اصلاحات ضمایم کنوانسیون بینالمللی جلوگیری از آلودگی دریا ناشی از کشتیها 1973 موضوع قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به تشریفات (پروتکل) 1978 مربوط به کنوانسیون بینالمللی جلوگیری از آلودگی دریا ناشی از کشتیها 1973(مارپل 78 /1973) مصوب 26/10/1380 و الحاقات و اصلاحات بعدی آن، موضوع قطعنامههای شماره (66) 246، (66) 247، (67) 256، (67) 257 ، (67) 258 و (68) 266 کارگروه حفاظت محیط زیست دریایی و آییننامه اجرائی اسناد سازمان بینالمللی دریانوردی موضوع قطعنامه (28)1070 الف کارگروه یاد شده به شرح پیوست تصویب میشود.
بسم الله الرحمن الرحیم قطعنامهامای پی سی (66) 246 مصوب 4 آوریل 2014 (15/1/1393) اصلاحات ضمیمه تشریفات (پروتکل) 1978 (1357) مربوط به کنوانسیون بینالمللی جلوگیری از آلودگی دریا ناشی از کشتیها، 1973 (1352) (اصلاحات ضمایم 1، 2، 3، 4 و 5 مارپل جهت الزامی نمودن آییننامه اجرائی اسناد سازمان بینالمللی دریانوردی)
کارگروه حفاظت محیط زیست دریایی با یادآوری بند (الف) ماده (38) کنوانسیون سازمان بینالمللی دریانوردی در خصوص وظایف کارگروه حفاظت محیط زیست دریایی که به موجب کنوانسیونهای بینالمللی کنترل و جلوگیری از آلودگی دریایی ناشی از کشتیها، به آن محول شده است، با توجه به ماده (16) کنوانسیون بینالمللی جلوگیری از آلودگی دریا ناشی از کشتیها، 1973 برابر با 1352 (که از این پس به عنوان کنوانسیون 1973 از آن یاد میشود) و ماده (6) تشریفات (پروتکل) 1978 برابر با 1357 مربوط به کنوانسیون بینالمللی جلوگیری از آلودگی دریا ناشی از کشتیها، 1973 (که از این پس به عنوان تشریفات (پروتکل) 1978 از آن یاد میشود) که با هم فرآیند اصلاح تشریفات (پروتکل) 1978 را مشخص میکنند و وظیفه بررسی و تصویب اصلاحات کنوانسیون 1973 را آن طور که با تشریفات (پروتکل) 1978 (مارپل) اصلاح شده است به نهاد مربوط سازمان واگذار میکنند، با یادآوری این که مجمع در بیست و هشتمین اجلاس عادی خود، آییننامه اجرائی اسناد سازمان بینالمللی دریانوردی (آییننامه اسناد) را طی قطعنامه (28) 1070 . الف تصویب نمود، پس از بررسی اصلاحات پیشنهادی ضمایم (1)، (2)، (3)، (4) و (5) مارپل جهت الزامی نمودن آییننامه اسناد،
اصلاحات ضمایم (1)، (2)، (3)، (4) و (5) مارپل، که متن آن در ضمیمه این قطعنامه درج شده است را طبق جزء (ت) بند (2) ماده (16) کنوانسیون 1973 تصویب مینماید؛
مقرر میدارد پیرو مقرره (44) ضمیمه (1)، مقرره (19) ضمیمه (2)، مقرره (10) ضمیمه (3)، مقرره (15) ضمیمه (4) و مقرره (11) ضمیمه (5)، هر جا که واژه «خواهد» در آییننامه اسناد سازمان (ضمیمه قطعنامه (28)1070.الف) استفاده شده، لازم است به جز در بندهای (29)، (30)، (31) و (32) به معنای «باید» در نظر گرفته شود.
طبق ردیف (3) جزء (ج) بند (2) ماده (16) کنوانسیون 1973، تعیین مینماید که این اصلاحات در تاریخ 1 جولای 2015 (10/4/1394) پذیرفته شده قلمداد میشوند، مگر آن که تا پیش از این تاریخ، حداقل یک سوم از طرفها، یا طرفهای دارای مجموع حداقل پنجاه درصد (50%) ظرفیت ناخالص ناوگان تجاری جهانی اعتراض خود را به این اصلاحات به سازمان اعلام نموده باشند؛
از طرفها میخواهد توجه داشته باشند که طبق ردیف (2) جزء (چ) بند (2) ماده (16) کنوانسیون 1973، این اصلاحات در صورت پذیرش طبق بند (2) فوق، در تاریخ 1 ژانویه 2016 (11/10/1394) لازم الاجراء خواهد شد؛
از دبیر کل میخواهد که طبق جزء (ث) بند (2) ماده (16) کنوانسیون 1973، نسخههای مورد تایید این قطعنامه و متن اصلاحات مندرج در ضمیمه را برای تمامی طرفهای مارپل ارسال نماید؛
همچنین از دبیرکل میخواهد نسخههایی از این قطعنامه و ضمیمه آن را برای اعضای سازمان که طرف مارپل نیستند ارسال نماید.
