قوانین جاری ›

قانون موافقت‌نامه تشکیل کمیسیون مشترک وزیران ایران و عراق بین دولت شاهنشاهی ایران و دولت جمهوری عراق


۱۴ بخش جاری
تاریخ تصویب
۱۳۵۷/۰۹/۱۲
مرجع تصویب
مجلس سنا-مجلس شورای ملی
مرجع ابلاغ
نخست‌وزیر
شمارهٔ ابلاغ
22050
تاریخ ابلاغ
۱۳۵۷/۱۰/۱۰
شمارهٔ روزنامهٔ رسمی
9982
تاریخ روزنامهٔ رسمی
۱۳۵۸/۰۳/۱۲
شناسهٔ qavanin: 5296183326290372211 · مشاهدهٔ اصل در qavanin.ir ↗
فهرست مطالب
موافقت‌نامه تشکیل کمیسیون مشترک وزیران ایران و عراق بین دولت شاهنشاهی ایران و دولت جمهوری عراق مشتمل بر یک مقدمه و شش ماده که در تاریخ 11 اسفند ماه 2536 (28 مارس 1978) در بغداد بامضاء رسیده است تصویب و اجازه مبادله اسناد آن داده می‌شود.
قانون فوق مشتمل بر یک ماده و متن موافقت‌نامه ضمیمه پس از تصویب مجلس سنا در جلسه روز چهارشنبه 1357/3/31 در جلسه روز یکشنبه دوازدهم آذر ماه یکهزار و سیصد و پنجاه و هفت شمسی بتصویب مجلس شورایملی رسید.
رئیس مجلس شورای ملی
موافقت‌نامه تشکیل کمیسیون مشترک وزیران ایران و عراق بین دولت شاهنشاهی ایران و دولت جمهوری عراق
دولت شاهنشاهی ایران و دولت جمهوری عراق نظر به همبستگیهای تاریخی و فرهنگی و وجود علائق مشترک فیمابین ملتین خود، و با توجه بتمایل دو طرف بتقویت بیشتر این روابط بمنظور تامین منافع متقابل و با اعتقاد باینکه همکاری وسیع بین دو کشور برفاه و سعادت هر دو ملت که یکدوره سریع توسعه را طی می‌کنند، خواهد انجامید و با علم باینکه منافع قابل توجهی از گسترش و تقویت این روابط در زمینه‌های گوناگون و از طریق استفاده موثر از منابع انسانی، اقتصادی، مالی و طبیعی که در اختیار دو کشور قرار دارد حاصل می‌گردد. موافقت نمودند کمیسیون مشترک وزیران ایران و عراق (که بعد از این کمیسیون نامیده می‌شود) تشکیل گردد. وظایف این کمیسیون بقرار زیر خواهد بود:
کمیسیون وظیفه تشویق و هماهنگ نمودن همکاری بین دو کشور در زمینه‌های بازرگانی شامل ترانزیت - صنعت – نیرو - کشاورزی – ماهیگیری - ارتباطات و مخابرات - مطالعات زمین‌شناسی - جهانگردی - فرهنگ - مسائل مربوط بامور کنسولی و تابعیت بین دو کشور و غیره را بعهده داشته و بمنظور گسترش این روابط کوشش خواهد نمود زمینه‌های مورد علاقه مشترک را مشخص و ترتیبی جهت اجرای طرحهای خاص و برنامه‌های معین اتخاذ نماید.
کمیسیون دارای کمیته‌های دائمی زیر خواهد بود و ممکنست سایر کمیته‌ها و یا کمیته‌های فرعی بمنظور بررسی رشته‌ها و یا موضوعات خاص ایجاد کند. الف- کمیته بازرگانی – ترانزیت – گمرک - حمل‌ونقل و ارتباطات و مخابرات. ب- کمیته صنعت. پ- کمیته کشاورزی - آبیاری و ماهیگیری. ت- کمیته آموزش – فرهنگ - جهانگردی و زیارت. ث- کمیته انرژی (نفت- گاز - زمین‌شناسی - برق و غیره). ج- کمیته امور کنسولی و تابعیت افراد دو کشور. شرح وظایف این کمیته‌ها و کمیته‌های دیگر و همچنین کمیته‌های فرعی که ممکنست در آینده تاسیس شود توسط کمیسیون تعیین خواهد شد. این کمیته‌ها صورت جلسات خود را به کمیسیون ارائه خواهند نمود.
هر یک از دولتین یکنفر رئیس و یکنفر دبیر کل برای کمیسیون تعیین خواهند نمود، دبیر کل هر طرف فعالیتهای کمیسیون و همچنین کمیته‌ها را هماهنگ نموده و کارهای مقدماتی مربوط بتهیه دستور جلسه کمیسیون و کمیته‌ها را انجام خواهد داد.
کمیسیون حداقل سالی یکبار بطور متناوب در تاریخهائی که برای هر دو طرف مناسب باشد در بغداد یا تهران تشکیل جلسه خواهد داد. کمیسیون ممکنست بنا بر تقاضای یکی از طرفین بطور فوق العاده تشکیل جلسه دهد.
اجرای تصمیمات و توصیه‌های کمیسیون منوط به تائید هر دو دولت خواهد بود.
این موافقت‌نامه از تاریخ مبادله یادداشت بین دو دولت مبنی بر تصویب آن توسط طرفین قدرت اجرائی خواهد یافت و بطور خود بخود از آن تاریخ ببعد سال بسال تمدید خواهد شد مگر اینکه یادداشت کتبی توسط هر یک از طرفین سه ماه پیش از خاتمه دوره اعتبار موافقت‌نامه مبنی بر پایان مدت موافقت‌نامه بطرف دیگر تسلیم گردد.
این موافقت‌نامه در تاریخ دوم مارس 1978 در بغداد در دو نسخه اصلی بفارسی و عربی بامضاء رسید و هر دو متن بطور مساوی معتبر می‌باشد. از طرف دولت شاهنشاهی ایران - عباسعلی خلعتبری وزیرامورخارجه از طرف دولت جمهوری عراق - عزت ابراهیم عضو شورای فرماندهی انقلاب و وزیر کشور موافقت‌نامه فوق مشتمل بر یک مقدمه و شش ماده منضم بقانون موافقت‌نامه تشکیل کمیسیون مشترک وزیران ایران و عراق بین دولت شاهنشاهی ایران و دولت جمهوری عراق می‌باشد.
رئیس مجلس شورای ملی