قوانین جاری ›

قانون عضویت دولت جمهوری اسلامی ایران در برنامه بین‌المللی سامانه (سیستم) کاوش و نجات از طریق ماهواره


۲۶ بخش جاری
تاریخ تصویب
۱۳۹۰/۰۶/۲۷
مرجع تصویب
مجلس شورای اسلامی
مرجع ابلاغ
رئیس جمهور
شمارهٔ ابلاغ
141334
تاریخ ابلاغ
۱۳۹۰/۰۷/۲۳
شمارهٔ روزنامهٔ رسمی
19407
تاریخ روزنامهٔ رسمی
۱۳۹۰/۰۷/۲۶
آخرین وضعیت
معتبر
شناسهٔ qavanin: 18069331747682528242 · مشاهدهٔ اصل در qavanin.ir ↗
فهرست مطالب
به دولت اجازه داده می‌شود در«برنامه بین‌المللی سامانه (سیستم) کاوش و نجات از طریق ماهواره» به شرح موافقت‌نامه پیوست عضویت یابد و نسبت به پرداخت حق عضویت مربوط اقدام نماید. تعیین و تغییر دستگاه اجرائی طرف عضویت بر عهده دولت است.
در اجرای موافقت‌نامه ضمیمه این قانون رعایت اصول هفتاد و هفتم (77) و یکصد و سی و نهم (139) قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران الزامی است.
بسم‌الله الرحمن الرحیم موافقت‌نامه برنامه بین‌المللی سامانه (سیستم) کاوش و نجات از طریق ماهواره کشورهای عضو این موافقت‌نامه: با توجه به اجرای موفقیت‌آمیز سامانه (سیستم) کاوش و نجات از طریق ماهواره که به موجب یادداشت تفاهمی ایجاد شد که بین وزارت تجارت دریایی اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی، سازمان ملی جو و اقیانوسهای ایالات متحده آمریکا، وزارت دفاع ملی کانادا و مرکز ملی تحقیقات فضائی فرانسه درتاریخ 5 اکتبر 1984میلادی (13مهر ماه 1363هجری‌شمسی) به امضاء رسیده و در تاریخ 8 ژوئیه 1985 میلادی (17تیر ماه 1364 هجری‌شمسی) لازم‌الاجراء شد، با میل به تقویت همکاری نزدیک بین‌المللی در این تلاش انسان‌دوستانه؛ با آگاهی از تلاشهای سازمان جهانی دریانوردی جهت تاسیس یک سامانه (سیستم) ایمنی و اضطرار جهانی دریانوردی، براساس کنوانسیون بین‌المللی ایمنی جان اشخاص در دریا که در لندن در تاریخ اول نوامبر 1974 میلادی (10 آبان ماه 1353هجری‌شمسی) تصویب شد، کنوانسیون و موافقت‌نامه عملیاتی سازمان ماهواره دریایی بین‌المللی (اینمارست)، که در لندن درتاریخ 3 سپتامبر 1976 میلادی (12شهریور ماه 1355هجری‌شمسی) تصویب شد، وکنوانسیون بین‌المللی کاوش ونجات که در هامبورگ درتاریخ 27 آوریل 1979 میلادی (7 اردیبهشت‌ماه 1358 هجری‌شمسی) تصویب شد، همین‌طور مسوولیتهای سازمان بین‌المللی هواپیمایی کشوری و اتحادیه بین‌المللی مخابرات در زمینه‌های مربوط خود؛ با اعتقاد به این موضوع که یک سامانه (سیستم) جهانی ماهواره‌ای برای تامین خدمات محل‌یابی و هشدار به منظور اضطرار و ایمنی در هوا، دریا و زمین جهت عملیات موثر کاوش و نجات حائز اهمیت است؛ با یادآوری مفاد معاهده اصول حاکم بر فعالیتهای کشورها در بهره‌گیری و استفاده از فضای ماوراء جو از جمله ماه و دیگر اجرام سماوی مورخ 2 ژانویه 1976 میلادی (7بهمن ماه 1345 هجری‌شمسی) و دیگر موافقت‌نامه‌های چندجانبه در رابطه با استفاده از فضای ماوراء جوی که آن‌ها در آن عضو هستند؛ با تشخیص این که عملیاتی کردن سامانه (سیستم) کاوش و نجات از طریق ماهواره طبق حقوق بین‌الملل، به منظور تلاش برای فراهم نمودن خدمات درازمدت هشدار و محل‌یابی در حمایت از کاوش و نجات و دست‌یابی به سامانه (سیستم) برای تمامی کشورها به صورت غیرتبعیض‌آمیز و رایگان برای مصرف‌کننده نهائی در اضطرار، مطلوب است؛ به شرح زیر توافق نموده‌اند:
تعاریف عضو: یعنی کشوری که این موافقت‌نامه برای آن لازم‌الاجراء شده است. برنامه: یعنی مجموعه فعالیتهایی که توسط اعضاء برای تهیه، عملیاتی نمودن و هماهنگی سامانه (سیستم) کاوش و نجات از طریق ماهواره براساس این موافقت‌نامه به عمل آمده است. موسسه هماهنگ‌کننده: یعنی سازمانی که توسط یک عضو به منظور اجرای برنامه تعیین می‌شود. سامانه (سیستم): یعنی سامانه (سیستم) کاوش و نجات از طریق ماهواره، متشکل از بخش فضائی، بخش زمینی و فرستنده‌های رادیویی به گونه‌ای که همگی در ماده (3) این موافقت‌نامه توصیف شده‌اند. تامین‌کننده بخش زمینی: یعنی هر کشوری که لوازم بخش زمینی را به موجب شرایط بند (2) ماده (11) این موافقت‌نامه دائر و عملیاتی کند. کشور استفاده‌کننده: یعنی هر کشوری که از سامانه (سیستم) به موجب شرایط بندهای(2) و (3) ماده (12) این موافقت‌نامه بهره می‌گیرد.
هدف موافقت‌نامه در جهت کمک به رشد و توسعه همکاری بین‌المللی برای کاوش و نجات، هدف این موافقت‌نامه عبارت است از: الف حصول اطمینان از عملکرد درازمدت سامانه (سیستم) ب تهیه داده‌های تعیین محل و هشدار اضطرار از سامانه (سیستم) به جامعه بین‌المللی درپشتیبانی ازعملیات کاوش و نجات براساس اصل عدم تبعیض پ پشتیبانی از اهداف سازمان دریانوردی جهانی و سازمان بین‌المللی هواپیمایی کشوری در رابطه با کاوش و نجات با فراهم نمودن داده‌های تعیین محل و هشدار اضطرار ت تعریف روش‌هایی که به‌وسیله آن‌ها اعضاء بتوانند مدیریت سامانه (سیستم) را هماهنگی کرده و با دیگر مراجع ملی و سازمانهای ذی‌ربط بین‌المللی در راه‌اندازی و هماهنگی سامانه(سیستم) همکاری کنند.
توصیف کلی سامانه (سیستم) 1 سامانه (سیستم) تشکیل شده است از: الف بخش فضائی متشکل از، تحت شرایط عادی عملیاتی، حداقل چهار ماهواره سازگار که هرکدام از سه قسمت اساسی زیر تشکیل شده است: ماهواره در مدار قطبی که با ارتفاع کم در حرکت بوده و به عنوان سکویی برای دیگر واحدها عمل می‌کند. واحد حافظه و گیرنده پردازشگر که به منظوردریافت، پردازش و ذخیره علائمی که در فرکانس (406) مگاهرتز دریافت و ارسال مجدد می‌شوند، طراحی شده‌اند. واحد تکرارکننده که علائم فرستنده رادیویی را روی فرکانس (5 / 121) مگاهرتز بازپخش می‌کند. ب بخش زمینی متشکل از: ایستگاههای پایانه کاربر محلی که به‌وسیله اعضاء و دیگر کشورها به منظور دریافت علائم بازپخش شده توسط ماهواره‌ها تاسیس شده که این علائم به نوبه خود برای تعیین محل فرستنده رادیویی پردازش می‌شوند. مراکز کنترل عملیات که توسط اعضاء و دیگر کشورها برای دریافت داده‌های ایستگاههای پایانه کاربر محلی و انعکاس داده‌های محل‌یابی و هشدار اضطرار به مسوولین ذی‌ربط تاسیس شده‌اند. پ فرستنده‌های رادیویی که در مواقع اضطرار تحریک می‌شوند و به منظور ارسال علامت رادیویی روی فرکانسهای(406) مگاهرتز و یا (5 / 121) مگاهرتز طراحی شده‌اند، ویژگیشان با مفاد مربوط اتحادیه بین‌المللی مخابرات و مشخصات کاوش و نجات از طریق ماهواره همخوانی دارند. 2 ترکیب بخش فضائی کاوش و نجات از طریق ماهواره را می‌توان براساس تصمیمات شورای دائرشده به موجب مواد(7) و(8) گسترش داد.
