قوانین جاری ›

قانون موافقت‌نامه بازرگانی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری لبنان


۲۷ بخش جاری
تاریخ تصویب
۱۳۷۷/۰۱/۲۶
مرجع تصویب
مجلس شورای اسلامی
مرجع ابلاغ
رئیس جمهور
شمارهٔ ابلاغ
8762
تاریخ ابلاغ
۱۳۷۷/۰۲/۲۳
شمارهٔ روزنامهٔ رسمی
15503
تاریخ روزنامهٔ رسمی
۱۳۷۷/۰۲/۳۱
آخرین وضعیت
اصلاحی 1390/04/08
شناسهٔ qavanin: 5595666273098317913 · مشاهدهٔ اصل در qavanin.ir ↗
فهرست مطالب
لایحه موافقت‌نامه همکاریهای بازرگانی و اقتصادی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری لبنان مشتمل بر (1) مقدمه و(21) ماده به شرح پیوست تصویب و اجازه مبادله اسناد آن داده می‌شود.
بسم‌الله الرحمن الرحیم موافقت‌نامه بازرگانی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری لبنان
دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری لبنان که از این پس «طرفهای متعاهد» نامیده می‌شوند، با تمایل به ایجاد تسهیلات و توسعه روابط تجاری بر پایه برابری، عدم تبعیض و حفظ منافع متقابل بین دو کشور و با اعتقاد به اینکه همکاری در زمینه تجاری برای دست‌یابی به حداکثر توسعه در‌کشورهای خود امری ضروری می‌باشد، به شرح زیر توافق نمودند
مبادلات تجاری بین طرفهای متعاهد و قراردادهای منعقده بین اشخاص حقیقی و حقوقی دو کشور در چهارچوب این موافقت‌نامه و با رعایت قوانین و مقررات جاری هر یک از طرفهای متعاهد انجام خواهد شد.
طرفهای متعاهد در چهارچوب قوانین و مقررات خود از وسیعترین سطح ممکن تجارت بین دو کشور حمایت و تسهیلات لازم را فراهم‌خواهند نمود. در این رابطه طرفهای متعاهد حداکثر کوشش خود را جهت ترغیب تجارت مستقیم بین خود و افزایش حجم تجارت به منظور منافع متقابل دو کشور‌بکار خواهند برد. طرفها شرکتهای ذیربط خود را به منظور انعقاد انواع مختلف تجارت متقابل مانند: بیع متقابل، فرآورده‌های جانبی، معاملات جبرانی و سرمایه‌گذاریهای‌مشترک و غیره تشویق خواهند نمود.
در چهارچوب این موافقت‌نامه، سازمانهای ذیصلاح دو کشور برای کلیه کالاهای صادراتی به طرف دیگر باید گواهی مبداء صادر نمایند.
کالاهایی که براساس این موافقت‌نامه بین دو کشور مبادله می‌شود، فقط به کشور ثالثی که روابط تجاری رسمی با طرفهای متعاهد دارد و‌همچنین با رعایت قوانین و مقررات کشور صادرکننده، قابل صدور مجدد خواهد بود.
مبادله کالاها و خدمات بین دو کشور در چهارچوب این موافقت‌نامه و براساس استانداردهای مورد توافق سازمانهای ذیربط طرفهای متعاهد صورت خواهد گرفت.
در چهارچوب این موافقت‌نامه، قیمت کالاهای مورد مبادله بین دو کشور، براساس قیمتهای بازار جهانی خواهد بود. برای کالاهایی که قیمت‌جهانی برای آن‌ها وجود ندارد، قیمت کالاهای مشابه که مورد قبول دو طرف باشد در نظر گرفته خواهد شد.