ضمیمه اصلاحات ضمایم (1)، (2)، (3)، (4) و (5) مارپل
مارپل
بند زیر در انتهای مقرره (1) افزوده میشود: 44- ممیزی به معنای فرآیندی سازمان یافته، مستقل و مستند است که برای جمعآوری شواهد ممیزی و ارزیابی بیطرفانه آن به منظور تعیین میزان انطباق با معیارهای ممیزی انجام میشود. 45- طرح ممیزی به معنای طرح ممیزی کشور عضو سازمان بینالمللی دریانوردی است که توسط سازمان و با توجه به دستورالعمل تدوین شده سازمان تهیه شده است. 46- آییننامه اجرائی به معنای آییننامه اجرائی اسناد سازمان بینالمللی دریانوردی (آییننامه اسناد) است که توسط سازمان طی قطعنامه (28)1070.الف تصویب شده است. 47- استاندارد ممیزی به معنای آییننامه اجرائی است.
فصل (10) جدیدی به صورت زیر افزوده میشود: «فصل 10- تایید انطباق با مفاد این کنوانسیون» مقرره 44 - اجراء طرفها باید از مفاد آییننامه اجرائی در زمینه اجرای تعهدات و مسوولیتهای خود که در این ضمیمه درج شده است، استفاده نمایند. مقرره 45 – تایید انطباق 1- به منظور تایید انطباق با این ضمیمه و اجرای آن، هر طرف باید به صورت دورهای و مطابق با استاندارد ممیزی، توسط سازمان مورد ممیزی قرار بگیرد. 2- بر اساس دستورالعمل تدوین شده توسط سازمان، دبیرکل سازمان مسوولیت نظارت بر طرح ممیزی را بر عهده خواهد داشت. 3- بر اساس دستورالعمل تدوین شده توسط سازمان*، هر طرف مسوولیت تسهیل انجام ممیزی و اجرای برنامه اقدامات رسیدگی به یافتهها را بر عهده خواهد داشت. 4- ممیزی تمامی طرفها باید: 1- بر اساس برنامه زمانی کلی ارائه شده توسط دبیرکل سازمان، و با توجه به دستورالعمل تدوین شده توسط سازمان* تنظیم شود؛ و 2- به صورت ادواری و با توجه به دستورالعمل تدوین شده توسط سازمان اجراء شود.
بندهای زیر در انتهای مقرره (1) افزوده میشود: 18- ممیزی به معنای فرآیندی سامان یافته، مستقل و مستند است که برای جمعآوری شواهد ممیزی و ارزیابی بیطرفانه آن به منظور تعیین میزان انطباق با معیارهای ممیزی انجام میشود. 19- طرح ممیزی به معنای طرح ممیزی کشور عضو سازمان بینالمللی دریانوردی است که توسط سازمان و با توجه به دستورالعمل تدوین شده سازمان تهیه شده است. 20- آییننامه اجرائی به معنای آییننامه اجرائی اسناد سازمان بینالمللی دریانوردی (آییننامه اسناد) است که توسط سازمان طی قطعنامه (28)1070.الف تصویب شده است. 21- استاندارد ممیزی به معنای آییننامه اجرائی است.
فصل (9) جدیدی به صورت زیر افزوده میشود: فصل 9 – تایید انطباق با مفاد این کنوانسیون مقرره 19 - اجراء طرفها باید از مفاد آییننامه اجرائی در زمینه اجرای تعهدات و مسوولیتهای خود که در این ضمیمه درج شده، استفاده نمایند. مقرره 20 – تایید انطباق 1- به منظور تایید انطباق با این ضمیمه و اجرای آن، هر طرف باید به صورت دورهای و مطابق با استاندارد ممیزی، توسط سازمان مورد ممیزی قرار بگیرد. 2- بر اساس دستورالعمل تدوین شده توسط سازمان، دبیرکل سازمان مسوولیت نظارت بر طرح ممیزی را بر عهده خواهد داشت. 3- بر اساس دستورالعمل تدوین شده توسط سازمان، هر طرف مسوولیت تسهیل انجام ممیزی و اجرای برنامه اقدامات رسیدگی به یافتهها را بر عهده خواهد داشت. 4- ممیزی تمامی طرفها باید: 1- بر اساس برنامه زمانی کلی ارائه شده توسط دبیرکل سازمان، و با توجه به دستورالعمل تدوین شده سازمان* تنظیم شود؛ و 2- به صورت ادواری و با توجه به دستورالعمل تدوین شده توسط سازمان اجراء شود.
