قانون موافقت‌نامه حمل‌ونقل بین‌المللی جاده‌ای بین دولتهای جمهوری اسلامی ایران و جمهوری ارمنستان

لایحه موافقت‌نامه حمل‌ونقل بین‌المللی جاده‌ای بین دولت‌های جمهوری اسلامی ایران و جمهوری ارمنستان مشتمل بر یک مقدمه‌و 13 ماده به شرح پیوست تصویب و اجازه مبادله اسناد آن داده می‌شود.

تعاریف از نظر این موافقت‌نامه: 1 - اصطلاح «متصدی حمل‌ونقل» عبارت است از هر شخص حقیقی یا حقوقی مقیم و تبعه ایران یا ارمنستان که بر طبق قوانین و مقررات ملی مربوط به کشور خود مجاز به حمل‌ونقل بین‌المللی مسافر و کالا در جاده‌ها می‌باشد. 2 -اصطلاح "وسیله نقلیه" عبارت است از هر وسیله نقلیه جاده‌ای دارای نیروی محرکه مکانیکی که : الف - برای حمل بیش از 9 نفر با در نظر گرفتن راننده (وسیله نقلیه مسافربری)، یا برای حمل‌ونقل کالا (وسیله نقلیه باربری) ساخته شده. ب - در سرزمین یکی از طرفین متعاهد به ثبت رسیده باشد. در مورد وسیله نقلیه باربری،اصطلاح «وسیله نقلیه» عبارت است از هر وسیله نقلیه واحد یا ترکیبی از یک وسیله نقلیه و یدک یا نیمه یدک.

حوزه اجرا مقررات این موافقت‌نامه به متصدیان حمل‌ونقل این حق را می‌دهد که با استفاده از وسایل نقلیه به حمل‌ونقل مسافر یا کالا از طریق جاده بین‌سرزمین‌های طرفین متعاهد یا به صورت ترانزیت از قلمرو آنان، یا از/ به کشورهای ثالث مبادرت ورزند.

حمل‌ونقل مسافر: عملیات حمل‌ونقل مسافر به‌وسیله متصدی حمل‌ونقل یکی از طرفین متعاهد در سرزمین طرف متعاهد دیگر منوط به اجازه‌نامه‌ای خواهد بود که‌باید مطابق با قوانین و مقررات طرف اخیرالذکر تحصیل شود.

حمل‌ونقل کالا: متصدی حمل‌ونقل یک طرف متعاهد مجاز است وسیله نقلیه خالی یا با بار را به‌طور موقت به سرزمین طرف متعاهد دیگر به منظور حمل‌ونقل کالا‌به شرح زیر وارد نماید: الف - بین هر نقطه مورد توافق در سرزمین یکی از طرفین متعاهد و هر نقطه مورد توافق در سرزمین طرف متعاهد دیگر، یا ب - به صورت ترانزیت از سرزمین طرف متعاهد دیگر، یا ج - از / به کشورهای ثالث

وزن و ابعاد وسایل نقلیه. 1 - در مورد وزن و ابعاد وسایل نقلیه جاده‌ای، هر یک از طرفین متعاهد قبول می‌نماید که وسایل نقلیه‌ای را که در سرزمین طرف متعاهد دیگر به ثبت‌رسیده است مشمول شرایط محدودکننده‌تری نسبت به وسایل نقلیه ثبت شده در سرزمین خود قرار ندهد. 2-چنانچه وزن یا ابعاد وسیله نقلیه از حداکثر حدود مجاز، در قلمرو هر یک از طرفین متعاهد تجاوز نماید، لازم است جهت وسیله نقلیه اجازه‌نامه‌مخصوصی از مقامات صلاحیت‌دار طرف متعاهد مربوط تحصیل شود. هنگامی که این اجازه نامه مقرر می‌دارد که وسیله نقلیه باید در مسیر معین مورد استفاده قرار گیرد، انجام حمل‌ونقل تنها در آن مسیر مجاز خواهد بود.

ممنوعیت حمل‌ونقل داخلی مقررات این موافقت‌نامه به متصدیان حمل‌ونقل طرفین متعاهد این حق را نمی‌دهد که در داخل سرزمین طرف متعاهد دیگر به حمل‌ونقل مسافر یا‌کالا از نقطه‌ای به نقطه دیگر واقع در همان سرزمین مبادرت ورزند.

مالیاتها و عوارض 1-وسایل نقلیه ثبت شده در قلمرو هر یک از طرفین متعاهد که برای حمل‌ونقل مسافر یا کالا مورد استفاده قرار می‌گیرند بر اساس این موافقت‌نامه از‌مالیاتها و عوارضی که در سرزمین طرف متعاهد دیگر بر مالکیت و استفاده از وسایل نقلیه موتوری و همچنین انجام عملیات حمل‌ونقل تعلق‌می‌گیرد، معاف خواهند بود. 2-معافیت مورد اشاره در بند (1) در صورتی اعطاء خواهد شد که وسیله نقلیه هر یک از طرفین متعاهد بر مبنای ورود موقت به سرزمین طرف متعاهد‌دیگر وارد شده باشد.

