قوانین جاری ›

نظر تفسیری شورای نگهبان در خصوص اصل 97 قانون اساسی با موضوع مفهوم فوری بودن لوایح و طرح‌ها


۳ بخش جاری
تاریخ تصویب
۱۳۶۸/۰۸/۱۴
مرجع تصویب
شورای نگهبان
مرجع ابلاغ
دبیر شورای نگهبان
شمارهٔ ابلاغ
1258
تاریخ ابلاغ
۱۳۶۸/۰۸/۱۵
شمارهٔ روزنامهٔ رسمی
13029
تاریخ روزنامهٔ رسمی
۱۳۶۸/۰۹/۰۲
تاریخ اجرا
۱۳۶۸/۰۸/۱۵
شناسهٔ qavanin: 5426364391711528492 · مشاهدهٔ اصل در qavanin.ir ↗
شماره 1258 – 15/8/1368 ریاست محترم مجلس شورای اسلامی به پیوست نظر تفسیری شورای نگهبان در خصوص اصل نود و هفتم قانون اساسی در رابطه با مفهوم فوری بودن لوایح وطرح‌ها ارسال می‌گردد، عنایت می‌فرمائید که با توجه به تفسیر مزبور طرح‌ها و لوایح یک فوریتی که صرفا رسیدگی خارج از نوبت و یک شوری بودن را طبق تعریف ماده 116 و 119 آئین نامه داخلی مجلس اقتضاء دارد از شمول فوری بودن مذکور در اصل 97 خارج است، بنابراین پیشنهاد می‌شود ماده 86 آئین نامه داخلی مجلس اصلاح یا به عدم شمول حکم آن نسبت به لوایح و طرح‌های یک فوریتی تفسیر گردد. قائم مقام دبیر شورای نگهبان تفسیر اصل نود و هفتم قانون اساسی « مقصود از طرح یا لایحه فوری مذکور در اصل نود و هفتم قانون اساسی، طرح یا لایحه‌ای است که تاخیر در رسیدگی به آن مستلزم وقوع خسارت یا فوت فرصت باشد و لوایح و طرح هائی را که رسیدگی به آن در این حد از لزوم سرعت نیست شامل نمی‌شود.» تفسیر فوق در جلسه مورخ 14/8/1368 شورای نگهبان با اکثریت 11 رای به عمل آمد.
قائم مقام دبیر شورای نگهبان