قوانین جاری ›

قانون موافقت‌نامه حمل‌ونقل بین‌المللی جاده‌ای کالا و مسافر بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری اسلامی پاکستان


۴۱ بخش جاری
تاریخ تصویب
۱۳۹۱/۰۲/۱۹
مرجع تصویب
مجلس شورای اسلامی
مرجع ابلاغ
رئیس مجلس شورای اسلامی
شمارهٔ ابلاغ
17235
تاریخ ابلاغ
۱۳۹۱/۰۴/۱۱
شمارهٔ روزنامهٔ رسمی
19611
تاریخ روزنامهٔ رسمی
۱۳۹۱/۰۴/۱۳
آخرین وضعیت
معتبر
شناسهٔ qavanin: 17844829780029061117 · مشاهدهٔ اصل در qavanin.ir ↗
فهرست مطالب
موافقت‌نامه حمل‌ونقل بین‌المللی جاده‌ای کالا و مسافر بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری اسلامی پاکستان به شرح پیوست تصویب و اجازه مبادله اسناد آن داده می‌شود.
رعایت اصل یکصد و سی و نهم (139) قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران در اجرای ماده (14) این موافقت‌نامه الزامی است.
بسم الله الرحمن الرحیم موافقت‌نامه حمل‌ونقل بین‌المللی جاده‌ای کالا و مسافر بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری اسلامی پاکستان
مقدمه دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری پاکستان که از این پس «طرفهای متعاهد» نامیده می‌شوند با تمایل به تسهیل حمل‌ونقل بین‌المللی جاده‌ای کالا و مسافر بین دو کشور و به صورت عبوری از طریق قلمرو یکدیگر، موارد زیر را مورد توافق قرار دادند:
تعاریف از نظر این موافقت‌نامه: 1 اصطلاح 23/3/1391«متصدی حمل‌ونقل» عبارت است از هر شخص حقیقی یا حقوقی که در جمهوری اسلامی ایران یا جمهوری اسلامی پاکستان به ثبت رسیده و بر اساس قوانین و مقررات مربوط به کشور خود مجاز به انجام حمل‌ونقل بین‌المللی جاده‌ای کالا و مسافر می‌باشد. 2 اصطلاح «وسیله نقلیه» عبارت است از هر وسیله نقلیه موتوری که : الف) برای حمل بیش از نه نفر شامل راننده (وسیله نقلیه مسافربری) یا حمل کالا (وسیله نقلیه باربری) ساخته شده باشد. ب) در قلمرو هریک از طرفهای متعاهد به ثبت رسیده باشد (درخصوص وسیله نقلیه مفصل دار، ثبت کشنده ضروری است.) اصطلاح «وسیله نقلیه» عبارت است از هر وسیله نقلیه واحد یا ترکیبی از یک وسیله نقلیه با نیمه یدک یا یدک
دامنه شمول مفاد این موافقت‌نامه این حق را به متصدیان حمل‌ونقل می‌دهد تا نسبت به حمل‌ونقل جاده‌ای کالا یا مسافر بین قلمرو طرفهای متعاهد یا به صورت عبوری از طریق قلمرو آن‌ها، یا از کشورهای ثالثی که هر دو طرف، با آن‌ها موافقت‌نامه حمل‌ونقل بین‌المللی جاده‌ای کالا و مسافر دارند و بالعکس، مبادرت ورزند.
