قانون حمایت از نشانه‌های جغرافیائی

اصطلاحات به‌کاربرده شده در این قانون دارای معانی زیر می‌باشند : الف - نشانه جغرافیائی نشانه‌ای است که مبدا کالائی را به قلمرو، منطقه یا ناحیه‌ای از کشور منتسب می‌سازد، مشروط بر این که کیفیت و مرغوبیت، شهرت یا سایر خصوصیات کالا اساسا قابل انتساب به مبدا جغرافیائی آن باشد. ب - کالا، یعنی هرگونه محصول طبیعی و کشاورزی و یا فرآورده‌های آن یا صنایع دستی و یا تولیدات صنعتی. ج - کنوانسیون پاریس، یعنی مصوبه مورخ 1261 هجری شمسی (1883 میلادی) اتحادیه عمومی بین‌المللی معروف به پاریس برای حمایت از مالکیت صنعتی و تغییرات بعدی آن که به تصویب جمهوری اسلامی ایران رسیده است. د - تولیدکننده یعنی هر شخصی که به تولید و فرآوری محصولات کشاورزی دامی و غذایی یا ساخت و تولید ابزار صنعتی و مصنوعات دستی اشتغال دارد یا از مواد طبیعی به‌منظور تولید بهره برداری می‌کند یا در تجارت محصولات مذکور فعالیت می‌کند.

هر شخص یا هر گروه ذی‌نفع می‌تواند درخصوص نشانه‌های جغرافیائی به‌منظور جلوگیری از اعمال زیر یا مطالبه ضرر و زیان ناشی از آن‌ها در دادگاه اقامه دعوی نماید: الف - معرفی و انتساب غیرواقعی و گمراه‌کننده مبدا جغرافیایی کالا. ب - هرگونه استفاده از نشانه‌های جغرافیایی که مطابق ماده (10 مکرر) کنوانسیون پاریس مصداق رقابت نامشروع باشد.

الف - نشانه جغرافیائی اعم از اینکه ثبت شده یا نشده باشد اگر دارای شرایط بند (الف) ماده (1) باشد، مورد حمایت قرار می‌گیرد و در دعاوی موضوع این قانون، هرگاه نشانه‌ای به‌ثبت رسیده باشد، موجد این اماره قانونی است که نشانه ثبت شده، با تعریف بند (الف) ماده (1) انطباق دارد. ب - نشانه جغرافیائی مطابق با تعریف بند (الف) ماده (1) در مقابل نشانه جغرافیایی که مبدا کالاهای آن به درستی قید شده است ولی به‌طور نادرست به عموم اعلام شود که مبدا آن‌ها محل دیگری است، مورد حمایت قرار خواهد گرفت.

نشانه‌های جغرافیائی هم نام اگر واقعی و منطبق با موازین بند (الف) ماده (1) باشند با رعایت بند (ب) ماده (3)به‌طور مساوی مورد حمایت قرار می‌گیرند. سازمان ثبت اسناد و املاک برای گمراه نشدن مصرف‌کنندگان و تضمین رفتار برابر و منصفانه با تولیدکنندگان مربوط ، شرایطی را تعیین خواهد کرد که برطبق آن‌ها نشانه‌های هم‌نام از یکدیگر ممتاز گردند.

نشانه‌های جغرافیائی زیر مورد حمایت نیستند: الف - نشانه‌هائی که با تعریف بند (الف) ماده (1) منطبق نباشند. ب - نشانه‌هائی که برخلاف موازین شرعی، اخلاق حسنه و یا نظم عمومی باشند. ج - نشانه‌هائی که در کشور مبدا خود حمایت نمی‌شوند یا حمایت از آن‌ها متوقف شده است یا متروک گردیده‌اند، در چارچوب معاهداتی که کشور ایران به آن‌ها ملحق شده است.

هرشخصی که مرتکب اعمال مندرج در ماده (2) شود علاوه بر جبران خسارت به جزای نقدی از 330.000.000تا 660.000.000 ریال یا حبس تعزیری از نود و یک روز تا شش ماه و یا هر دو مجازات محکوم خواهد شد.

اظهارنامه ثبت نشانه جغرافیائی، توسط اشخاص زیر به سازمان ثبت اسناد و املاک کشور تسلیم می‌شود: الف - هر شخص حقیقی یا حقوقی و همچنین گروههائی از این اشخاص که در مکان جغرافیائی مندرج در اظهارنامه به تولید کالای مذکور در آن مشغولند. ب - هر مرجع صلاحیتدار در امر تولید، توزیع و سیاستگذاری کالای مورد ثبت.

موارد زیر باید در اظهارنامه قید شود: الف - نام، نشانی، تابعیت و سمت قانونی تسلیم‌کننده. ب - نشانه جغرافیائی که ثبت آن درخواست شده است. ج - مکانی که نشانه جغرافیائی به آن مربوط است. د - کالائی که نشانه جغرافیائی به آن مربوط است. ه - کیفیت، مرغوبیت، شهرت و سایر خصوصیات کالائی که نشانه جغرافیائی برای آن به‌کار می‌رود.