موسسات همکاری‌کننده 1 هر عضوی یک موسسه همکاری‌کننده تعیین خواهد نمود که مسوول اجرای برنامه است. 2 هر عضوی دیگر اعضاء را از موسسه همکاری‌کننده تعیین شده خود و همینطور از هرگونه تغییرات بعدی مطلع خواهد نمود.
مسوولیت اعضاء 1 اعضاء در این برنامه به منظور نگهداری بخش فضائی سامانه(سیستم) به صورت درازمدت همکاری خواهند نمود. 2 یک عضو لااقل در یکی از واحدهای اساسی بخش فضائی مشارکت خواهد داشت. 3 هر عضو مشارکت خود را در بخش فضائی سامانه(سیستم) تعیین خواهد کرد. 4 مشارکت اولیه اعضاء اصلی در بخش فضائی در شرایط عادی عملیاتی به شرح زیر است: اتحادیه جماهیر سوسیالیستی شوروی: دو سکوی ماهواره، دو واحد حافظ و گیرنده پردازشگر ، دو واحد تکرارکننده ایالات متحده آمریکا : دو سکوی ماهواره جمهوری فرانسه: دو واحد حافظ و گیرنده پردازشگر کانادا: دو واحد تکرارکننده 5 در صورت هرگونه تغییری در مشارکت هر عضو، آن عضو امین اسناد را از تغییر آگاه خواهد کرد. 6 هر عضوی که تهیه سکوی ماهواره را به عهده دارد، مسوولیت راه‌اندازی آن را نیز دارا است. این راه‌اندازی مطابق با نیازهای فنی و نحوه عملکرد رضایت‌بخش سامانه (سیستم) طبق جزء (ت) ماده (9) این موافقت‌نامه باید باشد. 7 اعضاء، هماهنگی اداری، عملیاتی و فنی را بین خود و همین‌طور دیگر اعضاء و تامین‌کننده دیگر بخش زمینی به وجود آورده و تلاش خواهد نمود تا کشورهای استفاده‌کننده را در رابطه با سامانه(سیستم) کاملا آگاه نگهدارند. 8 اعضاء به منظورتحویل داده‌های محل‌یابی و هشدار سامانه(سیستم) کاوش و نجات از طریق ماهواره به مراجع مربوط کاوش و نجات و نیز هماهنگ نمودن فعالیتهای سامانه(سیستم) با چنین مراجعی تلاش خواهند نمود. 9 اعضاء اطلاعاتی را که برای اجرای تعهدات خود به موجب این موافقت‌نامه ضروری باشد، مبادله خواهند نمود.
امور مالی 1 هر عضو طبق ضوابط مالی خود و به شرط وجود منابع مالی مربوط، به‌طور کامل مسوول پرداخت تمام هزینه‌های مربوط به مشارکت خود در بخش فضائی به‌گونه‌ای که در ماده (5) این موافقت‌نامه تعیین شده است و هزینه‌های عمومی که از تعهدات در قبال این موافقت‌نامه ناشی می‌شود، خواهد بود. 2 هزینه‌های عمومی مربوط به سازمان، اداره و هماهنگی برنامه آن‌طورکه در شورا به توافق رسیده است از جمله هزینه‌های در نظر گرفته شده در تامین هزینه فعالیتهای شورا و دبیرخانه به‌وسیله تمام اعضاء به‌طور مساوی تقبل خواهد شد. 3 دریافت و ارسال داده‌های هشدار اضطرار از طریق ماهواره‌های سامانه(سیستم) کاوش و نجات از طریق ماهواره به‌طور رایگان برای تمام اعضاء تامین خواهد شد. 4 از کشورهای غیرعضوی که تمایل به شرکت در فعالیتهای سازمان، اداره و هماهنگی برنامه را طبق بند (2) ماده (6) این موافقت‌نامه دارند، دعوت خواهد شد سهم خود را از هزینه‌های عمومی طبق شرایطی که شورا تعیین خواهد کرد بپردازند.