جهت تسهیل در امر ترانزیت کالاهای تجاری براساس این موافقت‌نامه، طرفهای متعاهد در موارد زیر توافق نمودند: الف - تسهیل آزادی عبور کالا از مبداء سرزمین هر یک از طرفهای متعاهد به مقصد سرزمین کشور ثالث. ب - تسهیل آزادی عبور کالا از مبداء سرزمین کشور ثالث به مقصد سرزمین هریک از طرفهای متعاهد. ج - بندهای (الف) و (ب) فوق تابع قوانین و مقررات ملحوظ در موافقت‌نامه حمل و نقلی خواهد بود که با توجه به قوانین و مقررات عمومی و جاری بین دو کشور به امضاء خواهد رسید.
هر یک از طرفهای متعاهد باید بهترین رفتاری که درمورد تشریفات ورود یا صدور و نیز درخصوص میزان، نحوه و ملاک وضع یا اخذ حقوق‌گمرکی، سود بازرگانی و هرگونه وجه لازم‌التادیه دیگر نسبت به واردات و یا صادرات هر کشور ثالثی اعمال می‌دارد و یا در آینده اعمال خواهد داشت،عینا درمورد واردات و صادرات دولت متعاهد دیگر معمول دارد.
کلیه پرداختها بین اشخاص حقیقی و حقوقی هر دو کشور ناشی از اجرای قراردادهایی که متعاقب این موافقت‌نامه منعقد خواهند گردید، به هر‌نوع ارز قابل تسعیر در چهارچوب قوانین و مقررات جاری بانکهای مرکزی دو کشور انجام خواهد پذیرفت.
هریک از طرفهای متعاهد، موسسات و شرکتهای تجاری خود را به شرکت در نمایشگاههای بین‌المللی و یا اختصاصی که در کشور طرف‌دیگر برگزار می‌شود، تشویق و ترغیب خواهد نمود و حتی‌الامکان تسهیلات و اطلاعات لازم را دراختیار موسسات و شرکتهای تجاری کشور متعاهد دیگر قرار خواهد داد. 1 - مبداء کالاهایی که به معرض نمایش گذاشته می‌شوند، باید کشور شرکت‌کننده در نمایشگاه باشد. 2 - معافیت از حقوق گمرکی، سود بازرگانی و سایر هزینه‌های مشابه درمورد کالاها و نمونه‌های ارسالی برای نمایشگاهها و همچنین ورود، خروج،فروش و نمایش کالاها تابع قوانین و مقررات کشوری که در آن نمایشگاه برگزار می‌شود، خواهد بود. در این رابطه ترتیبات ترجیحی خاص می‌تواند ایجاد و به این موافقت‌نامه اضافه گردد.
هریک از طرفهای متعاهد اجازه برگزاری سالانه یک بازار مکاره یا نمایشگاه اختصاصی با حق فروش را برای ارایه تولیدات کشور متعاهد‌دیگر به بازرگانان، شرکتهای تجاری و موسسات آن کشور خواهند داد، مشروط بر اینکه: - مدت برگزاری نمایشگاه از پانزده روز بیشتر نباشد. - بازرگانان ، شرکتها و موسسات مذکور قوانین و مقررات کشور میزبان را رعایت نمایند. - نوع و حجم کالاهای عرضه شده، مورد توافق طرفین باشد. - مفاد این ماده مانع از آن نخواهد بود که طرفهای متعاهد درمورد تعداد و مدت زمان بازار مکاره یا نمایشگاه اختصاصی با حق فروش به نحوه دیگری توافق نمایند.
طرفهای متعاهد با رعایت قوانین، قواعد و مقررات جاری در کشورهای خود و طبق شرایط توافق شده توسط مقامات ذیصلاح طرفها،واردات و صادرات اقلام زیر را با معافیت از حقوق گمرکی، سود بازرگانی، مالیاتها و سایر عوارض و هزینه‌هایی که مربوط به پرداخت خدمات نباشد‌اجازه می‌دهند: الف - نمونه کالاها و مواد تبلیغاتی که فقط برای اخذ سفارشات و به منظور تبلیغات وارد شده باشند و با هدف فروش نبوده و ارزش تجاری نداشته‌باشند. ب - کالاها و تجهیزات که برای آزمایشات، فعالیتهای تحقیقاتی، تعمیر، بهبود، ساخت و مقاصد پردازش بطور موقت وارد شده و پس از تکمیل چنین‌کارهایی بر روی آن‌ها به کشور مبداء عودت خواهند شد.