حمل‌ونقل منظم 1 اصطلاح «حمل‌ونقل منظم» عبارت است از حمل‌ونقل مسافر برنامه‌ریزی شده در مسیرهای معین که در آن مسافران در ایستگاههای از پیش تعیین شده سوار و پیاده گردند. 2 حمل‌ونقل منظم مسافر بین دو کشور یا به صورت عبوری از طریق قلمرو آن‌ها باید به تایید مقامات صلاحیتدار طرفهای متعاهد برسد. 3 مقامات صلاحیتدار هر طرف متعاهد برای قسمتی از مسیر واقع در قلمرو خود که مسافرت در آن انجام می‌شود، مجوز صادر می‌نماید. 4 مقامات صلاحیتدار به‌طور مشترک شرایط و ضوابط اخذ اجازه نامه که عبارت است ازاعتبار، تعداد مسافرت، جداول زمانی همچنین دیگر جزئیات ضروری برای برقراری حمل‌ونقل منظم وسهل و روان را تعیین می‌نمایند. 5 درخواست اخذ مجوز باید به مقام صلاحیتدار کشور ثبت وسیله نقلیه جهت تایید ارسال شود و در صورتی که مقام صلاحیتدار یاد شده درخواست را مورد تایید قرار دهد مراتب رابه اطلاع مقام صلاحیتدار طرف دیگر خواهد رساند.
حمل‌ونقل اتفاقی
حمل‌ونقل اتفاقی مسافر به شرطی که گروه واحدی از مسافران توسط وسیله نقلیه واحدی درتمامی طول سفر جا به جا شوند تحت شرایط زیر نیاز به دریافت مجوز نخواهد داشت: الف) مسافرتی که شروع و خاتمه آن در کشور ثبت وسیله نقلیه واقع شده باشد به شرط این که هیچ مسافر جدیدی سوار و پیاده نشود (مسافرت دربست )، یا ب) مسافرتی که از کشور ثبت وسیله نقلیه آغاز و در قلمرو طرف دیگر متعاهد خاتمه یابد به شرطی که وسیله نقلیه بدون مسافر به کشور محل ثبت خود بازگشت نماید، یا پ) درموارد مسافرت دربست به صورت عبوری از طریق قلمرو طرف متعاهد دیگر
جابه جایی وسیله نقلیه آسیب دیده با وسیله نقلیه دیگر منوط به اخذ مجوز نمی‌باشد.
به هنگام اجرای خدمات حمل و نقلی مندرج در بند (1) ماده (4) این موافقت‌نامه، راننده باید راه نامه (صورت وضعیت ) و تمامی اسناد ضروری را در وسیله نقلیه به همراه داشته باشد تا در صورت درخواست نمایندگان مقامات نظارت‌کننده به آنان ارائه نماید.
سایر روشهای حمل‌ونقل اتفاقی مسافر، به جز موارد مندرج در بندهای (1) و (2) ماده (4) این موافقت‌نامه منوط به دریافت مجوز می‌باشد. درخواست اخذ مجوز به مقام صلاحیتدار طرف متعاهدی که متصدی حمل در آنجا به ثبت رسیده، تسلیم خواهد شد و پس از آن مقام یاد شده درخواستها را به همراه نظرات احتمالی به مقام صلاحیتدار طرف متعاهد دیگر تسلیم خواهد نمود.
محتوا، شکل راه نامه (صورت وضعیت) و اجازه نامه به صورت متقابل توسط مقامات صلاحیتدار طرفهای متعاهد یا کارگروه مشترک مندرج در ماده (14) این موافقت‌نامه تعیین خواهد شد.
پروانه‌های حمل‌ونقل عملیات حمل‌ونقل کالا مشروح زیر توسط وسایل نقلیه (بارگیری شده یا بدون بار) منوط به اخذ پروانه حمل‌ونقل می‌باشد که توسط مقامات صلاحیتدار هر یک از طرفهای متعاهد صادر می‌گردد: الف) بین هر نقطه مورد توافق واقع در قلمرو یک طرف متعاهد و هر نقطه مورد توافق واقع درقلمرو طرف دیگر متعاهد ب) به صورت عبوری از طریق قلمرو طرف دیگر متعاهد پ) بین هر نقطه واقع در قلمرو طرف دیگر متعاهد و هر نقطه واقع در قلمرو کشور ثالث (به کشورهای ثالث و بالعکس( کارگروه مشترک مندرج در ماده (14) این موافقت‌نامه درباره اعتبار و نوع پروانه‌ها تصمیم‌گیری می‌نماید. پروانه‌ها به صورت سالیانه توسط مقامات صلاحیتدار طرفهای متعاهد مبادله می‌گردد. تعداد پروانه‌ها، به صورت مشترک و بدون هیچ‌گونه محدودیتی توسط مقامات صلاحیتدار و یا کارگروه مشترک مندرج در ماده (14) این موافقت‌نامه تعیین می‌گردد. چنین پروانه‌ای برای استفاده یک وسیله نقلیه که به نام آن صادرشده معتبر بوده و شامل یک سفر می‌باشد.
