قوانین جاری ›

قانون موافقت‌نامه بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت ترکمنستان در خصوص ارتباط بین‌المللی راه آهن


۱۶ بخش جاری
تاریخ تصویب
۱۳۷۶/۰۵/۱۵
مرجع تصویب
مجلس شورای اسلامی
مرجع ابلاغ
رئیس جمهور
شمارهٔ ابلاغ
15427
تاریخ ابلاغ
۱۳۷۶/۰۶/۰۴
شمارهٔ روزنامهٔ رسمی
15299
تاریخ روزنامهٔ رسمی
۱۳۷۶/۰۶/۱۷
آخرین وضعیت
معتبر
شناسهٔ qavanin: 5701360050424545992 · مشاهدهٔ اصل در qavanin.ir ↗
فهرست مطالب
لایحه موافقت‌نامه بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت ترکمنستان در خصوص ارتباط بین‌المللی راه‌آهن مشتمل بر یک مقدمه و (11) ماده بشرح پیوست تصویب و اجازه مبادله اسناد آن داده می‌شود
بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم موافقت‌نامه بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت ترکمنستان درخصوص ارتباط بین‌المللی راه‌آهن
دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت ترکمنستان که از این پس در این موافقت‌نامه طرفین نامیده خواهند شد، براساس روابط و دوستی دیرین، حسن تفاهم، حسن همجواری و همکاری سودمند متقابل، با اهمیت دادن به هماهنگی فعالیتهای حمل‌ونقل راه‌آهن دو کشور، با تمایل به تامین ارتباط بین‌المللی راه‌آهن بین دو کشور و همچنین ترانزیت از طریق قلمرو یکدیگر به کشورهای ثالث، به شرح زیر توافق نمودند:
طرفین موافقت نمودند با هدف انجام حمل‌ونقل بین‌المللی مسافر و کالا بین کشورهای خود ارتباط مستقیم راه‌آهنی برقرار نمایند.
طرفین موافقت نمودند نسبت به پذیرش و ارائه خدمات مربوط به مسافر و کالا، از جمله ترانزیت هنگام انجام عملیات حمل‌ونقل راه‌آهنی بین دو کشور اقدام نمایند. پرداختهای مربوط به خدمات برطبق تعرفه‌هایی که در قلمرو دو کشور معتبر است صورت خواهد گرفت . ثبت رسمی اسناد، انجام حمل‌ونقل بار با‌راه‌آهن و واگن و نحوه استفاده از راه‌آهن و واگن و ترتیب حمل‌ونقل مسافر طبق موافقتنامه‌های دوجانبه بین دستگاههای ذیربط طرفین تنظیم خواهد‌شد.
طرفین موافقت نمودند به موقع در جهت تامین وسایط نقلیه راه‌آهنی و خدمات مسافری به لحاظ مبادلات تجاری خارجی و بار ترانزیتی که به‌پایانه‌های راه‌آهنی می‌رسند اقدام نمایند و آن‌ها را برای مقاصد بعدی مطابق با قواعد بین‌المللی حمل‌ونقل معتبر در قلمرو کشور ذیربط اعزام نمایند.
طرفین موافقت نمودند که در زمینه نظارتهای بهداشتی، گمرکی و مرزی هنگام عبور و مرور مسافر و بار مفاد موافقتنامه‌ها یا کنوانسیونهای بین‌المللی که دو دولت عضو آن هستند رعایت شود و درصورت بروز هرگونه مساله‌ای که در این موافقت‌نامه و یا کنوانسیونهای بین‌المللی مورد حکم‌قرار نگرفته، قوانین و قواعد جاری در قلمرو کشورهای طرفین اعمال شود.
طرفین موافقت نمودند که براساس موافقتنامه‌های فی‌مابین، نهادهای ذیصلاح هر طرف در قلمرو طرف مقابل، نمایندگان، شعبات و بنگاههای خود را جهت تنظیم امور مسافرین و حمل‌ونقل بار تاسیس نمایند. فعالیتهای این نمایندگان، دفاتر و بنگاهها تابع قوانین و مقررات جاری در قلمرو‌دولت طرف مقابل می‌باشد.
هر یک از طرفین بایستی با مسافر و کالاهای طرف دیگر به نحوی که با مسافر و کالای خود رفتار می‌نمایند عمل کنند. این نحوه رفتار شامل‌دسترسی آزاد به نقاط مقصد، تامین فضا برای بارهای موجود در پایانه‌ها، تخلیه و بارگیری آن‌ها، سوار و پیاده شدن مسافرین، استفاده از خدمات مرتبط با‌ارتباط بین‌المللی راه‌آهنی می‌باشد.
نهادهای ذیصلاح طرفین که مسوول نظارت بر اجرای این موافقت‌نامه می‌باشند به این شرح می‌باشند: از طرف دولت ترکمنستان - اداره راه‌آهن ترکمنستان از طرف دولت جمهوری اسلامی ایران - راه‌آهن جمهوری اسلامی ایران.
طرفین موافقت می‌نمایند با حفظ اولویت برای توسعه منسجم حمل‌ونقل راه‌آهنی، تحقیقات علمی و سایر اقدامات لازم در این زمینه و نیز‌آموزش و آموزش اضافی کارکنان حمل‌ونقل راه‌آهنی اقدام نمایند. طرفین نهادهای ذیصلاح خود را مسوول تنظیم و تصویب برنامه‌ها و شرایط همکاری یاد شده و اجرای آن‌ها می‌نمایند.
تمامی اختلافات ناشی از تفسیر یا اجرای این موافقت‌نامه بایستی توسط نهادهای ذیصلاح طرفین و براساس مشورت و مذاکره حل و فصل‌شود، چنانچه نهادهای ذیصلاح در خصوص موارد مورد اختلاف به توافق نرسند، موضوع توسط طرفین مورد بررسی قرار می‌گیرد.
مفاد این موافقت‌نامه ناقض حقوق هر طرف از نظر اتخاذ و اجرای اقدامهای لازم برای حفظ امنیت ملی، نظم عمومی، بهداشت و اصول اخلاق‌اجتماعی و منافع اقتصادی آن طبق قواعد حقوق بین‌الملل و حقوق ملی آن دولت نمی‌باشد.
این موافقت‌نامه با توافق طرفین قابل اصلاح و تغییر می‌باشد. تمامی اصلاحات این موافقت‌نامه بایستی به صورت پروتکلهای جداگانه ثبت شود‌که بخشهای لاینفک این موافقت‌نامه را تشکیل خواهند داد. این موافقت‌نامه در تاریخ 25 بهمن ماه 1375 هجری شمسی (مطابق با سیزدهم فوریه 1997 میلادی) در دو نسخه به زبانهای فارسی، ترکمنی، روسی و‌انگلیسی در تهران به امضاء رسید و هر دو نسخه دارای اعتبار یکسان است. چنانچه در تفسیر متن موافقت‌نامه اختلاف نظری بروز نماید نسخه انگلیسی‌معتبر خواهد بود. از طرف _ از طرف دولت جمهوری اسلامی ایران _ دولت ترکمنستان
قانون فوق مشتمل بر ماده واحده منضم به متن موافقت‌نامه شامل مقدمه ویازده ماده در جلسه علنی روز چهرشنبه مورخ پانزده مرداد ماه یکهزار و سیصد و هفتاد و شش مجلس شورای اسلامی تصویب و در تاریخ 26/5/1376 به تایید شورای نگهبان رسیده است.
رئیس مجلس شورای اسلامی- علی اکبر ناطق نوری