قوانین جاری ›

قانون موافقت‌نامه همکاریهای فنی بین دولت شاهنشاهی ایران و دول ایالات متحده آمریکا


۱۶ بخش جاری
تاریخ تصویب
۱۳۵۴/۱۱/۱۵
مرجع تصویب
مجلس شورای ملی-مجلس سنا
مرجع ابلاغ
نخست‌وزیر
شمارهٔ ابلاغ
70964
تاریخ ابلاغ
۱۳۵۴/۱۲/۰۳
شمارهٔ روزنامهٔ رسمی
9085
تاریخ روزنامهٔ رسمی
۱۳۵۴/۱۲/۱۸
آخرین وضعیت
معتبر
شناسهٔ qavanin: 18120447038759912928 · مشاهدهٔ اصل در qavanin.ir ↗
فهرست مطالب
موافقت‌نامه همکاریهای فنی بین دولت شاهنشاهی ایران و دولت ایالات متحده آمریکا مشتمل بر یک مقدمه و نه ماده که در تاریخ 13اسفند 1353 (چهارم مارس 1975) به امضای نمایندگان مختار دو دولت در واشنگتن رسیده است تصویب و اجازه مبادله اسناد تصویب آن داده می‌شود.
مزایا و مصونیتهای مذکور در بند ب ماده 5 موافقت‌نامه همکاریهای فنی ایران و آمریکا در هر حال از حدود مقررات مندرج در آئین‌نامه مزایا‌و معافیت‌های کارشناسان خارجی مصوب 23 تیر ماه 1345 کمیسیونهای دارائی مجلسین تجاوز نخواهد کرد.
قانون فوق مشتمل بر یک ماده و یک تبصره و متن موافقت‌نامه ضمیمه آن پس از تصویب مجلس شورایملی در جلسه روز یکشنبه 16 آذر ماه 1354 در‌جلسه روز چهارشنبه پانزدهم بهمن ماه یکهزار و سیصد و پنجاه و چهار شمسی بتصویب مجلس سنا رسید.
رئیس مجلس سنا - جعفر شریف‌امامی
موافقت‌نامه همکاریهای فنی بین دولت شاهنشاهی ایران و دولت ایلات متحده آمریکا
دولت شاهنشاهی ایران، و دولت ایالات متحده آمریکا، با آرزوی توسعه و تحکیم روابط دوستانه فیمابین، با تایید علایق متقابل در گسترش همکاریهای اقتصادی میان دو کشور، با اعتقاد باهمیت همکاریهای فنی برای توسعه روابط اقتصادی، و تمایل بایجاد مناسبترین شرایط برای گسترش همکاری فنی. بشرح زیر توافق نمودند :
طرفین متعاهدین گسترش همکاریهای فنی را، بر اساس احترام متقابل باصل حاکمیت و عدم مداخله در امور داخلی یکدیگر، تقبل مینمایند.
همکاری فنی مندرج در ماده 1 شامل فعالیتهای وسیع و متنوع اقتصادی از جمله صنعت، کشاورزی، امور اجتماعی و توسعه زیربنائی خواهد‌بود. این همکاری می‌تواند بصورت خدمات فنی، آموزشی و خدمات مشاورین و عرضه مواد و تسهیلات مربوط برای اجرای طرحهای مشترک بنحوی که مورد موافقت طرفین متعاهدین واقع شود ارائه گردد.
طرفین متعاهدین بمنظور تسهیل در اجرای موافقت‌نامه حاضر ترتیبات اداری، سازمانی و کارمندی را که متقابلا مورد توافق طرفین باشد اتخاذ خواهند نمود.
طرفین متعاهدین یا وزارتخانه‌ها و یا سازمانهای مربوط آنان میتوانند بمنظور اجرای همکاریهای فنی مندرج در ماده 2 قراردادهای خاص‌منعقد نمایند.
قراردادهای اجرائی مشروح در ماده 4 منجمله حاوی شرایط متعارف زیر خواهد بود: الف - پیش پرداخت هزینه‌های مربوط بهمکاری فنی مشروح در ماده 2 بنحوی که متقابلا مورد توافق قرار گرفته باشند شامل هزینه‌های توسعه طرح، برنامه اجرائی، تامین کارکنان، امور اداری، اختتام طرح. ب - مزایا و مصونیتهای احتمالی کارکنانی که در قلمرو هر یک از طرفین متعاهدین برای اجرای این‌گونه همکاریهای فنی منصوب گردیده‌اند. ج - دعاوی ناشی از این همکاریهای فنی.
در صورت درخواست هر یک از طرفین متعاهدین، نمایندگان دو طرف بمنظور بررسی تحقق هدفهای این موافقت‌نامه و مذاکره جهت حل مسائل مربوط با یک دیگر ملاقات خواهند کرد.
موافقت‌نامه حاضر در مورد قراردادها و معاملات مربوط بفروش وسائل دفاعی و خدمات مربوط از جانب دولت ایالات متحده بدولت‌شاهنشاهی ایران جاری نخواهد بود.
موافقت‌نامه حاضر از تاریخ مبادله یادداشتهای مربوط به تایید مراتب فوق بین طرفین متعاهدین قوت قانونی خواهد یافت.
موافقت‌نامه حاضر از تاریخی که قوت اجرائی خواهد یافت بمدت 5 سال معتبر خواهد بود و با توافق متقابل قابل تجدید نظر و تمدید می‌باشد. این موافقت‌نامه را می‌توان در هر موقع 6 ماه پس از اخطار کتبی قبلی از جانب هر یک از طرفین فسخ نمود. -موافقت‌نامه حاضر در تاریخ چهارم مارس1975 در دو نسخه اصلی در واشنگتن تنظیم گردید و هر دو نسخه متساویا معتبر می‌باشند. از طرف دولت شاهنشاهی ایران _ از طرف دولت ایالات متحده آمریکا -موافقت‌نامه فوق مشتمل بر یک مقدمه و نه ماده منظم به قانون موافقت‌نامه همکاریهای فنی بین دولت شاهنشاهی ایران و دولت ایالات متحده آمریکا می‌باشد . رئیس مجلس سنا - جعفر شریف امامی