تعاریف مصوب 1358/5/21
اصطلاحاتی که در این قانون بکار برده شده از نظر اجرای این قانون بشرح زیر تعریف میشود:
فرو دگاه: به محلی اطلاق میشود که در قلمرو حاکمیت دولت ایران احداث شده و آماده فرود، توقف و پرواز هواپیما باشد.
حداکثر و زن مجاز هواپیما: منظور حداکثر وزن مجاز هواپیما هنگام بلند شدن میباشد که در گواهینامه معتبر صلاحیت پرو از هواپیما ذکر شده و در صورتیکه چنین گواهینامهای در دسترس نباشد، حداکثر وزن مجاز هواپیما همانست که در نشریه کارخانه سازنده هواپیما یا نشریات معتبر بینالمللی (به انتخاب سازمان هواپیمائی کشوری) درج گردیده است.
روز: فاصله زمانی بین طلوع و غرو ب آفتاب در فرو دگاه مربوطه میباشد
شب: فاصله زمانی بین غرو ب و طلوع آفتاب در فرودگاه مربوطه میباشد.
توقف: منظور توقف هواپیما در فاصله بین هر فرود و برخاستن میباشد.
هواپیمائی خصوصی: عبارت از هواپیمائی است که گواهینامه صلاحیت پرواز آن مشروط بر عدم استفاده هواپیما در حملونقل عمومی صادر شده باشد و برای پرو ازهای خصوصی بدون قصد انتفاع بازرگانی مورد استفاده قرار گیرد.
پرو از توریستی: پروازی است که بطور دربست اختصاص بتورهای مسافربری جهت بازدید از ایران دارد.
پرواز دانشجوئی: پروازی است که بطور دربست اختصاص بدانشجویان ایرانی دارد.
طبقهبندی فرودگاههای کشوری
بمنظور محاسبه بهای خدمات مندرج در این قانون فرو دگاههای کشور بشرح زیر طبقهبندی میگردند: الف کلیه فرودگاههای بینالمللی و غیربین المللی کشور که دارای سرویس تقرب میباشند. ب فرودگاههائی که دارای باند آسفالت میباشند. ج سایر فرودگاههای کشور.
بهای خدمات فرودگاهی و پروازی
بهای خدمات فرود: هواپیماهای مشمول این قانون برای هر دفعه فرود در فرودگاههای زیر برای هر هزار کیلوگرم وزن بایستی و جوه زیر را بپردازند: الف فرودگاههای ردیف الف: ماده 2 برای هر هزار کیلوگرم 300 (سیصد) ریال ب فرودگاههای ردیف ب: ماده 2 برای هر هزار کیلوگرم 250 (دو یست و پنجاه) ریال ج فرودگاههای ردیف ج: ماده 2 برای هر هزار کیلوگرم 150 (یکصد و پنجاه) ریال
حداقل دریافتی برای هر فرو د 3000 (سه هزار) ریال خواهد بود.
در فرودگاه بینالمللی مهرآباد بین ساعات 9 شب الی 8 صبح (محلی) بیست و پنج درصد اضافه دریافت خواهد گردید.
از کلیه هواپیماهای دربست و فوق العاده (اضافه از برنامه منظم پرواز) باستثنای پروازهای دربست دانشجوئی و توریستی بیست و پنج درصد اضافه دریافت خواهد گردید.
بهای توقف: هواپیماهای مشمول این قانون بایستی بابت مازاد بر 2 ساعت توقف در فرو دگاه و جوه زیر را بپردازند. الف برای هر ساعت توقف اضافی بین ساعات 5 تا 21 (محلی) در فضای باز ده درصد بهای فرود مندرج در ماده 3. ب برای هر ساعت توقف اضافی بین ساعات 21 تا 5 (محلی) در فضای باز بیست درصد بهای فرود مندرج در ماده 3. ج برای هر ساعت توقف اضافی در آشیانه سی درصد بهای فرود مندرج در ماده 3.
برای ساعاتی که هواپیما بدستور مقامات صلاحیتدار ناگزیر از توقف باشد، بهای توقف دریافت نمیگردد.
پروازهای توریستی تا 24 ساعت از پرداخت بهای توقف معاف میباشند.