طرفهای متعاهد جهت گسترش روابط بازرگانی بین دو کشور توافق نمودند نسبت به ایجاد تسهیلات کنسولی ازقبیل اعطای روادید تجاری و‌تسجیل مدارک تجاری اقدام لازم معمول دارند.
طرفهای متعاهد موافقت نمودند که اتاقهای بازرگانی خود را به همکاری موثر و نزدیک و درصورت لزوم ایجاد اتاق بازرگانی مشترک و تبادل‌هیاتهای بازرگانی و برگزاری سمینارها و کنفرانسهای تخصصی به منظور آشنایی با محصولات یکدیگر و بازاریابی آن‌ها تشویق کنند و برای نیل به این‌منظور تسهیلات لازم را فراهم آورند.
به منظور تسهیل و توسعه مبادلات کالا، خدمات و اطلاعات بازرگانی بین دو کشور، هریک از طرفهای متعاهد اجازه خواهد داد که طرف‌متعاهد دیگر یک دفتر یا مرکز بازرگانی در قلمرو وی تاسیس نماید. عده کارکنان و تجهیزات دفتر یا مرکز مزبور و تعداد شعب آن منوط به توافق آتی‌طرفهای متعاهد خواهد بود.
مقررات این موافقت‌نامه به هیچ طریق حقوق هیچیک از طرفهای متعاهد را درجهت اعمال هرنوع ممنوعیت یا محدودیت از هر قبیل جهت‌حفاظت از منافع اساسی ملی یا حفظ بهداشت عمومی یا جلوگیری از امراض و آفات حیوانی و نباتی تحدید نمی‌نماید.
طرفهای متعاهد موافقت نمودند رفتار ملی را در چهارچوب این موافقت‌نامه درمورد اتباع طرف دیگر معمول دارند، مگر در اموری که مختص به اتباع آن کشور باشد. طرفهای متعاهد موافقت نمودند در چهارچوب این موافقت‌نامه چنانچه به اموال و داراییهای اتباع طرف مقابل خساراتی وارد آید که منتسب به عمل‌دولت باشد به نحو کافی جبران نمایند.
ماده 18اصلاحی ۱۳۹۰/۰۴/۰۸
طرفهای متعاهد موافقت نمودند که کمیته مشترکی مرکب از نمایندگان دو دولت تشکیل شود و هر شش ماه یکبار بطور متناوب در هر یک از دو کشور تشکیل جلسه دهد. ریاست کمیته را وزیر صنعت، معدن و تجارت جمهوری اسلامی ایران و وزیر اقتصاد و تجارت جمهوری لبنان عهده‌دار خواهند بود. وظایف کمیته مشترک به قرار زیر خواهد بود: الف - نظارت بر حسن اجرای این موافقت‌نامه. ب - ارائه راه حل برای رفع مشکلاتی که ممکن است در جریان اجرای این موافقت‌نامه حادث شود. ج - بررسی و مطالعه راههای افزایش و تنوع تجارت بین دو کشور و ارایه پیشنهادات اجرایی در این خصوص به طرفهای متعاهد.
هیچیک از مفاد این موافقت‌نامه بر تعهدات و حقوق ناشی از موافقتنامه‌ها و پیمانهای بین‌المللی موجودی که هر یک از طرفهای متعاهد قبل از‌انعقاد این موافقت‌نامه به آن پیوسته‌اند، تاثیری ندارد.