عنوان جدید زیر، پیش از مقرره (1) افزوده میشود: «فصل 1 – کلیات»
مقرره (1) جدیدی به صورت زیر افزوده میشود: مقرره 1 – تعاریف از نظر این ضمیمه: 1- مواد مضر به معنای موادی است که در آییننامه بینالمللی کالاهای خطرناک دریایی (آییننامه آیام دی جی) به عنوان آلاینده دریا مشخص شدهاند، یا با معیارهای مندرج در پیوست این ضمیمه انطباق دارند. 2- به صورت بستهبندی به معنای انواع بستهبندی تعریف شده در آییننامه آیام دی جی برای کالاهای خطرناک است. 3- ممیزی به معنای فرآیندی سامان یافته، مستقل و مستند است که برای جمعآوری شواهد ممیزی و ارزیابی بیطرفانه آن به منظور تعیین میزان انطباق با معیارهای ممیزی انجام میشود. 4- طرح ممیزی به معنای طرح ممیزی کشور عضو سازمان بینالمللی دریانوردی است که توسط سازمان و با توجه به دستورالعمل تدوین شده سازمان تهیه شده است. 5- آییننامه اجرائی به معنای آییننامه اجرائی اسناد سازمان بینالمللی دریانوردی (آییننامه اسناد) است که توسط سازمان طی قطعنامه (28)1070.الف تصویب شده است. 6- استاندارد ممیزی به معنای آییننامه اجرائی است. 2- بر اساس دستورالعمل تدوین شده توسط سازمان، دبیرکل سازمان مسوولیت نظارت بر طرح ممیزی را بر عهده خواهد داشت. 3- بر اساس دستورالعمل تدوین شده توسط سازمان، هر طرف مسوولیت تسهیل انجام ممیزی و اجرای برنامه اقدامات رسیدگی به یافتهها را بر عهده خواهد داشت. 4- ممیزی تمامی طرفها باید: 1- بر اساس برنامه زمانی کلی ارائه شده توسط دبیرکل سازمان، و با توجه به دستورالعمل تدوین شده سازمان* تنظیم شود؛ و 2- به صورت ادواری و با توجه به دستورالعمل تدوین شده توسط سازمان* اجراء شود.
از این رو شماره مقررههای بعدی تغییر مییابد.
در مقرره (2) با عنوان «اجراء»، جزءهای (1) و (2) حذف میشوند.
فصل (2) جدیدی به صورت زیر افزوده میشود: فصل 2 – تایید انطباق با مفاد این ضمیمه مقرره 10 - اجراء طرفها باید از مفاد آییننامه اجرائی در زمینه اجرای تعهدات و مسوولیتهای خود که در این ضمیمه درج شده، استفاده نمایند. مقرره 11 – تایید انطباق 1- به منظور تایید انطباق با این ضمیمه و اجرای آن، هر طرف باید به صورت دورهای و مطابق با استاندارد ممیزی، توسط سازمان مورد ممیزی قرار بگیرد.
بندهای زیر در انتهای مقرره (1) افزوده میشود: 12- ممیزی به معنای فرآیندی سامان یافته، مستقل و مستند است که برای جمعآوری شواهد ممیزی و ارزیابی بیطرفانه آن به منظور تعیین میزان انطباق با معیارهای ممیزی انجام میشود. 13- طرح ممیزی به معنای طرح ممیزی کشورهای عضو سازمان بینالمللی دریانوردی است که توسط این سازمان و با توجه به دستورالعمل تدوین شده توسط این سازمان تهیه شده است. 14- آییننامه اجراء به معنای آییننامه اجرائی اسناد سازمان بینالمللی دریانوردی (آییننامه اسناد) است که توسط سازمان طی قطعنامه (28)1070.الف تصویب شده است. 15- استاندارد ممیزی به معنای آییننامه اجرائی است.
