قانون موافقت‌نامه کشتیرانی تجاری دریایی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری اسلامی پاکستان

از نظر موافقت‌نامه حاضر: 1- اصطلاح «کشتی طرف متعاهد» به معنای هر کشتی تجاری می‌باشد که طبق قوانین داخلی یک طرف متعاهد به ثبت رسیده و تحت پرچم آن تردد می‌نماید بجز: الف - کشتیهای جنگی، ب - سایر کشتی‌هایی که در خدمت نیروهای مسلح هستند و شناورهای نیروهای مسلح مردمی، ج – کشتی‌های تحقیقاتی(هیدروگرافی،اقیانوس‌شناسی و علمی). د – کشتی‌های ماهیگیری. ه- کشتی‌هایی که اعمالی با ویژگی غیر تجاری انجام می‌دهند (قایق‌های دولتی، بیمارستانی و غیره). 2- اصطلاح «عضو خدمه» یعنی هر شخصی که در روی عرشه کشتی هریک از طرفهای متعاهد متصدی اعمال مربوط به سکانداری، بهره‌برداری یا‌نگهداری کشتی بوده و نام او در فهرست خدمه کشتی مندرج می‌باشد. 3- مقامات صالح دریایی عبارتند از: وزارت راه و شهرسازی در جمهوری اسلامی ایران و وزارت ارتباطات در جمهوری اسلامی پاکستان.

موافقت‌نامه حاضر در قلمرو جمهوری اسلامی ایران و قلمرو جمهوری اسلامی پاکستان به موقع اجرا گذارده خواهد شد.

همکاری بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری اسلامی پاکستان در زمینه کشتیرانی تجاری، دریایی بر اساس اصول تساوی حقوق و احترام به حاکمیت ملی و منافع و علایق مشترک خواهد بود.

طبق ماده (3)این موافقت‌نامه طرحهای متعاهد یکدیگر را برای برقراری تماس بین سازمانها و مراجع مسوول فعالیتهای حمل‌ونقل دریایی خود مساعدت خواهند نمود.

1- طرفهای متعاهد در جهت توسعه کشتیرانی تجاری، دریایی بین دو کشور همکاری و تشریک مساعی نموده و بدین منظور موافقت می‌نمایند که: الف – کشتی‌های ایرانی و پاکستانی را برای شرکت در حمل‌ونقل کالا بین بنادر طرفهای متعاهد ترغیب و برای رفع موانع احتمالی که ممکن است مانع توسعه این حمل‌ونقل شود همکاری نمایند. ب - برای کشتی‌هایی که تحت پرچم یکی از طرفهای متعاهد در حمل کالا بین بنادر طرف متعاهد دیگر و بنادر کشورهای ثالث رفت و آمد می‌نمایند،ایجاد مانع نکنند. 2- مفاد بند (1) این ماده شامل حق کشتیرانی کشتی‌هایی که تحت پرچم کشورهای ثالث رفت و آمد می‌کنند برای مشارکت در رفت و آمد دریایی بین بنادر طرفهای متعاهد و بنادر کشورهای ثالث نمی‌شود.

طرفهای متعاهد در چهارچوب قوانین و مقررات بندری خود تمام اقدامات لازم را برای تسهیل و تشویق حمل‌ونقل دریایی انجام خواهند داد‌تا از تاخیر غیرضروری کشتی‌هایی که تحت پرچم طرف متعاهد دیگر در بنادرشان رفت و آمد می‌کنند طبق الزامات کنوانسیون‌های بین‌المللی جلوگیری بعمل آید.

1- گواهینامه‌های ملیت و اندازه‌گیری، همچنین سایر مدارک کشتی که توسط مقامات صالح یکی از طرفهای متعاهد صادر یا به رسمیت شناخته شده،طبق الزامات کنوانسیون‌های بین‌المللی توسط مقامات ذیربط طرف متعاهد دیگر به رسمیت شناخته خواهد شد. 2- کشتی‌های هریک از طرفهای متعاهد که گواهینامه‌های اندازه‌گیری آن‌ها طبق بند (1) این ماده و الزامات کنوانسیون‌های بین‌المللی معتبر شناخته شده‌است از هر گونه اندازه‌گیری در بنادر طرف متعاهد دیگر معاف خواهد بود. 3- محاسبه هزینه‌ها و عوارض بندری براساس گواهینامه‌های اندازه‌گیری کشتی‌ها، موضوع بند(1) این ماده انجام خواهد گرفت.

