موافقتنامه فرهنگی ایران و جمهوری متحده عرب که مشتمل بر یک مقدمه و سیزده ماده میباشد در تاریخ هیجدهم شهریور ماه1337 در تهران بامضاء نمایندگان تامالاختیار طرفین رسیده است تصویب و بدولت اجازه داده میشود اسناد تصویبی آن را مبادله نمایند.
قانون فوق که مشتمل بر ماده واحده و متن موافقتنامه ضمیمه است پس از تصویب مجلس سنا در جلسه پنجشنبه بیست و پنجم آذر ماه یکهزار و سیصد و سی و هشت بتصویب مجلس شورای ملی رسید.
نایب رئیس مجلس شورای ملی – دکتر موسی عمید
قانون بالا در جلسه 2/12/1337 به تصویب مجلس سنا رسیده است
موافقت نامۂ فرهنگی بین دولت شاهنشاهی ایران و جمهوری متحده عرب نظر باینکه دولت شاهنشاهی ایران و دولت جمهوری متحده عرب علاقه مندند بتحکیم روابط دوستی فیمابین بوده و خواهان بسط و توسعه همکاری فرهنگی بین دو کشور میباشند تصمیم بعقد موافقتنامه فرهنگی اتخاذ و نمایندگان تام الاختیار خود را بشرح زیر تعیین نمودند: از طرف دولت شاهنشاهی ایران - جناب آقای علی اصغر حکمت وزیر امور خارجه. از طرف دولت جمهور متحده عرب - جناب آقای محمود محرم حماد سفیر کبیر جمهور متحده عرب در طهران که پس از مبادله اختیارنامههای خود و اطمینان بصحت آنها نسبت بمواد ذیل توافق حاصل نمودند:
طرفین معظمین متعاهدین کوشش خواهند نمود در حدود امکان روابط فرهنگی بین دو کشور را بسط داده و بدینوسیله موجبات تشیید روح تفاهم بین دو ملت را فراهم سازند.
طرفین معظمین متعاهدین متعهد میشوند که بمنظور تشویق مبادلات معنوی بین دو کشور در زمینه فرهنگی و علمی و هنری کمال اهتمام را مخصوصا در موارد ذیل مبذول دارند: الف - ایجاد نهایت تسهیلات ممکنه برای مبادله هر نوع کتب و نظریات سودمند. ب - ایجاد تسهیلات در امر مبادله فیلمهای ملی فرهنگی و مستند بمنظور معرفی متقابل مدنیت دو کشور. ج - تشکیل نمایشگاههائی از هنرهای ملی. د - ترتیب مسافرتهای دسته جمعی دانشجویان. ه - تنظیم برنامههای رادیوئی به منظور تشیید مناسبات فرهنگی بین دو کشور
هر یک از طرفین معظمین متعاهدین متعهد میشوند که مسافرت استادان و فرهنگیان و سخن رانان و نویسندگان و هنرمندان و دانشجویان اتباع طرف مقابل را بکشور خود ترغیب و در حدود مقدورات بورسهای تحصیلی برقرار نمایند.
طرفین معظمین متعاهدین سعی خواهند کرد که مساعدتهای لازم نسبت بمحصلین کشورهای یکدیگر معمول گردد تا اینکه طبق قوانین و مقررات جاری طرفین در موسسات قلمرو یکدیگر به مطالعات علمی و ادبی و هنری بپردازند.
طرفین معظمین متعاهدین سعی بعمل خواهند آورد که کرسیهای تدریس زبان فارسی در دانشگاههای جمهوری متحده عرب و کرسیهای تدریس عربی در دانشگاههای ایران تاسیس گردد و همچنین کرسیهای موجود را توسعه دهند.