ساختار 1 ارکان زیر به موجب این موافقت‌نامه تشکیل خواهد شد: الف شورا ب دبیرخانه 2 شورا می‌تواند ارکان تابعه را که برای اجرای موافقت‌نامه ضروری است، تشکیل دهد.
شورا ترکیب و ضوابط 1 شورا متشکل از یک نماینده از هر عضو خواهد بود که می‌تواند معاون یا مشاورانی به همراه داشته باشد. 2 شورا آیین کار خود را تصویب خواهد کرد. 3 شورا برای انجام اثربخش وظایف خود، هر از چند گاهی اما حداقل یک‌بار در سال، تشکیل جلسه خواهد داد. 4 تصمیمات شورا به اتفاق آراء اتخاذ خواهد شد. 5 زبانهای رسمی شورا انگلیسی، فرانسوی و روسی می‌باشد.
فعالیتهای شورا شورا سیاستهای مربوط را اتخاذ و فعالیتهای اعضاء را هماهنگ می‌کند. این فعالیتها شامل موارد زیر می‌باشد: الف نظارت بر اجرای صحیح موافقت‌نامه ب توسعه طرحهای فنی، اداری و عملیاتی لازم به منظور به نتیجه رساندن موافقت‌نامه موجود پ اجرای بندهایی از ماده (6) این موافقت‌نامه که مستلزم اقدام شورا می‌باشد. ت تهیه، بررسی و تایید مشخصات فنی برای سامانه(سیستم)های هوایی، زمینی فرستنده‌های رادیویی و نیز تدوین مدارک فنی و عملیاتی سامانه(سیستم) کاوش و نجات از طریق ماهواره ث حصول اطمینان از همکاری بین سازمان بین‌المللی هواپیمایی کشوری، اتحادیه بین‌المللی مخابرات، سازمان بین‌المللی دریانوردی و دیگر سازمانهای بین‌المللی برای هماهنگی مسائل فنی ج پیش‌بینی‌های اداری و هماهنگی فنی و اجرائی با کشورهای تامین‌کننده ایستگاههای زمینی و کشورهای استفاده‌کننده جهت تصویب ضوابط خرید و تایید ایستگاههای زمینی و دستگاههای رادیویی چ بررسی نیازهای مربوط به توسعه فنی و عملیاتی سامانه(سیستم) مانند سهم هریک از اعضاء و غیره ح اتخاذ تدابیر مقتضی در رابطه با انتقال داده‌های فنی و عملیاتی خ تصمیم‌گیری در رابطه با روابط مشترک با کشورهای غیرعضو این موافقت‌نامه و همین‌طور سازمانهای بین‌المللی د هدایت فعالیتهای دبیرخانه ذ سازماندهی و هماهنگی اقدامات، آزمایشها و مطالعاتی که برای ارزیابی از عملکرد سامانه(سیستم)، ضروری است. ر موارد دیگری که مربوط به عملکرد بخش‌فضایی، زمینی و فرستنده‌های رادیویی که شورا موافقت می‌نماید در چهارچوب اختیارات آن باشد.
دبیرخانه 1 دبیرخانه، رکن دائمی اداری برای برنامه می‌باشد و به اجرای فعالیتهای شورا کمک می‌کند. 2 دبیرخانه توسط یک رئیس که توسط شورا تایید می‌گردد اداره خواهد شد. 3 دبیرخانه توسط شورا برای انجام فعالیتهای زیر هدایت می‌شود: الف ارائه خدمات برای جلسات شورا و ارکان تابعه ب خدمات اداری برای نامه‌نگاری عمومی، مستندسازی سامانه(سیستم) و موضوعات تبلیغاتی پ خدمات فنی از جمله تهیه گزارشهایی به دستور شورا ت رابطه بین تامین‌کنندگان بخش زمینی، کشورهای استفاده‌کننده و سازمانهای بین‌المللی ث خدمات دیگری که توسط شورا برای اجرای این موافقت‌نامه مورد نیاز می‌باشد.