در محاسبه ساعات توقف کمتر از نیم ساعت محاسبه نخواهد شد و سی دقیقه ببالا یکساعت محسوب میگردد.
در مواردی که هواپیما بدون جهت قانونی و یا ضرورت فنی بیش از یکماه در فضای باز یا بیش از یک هفته در آشیانه توقف نماید و از طرف مالک و یا متصدی حملونقل و یا خلبان هواپیما هیچگونه مراجعه و اعلامی نشود و یا ترتیب پرداخت بدهی بابت خدمات مقرر در این قانون را ندهد سازمان هواپیمائی کشوری مجاز است نسبت بجابجا کردن هواپیما پس از مدتهای مذکور و نسبت بضبط آن ظرف سه ماه اقدام نماید، هرگونه هزینه جابجائی هواپیما بعهده مالک آن خواهد بود.
بهای خدمات رو شنائی: برای هردفعه استفاده هواپیماهای مشمول این قانون از سیستم رو شنائی، وجوه زیر دریافت میگردد. الف در فرودگاه بینالمللی مهرآباد 7000 (هفت هزار) ریال ب در سایر فرودگاههای ردیف الف ماده 2 - 5000 (پنج هزار) ریال ج در فرو دگاههای ردیف ب و ج ماده 2 - 3000 (سه هزار) ریال د برای هربار حرکت در محوطه فرو دگاه که منجر به برخاستن هواپیما نگردد ولیکن از قسمتی از وسائل روشنائی استفاده نماید، 2000 (دو هزار) ریال
بهای استفاده از وسائل ناوبری و مخابراتی و سرویسهای مراقبت پرواز: در پروازهای عبوری بدو ن توقف در ایران از هر هواپیمای مشمول این قانون و جوه زیر دریافت میگردد: الف از هواپیماهای با حداکثر و زن مجاز کمتر از 10000(ده هزار) کیلوگرم و جهی دریافت نمیشود. ب هواپیماهای از 10000 (ده هزار) کیلوگرم تا 50000 (پنجاه هزار) کیلوگرم 5000) پنج هزار) ریال ج هواپیماهای از 50000 (پنجاه هزار) کیلوگرم تا 100000 (یکصدهزار( کیلوگرم 7000(هفت هزار) ریال د هواپیماهای از 100000 (یکصد هزار) کیلوگرم ببالا 20000 (بیست هزار) ریال
ماده 7اصلاحی ۱۳۶۴/۱۱/۰۶
1 - از هر مسافر خارجی غیر ترانزیت در موقع ترک ایران مبلغ یکهزار و پانصد (1500) ریال. 2 - از هر یک از اتباع ایرانی که به خارج از کشور مسافرت مینمایند مبلغ یکهزار (1000) ریال. 3 - از هر یک از مسافرین هواپیمائی که از فرودگاههای داخلی کشور تردد مینمایند باستثنای اطفال زیر دو سال مبلغ دویست و پنجاه (250) ریال.
هزینه صدو ر گواهینامه ثبت وسائل پروازی - برای هر دفعه صدو ر گواهینامه ثبت و تابعیت وسائل پروازی وجوه مندرج در جدو ل زیر اخذ میگردد: حداکثر وزن هواپیما عوارض بریال الف - تا 2750 (دو هزار و هفتصد و پنجاه) کیلوگرم 10000) ده هزار) ریال ب - تا 5700 (پنج هزار و هفتصد) کیلوگرم 20000)بیست هزار) ریال ج - تا 12500 (دو ازده هزار و پانصد) کیلوگرم 25000)بیست و پنج هزار) ریال د - تا 45000 (چهل و پنج هزار) کیلوگرم 50000) پنجاه هزار) ریال ه - بیش از 45000 (چهل و پنج هزار) کیلوگرم 75000)هفتاد و پنج هزار) ریال
در صورتیکه مالک وسیله پروازی تغییر کند گواهینامه ثبت باید طبق مقررات آئین نامه ثبت و تابعیت وسائل پروازی بنام مالک جدید صادر گردد و هزینه مربوطه از مالک جدید دریافت میگردد.