عملیات حمل‌ونقل معاف از پروانه حمل‌ونقل انواع حمل‌ونقل زیر از دریافت پروانه حمل‌ونقل معاف می‌باشند:
حمل‌ونقل کالا توسط وسائط نقلیه موتوری که وزن کل مجاز با بار آن شامل یدکها، از شش تن تجاوز ننماید یا وزن بارگیری مجاز آن، شامل یدکها، از سه و نیم تن تجاوز ننماید.
حمل‌ونقل اتفاقی کالابه فرودگاهها وبالعکس درموارد تغییر مسیر هوایی
حمل‌ونقل وسایل نقلیه آسیب دیده یا از کار افتاده، و حمل‌ونقل وسایل نقلیه سیار تعمیراتی
تردد یک وسیله نقلیه خالی به منظور جایگزین نمودن وسیله نقلیه از کار افتاده در کشور دیگر و همچنین بازگشت وسیله نقلیه ازکارافتاده پس از تعمیر
حمل‌ونقل حیوانات خانگی توسط وسایل نقلیه‌ای که بدین منظور و به صورت دائمی تغییرشکل داده شده باشد.
حمل ملزومات و تجهیزات پزشکی مورد نیاز در مواقع اضطراری به ویژه در موقع بروز بلایای طبیعی و نیز کمکهای بشردوستانه
حمل آثار و اشیاء هنری به منظور ارائه در بازارهای مکاره و نمایشگاهها به منظور اهداف غیرتجاری
حمل‌ونقل غیرتجاری اثاثیه، لوازم و حیوانات برای اجرای برنامه‌های هنری، موسیقی، فیلم، رویدادهای ورزشی یا سیرک یا برای ارائه در نمایشگاهها یا جشنها و همچنین جهت ضبط برنامه‌های رادیویی، تهیه فیلم یا تولیدات تلویزیونی
حمل‌ونقل جسد
ممنوعیت حمل‌ونقل داخلی کران بری (کابوتاژ( مفاد این موافقت‌نامه به متصدیان حمل‌ونقل هریک از طرفهای متعاهد اجازه حمل مسافر یا کالا از یک نقطه به نقطه دیگر واقع درقلمرو طرف متعاهد دیگر را نمی‌دهد.
عوارض و مالیات وسایل نقلیه موتوری که درقلمرو یک طرف متعاهد به ثبت رسیده و به‌طور موقت وارد قلمرو طرف متعاهد دیگر می‌شود بر طبق مفاد این موافقت‌نامه مشمول پرداخت مالیاتها، هزینه‌ها، عوارض جاده‌ای و قیمت سوخت (به غیر از عوارض و مالیاتهای استانی و محلی) براساس قوانین ملی طرف متعاهد دیگر خواهند بود.
