قوانین جاری ›

قانون تغییر جدول حقوق و ضوابط پرداخت مستخدمین مشمول قانون استخدام کشوری و قضات


۳۶ بخش جاریبخشی منسوخ
تاریخ تصویب
۱۳۷۰/۰۱/۲۵
مرجع تصویب
مجلس شورای اسلامی
مرجع ابلاغ
رئیس جمهور
شمارهٔ ابلاغ
1278
تاریخ ابلاغ
۱۳۷۰/۰۲/۰۷
شمارهٔ روزنامهٔ رسمی
13439
تاریخ روزنامهٔ رسمی
۱۳۷۰/۰۲/۱۱
تاریخ اجرا
۱۳۷۰/۰۲/۲۷
آخرین وضعیت
منسوخه 1404/08/07
۲ بخش منسوخ از این قانون حذف شده است؛ متن زیر فقط بخش‌های جاری را نشان می‌دهد.
شناسهٔ qavanin: 5243419423202925612 · مشاهدهٔ اصل در qavanin.ir ↗
فهرست مطالب
حقوق مبناء مستخدمین رسمی مشمول قانون استخدام کشوری برابر است با حاصل‌ضرب ضریب حقوق ماده 32 قانون مذکور در عدد مبنا که بر اساس مقاطع تحصیلی و گروه مربوط بشرح جدول زیر که جایگزین جدول حقوق موضوع ماده 32 قانون استخدام کشوری می‌شود تعیین می‌گردد. سطح تحصیلات گروه عدد مبنا پایان دوره ابتدائی و کمتر 1 370 پایان دوره راهنمائی 2 420 - 3 460 پایان دوره متوسطه 4 500 - 5 540 فوق دیپلم 6 590 - 7 640 لیسانس 8 700 فوق لیسانس 9 760 - 10 820 دکترا 11 880
فواصل اعداد مبناء گروههای متوالی بعد از گروه 11 بترتیب 60 خواهد بود.
اعداد مبناء حقوق ماهانه مقامات بشرح زیر تعیین می‌گردد: الف - معاونین وزراء 1300 ب - استانداران، سفراء 1400 ج - وزراء، نمایندگان مجلس شورای اسلامی معاونین رئیس جمهور، معاونین قوه قضائیه و رئیس کل دیوان محاسبات 1500 د - معاون اول رئیس جمهور، نواب رئیس مجلس شورای اسلامی و اعضای شورای نگهبان 1600 ه - روسای سه قوه 1700
مقامات مذکور پس از پایان دوران تصدی بترتیب در گروههای 13 الی 17 جدول فوق تخصیص می‌یابند و حقوق هر یک از آنان بر‌اساس عدد مبنای گروه مربوط تعیین خواهد شد.
از اول فروردین ماه سال 1370 حقوق مستخدمین در هر سال با در نظر گرفتن خدمت قابل توجه آنان در سال قبل بشرح زیر تعیین‌می‌گردد: (ضریب افزایش سنواتی + 1) حقوق سال قبل = حقوق هر سال ضریب افزایش سنواتی سالانه بر اساس ارزشیابی شاغلین به میزان 3، 4 و 5 درصد خواهد بود.
مستخدمینی که حقوق آنان با این قانون تطبیق داده می‌شود در قبال هر سال از سنوات خدمت خود تا پایان سال 1369 از افزایش‌سنواتی به میزان 3% حقوق مبناء در گروههای مربوط که بر اساس مقاطع تحصیلی آنان تعیین خواهد شد برخوردار خواهند گردید.
افزایش سنواتی برای هر یک از مقامات موضوع تبصره 2 ماده 1 بر اساس عدد مبناء مربوط محاسبه خواهد شد.
مشمولین تبصره (3) ماده (1) در صورت اشتغال در هر یک از دستگاههای دولتی و نهادهای انقلاب اسلامی و موسسات و شرکتهائی که شمول حکم بر آن‌ها مستلزم ذکر نام است از افزایش سنواتی بر اساس اعداد مبنای گروه مربوط برخوردار خواهند شد.
