قانون موافقت‌نامه حمل‌ونقل بین‌المللی جاده‌ای بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری تاجیکستان

موافقت‌نامه حمل‌ونقل بین‌المللی جاده‌ای بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری تاجیکستان مشتمل بر یک مقدمه و‌سیزده (13) ماده به شرح پیوست تصویب و اجازه مبادله اسناد آن داده می‌شود.

تعاریف: از نظر این موافقت‌نامه: 1 - اصطلاح «متصدی حمل‌ونقل» عبارت است از یک شخص حقیقی یا حقوقی مقیم و تبعه ایران یا تاجیکستان که برابر قوانین و مقررات ملی کشور‌خود مجاز به حمل‌ونقل بین‌المللی مسافر و کالا در جاده‌ها می‌باشد. 2 - اصطلاح «وسیله نقلیه» عبارت است از هر وسیله نقلیه جاده‌ای دارای نیروی محرکه مکانیکی که: الف - برای حمل بیش از 9 نفر با در نظر گرفتن راننده (وسیله نقلیه مسافربری) و یا برای حمل‌ونقل کالا (وسیله نقلیه باربری) ساخته شده. ب - در سرزمین یکی از طرفهای متعاهد به ثبت رسیده باشد. در مورد وسیله نقلیه باربری، اصطلاح «وسیله نقلیه» عبارت است از یک وسیله نقلیه واحد و یا ترکیبی از یک وسیله نقلیه و یدک یا نیمه یدک.

حوزه اجراء مقررات این موافقت‌نامه به متصدیان حمل‌ونقل این حق را می‌دهد که با استفاده از وسایل نقلیه به حمل‌ونقل مسافر یا کالا از طریق جاده بین سرزمین‌های طرف‌های متعاهد یا به صورت ترانزیت از قلمرو آن، یا از / به کشورهای دیگر مبادرت ورزند.

حمل‌ونقل مسافر عملیات حمل‌ونقل مسافر به‌وسیله متصدی حمل‌ونقل یکی از طرف‌های متعاهد در سرزمین طرف متعاهد دیگر منوط به اجازه نامه‌ای خواهد بود که باید برابر قوانین و مقررات طرف اخیرالذکر تحصیل شود.

حمل‌ونقل کالا متصدی حمل‌ونقل یک طرف متعاهد مجاز است که به شرح زیر وسیله نقلیه خالی یا با بار را بطور موقت به سرزمین طرف متعاهد دیگر به منظور‌حمل و نقل کالا وارد نماید: از طرف‌های متعاهد و هر نقطه مورد توافق حمل‌ونقل کالا وارد نماید: الف - بین هر نقطه مورد توافق در سرزمین یکی از طرفهای متعاهد و هر نقطه مورد توافق در سرزمین طرف متعاهد دیگر. ب - به صورت ترانزیت از طریق سرزمین طرف متعاهد دیگر. ج - از / به کشورهای دیگر.

وزن و ابعاد وسایل نقلیه 1 - هر یک از طرف‌های متعاهد در مورد وزن و ابعاد وسایل نقلیه جاده‌ای، می‌پذیرد که وسایل نقلیه‌ای که در سرزمین طرف متعاهد دیگر به ثبت رسیده است را در تحت شرایط محدودتری نسبت به وسایل نقلیه ثبت شده در سرزمین خود قرار ندهد. 2 - چنانچه وزن یا ابعاد وسیله نقلیه از حداکثر حدود مجاز در قلمرو هر یک از طرف‌های متعاهد تجاوز کند، لازم است برای وسیله نقلیه اجازه نامه مخصوصی از مقامات صلاحیتدار طرف متعاهد مربوط تحصیل شود. هنگامی که این اجازه‌نامه مقرر می‌دارد وسیله نقلیه باید در یک مسیر معین مورد استفاده قرار گیرد انجام حمل‌ونقل تنها در آن مسیر مجاز خواهد بود.