تامین‌کنندگان بخش زمینی 1 هر کشوری که برای تاسیس و بهره‌برداری از ایستگاه زمینی برنامه‌ریزی می‌کند، باید قصد خود را به شورا اطلاع دهد و اقدامات زیر را اتخاذ کند: الف مشخصات فنی و رویه‌های عملیاتی که شورا برای حصول اطمینان از استفاده صحیح از سامانه(سیستم)، وضع کرده است را بپذیرد. ب تلاش نماید هشدار انتظار و اطلاعات محل‌یابی دریافتی از بخش فضایی سامانه (سیستم) کاوش و نجات از طریق ماهواره را طبق تشریفات توافق شده با شورا به مراجع کاوش و نجات مربوط تحویل دهد. پ تامین داده‌های کیفی سامانه(سیستم) به گونه‌ای که با شورا توافق شده، برای مشخص نمودن سازگاری بخش زمینی با کل سامانه (سیستم) ت تعیین سازمانی برای انجام مسوولیتهای خود به موجب این ماده ث شرکت در جلسات این برنامه که توسط شورا با رعایت شرایطی که شورا وضع نموده به منظور حل مسائل فنی اداری و عملیاتی مربوط تشکیل می‌شود. ج تایید نماید که برای صدمه، خسارت یا زیان مالی ناشی از فعل یا ترک فعلی به موجب این موافقت‌نامه، ادعائی را مطرح نکند یا علیه اعضاء اقامه دعوی ننماید. چ مفاد ماده (12) این موافقت‌نامه را در رابطه با استفاده خود از سامانه(سیستم) کاملا بپذیرد. ح الزامات دیگری را که شورا توافق نموده است، برآورده کند. 2 هر کشوری که مایل باشد تامین‌کننده بخش زمینی شود باید پذیرش رسمی تعهدات خود به موجب بند (1) ماده (11) این موافقت‌نامه را به امین اسناد اعلام دارد که او نیز مراتب را به آگاهی اعضاء خواهد رساند. این اطلاعیه باید به صورت نامه استاندارد و شامل شرایط شرکت در سامانه(سیستم) که قبلا توسط شورا به موجب بند (1) ماده (11) این موافقت‌نامه موافقت شده است، باشد.
کشورهای استفاده‌کننده 1 هرکشوری می‌تواند هم به صورت دریافت‌کننده علامت داده‌های اضطرار و محل‌یابی از ماهواره‌های سامانه(سیستم) کاوش و نجات از طریق ماهواره و هم به صورت توسعه فرستنده رادیوئی برای ارسال سیگنال اضطرار از سامانه(سیستم) استفاده کند. 2 هر کشوری که مایل باشد یک کشور استفاده‌کننده باشد باید برخی مسوولیتها از جمله موارد زیر را متقبل شود: الف آگاه کردن شورا یا سازمان بین‌المللی صلاحیتدار از نقطه یا نقاط تماس خود برای موارد هشدارهای اضطرار ب استفاده از فرستنده‌های رادیویی برای بهره‌برداری از سامانه(سیستم) به‌صورتی‌که ویژگیهای آن با مفاد مربوط اتحادیه بین‌المللی مخابرات و مشخصات سامانه(سیستم) کاوش و نجات از طریق ماهواره همخوانی داشته باشد. پ داشتن محلی برای ثبت فرستنده رادیویی ت تبادل داده‌های سامانه(سیستم) کاوش و نجات از طریق ماهواره به شیوه‌ای بدون تبعیض و به موقع، طبق تشریفاتی که با شورا توافق شده است. ث تایید نماید که برای صدمه، خسارت یا زیان مالی ناشی از فعل یا ترک فعلی به موجب این موافقت‌نامه، ادعایی را مطرح نکند یا علیه اعضاء اقامه دعوی ننماید. ج شرکت در جلسات این برنامه که توسط شورا با رعایت شرایطی که شورا وضع نموده به منظور حل مسائل فنی، ادارای و عملیاتی مربوط تشکیل می‌شود. چ الزامات دیگری را که شورا توافق نموده است، برآورده کند. 3 کشور استفاده‌کننده باید پذیرش رسمی تعهدات خود به موجب بند(2) ماده(12) این موافقت‌نامه را به امین اسناد اعلام دارد که او نیز مراتب را به آگاهی اعضاء خواهد رساند. این اطلاعیه باید به صورت نامه استاندارد و شامل شرایط شرکت در سامانه(سیستم) که قبلا توسط شورا به موجب بند (2) ماده (12) این موافقت‌نامه موافقت شده است، باشد.
