1) این ماده در صورتی اعطا خواهد شد که وسیله نقلیه هریک از طرفهای متعاهد بر مبنای ورود موقت به سرزمین طرف متعاهد دیگر، وارد شده باشد.
تشریفات گمرکی
ورود موقت وسایل نقلیه به سرزمین طرف متعاهد دیگر، مشمول قوانین و مقررات داخلی طرف متعاهد یاد شده خواهد بود.
مواد سوختنی موجود در مخازن سوخت استاندارد وسیله نقلیه یکی از طرفهای متعاهد که بهطور موقت به سرزمین طرف متعاهد دیگر واردمیشود از پرداخت مالیاتها و عوارض ورودی معاف بوده و مشمول ممنوعیتها و محدودیتهای وارداتی نخواهد بود، مشروط بر آنکه این مخازن ازابتدا توسط کارخانه سازنده وسیله نقلیه بر روی آن نصب شده باشد.
قطعات یدکی وارد شده به منظور تعمیر یک وسیله نقلیه معین که قبلا به صورت موقت وارد شده است، بهطور موقت از پرداخت مالیاتها و عوارضورودی بدون هیچگونه ممنوعیت و محدودیت وارداتی معاف خواهند بود. طرفهای متعاهد میتوانند مقرر کنند که برای اینگونه قطعات، پروانه ورود موقت صادر شود. قطعات یدکی تعویض شده را باید برابر قوانین و مقررات داخلی طرف متعاهدی که این قطعات به سرزمین آن وارد شده ترخیص قطعی نمود یا عودت داده یا تحت نظارت مقامات گمرکی مربوط از حیز انتفاعساقط نمود (منظور از ساقط نمودن از حیز انتفاع، اعراض میباشد) و یا بهطور مجانی در اختیار مقامهای گمرکی طرف اخیرالذکر قرارداد.
کارکنان وسایل نقلیه جادهای مجاز خواهند بود لوازم شخصی مستعمل و وسایل و ابزار تعمیر را که بهطور معمول در وسیله نقلیه با خود دارند و درطول سفر مورد نیاز میباشد، بهطور موقت با خود حمل نمایند.
اجرای قوانین داخلی متصدیان حملونقل و رانندگان وسایل نقلیه یک طرف متعاهد در کلیه مواردی که راجع به آنها در این موافقتنامه یا موافقتنامههای بینالمللی دیگر کههر دو کشور در آن عضویت دارند حکمی پیشبینی نشده است، موظفند قوانین و مقررات داخلی طرف متعاهد دیگر را هنگام رانندگی در سرزمین طرف اخیرالذکر رعایت نمایند.
تخلفات
مقامهای صلاحیتدار طرفهای متعاهد بر رعایت مقررات این موافقتنامه از سوی متصدیان حملونقل نظارت خواهند نمود.
مقامهای طرف متعاهدی که وسیله نقلیه در آنجا به ثبت رسیدهاست، موظفند بنا بر درخواست مقامهای صلاحیتدار طرف متعاهد دیگر در مورد متصدیان حملونقل و رانندگان وسایل نقلیهای که در سرزمین طرف متعاهد اخیرالذکر از مقررات این موافقتنامه و نیز از قوانین و مقررات لازمالاجرای مربوط به عبور و مرور و حملونقل در آن سرزمین تخطی نمودهاند، اقدامهای زیر را انجام دهند: الف - اخطار، ب - تعلیق اجازه حملونقل در سرزمین طرف متعاهدی که تخلف در آن رخ داده است، بهطور موقت، جزیی یا کلی،
مقامهای صلاحیتدار طرف متعاهدی که چنین تدابیری را برابر بند(2) این ماده اتخاذ نمودهاند، مقامهای صلاحیتدار طرف متعاهد دیگر را ازاقدامهای انجام شده آگاه خواهند نمود.
این ماده بدون ورود خدشه به هر گونه اقدامات قانونی که ممکن است توسط دادگاهها یا مقامهای اجرایی طرف متعاهدی که تخلف در سرزمین آن صورت گرفته اتخاذ شود، اجرا خواهد شد.
ماده 11اصلاحی ۱۳۹۰/۰۳/۳۱
مقامهای صلاحیتدار مقامهای صلاحیتداری که برای اجرای این موافقتنامه تعیین شدهاند به شرح زیر میباشند: - در مورد دولت جمهوری اسلامی ایران: وزارت راه و شهرسازی، - در مورد دولت جمهوری آذربایجان: وزارت حملونقل.
کمیسیون مشترک 1 1- مقامهای صلاحیتدار طرفهای متعاهد، کمیسیون مشترکی مرکب از نمایندگان خود را به منظور بررسی کلیه مسایل مربوط به اجرای این موافقتنامه که از راههای سیاسی برطرف نشده است، تشکیل خواهند داد. 2- کمیسیون مشترک بنا بر درخواست هریک از طرفهای متعاهد تشکیل خواهد شد.
لازمالاجرا شدن و مدت اعتبار
این موافقتنامه سی روز بعد از آنکه طرفهای متعاهد به صورت کتبی یکدیگر را از راههای سیاسی آگاه نمودند که برابر الزامات قانون اساسی خود درباره لازمالاجرا شدن این موافقتنامه عمل نمودهاند به موقع اجرا گذارده خواهد شد.
این موافقتنامه برای یک دوره سهساله منعقد میشود و پس از این دوره نیز، با رعایت این حق که هرکدام از دو طرف متعاهد میتواند در هر زمانی با یک پیشآگهی کتبی انقضای آن را به طرف دیگر اعلام کند، معتبر خواهد ماند. این موافقتنامه به تاریخ پنجم مردادماه سال یکهزار و سیصد و هفتاد و دو هجری شمسی برابر با بیست و دوم فوریه سال یکهزار و نهصد و نود و سهمیلادی در یک مقدمه و سیزده ماده و در دو نسخه اصلی به زبانهای فارسی، آذری و انگلیسی در باکو به امضاء رسید. هر سه متن دارای اعتبار یکسان میباشد و در صورت بروز اختلاف در تفسیر، متن انگلیسی معتبر خواهد بود. از طرف دولت جمهوری اسلامی ایران از طرف دولت جمهوری آذربایجان
قانون فوق مشتمل بر ماده منضم به متن موافقتنامه شامل مقدمه و سیزده ماده در جلسه علنی روز یکشنبه مورخ هجدهم آذر ماه یکهزار و سیصد و هفتاد و پنج مجلس شورای اسلامی تصویب و در تاریخ 28/9/1375 به تایید شورای نگهبان رسیده است.
رئیس مجلس شورای اسلامی – علی اکبر ناطق نوری