جدول و نحوه ارتقاء گروه مستخدمین با در نظر گرفتن ارزش کار، میزان مسوولیتها، اهمیت وظایف، سوابق تجربی، تحصیلات و ارزشیابی شاغلین تعیین خواهد شد که در زمان تطبیق حقوق و مزایای کارکنان شاغل و همچنین در اجرای موضوع ماده 2 این قانون نیز ملاک عمل قرار خواهد گرفت. تعداد گروههای قابل تخصیص در هر مقطع تحصیلی با در نظر گرفتن عوامل فوق 5 الی 7 گروه تعیین می‌گردد.
مستخدمینی که ارتقاء گروه می‌یابند حقوق آنان بر اساس عدد مبناء در گروه جدید به اضافه مجموع افزایشهای سنواتی در گروه قبل‌تعیین می‌گردد.
مستخدمینی که مشاغل آنان دارای ویژگیهای خاص و پیچیده بوده و از حساسیت بالائی برخوردار است و یا دارای مهارتهای خاص و‌خارق‌العاده می‌باشند در یکی از گروههای جدول موضوع ماده یک تخصیص می‌یابند.
تحصیلات غیر رسمی مستخدمینی که قابلیت انطباق با مدارک تحصیلی رسمی را داشته باشند با مدارک تحصیلی رسمی همطراز خواهند شد.
با رعایت سقف اعتبارات مربوط به فوق‌العاده شغل مشمولین این قانون حداقل فوق‌العاده شغل مستخدمین شاغل برابر با 25% حقوق مبناء گروه مربوط تعیین می‌گردد که با در نظر گرفتن نوع کار و وظایف و مسوولیتها تا 75% حقوق مبناء آنان قابل افزایش است.
فوق‌العاده شغل متصدیان مشاغل مدیریت و سرپرستی علاوه بر فوق‌العاده شغل موضوع این ماده تا 25% حقوق مبناء آنان قابل افزایش‌است.
فوق‌العاده شغل آن دسته از مستخدمینی که تصدی مشاغل تخصصی و تحقیقی و آموزشی را بعهده دارند علاوه بر موارد فوق تا 25%حقوق مبناء آنان قابل افزایش است.
جدول موضوع ماده 1 این قانون تا پایان مدت آزمایشی آئیننامه استخدامی کارگزاران مجلس شورای اسلامی جایگزین جدول متوسط حقوق موضوع ماده 16 آئیننامه مزبور می‌گردد.
سایر دستگاههای دولتی که دارای مقررات استخدامی خاص می‌باشند می‌توانند با پیشنهاد بالاترین مقام دستگاه و تصویب هیات وزیران از‌نظر ضوابط پرداخت مشمول این قانون (قانون استخدام کشوری) شوند.
تغییر جدول حقوق موضوع ماده یک این قانون بجز مورد پیش‌بینی شده در ماده 6 این قانون منحصرا در مورد مشمولین قانون استخدام کشوری قابل اجراء بوده و تسری آن به مشمولین دیگر قوانین استخدامی منوط به اجرای ماده 7 این قانون خواهد بود و این تغییر هیچ‌گونه تاثیری در‌افزایش حقوق و مزایای نیروهای مسلح ( قوای نظامی و انتظامی) نخواهد داشت.
دولت مکلف است با در نظر گرفتن تغییرات ناشی از اجرای این قانون نسبت به تغییر و اصلاح درصد و یا میزان پرداخت فوق‌العاده‌های مواد 39 و 40 مشمول قانون استخدام کشوری در حدود اعتبارات مصوب اقدام نماید.
از تاریخ 1370/1/1 حقوق قضات بشرح زیر محاسبه می‌گردد: (سنوات خدمت قابل قبول x ضریب افزایش سنواتی + عدد مبناء) ضریب حقوق = حقوق
ضریب حقوق موضوع این ماده معادل ضریب حقوق اعضای رسمی هیات علمی (آموزشی و پژوهشی) شاغل و بازنشسته دانشگاهها و موسسات آموزش عالی مصوب 1368 مجلس شورای اسلامی و تغییرات بعدی آن خواهد بود.