ارتباط با سازمانهای بین‌المللی 1 به منظور پیش‌برد اجرای این موافقت‌نامه اعضاء از طریق شورا با سازمان بین‌المللی هواپیمایی کشوری، اتحادیه بین‌المللی مخابرات و سازمان بین‌المللی دریانوردی و نیز دیگر سازمانهای بین‌المللی در خصوص موضوعات مورد علاقه مشترک همکاری خواهند نمود. اعضاء، قطعنامه‌ها، استانداردها و پیشنهادهای مربوط سازمانهای بین‌المللی مزبور را در نظر خواهد گرفت. 2 این همکاری بین سازمانهای بین‌المللی مزبور و اعضاء می‌تواند به‌صورت رسمی درآید.
مسوولیتها 1 اعضاء برای صدمه، خسارات یا زیانهای مالی ناشی از فعل یا ترک فعلی به موجب این موافقت‌نامه علیه یکدیگر ادعائی را مطرح یا اقامه دعوی نخواهند کرد. 2 اعضاء هیچ‌گونه مسوولیتی در قبال استفاده‌کننده‌های از سامانه (سیستم) یا هر عضو ثالثی را به ویژه در مورد هرگونه دعوی برای صدمه، خسارات یا زیانهای مالی ناشی از استفاده از سامانه (سیستم) تقبل نمی‌کنند. اعضاء باید به منظور حفاظت از خود در مقابل دعاوی بالقوه مزبور همکاری کنند.
حل و فصل دعاوی 1 هر اختلاف مربوط به تفسیر یا اجرای این موافقت‌نامه باید با مذاکره بین اعضاء حل و فصل گردد. 2 اگر اختلاف با مذاکرات مزبور حل و فصل نگردید، درصورت توافق اعضاء تحت تاثیر قرار گرفته، اختلاف می‌تواند به داوری ارجاع شود.
الحاق 1 این موافقت‌نامه برای هر کشوری که موافقت نماید حداقل یک واحد به بخش فضائی موجود اهداء کند و آمادگی پذیرش مسوولیتهای یک عضو را به موجب این موافقت‌نامه داشته باشد، مفتوح خواهد بود. 2 چنانچه کشوری در نظر داشته باشد به این موافقت‌نامه ملحق شود و مسوولیت اهداء واحدی از بخش فضائی موجود را به گونه توصیف شده در بند (1) ماده (3) این موافقت‌نامه یا به صورت ارتقاء یافته در بند (2) ماده (3) این موافقت‌نامه بپذیرد، این کار را با توافق عضوی که در حال حاضر آن واحد اساسی را تهیه می‌کند و نیز با مشورت دیگر اعضاء انجام خواهد داد. 3 چنانچه کشوری در نظر داشته باشد به این موافقت‌نامه ملحق شود و مسوولیت اهداء واحد اساسی دیگری را بپذیرد که خود موجب ارتقاء بخش فضائی می‌شود، این کار را با موافقت دیگر اعضاء و بعد از تصمیم شورا به موجب بند (2) ماده (3) این موافقت‌نامه مبنی بر این که ارتقاء مزبور ضروری است، انجام خواهد داد. 4 اگر الزامات بندهای (2) یا (3) ماده (16) این موافقت‌نامه در صورت اقتضاء برآورده شده باشد و آن کشور از آن آگاه شده باشد می‌تواند با تودیع اسناد الحاق خود به امین اسناد، به این موافقت‌نامه ملحق شود. 5 این موافقت‌نامه، از تاریخ تودیع اسناد الحاق به امین اسناد، برای کشور ملحق‌شونده، لازم‌الاجراء خواهد شد.
انصراف از عضویت 1 هر یک عضو می‌تواند از عضویت خود در این موافقت‌نامه انصراف دهد. 2 هرعضوی که مایل به انصراف از عضویت باشد باید امین اسناد را از این امر مطلع سازد. انصراف از عضویت یک‌سال بعد از دریافت اطلاعیه توسط امین اسناد یا تاریخ موخرتری که توسط اعضاء توافق می‌شود، نافذ خواهد شد. 3 هرعضوی که خواهان انصراف از عضویت در این موافقت‌نامه است باید تلاش نماید تا از تداوم سهم موجود خود به بخش فضائی اطمینان حاصل نماید و در این راستا با دیگر اعضاء برای مشخص کردن تعدیل‌هایی در مسوولیتهای خود مشورت نماید.