مقررات گمرکی 1 ورود موقت وسائط نقلیه به قلمرو طرف متعاهد دیگر به منظور اجرای عملیات حمل‌ونقل برطبق مفاد این موافقت‌نامه از پرداخت مالیات و عوارض ورود معاف بوده و مشمول محدودیت و ممنوعیت وارداتی برطبق قوانین مربوطه طرف متعاهد ذی ربط نمی‌شود. 2 مواد سوختی موجود در مخازن سوخت استاندارد وسیله نقلیه ثبت شده در قلمرو یکی از طرفهای متعاهد که به‌طور موقت به سرزمین طرف متعاهد دیگر وارد می‌شود، از پرداخت مالیات، حقوق گمرکی و سود بازرگانی معاف بوده و مشمول ممنوعیت و محدودیت‌های وارداتی نخواهد بود. 3 روغن موجود در وسائط نقلیه به جهت انجام عملیات حمل‌ونقل به‌طور متقابل از پرداخت مالیات و عوارض گمرکی معاف می‌باشد. 4 قطعات یدکی که برطبق بند (1) ماده (9) این موافقت‌نامه جهت تعمیر یک وسیله نقلیه واردگردیده بدون هرگونه ممنوعیت یا محدودیت از پرداخت مالیات و عوارض ورود معاف می‌باشد. مقامات صلاحیتدار طرفهای متعاهد ممکن است جهت ورود این‌گونه قطعات مجوز ورود موقت را درخواست نمایند. قطعات یدکی تعویض شده تحت نظارت مقامات گمرکی ذی ربط و برطبق قوانین ذی ربط کشوری که در قلمرو آن قطعات یدکی مزبور وارد گردیده است، ترخیص یا عودت داده می‌شود.
وزن و ابعاد 1 در مورد وزن و ابعاد وسایل نقلیه جاده‌ای، هریک از طرفهای متعاهد تعهد می‌کنند که شرایطی را که محدودکننده تر از شرایط وضع شده بر وسایل نقلیه ثبت شده در قلمرو خود باشد، درخصوص وسایل نقلیه ثبت شده در قلمرو طرف متعاهد دیگر وضع نکند. 2 چنانچه وزن، وزن محوری یا ابعاد وسیله نقلیه ثبت شده در قلمرو یک طرف متعاهد از حدود مجاز در قلمرو طرف متعاهد دیگر تجاوز نماید لازم است جهت وسیله نقلیه، پروانه حمل مخصوصی از مقامات صلاحیتدار طرف متعاهدی که در قلمرو آن حمل‌ونقل انجام می‌شود، تحصیل گردد. هنگامی که این پروانه مقرر می‌دارد که وسیله نقلیه باید در یک مسیر معین مورد استفاده قرار گیرد انجام حمل‌ونقل تنها در آن مسیر مجاز خواهد بود.
اجرای قوانین ملی در خصوص کلیه موضوعاتی که در این موافقت‌نامه و یا موافقت‌نامه‌های بین‌المللی دیگر که هر دو کشور در آن عضویت دارند، موردحکم قرار نگرفته، متصدیان حمل‌ونقل و رانندگان وسائط نقلیه یک طرف متعاهد موظفند قوانین و مقررات طرف دیگر متعاهد را رعایت نمایند.
تخلفات 1 مقامات ذی ربط طرفهای متعاهد بر رعایت مفاد این موافقت‌نامه توسط متصدیان حمل‌ونقل نظارت خواهند نمود. 2 مقامات صلاحیتدار طرف متعاهدی که وسیله نقلیه در آنجا به ثبت رسیده است، در صورتی که متصدیان حمل‌ونقل یا رانندگان وسایل نقلیه در قلمرو طرف متعاهد دیگر مقررات این موافقت‌نامه یا قوانین و مقررات لازم الاجرای حمل‌ونقل و عبور و مرور را در آن قلمرو نقض نمایند بنا به درخواست مقامات صلاحیتدار طرف متعاهد اخیرالذکر اقدامات زیر را به عمل خواهند آورد: الف) صدور اخطاریه ب) سلب اجازه عملیات حمل‌ونقل در سرزمین طرف متعاهدی که تخلف در آنجا وقوع یافته، به‌طور موقت، موردی یا کلی 3- مقامات صلاحیتدار طرف متعاهد مقدم الذکر از اقدامات به عمل آمده به گونه‌ای که در بند (2) ماده (12) این موافقت‌نامه قید گردیده مقامات صلاحیتدار طرف متعاهد دیگر را مطلع خواهند نمود. 4 این ماده بدون لطمه زدن به هرگونه اقدامات قانونی که ممکن است توسط دادگاهها یا مقامات اجرائی طرف متعاهدی اتخاذ گردد که تخلف در آن سرزمین صورت گرفته است، اجراء خواهد گردید.