تشریفات گمرکی 1-ورود موقت وسایل نقلیه به سرزمین طرف متعاهد دیگر مشمول قوانین و مقررات ملی طرف متعاهد مذکور خواهد بود. 2-مواد سوختی موجود در مخازن سوخت استاندارد وسیله نقلیه یکی از طرفین متعاهدین که به‌طور موقت به سرزمین طرف متعاهد دیگر وارد‌می‌شود از پرداخت حقوق و عوارض ورودی معاف بوده و مشمول ممنوعیت و محدودیت‌های وارداتی نخواهد بود، مشروط بر آن که این مخازن بدوا‌توسط کارخانه سازنده وسیله نقلیه بر روی آن نصب شده باشد. 3-قطعات یدکی وارد شده به منظور تعمیر یک وسیله نقلیه معین که قبلا به صورت موقت وارد گردیده است موقتا از پرداخت حقوق و عوارض‌ورودی و همچنین ممنوعیت و محدودیت وارداتی معاف خواهند بود. طرفین متعاهد ممکن است لازم بدانند که جهت این‌گونه قطعات پروانه موقت صادر شود. قطعات یدکی تعویض شده را باید مطابق با قوانین و مقررات‌ملی طرف متعاهدی که این قطعات به سرزمین آن وارد شده ترخیص قطعی نموده یا عودت داد یا تحت نظارت مقامات گمرکی ذیربط از حیز انتفاع‌ساقط نمود (منظور از ساقط گردداعراض می‌باشد) و یا به‌طور مجانی در اختیار مقامات گمرک طرف اخیرالذکر قرار داد. 4 - خدمه وسایل نقلیه جاده‌ای مجاز خواهند بود لوازم شخصی مستعمل و وسایل و ابزار تعمیر را که عرفا در وسیله نقلیه با خود دارند و در طول سفر‌مورد نیاز می‌باشد، به‌طور موقت با خود حمل نمایند.

اجرای قوانین ملی متصدیان حمل‌ونقل و رانندگان وسایل نقلیه یک طرف متعاهد در کلیه مواردی که در این موافقت‌نامه یا موافقتنامه‌های بین‌المللی دیگر که هر دو‌کشور در آن عضویت دارند مورد پیش‌بینی قرار نگرفته است، موظفند قوانین و مقررات ملی طرف متعاهد دیگر را در هنگام رانندگی در سرزمین طرف‌اخیرالذکر رعایت نمایند.

تخلفات 1- مقامات صلاحیت دار طرفین متعاهد نظارت خواهند کرد که متصدیان حمل‌ونقل مقررات موافقت‌نامه حاضر را رعایت نمایند. 2- مقامات طرف متعاهدی که وسیله نقلیه در آنجا به ثبت رسیده است، موظفند بنا بر درخواست مقامات صلاحیت‌دار طرف متعاهد دیگر در مورد‌متصدیان حمل‌ونقل و رانندگان وسیله نقلیه که در سرزمین طرف متعاهد اخیرالذکر از مقررات این موافقت‌نامه و نیز از قوانین و مقررات لازم‌الاجرای‌مربوط به عبور و مرور و حمل‌ونقل در آن سرزمین تخطی نموده‌اند، اقدامات زیر را معمول دارند: الف - اخطار ب - سلب اجازه حمل‌ونقل در سرزمین طرف متعاهدی که تخلف در آن وقوع یافته است، به‌طور موقت، جزیی یا کلی. 3- مقامات صلاحیت‌دار طرف متعاهدی که چنین تدابیری را طبق بند (2) این ماده اتخاذ نموده‌اند، مقامات صلاحیت دار طرف متعاهد دیگر را از‌اقدامات معمول شده مطلع خواهند نمود. 4- این ماده بدون لطمه به هرگونه اقدامات قانونی که توسط دادگاهها یا مقامات اجرایی طرف متعاهدی که تخلف در سرزمین آن صورت گرفته است،اجرا خواهد شد.

مقامات صلاحیت دار مقامات صلاحیت دار که جهت اجرای این موافقت‌نامه تعیین شده به شرح زیر می‌باشد: - در مورد دولت جمهوری اسلامی ایران: وزارت راه و شهرسازی - در مورد دولت جمهوری ارمنستان: وزارت حمل‌ونقل و ارتباطات

کمیسیون مشترک 1- مقامات صلاحیت‌دار طرفین متعاهد، کمیسیون مشترکی مرکب از نمایندگان خود را به منظور بررسی کلیه مسایل مربوط به اجرای این موافقتنامه‌که از طریق دیپلماتیک برطرف نشده است، تشکیل خواهند داد. 2- کمیسیون مشترک بنا بر درخواست هر یک از طرفین متعاهد تشکیل خواهد شد.

لازم‌الاجرا شدن و مدت اعتبار 1-این موافقت‌نامه سی ر و ز بعد از آن که طرفین متعاهد کتبا یکدیگر را از طریق مجاری دیپلماتیک مطلع نم و دند که طبق مقررات قان و ن اساسی خ و د‌درباره لازم‌الاجرا شدن این موافقت‌نامه عمل نم و ده‌اند به اجرا گذارده خ و اهد شد. 2-این موافقت‌نامه برای یک د و ره سه ساله منعقد می‌شود و پس از این د و ره معتبر خ و اهد ماند مگر آن که یکی از طرفین متعاهد در هر هنگام با یک‌پیش‌آگهی کتبی شش ماهه انقضای آن را به طرف دیگر اعلام دارند. این موافقت‌نامه به تاریخ 14/7/1371 (6/10/1992) در یک مقدمه و سیزده ماده، در د و نسخه اصلی به زبانهای فارسی، ارمنی و انگلیسی در ایر و ان‌به امضاء رسید. هر سه متن دارای اعتبار یکسان می‌باشد و در ص و رت بر و ز اختلاف در تفسیر، متن انگلیسی معتبر خ و اهد ب و د. از طرف د و لت جمه و ری اسلامی ایران از طرف د و لت جمه و ری ارمنستان معا و ن حمل‌ونقل جاده‌ای و زارت راه و شهرسازی و زیر حمل‌ونقل و ارتباطات