ممنوعیت حمل‌ونقل داخلی مقررات این موافقت‌نامه به متصدیان حمل‌ونقل طرف‌های متعاهد این حق را نمی‌دهد که در داخل سرزمین طرف متعاهد دیگر مسافر یا کالا را از‌نقطه‌ای به نقطه دیگر واقع در همان سرزمین حمل‌ونقل نمایند.

مالیاتها و عوارض 1 - وسایل نقلیه ثبت شده در قلمرو هر یک از طرف‌های متعاهد که برای حمل‌ونقل مسافر یا کالا مورد استفاده قرار می‌گیرند بر اساس این موافقت‌نامه از مالیات‌ها و عوارض که در سرزمین طرف متعاهد دیگر بر مالکیت و استفاده از وسایل نقلیه موتوری و همچنین انجام عملیات حمل‌ونقل تعلق می‌گیرد، معاف خواهند بود. 2 - معافیت مورد اشاره در بند (1) در صورتی داده خواهد شد که وسیله نقلیه هر یک از طرف‌های متعاهد بر مبنای ورود موقت به سرزمین طرف متعاهد دیگر وارد شده باشد.

تشریفات گمرکی 1 - ورود موقت وسایل نقلیه به سرزمین طرف متعاهد دیگر مشمول قوانین و مقررات ملی طرف متعاهد یاد شده خواهد بود. 2 - مواد سوختی موجود در مخزن‌های سوخت استاندارد وسیله نقلیه یکی از طرف‌های متعاهد که بطور موقت به سرزمین طرف متعاهد دیگر وارد می‌شود از پرداخت مالیات و عوارض ورودی معاف بوده و مشمول ممنوعیت و محدودیت‌های وارداتی نخواهد بود مشروط بر آنکه این مخزن‌ها در‌ابتداء توسط کارخانه سازنده وسیله نقلیه بر روی آن نصب شده باشد. 3 - قطعات یدکی وارد شده به منظور تعمیر یک وسیله نقلیه معین که از پیش به صورت ورود موقت وارد شده است بطور موقت مشمول پرداخت مالیات و عوارض ورودی و همچنین ممنوعیت و محدودیت وارداتی نمی‌باشد. طرف‌های متعاهد ممکن است لازم بدانند که برای این‌گونه قطعات پروانه ورود موقت صادر شود. قطعات یدکی تعویض شده می‌تواند برابر قوانین و مقررات ملی طرف متعاهدی که این قطعات به سرزمین آن وارد شده ترخیص قطعی شود، یا عودت داده شود یا با نظارت مقامات گمرکی ذیربط از حیز انتفاع ساقط شود ( منظور از ساقط شدن از حیز انتفاع، اعراض می‌باشد) و یا به‌طور مجانی در اختیار‌مقامات گمرکی طرف اخیرالذکر قرار گیرد. 4 - کارکنان وسایل نقلیه مجاز خواهند بود که لوازم شخصی مستعمل و آچار و ابزاری را که عرفا در وسیله نقلیه حمل شده و در طول سفر مورد نیاز‌می‌باشد، بطور موقت به خود حمل کند.

اجرای قوانین ملی متصدیان حمل‌ونقل و رانندگان وسایل نقلیه یک طرف متعاهد در کلیه مواردی که در این موافقت‌نامه یا موافقتنامه‌های بین‌المللی دیگر که هر دو‌کشور در آن عضویت دارند مورد پیش‌بینی قرار نگرفته است، موظفند قوانین و مقررات ملی طرف متعاهد دیگر را در هنگام رانندگی در سرزمین طرف اخیرالذکر رعایت کنند.

