نسبت باموال متوفائی که وراث او معلوم نیست و اموالی که صاحبان آنها غیر معلوم است مطابق مواد ذیل رفتار میشود.
در مورد متوفائی که وراث آنها معلوم نیست پارکه بدایت محل باید فوت آنها را بطوری که شناخته شوند در جراید کثیرالانتشار اعلاننماید.
پارکه بدایت هر محل باید آن قسمت از اموال مذکور در ماده فوق را که نگاهداشتن آن موجب فساد یا کسر قیمت و یا مستلزم مخارج غیرمتناسب میشود فورا بعد از تصرف بطریق مزایده بفروش برساند ولی نسبت باموال مسروقه که صاحبان آنها معلوم نشده بعد از ششماه بطریق مزبور بفروش برسد مگر اموالی که نگاهداری آنها موجب فساد باشد. قیمت فروش باید بعد از وضع مخارجی که برای حفظ و یا فروش اموال شده است بطریقی که در نظامنامههای مربوطه باین موضوع مقرر شده یامیشود حفظ گردد.
هر گاه تا سه سال از تاریخ تصرف پارکه بدایت نسبت باموال منقوله و تا ده سال برای اموال غیر منقوله و بعد از اعلان مذکور در ماده2 صاحبی برای مال و یا وارثی برای متوفی پیدا نشود آن مال بلاصاحب محسوب شده و بمصارف مقرر در ماده 28 قانون مدنی خواهد رسید.
سایر مسائل مربوطه بطرز نگاهداری و فروش اموال مذکور در ماده اول بموجب نظامنامه مقرر خواهد شد.
در تمام مواردی که بموجب این قانون یا بموجب مقررات دیگر بمدعیالعموم بدایت یا نماینده او حق دخالت در اموالی داده شدهاست که هنوز صاحب آن معلوم نیست مشارالیه میتواند هر اقدامی را که برای اداره کردن اموال مزبور لازم است از قبیل وصول مطالبات و اقامه دعویبر علیه بدهکاران و غیره بعمل آورد مخارج اقدامات مزبور از خود آن اموال برداشته خواهد شد.
نظامنامههای مذکور در این قانون باید به تصویب هیئت وزراء برسد.
این قانون که مشتمل بر هفت ماده است در جلسه شانزدهم اردیبهشت ماه یکهزار و سیصد و سیزده شمسی بتصویب مجلس شورای ملی رسید.
رئیس مجلس شورای ملی - دادگر