طرفهای متعاهد مدارک شناسایی اعضای خدمه کشتی را که توسط مقامات صالح آن‌ها صادر و به رسمیت شناخته شده است، به رسمیت خواهند شناخت . مدارک شناسایی اشاره شده بشرح زیر است: - مدارک شناسایی برای اعضای خدمه عضو کشتی‌های جمهوری اسلامی ایران: گذرنامه دریانوردی =Seamen,s Book - مدارک شناسایی برای اعضای خدمه کشتی‌های جمهوری اسلامی پاکستان: گذرنامه دریانوردی =Seamen,s Book - کارتهای شناسایی مربوط به خدمه کشتی‌های جنگی، شناورهای ارزیابی و شناورهای متعلق نیروهای مسلح مردمی.

طرفهای متعاهد که عضو کنوانسیون شماره 108 می‌باشند، مقررات کنوانسیون مذکور را در رابطه با گواهینامه‌های ملیت دریانوردان اعمال خواهند نمود.

هریک از طرفهای متعاهد کمک‌های پزشکی لازم را به اعضای خدمه کشتی‌های طرف متعاهد دیگر در حد امکان طبق قوانین و مقررات داخلی خود ارایه خواهد نمود.

1- چنانچه کشتی یکی از طرفهای متعاهد به گل بنشیند و یا با ساحل و سایر تاسیسات ساحلی طرف متعاهد دیگر برخورد نماید، کشتی فوق و محموله‌آن مانند کشتی‌های طرف متعاهد اخیرالذکر و محموله‌های آن‌ها مورد حمایت و مراقبت قرار خواهند گرفت. فرمانده، خدمه و مسافران روی عرشه کشتی‌ای که متحمل خساراتی شده است در هرزمان همان کمک و حمایت‌هایی را دریافت خواهند داشت که به اتباع کشوری که خسارت در آبهای سرزمینی آن اتفاق افتاده ارایه می‌شود و هزینه‌های آن طبق توافق فیمابین دریافت خواهد شد. مفاد این ماده مانع طرح دعاوی مربوط به کمک و حمایت‌های ارایه شده مطابق قرارداد در مورد کشتی‌ای که متحمل خسارت شده، خدمه، مسافران،محموله و اموال روی عرشه آن نمی‌شود. 2- کشتی خسارت دیده، اموال و کالای روی عرشه آن، شامل هر بخش از آن‌ها مشمول حقوق گمرکی، سود بازرگانی، هزینه‌ها و سایر مالیات‌هایی که برای کالاهای وارداتی اعمال می‌شود نخواهد شد مگر هدف، استفاده و مصرف در سرزمین طرف متعاهدی باشد که این حادثه در آن اتفاق افتاده است. 3- مفاد بند (2) این ماده مانع اجرا و بکارگیری قوانین و مقررات جاری در سرزمین طرفهای متعاهد در مورد انبار موقت کالا نمی‌شود.

1- طرفهای متعاهد بنابر روح همکاری نزدیک بطور متناوب به منظور مورد بحث قرار دادن و بهبود شرایط اجرای این موافقت‌نامه مشورت خواهند نمود. 2- در اجرای بند (1) این ماده، طرفهای متعاهد از طریق مجاری دیپلماتیک پیشنهاد انجام مشاوره، بین مقامات صالح دریایی دو کشور را خواهند نمود که شروع مذاکرات نباید از تاریخ پیشنهاد مربوط از (60) روز تجاوز نماید.

1- این موافقت‌نامه منوط به تصویب است و از تاریخ مبادله اسناد مربوط بتصویب، لازم‌الاجرا خواهد بود. 2- این موافقت‌نامه برای مدت نامحدود منعقد شده و تا(6)ماه پس از تاریخی که هریک از طرفهای متعاهد طرف متعاهد دیگر را بطور کتبی از قصد خود مبنی بر لغو موافقت‌نامه حاضر آگاه سازد، به اعتبار خود باقی خواهد بود. این موافقت‌نامه در دو نسخه اصلی به زبانهای انگلیسی، فارسی امضا شده که اعتبار هر دو نسخه یکسان خواهد بود. از طرف دولت جمهوری اسلامی ایران از طرف دولت جمهوری اسلامی پاکستان