ماده (40) قانون به شرح زیر اصلاح و دو تبصره به آن الحاق میشود: ماده (40) – هر یک از نمایندگان برای تعیین کمیسیون تخصصی خود فرمهای امتیازبندی را از شعبه مربوط دریافت میکند و پس از تکمیل فرم به همراه تعیین دو اولویت پیشنهادی، حداکثر تا سه روز پس از افتتاح دوره به هیات رئیسه مجلس تحویل میدهد. تبصره 1 – فرم امتیازبندی و دستورالعمل اجرائی این ماده، بر اساس شاخصهای: تحصیلات، سوابق اجرائی مرتبط و نمایندگی مجلس و سابقه عضویت در کمیسیون، ظرف مدت سه ماه از تاریخ تصویب این قانون توسط هیات رئیسه مجلس تهیه میشود و به تصویب جلسه مشترک هیات رئیسه و کمیسیون تدوین آییننامه داخلی میرسد. تبصره 2 – به منظور آشنایی نمایندگان با سوابق یکدیگر، معاونت قوانین موظف است همزمان با شروع فعالیت شعب، اسامی نمایندگان را به همراه تحصیلات، سوابق اجرائی و سابقه عضویت در کمیسیونها (در صورت برخورداری از سابقه نمایندگی) تکثیر و در اختیار نمایندگان قرار دهد.
ماده (41) قانون و تبصرههای (1) و (3) آن به شرح زیر اصلاح و تبصره (2) ابقاء و یک تبصره به عنوان تبصره (4) به شرح زیر اضافه میشود: ماده 41 – هیات رئیسه پس از دریافت نظر شعب و تعیین امتیاز و رتبهبندی، نسبت به تکثیر و توزیع گزارش آن اقدام میکند. نمایندگان معترض میتوانند ظرف مدت چهل و هشت ساعت پس از توزیع گزارش، اعتراض خود را نسبت به امتیازها به هیات رئیسه تقدیم کنند تا هیاتی مشترک، متشکل از هیات رئیسه مجلس و روسای شعب با دعوت از نماینده معترض به امتیاز خود، ظرف مدت چهل ساعت پس از انقضای مهلت فوق، به اعتراضات رسیدگی و اعلام نظر نماید. پس از اتمام این مراحل هیات رئیسه نسبت به تعیین و اعلام فهرست اعضای کمیسیونهای تخصصی بر مبنای امتیازت هر فرد، اقدام میکند. تبصره 1 – پس از اعلام اسامی اعضای کمیسیونهای تخصصی، در صورتی که هر یک از نمایندگان به کمیسیون انتخاب شده اعتراض داشته باشد،میتواند ظرف مدت بیست و چهار ساعت اعتراض خود را مکتوب به هیات رئیسه مجلس تقدیم کند تا هیات مشترک فوق الذکر با استماع نظرات معترضان و بررسی اعتراضهای واصله نسبت به تعیین نهائی اعضای کمیسیونهای تخصصی تا چهل و هشت ساعت پس از انقضای مهلت اعتراض، اقدام کند. تبصره 3 – امتیازبندی و تعیین اعضای هر کمیسیون به ترتیب از کمیسیونهایی که بیشترین متقاضی دارد، انجام میشود و پس از تکمیل اعضای کمیسیونهای مذکور، نمایندگان بازمانده از اولویت اول انتخابی خود، با متقاضیان اولویت اول کمیسیون بعدی امتیازبندی و تعیین کمیسیون میشوند. تبصره 4 – نمایندگانی که درهیچ یک از اولویتهای خود انتخاب نشدهاند موظفند از دیگر کمیسیونهای تکمیل نشده در اولویت دیگر تعیین نمایند.
ماده (42) قانون به شرح زیر اصلاح و تبصرهای به عنوان تبصره (1) به آن الحاق و تبصره آن به عنوان تبصره (2) ابقاء میشود: ماده 42 – مجلس دارای کمیسیونهای تخصصی و کمیسیونهای خاص با محدوده وظایف مشخص به شرح مذکور در آییننامه داخلی مجلس میباشد.تعداد اعضای کمیسیونهای تخصصی، حداقل نوزده و حداکثر بیست و سه نفر است و تعداد اعضای کمیسیونهای خاص طبق مواد (43) تا (48) آییننامه داخلی تعیین میشود. تبصره 1 – در دوره دهم مجلس هر کمیسیون که به حد نصاب مقرر در این ماده نرسیده است و کمیسیونی که نماینده متقاضی حائز شرایط مازاد بر سقف دارد، هیات مشترک روسای شعب و هیات رئیسه مجلس تا پانزده روز پس از تصویب نهائی این قانون میتواند حداقل و حداکثر تعداد مقرر در این ماده را، حداکثر برای سه کمیسیون و فقط یکبار تعیین و تغییر دهد.
قانون فوق مشتمل بر سه ماده در جلسه علنی روز سه شنبه مورخ شانزدهم آذرماه یکهزار و سیصد و نود و پنج مجلس شورای اسلامی تصویب شد و در تاریخ 1/10/1395 به تایید شورای نگهبان رسید.
رئیس مجلس شورای اسلامی - علی لاریجانی