اصلاحیه 1 هرعضو می‌تواند پیشنهاد اصلاح این موافقت‌نامه را ارائه دهد. 2 قبل از بررسی هر اصلاح پیشنهاد توسط شورا در جلسه بعدی آن، صدور اطلاعیه نود روزه ضروری است. شورا اصلاحیه پیشنهادی را در اجلاس مزبور بررسی و توصیه‌هایی را در خصوص آن به اعضاء ارائه خواهد نمود. 3 اصلاحیه شصت روز پس از دریافت اطلاعیه پذیرش از سوی همه اعضاء لازم‌الاجراء خواهد شد. 4 امین اسناد، تمام اعضاء را از دریافت اطلاعیه پذیرش اصلاحیه‌ها و لازم‌الاجراء شدن آن‌ها آگاه خواهد نمود.
مسوول 1 امین اسناد این موافقت‌نامه، دبیرکل سازمان بین‌المللی هواپیمایی کشوری و دبیرکل سازمان بین‌المللی دریانوردی می‌باشند. 2 امین اسناد، فوری همه اعضاء این موافقت‌نامه را از تاریخ هر امضاء و تاریخ تودیع هر سند تنفیذ، پذیرش، تصویب یا الحاق، تاریخ لازم‌الاجراء شدن این موافقت‌نامه و دریافت اطلاعیه‌های دیگر آگاه خواهد کرد. 3 این موافقت‌نامه در دبیرخانه سازمان ملل متحد طبق ماده (102) منشور سازمان ملل متحد ثبت خواهد شد.
لازم‌الاجراء شدن و اعتبار 1 این موافقت‌نامه برای امضاء کانادا، جمهوری فرانسه، ایالات متحده آمریکا و اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی مفتوح می‌باشد. امضاءها می‌تواند بدون قید تنفیذ، پذیرش یا تصویب یا همراه با اعلامیه مربوط به منوط بودن به تنفیذ، پذیرش یا تصویب باشد. 2 این موافقت‌نامه برای کانادا، جمهوری فرانسه، ایالات متحده آمریکا و اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی در شصتمین روز پس از تاریخی که در آن این چهار کشور موافقت‌نامه را با یا بدون قید تنفیذ، پذیرش یا تصویب امضاء کرده باشند یا اسناد تنفیذ، پذیرش یا تصویب را نزد امین اسناد تودیع نموده باشند، لازم‌الاجراء خواهد شد. 3 بعد از لازم‌الاجراء شدن این موافقت‌نامه، اعضاء باید اقدامات لازم را اتخاذ نمایند تا اطمینان حاصل کنند که اعتبار یادداشت تفاهمی که در تاریخ 5 اکتبر 1984 (13 مهر ماه 1363) به امضاء رسید و در مورخ 8 ژوئیه 1985 (17تیرماه 1364) نافذ شد، بین وزارت تجارت دریایی اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی، سازمان جو و اقیانوسهای ایالات متحده آمریکا، وزارت دفاع ملی کانادا و مرکز تحقیقات ملی فضائی فرانسه در خصوص همکاری در سامانه(سیستم) کاوش و نجات از طریق ماهواره پایان می‌یابد. 4 این موافقت‌نامه از تاریخ لازم‌الاجراء شدن آن برای مدت پانزده‌سال معتبر خواهد بود و خود به خود برای دوره‌های پنجساله متوالی تمدید خواهد شد. برای گواهی مراتب بالا امضاءکنندگان زیر این موافقت‌نامه را امضاء کرده‌اند.
این موافقت‌نامه در پاریس در تاریخ اول ژوئیه 1988 میلادی (10 تیر ماه 1367 هجری‌شمسی) به زبانهای انگلیسی، فرانسوی و روسی که کلیه متون از اعتبار یکسان برخوردار هستند در دو نسخه اصلی تنظیم شد که نزد دبیر کل سازمان بین‌المللی هواپیمایی کشوری و دبیرکل سازمان بین‌المللی دریانوردی تودیع شده است و نسخه‌های تاییدشده این موافقت‌نامه توسط امین اسناد به اعضاء ارسال خواهد شد. قانون فوق مشتمل‌بر ماده واحده و یک تبصره منضم به متن موافقت‌نامه شامل بیست ماده در جلسه علنی روز یکشنبه مورخ بیست و هفتم شهریور‌ماه یکهزار و سیصد و نود مجلس شورای اسلامی تصویب شد و در تاریخ 6/7/1390 به تایید شورای نگهبان رسید.
رئیس مجلس شورای اسلامی علی لاریجانی