تخلفات 1 - مقامات صلاحیت‌دار طرف‌های متعاهد نظارت خواهند کرد که متصدیان حمل‌ونقل مقررات موافقت‌نامه حاضر را رعایت کنند. 2 - مقامات طرف متعاهدی که وسیله نقلیه در آن به ثبت رسیده است، موظفند بنا به درخواست مقامات صلاحیت‌دار طرف متعاهد دیگر در مورد متصدیان حمل‌ونقل و رانندگان وسایل نقلیه‌ای که در سرزمین طرف متعاهد اخیرالذکر از مقررات این موافقت‌نامه و از قوانین و مقررات مربوط به عبور‌و مرور و حمل‌ونقل که در آن سرزمین لازم‌الاجراء است تخطی نموده‌اند، اقدامات زیر را معمول دارند: الف - اخطار ب - سلب اجازه حمل‌ونقل، بطور موقت، جزیی یا کلی. 3 - مقامات صلاحیت‌دار طرف متعاهدی که چنین تدابیری را برابر بند 2 این ماده اتخاذ نموده‌اند، مقامات صلاحیت‌دار طرف متعاهد دیگر را از‌اقدامات انجام شده آگاه خواهند کرد. 4 - این ماده بدون لطمه به هرگونه اقدامات قانونی جاری توسط دادگاههای مقامات اجرایی طرف متعاهدی که تخلف در سرزمین آن صورت گرفته‌است، اجراء خواهد شد.

مقامات صلاحیت‌دار مقامات صلاحیت‌داری که جهت اجرای این موافقت‌نامه تعیین شده‌اند به شرح زیر می‌باشند: - در مورد دولت جمهوری اسلامی ایران: وزارت راه و شهرسازی - در مورد دولت جمهوری تاجیکستان: وزارت حمل‌ونقل

کمیسیون مشترک 1 - یک کمیسیون مشترک مرکب از نمایندگان مقامات صلاحیت‌دار طرف‌های متعاهد به منظور نظارت بر اجرای موافقت‌نامه حاضر تشکیل خواهد‌شد. شرح وظایف این کمیسیون به شرح زیر است: الف - نظارت بر اجرای صحیح مفاد این موافقت‌نامه. ب - بررسی و ارائه پیشنهادات برای حل مشکلات احتمالی. ج - رسیدگی به سایر موارد مربوط به همکاری‌های حمل‌ونقل جاده‌ای مورد علاقه دو طرف. د - ارائه پیشنهاد اصلاح هر یک از مواد این موافقت‌نامه برای تصویب به مقامات صلاحیت‌دار طرف‌های متعاهد 2 - کمیسیون مشترک عنداللزوم بر اساس درخواست هر یک از طرف‌های متعاهد و به صورت متناوب در جمهوری اسلامی ایران و تاجیکستان تشکیل جلسه خواهد داد و تصمیمات آن از سوی دو طرف لازم‌الاجراء خواهد بود.

لازم‌الاجراء شدن و مدت اعتبار 1 - این موافقت‌نامه سی روز بعد از آنکه طرف‌های متعاهد به صورت کتبی یکدیگر را از طریق مجاری دیپلماتیک آگاه نمودند که برابر مقررات قانون‌اساسی خود درباره لازم‌الاجراء شدن این موافقت‌نامه عمل نموده‌اند، به موقع اجراء گذارده خواهد شد. 2 - این موافقت‌نامه برای یک دوره سه ساله منعقد می‌شود و پس از این دوره معتبر خواهد ماند مگر آنکه یکی از طرف‌های متعاهد در هر هنگام با‌یک پیش‌آگهی کتبی شش ماهه فسخ آن را به طرف دیگر اعلام دارد. این موافقت‌نامه به تاریخ 15/6/1373 برابر6/9/1994 در یک مقدمه و سیزده ماده در دو نسخه اصلی به زبان‌های فارسی، روسی و انگلیسی در تهران به امضاء رسید. هر سه متن دارای اعتبار یکسان می‌باشد و در صورت بروز اختلاف در تفسیر، متن انگلیسی معتبر خواهد بود. از طرف دولت جمهوری اسلامی ایران از طرف دولت جمهوری تاجیکستان