هزینه صدو ر گواهینامه صلاحیت پرواز وسائل پروازی - برای بازرسی و صدور گواهینامه صلاحیت پرواز نسبت بوسائل پروازی که در ایران به ثبت رسیده است و جوه زیر دریافت میشود: 1 هواسر (گلایدر بالن) وزن حداکثر تا 1000 (هزار) کیلوگرم 10000 (ده هزار) ریال. بیش از 1000 (هزار) کیلوگرم 15000 (پانزده هزار) ریال 2 سایر انواع هواپیماها حداکثر و زن تا 2750 (دو هزار و هفتصد و پنجاه) کیلوگرم 30000 (سی هزار) ریال. حداکثر و زن تا 5700 (پنج هزار و هفتصد) کیلوگرم 75000 (هفتاد و پنج هزار) ریال حداکثر و زن تا 12500 (دو ازده هزار و پانصد) کیلوگرم 90000 (نود هزار) ریال حداکثر و زن از 12500 (دوازده هزار و پانصد) کیلوگرم ببالا نسبت بهر یک هزار کیلوگرم مبلغ چهار صد ریال و کمتر از یکهزار کیلوگرم، یکهزار کیلوگرم محسوب است.
هزینه صدو ر گواهینامه صلاحیت پرواز موقت کمتر از یک هفته فقط برای یکبار مجانی خواهد بود و برای دفعات بعد یا مدت موقت بیشتر از یک هفته مطابق با جدول ماده 9 دریافت میگردد.
هزینه تمدید اعتبار گواهینامه صلاحیت پرو از - الف : وجوهی که برای تمدید اعتبار گواهینامه صلاحیت پرواز هر و سیله پروازی تعلق میگیرد معادل وجوهی است که طبق ماده 9 قانون باید پرداخت شود. ب و جوه مقرر در بند الف: برای تمدیدهای موقت بیش از یک هفته میباشد و در مورد تمدیدهای موقت کمتر از یک هفته فقط یکبار وجهی دریافت نخواهد شد و برای دفعات بعد وجوه مقرر در ماده 9 دریافت میگردد.
هزینه صدور و تمدید اعتبار گواهینامههای خلبانی و سایر پرسنل هواپیمائی - بمنظور آزمایش و صدو ر گواهینامههای خلبانی و سایر گواهینامههای فنی هواپیمائی وجوه مندرج در جدول زیر دریافت میگردد: ردیف خلبان و خدمه پرواز آزمایش زمینی آزمایش پروازی تمدید گواهینامه شناسائی گواهینامه خارجی 1 گواهینامه خلبانی شخصی 2500 ریال 2000 ریال 800 ریال 1500 ریال 2 گواهینامه بازرگانی 5000 ریال 2500 ریال 500 ریال 3000 ریال 3 گواهینامه حملونقل 7000 ریال 5000 ریال 1000 ریال 4000 ریال 4 گواهینامه خلبانی هواسر (گلایدر) 500 ریال 1000 ریال 200 ریال 3000 ریال 5 گواهینامه مهندسی پرو از 5000 ریال 4000 ریال 500 ریال 2750 ریال 6 گواهینامه سایرخدمه پرو از 1000 ریال - 500 ریال 800 ریال 7 درج اختیارو امتیاز مخصوص درگواهینامه هرمرتبه 2000 ریال 2000 ریال - 1500 ریال 8 اجازه نامه موقت گواهینامه خلبانی 2000 ریال 2500 ریال 1000 ریال 1000 ریال ردیف گرو ه زمینی آزمایش زمینی تمدید گواهینامه شناسائی اعتبارگواهینامه خارجی 1 گواهینامه مکانیک هواپیما 1500 ریال 300 ریال 1000 ریال 2 گواهینامه آلات دقیق، الکترو نیک و الکتریک 1500 ریال 300 ریال 1000 ریال 3 درج اختیارمخصوص در گواهینامه هرمرتبه 1000 ریال - 750 ریال 4 اجازه نامه موقت مکانیک هواپیما، آلات دقیق، الکترو نیک و الکتریک 1200 ریال 700 ریال 1200 ریال
برای صدور تائیدیه هرنوع گواهینامه 300 (سیصد) ریال