عدد مبناء بترتیب گروههای شغلی قضات که حداقل دارای دانشنامه لیسانس قضائی و یا معادل آن باشند بشرح زیر تعیین می‌گردد: گروه (1) 80 گروه (2) 90 گروه (3) 100 گروه (4) 110 گروه (5) 120 گروه (6) 130 گروه (7) 140 گروه (8) 150
در محاسبه حقوق دارندگان مشاغل قضائی کمتر از لیسانس و معادل آن (موضوع ماده واحده قانون تعیین وضعیت قضائی کسانیکه سه سال در‌دادسراهای انقلاب اسلامی اشتغال بکار قضائی داشته‌اند) 10 واحد از عدد مبنای هر گروه کسر خواهد شد.
ضریب افزایش سنواتی تا پایان سال 1369 برابر (3) و از اول سال 1370 برابر با (5) تعیین می‌گردد.
ضوابط مربوط به تغییر مقام و ارتقاء گروه قضات با در نظر گرفتن سوابق تجربی در امور قضائی، تحصیلات، ارزشیابی و توانائی آنان در‌انجام امور محوله بر اساس آئیننامه‌ای است که به پیشنهاد وزیر دادگستری به تصویب رئیس قوه قضائیه خواهد رسید.
عبارت «قضات دادگستری» بعنوان ردیف (5) به بند (ه) تبصره (43) قانون بودجه سال 1364 افزوده می‌شود.
فوق‌العاده شغل قضات به میزان مقرر در ماده 5 این قانون و تبصره‌های آن بنا به پیشنهاد مشترک وزارت دادگستری و سازمان امور اداری و استخدامی کشور به تصویب هیات وزیران خواهد رسید.
حقوق بازنشستگی و وظیفه ازکارافتادگی و وظیفه وراث (جمع پرداختی به وراث) قضات و مستخدمین رسمی مشمول قانون استخدام کشوری و مستخدمینی که از لحاظ بازنشستگی و وظیفه مشمول مقررات مزبور و مشترک صندوق بازنشستگی کشوری می‌باشند و تا تاریخ1370/1/1 بازنشسته، ازکارافتاده و یا فوت شده‌اند از تاریخ مزبور به میزان 20% دریافتی آنان افزایش می‌یابد.
از تاریخ 1370/1/1 حداکثر حقوق بازنشستگی و وظیفه ازکارافتادگی و وظیفه وراث (جمع پرداختی به وراث) موضوع قانون راجع به‌تعیین حداکثر حقوق بازنشستگی و وظیفه مصوب خرداد ماه سال 1361 معادل دو برابر حقوق مبناء گروه 11 جدول حقوق موضوع این قانون و حداقل‌آن معادل حقوق مبناء گروه 4 جدول مزبور تعیین می‌گردد.
حداکثر حقوق بازنشستگی و وظیفه موضوع این ماده شامل مستخدمینی است که از تاریخ 1370/1/1 به بعد بازنشسته، ازکارافتاده و یا فوت می‌شوند.
تا زمانی که احکام مربوط به تطبیق وضع مستخدمین مشمول این قانون بر اساس مقررات فوق‌الذکر صادر نشده است حقوق آنان بر‌مبنای حقوق اسفند ماه سال 1369 و با رعایت کامل مقررات مورد عمل در تاریخ مذکور بطور علی‌الحساب برای مدت 6 ماه قابل پرداخت خواهد‌بود.
این قانون در سال 1370 قابل اجراء است و بودجه آن از ردیف 503137 قابل پرداخت است و کسری آن از محل اعتبار ردیف 503145 قانون بودجه سال 1370 تامین می‌گردد.
آئیننامه‌های اجرائی این قانون حداکثر ظرف شش ماه توسط سازمان امور اداری و استخدامی کشور تهیه و بتصویب هیات وزیران خواهد رسید.
قانون فوق مشتمل بر چهارده ماده و بیست و یک تبصره در جلسه علنی روز یکشنبه مورخ بیست و پنجم فروردین ماه یکهزار و سیصد و هفتاد مجلس شورای اسلامی تصویب و در تاریخ 1370/2/1 به تایید شورای نگهبان رسیده است.
رئیس مجلس شورای اسلامی - مهدی کروبی