کلیه مسایلی که ممکن است در رابطه با اجرا یا تفسیر این موافقت‌نامه حادث شود، ابتدا از طریق مجاری دیپلماتیک و به‌طور دوستانه حل و‌فصل خواهد شد. درصورت عدم توافق، هریک از طرفهای متعاهد می‌تواند با رعایت قوانین و مقررات مربوط، ضمن ارسال اطلاعیه‌ای برای طرف‌متعاهد دیگر، موضوع را به یک هیات داوری سه نفره مرکب از دو داور منتخب طرفهای متعاهد و یک سرداور ارجاع نماید. درصورت ارجاع امر به داوری، هریک از طرفهای متعاهد ظرف مدت شصت روز از تاریخ دریافت اطلاعیه نسبت به معرفی یک داور اقدام می‌کند و‌داوران منتخب طرفهای متعاهد ظرف مدت شصت روز از تاریخ آخرین انتخاب، سرداور را تعیین خواهند کرد. چنانچه هر یک از طرفهای متعاهد ظرف‌مدت مقرر داور خود را تعیین نکند، یا داوران منتخب ظرف مدت مذکور درمورد انتخاب سرداور به توافق نرسند، هریک از طرفهای متعاهد می‌تواند از‌رییس دیوان بین‌المللی دادگستری بخواهد که برحسب مورد، داور طرف ممتنع یا سرداور را تعیین نماید. هیات داوری براساس قواعد و مقررات زیر اتخاذ تصمیم خواهد کرد: الف - شرایط مقرر در موافقت‌نامه. ب - حقوق بین‌الملل. ج - حقوق بازرگانی بین‌الملل. د - رسوم بازرگانی مربوط. هیات داوری آیین‌نامه داخلی و قواعد دادرسی خود را تعیین خواهد کرد. محل داوری در کشور ثالث و هزینه‌های مربوط بالمناصفه به عهده طرفها‌خواهد بود. رای داوری قطعی و لازم‌الاجراء می‌باشد.
این موافقت‌نامه از تاریخ آخرین اطلاعیه هریک از طرفهای متعاهد به طرف متعاهد دیگر مبنی بر اینکه اقدامات لازم را طبق قوانین و مقررات‌خود درباره لازم‌الاجرا شدن موافقت‌نامه حاضر به عمل آورده است برای مدت سه سال به مورد اجرا گذارده خواهد شد. پس از مدت مزبور این‌موافقتنامه خود به خود برای دوره‌های یکساله تمدید خواهد شد، مگر اینکه یکی از طرفهای متعاهد شش ماه قبل از خاتمه دوره مربوط عدم تمدید آن‌را کتبا به اطلاع طرف متعاهد دیگر برساند. پس از انقضای مدت اعتبار این موافقت‌نامه مقررات آن درمورد قراردادهایی که به موجب آن به امضا رسیده و درحال اجرا می‌باشد تا حداکثر یک سال‌پس از انقضای این موافقت‌نامه معتبر خواهد بود، مگر اینکه طرفهای متعاهد به نحو دیگری توافق نمایند. این موافقت‌نامه در (1) مقدمه و (21) ماده در تاریخ 5 آبان 1376 مطابق با 27 اکتبر 1997 در دو نسخه به زبانهای فارسی ، عربی و انگلیسی تنظیم گردید که هر سه متن از اعتبار یکسان برخوردار می‌باشد. درصورت بروز هرگونه اختلاف در تفسیر متون این موافقت‌نامه، متن انگلیسی ملاک قرار خواهد‌گرفت. ازطرف دولت جمهوری اسلامی‌ایران - محمد شریعتمداری وزیر بازرگانی ازطرف دولت جمهوری لبنان - یاسین کامل جابر وزیر اقتصاد و تجارت
قانون فوق مشتمل بر ماده واحده منضم به متن موافقت‌نامه شامل مقدمه و بیست و یک ماده و ضمائم آن در جلسه علنی روز چهارشنبه مورخ بیست و ششم فروردین ماه یکهزارو سیصدو هفتادو هفت مجلس شورای اسلامی تصویب و در تاریخ 2/2/1377 به تایید شورای نگهبان رسیده است .
رئیس مجلس شورای اسلامی – علی اکبر ناطق نوری