برای صدو ر المثنی هرنوع گواهینامه بار او ل 1000 (هزار) ریال و برای دفعات بعد هربار 1500 (یکهزار و پانصد) ریال
برای آزمایش پروازی چنانچه از هواپیمای دولتی استفاده گردد و جوه مندرج در جدول زیر دریافت میگردد. الف : هواپیمای یک موتوره ساعتی 15000 (پانزده هزار) ریال. ب : هواپیمای دو موتوره ساعتی 25000 (بیست و پنج هزار) ریال . ج هواپیمای دو موتوره جت ساعتی 30000 (سی هزار) ریال. د پرو از با دستگاه مخصوص (لینک) ساعتی 5000 (پنج هزار) ریال
عوارض متفرقه –
: حتی[حق] اشتراک کتاب اطلاعات هوانوردی )AIP( 3000 )سه هزار( ریال
:ارسال اصلاحیههای بعدی کتاب فوق سالیانه برای هرنسخه 1500 (یکهزارو پانصد) ریال
:صدو ر گواهینامه ایجاد باند یا فرو دگاه خصوصی 2500 (دو هزارو پانصد) ریال
:صدو ر پروانه بهره برداری هوائی موضوع ماده 17 قانون هواپیمائی کشوری مصوب سال 1328 ،100000 (صدهزار) ریال
:صدو ر اجازه نامه تا سیس آموزشگاههای تعلیماتی هواپیمائی با رعایت مفاد ماده 17 قانون هواپیمائی کشوری مصوب سال 20000 ،1328 (بیست هزار) ریال
:صدو ر اجازه نامه پروازهای بازرگانی موضوع قسمت اخیر ماده 17 قانون هواپیمائی کشوری مصوب سال 25000 ،1328 (بیست پنج هزار)ریال
:صدو ر اجازه نامه تعمیرگاههای فنی هواپیما 40000(چهل هزار) ریال
:اضافه کردن اختیارات تعمیرگاه فنی هواپیما 10000 (ده هزار) ریال
معافیتها
علاوه بر معافیت مندرج در متن این قانون در موارد زیر بهای خدمات و هزینههای مندرج در این قانون دریافت نمیگردد:
هواپیماهای متعلق بدو لت که بمنظورهای غیربازرگانی پرواز مینمایند.
هواپیماهای متعلق به روسای کشورها یا مقامات دولتی دعوت شده بوسیله دولت ایران و نمایندگان سیاسی و وابستههای سفارتخانههای مقیم ایران که بمنظور غیربازرگانی پرواز مینمایند.
هواپیماهائی که بنا به توصیه یکی از سازمانهای دولتی ایران بمنظور همکاریهای نظامی یا اقتصادی یا کشاو رزی و غیره در فرو دگاههای ایران به پرواز غیرانتفاعی مبادرت مینمایند.
هواپیماهائی که بمنظور تجسس و نجات در موارد سانحه در ایران پرواز مینمایند.
پرو ازهای آزمایشی که بنا بدستور سازمان هواپیمائی کشوری بمنظور احراز صلاحیت پرواز هواپیما صورت میگیرد.
فرودهائی که بنا بدستور مقامات صلاحیتدار ایران بمنظور کنترل پرو از صورت میگیرد.
حق اشتراک کتاب اطلاعات هواپیمائی کشوری (AIP) و حق تمدید آن در مورد سازمانهای دو لتی ایران و مقامات دو لتی هواپیمائی کشورهای خارجی.
عوارض صدور و تمدید گواهینامه برای کارکنان سازمان هواپیمائی کشوری.
ده درصد از درآمد حاصل از اجرای این قانون جهت تا مین قسمتی از هزینههای رفاهی کارمندان سازمان هواپیمائی کشور تشخیص داده خواهد شد که آئیننامه مربوطه ظرف دو ماه توسط سازمان هواپیمائی کشوری تهیه و بتصویب دولت خواهد رسید.
از تاریخ تصویب این قانون، قانون تعرفه جدید عوارض فرود و توقف و سایر خدمات و عوارض مربوط بگواهینامههای فنی و هواپیماها و کارکنان پرواز مصوب 1346 و سایر مقررات مغایر با این قانون ملغی است.
نخستوزیر