نحوه و مراحل ثبت اظهارنامه به قرار زیر است: الف - سازمان ثبت اسناد و املاک کشور اظهارنامه را از نظر مطابقت با بند (ب) ماده (5) و مواد (7) و (8) این قانون و آئین‌نامه اجرائی آن بررسی کرده، درصورت دارابودن شرایط، آن را آگهی می‌کند. ب - درصورت عدم رعایت شرایط مقرر در بند (الف) ذی‌نفع یا مقام صلاحیتدار می‌تواند برطبق آئین‌نامه اجرائی این قانون، اعتراض خود را نسبت به تقاضای ثبت نشانه جغرافیائی به سازمان ثبت اسناد و املاک کشور تسلیم نماید. ج - سازمان ثبت اسناد و املاک کشور نسخه‌ای از اعتراضیه را به متقاضی ثبت ابلاغ می‌کند. متقاضی مکلف است ظرف مهلت مقرر به آن پاسخ دهد، عدم ارسال پاسخ از سوی متقاضی درموعد مقرر به منزله انصراف از تقاضای ثبت است. د - هرگاه متقاضی متقابلا پاسخی ارسال دارد، سازمان ثبت اسناد و املاک کشور نسخه‌ای از آن را دراختیار معترض قرار می‌دهد و پس از بررسی نظرات طرفین، درمورد وارد بودن یا نبودن اعتراض تصمیم می‌گیرد. ه - هرگاه سازمان ثبت اسناد و املاک کشور تشخیص دهد که شرایط مندرج در بند (الف) این ماده رعایت شده و به تقاضای ثبت نیز اعتراض نشده یا اعتراض رد گردیده، نشانه جغرافیائی را ثبت کرده و آگهی لازم را در این خصوص منتشر می‌کند و گواهی‌نامه ثبت را به نام متقاضی ثبت صادر خواهد کرد.

تولیدکنندگان درصورت تحقق شرایط زیر مجازند از نشانه‌های جغرافیایی ثبت شده استفاده کنند: الف - کالا دارای کیفیت، مرغوبیت، شهرت و سایر خصوصیات مذکور در گواهی‌نامه ثبت مربوطه باشد. ب - محل فعالیت تولیدکننده منطقه جغرافیایی مذکور در گواهی‌نامه ثبت باشد.

هر ذی‌نفع یا مقام صلاحیتدار می‌تواند موارد زیر را از دادگاه بخواهد: الف - ابطال ثبت نشانه جغرافیائی که شرایط مقرر در ماده (5) درمورد آن رعایت نشده است. ب - اصلاح ثبت نشانه، به این علت که نشانه موجود در گواهی‌نامه ثبت با نشانه مورد نظر مطابقت ندارد و یا این که کیفیت، مرغوبیت، شهرت و یا سایر خصوصیات کالائی که نشانه مبدا جغرافیائی برای آن استفاده می‌شود، در گواهی‌نامه مربوط ذکر نشده یا ناقص است. در هر دعوی که برطبق این ماده اقامه می‌شود، دادخواست ابطال یا اصلاح به (مالک نشانه) یا قائم‌مقام قانونی او ابلاغ می‌شود و به هزینه خواهان از طریق آگهی در روزنامه رسمی و یکی از روزنامه‌های محلی به اطلاع عموم اشخاص ذی‌نفع می‌رسد.

سازمان ثبت اسناد می‌تواند درصورت وجود اشتباهات شکلی با اطلاع ذی‌نفع پس از بررسی دلائل و مدارک مستند نسبت به تصحیح اشتباه تصمیم‌گیری و اقدام کند.

رسیدگی به اختلافاتی که به موجب این قانون و آئین‌نامه اجرائی آن باید به دادگاه ارجاع شود در صلاحیت دادگاه عمومی و انقلاب تهران می‌باشد.

سازمان ثبت اسناد و املاک کشور، از ثبت هر علامت تجارتی برای کالایی که به‌طور غیرواقعی منسوب به مبدا جغرافیایی شده است یا موجب گمراهی عموم نسبت به مبدا اصلی کالا می‌گردد خودداری می‌نماید. هر ذی‌نفع می‌تواند ابطال ثبت این‌گونه علامت‌های تجارتی را از دادگاه بخواهد.

استثنائات مربوط به استفاده‌کننده قبلی:

آیین‌نامه اجرایی این قانون شامل موارد و تعرفه هزینه‌های مربوط به اظهارنامه‌های ثبت نشانه‌های مبدا جغرافیایی ظرف شش ماه از تاریخ تصویب بارعایت مفاد این قانون و کنوانسیون‌های مربوط که دولت ایران به‌آنها ملحق شده توسط سازمان ثبت اسناد و املاک کشورتهیه می‌شود وبه تصویب رئیس قوه قضائیه می‌رسد. موارد تعرفه‌های مذکور هر سه‌سال یکبار قابل تجدیدنظر است.