هر یک از طرفین معظمین متعاهدین مراقبت خواهند کرد که نظر مولفان و ناشران کشور خود را باطلاعات نادرست مندرج در کتابها و رسالات درسی و فیلمها و مطبوعات منتشر در آن کشور که بکشور متقابل یا بزمامداران آن لطمه وارد آورد جلب نمایند و بدین منظور طرفین معظمین متعاهدین سعی خواهند کرد حتیالامکان در برنامههای مدارس خود اطلاعات کافی در خصوص تاریخ و جغرافیای طرف متقابل بگنجانند تاجوانان بتوانند تصور ذهنی صحیحی درباره کشور طرف دیگر تحصیل نمایند.
طرفین معظمین متعاهدین تماسهای ورزشی را تشویق خواهند نمود و در بسط همکاری بین سازمانهای ورزشی و پیش آهنگی طرفین خواهند کوشید.
طرفین معظمین متعاهدین سیاحت و مسافرت را که وسیله موثری برای ایجاد تفاهم متقابل بین دو ملت است تشویق خواهند نمود.
طرفین معظمین متعاهدین برای معتبر شناختن مدارج دانشگاهی و تعیین ارزش گواهینامهها و لیسانس یا دانشنامه هائی که از طرف مقامات صلاحیتدار هر یک از طرفین صادر شود موافقتنامه مخصوصی منعقد خواهند نمود و هر یک از طرفین معادل بودن تحصیلات ابتدائی و متوسطه و عالی هر یک از دو کشور را در کشور دیگر برسمیت خواهند شناخت. موافقتنامه مزبور با در نظر گرفتن مقررات جاری هر یک از دو کشور در خصوص تعیین ارزش دانشنامهها منعقد میگردد.
طرفین معظمین متعاهدین تاسیس انجمنهای فرهنگی مرکب از اتباع طرفین متعاهدین را در هر یک از دو کشور تشویق خواهند نمود. انجمنهای فرهنگی مزبور تابع قوانین و مقررات جاری کشوریکه در آن تاسیس میشوند خواهند بود.
بمنظور تسهیل در اجرای این موافقتنامه هر یک از طرفین معظمین متعاهدین متعهد میشوند که یک وابسته یا رایزن فرهنگی در کشور دیگر تعیین نمایند که کلیه تماسهای مربوط بهمکاری فرهنگی طرفین را بعهده گیرد.
در هر یک از دو کشور کمیسیونی مرکب از رئیس نمایندگی سیاسی طرف متقابل و سه نفر از صاحب منصبان عالیرتبه وزارت فرهنگ و دانشگاه و وزارت امور خارجه آن کشور تشکیل میشود وظیفه این کمیسیون مراقبت در اجرای مقررات این موافقتنامه و فراهم ساختن موجبات همکاری و تبادل نظر بمنظور رفع اشکالات احتمالی ناشیه در حین اجرای این موافقتنامه خواهد بود. کمیسیون مزبور سالی چهار بار تشکیل جلسه خواهد داد.
این موافقتنامه بتصویب مقامات صلاحیتدار دو کشور خواهد رسید و سی روز پس از مبادله اسناد مصوب بمورد اجراء گذارده خواهد شد. هر یک از طرفین معظمین متعاهدین میتوانند با سه ماه اطلاع قبلی این موافقتنامه را فسخ نمایند. این موافقتنامه در دو نسخه هر یک بزبانهای فارسی و عربی و فرانسه تنظیم شده و هر سه متن معتبر میباشد در صورت بروز اختلافات ناشی از تفسیر بین متن فارسی و عربی متن فرانسه معتبر خواهد بود. تهران بتاریخ 18 شهریور 1337 (نهم سپتامبر 1958) از طرف دولت شاهنشاهی ایران از طرف دولت جمهوری متحده عرب موافقتنامه فوق ضمیمه قانون مربوط بموافقتنامه فرهنگی بین دولت شاهنشاهی ایران و دولت جمهوری متحده عرب بوده و صحیح است. نایب رئیس مجلس شورای ملی - دکتر موسی عمید