مقامات صلاحیتدار مقامات صلاحیتدار تعیین شده جهت اجرای این موافقت‌نامه حاضر به شرح ذیل خواهند بود: از طرف دولت جمهوری اسلامی ایران وزارت راه و شهرسازی از سوی دولت جمهوری اسلامی پاکستان وزارت ارتباطات
کارگروه مشترک 1 به منظور نظارت بر اجرای این موافقت‌نامه و نظم بخشیدن به تمامی موارد حل نشده در اسرع زمان ممکن مقامات صلاحیتدار طرفهای متعاهد کارگروه مشترکی را مرکب از نمایندگان خود تشکیل خواهند داد. شرح وظایف کارگروه مشترک به شرح ذیل می‌باشد: الف) بررسی و ارائه راه حلهای مناسب در مورد مشکلات احتمالی که مستقیما بین مقامات صلاحیتدار موضوع ماده (13) این موافقت‌نامه مورد حل و فصل قرار نگرفته است. ب) بررسی تمامی موارد مربوطه دیگر که در حیطه شمول این موافقت‌نامه بوده و ارائه پیشنهادات جهت حل آن‌ها. پ) رسیدگی به سایر مشکلات مربوط به حمل‌ونقل جاده‌ای که باید به‌طور دوجانبه مورد توافق قرار گیرد. کارگروه مشترک می‌تواند اصلاح هر یک از مواد این موافقت‌نامه را توصیه و اصلاحیه آن را جهت تصویب به مقامات ذی صلاح ارسال دارد. مقامات صلاحیتدار دو طرف متعاهد ملزم به اجرای تصمیمات متخذه کارگروه مشترک می‌باشند. 2 کمیته مشترک به‌طور متناوب در قلمرو هریک از طرفهای متعاهد و حداقل با یک درخواست کتبی ششماهه از قبل ارسال شده از سوی هریک از طرفهای متعاهد برگزار می‌گردد.
لازم الاجراء شدن و مدت اعتبار 1 طرفهای متعاهد پس از این که تمامی شرایط و الزامات لازم الاجراء شدن این موافقت‌نامه را براساس قوانین داخلی خود انجام دادند، یکدیگر را از طریق مجاری دیپلماتیک مطلع می‌نمایند. این موافقت‌نامه سی روز پس از دریافت آخرین اطلاعیه به اجراء گذارده می‌شود. 2 این موافقت‌نامه پس از لازم الاجراء شدن برای مدت سه سال معتبر خواهد بود و پس از آن خود به خود برای مدت مشابه تمدید می‌شود مگر آن که توسط هریک از طرفهای متعاهد با ارائه یک پیش آگهی کتبی شش ماهه از طریق مجاری دپیلماتیک فسخ گردد.
تغییرات موافقت‌نامه طرفهای متعاهد، موافقت نمودند درصورت نیاز یا پیشنهادی مبنی بر تغییر یا اضافه نمودن هریک از مواد این موافقت‌نامه، قبلا یکدیگر را از طریق مجاری دیپلماتیک مطلع نمایند. این موافقت‌نامه در تاریخ نهم تیرماه 1387هجری شمسی برابر با بیست و نهم ماه ژوئن 2008 میلادی در یک مقدمه و شانزده ماده در دو نسخه اصلی به زبانهای فارسی، اردو و انگلیسی که تمامی زبانها دارای اعتبار یکسان می‌باشد به امضاء رسید. در صورت اختلاف در تفسیر متن انگلیسی معتبر خواهد بود. از طرف از طرف دولت جمهوری اسلامی ایران دولت جمهوری اسلامی پاکستان
قانون فوق مشتمل بر ماده واحده منضم به متن موافقت‌نامه شامل مقدمه و شانزده ماده در جلسه علنی روز سه شنبه مورخ نوزدهم اردیبهشت ماه یکهزار و سیصد و نود و یک مجلس شورای اسلامی تصویب شد و در تاریخ 10/3/1391 به تایید شورای نگهبان رسید.
رئیس مجلس شورای اسلامی علی لاریجانی