فصل (6) جدیدی به صورت زیر افزوده میشود: فصل 6 – تایید انطباق با مفاد این ضمیمه مقرره 15 - اجراء طرفها باید از مفاد آییننامه اجرائی در زمینه اجرای تعهدات و مسوولیتهای خود که در این ضمیمه درج شده، استفاده نمایند. مقرره 16 – تایید انطباق 1- به منظور تایید انطباق با این ضمیمه و اجرای آن، هر طرف باید به صورت دورهای و مطابق با استاندارد ممیزی، توسط سازمان مورد ممیزی قرار بگیرد. 2- بر اساس دستورالعمل تدوین شده توسط سازمان، دبیرکل سازمان مسوولیت نظارت بر طرح ممیزی را بر عهده خواهد داشت. 3- بر اساس دستورالعمل تدوین شده توسط سازمان، هر طرف مسوولیت تسهیل انجام ممیزی و اجرای برنامه اقدامات رسیدگی به یافتهها را بر عهده خواهد داشت. 4- ممیزی تمامی طرفها باید: 1- بر اساس برنامه زمانی کلی ارائه شده توسط دبیرکل سازمان، و با توجه به دستورالعمل تدوین شده سازمان* تنظیم شود؛ و 2- به صورت ادواری و با توجه به دستورالعمل تدوین شده توسط سازمان* اجراء شود.
عنوان جدید زیر پیش از مقرره (1) افزوده میشود: «فصل 1 – کلیات»
بندهای زیر در انتهای مقرره (1) افزوده میشود: «15- ممیزی به معنای فرآیندی سامان یافته، مستقل و مستند است که برای جمعآوری شواهد ممیزی و ارزیابی بیطرفانه آن به منظور تعیین میزان انطباق با معیارهای ممیزی انجام میشود. 16- طرح ممیزی به معنای طرح ممیزی کشورهای عضو سازمان است که توسط این سازمان و با توجه به دستورالعمل تدوین شده سازمان تهیه شده است. 17- آییننامه اجرائی به معنای آییننامه اجرائی اسناد سازمان بینالمللی دریانوردی (آییننامه آی آی آی) است که توسط این سازمان طی قطعنامه (28)1070.الف تصویب شده است. 18- استاندارد ممیزی به معنای آییننامه اجرائی است.
فصل (2) جدیدی به صورت زیر افزوده میشود: فصل 2 – تایید انطباق با مفاد این ضمیمه مقرره 11 - اجراء طرفها باید از مفاد آییننامه اجرائی در زمینه اجرای تعهدات و مسوولیتهای خود که در این ضمیمه درج شده، استفاده نمایند. مقرره 12 – تایید انطباق 1- به منظور تایید انطباق با این ضمیمه و اجرای آن، هر طرف باید به صورت دورهای و مطابق با استاندارد ممیزی، توسط سازمان مورد ممیزی قرار بگیرد. 2- بر اساس دستورالعمل تدوین شده توسط سازمان، دبیرکل سازمان مسوولیت نظارت بر طرح ممیزی را بر عهده خواهد داشت. 3- بر اساس دستورالعمل تدوین شده توسط سازمان، هر طرف مسوولیت تسهیل انجام ممیزی و اجرای برنامه اقدامات رسیدگی به یافتهها را بر عهده خواهد داشت. 4- ممیزی تمامی طرفها باید: 1- بر اساس برنامه زمانی کلی ارائه شده توسط دبیرکل سازمان و با توجه به دستورالعمل تدوین شده سازمان* تنظیم شود؛ و 2- به صورت ادواری و با توجه به دستورالعمل تدوین شده توسط سازمان اجراء شود.
قطعنامهامای پی سی (66) 247 مصوب 4 آوریل 2014 (15/1/1393) اصلاحات ضمیمه تشریفات (پروتکل) 1997 (1376) جهت اصلاح کنوانسیون بینالمللی جلوگیری از آلودگی دریا ناشی از کشتیها، 1973 (1352)، به گونه اصلاح شده به موجب تشریفات (پروتکل) 1978 (1357) مرتبط با آن (جهت الزامی نمودن آییننامه اجرائی اسناد بینالمللی سازمان بینالمللی دریانوردی)
کارگروه حفاظت محیط زیست دریایی با یادآوری بند (الف) ماده (38) کنوانسیون سازمان بینالمللی دریانوردی در خصوص وظایف کارگروه حفاظت محیط زیست دریایی (کارگروه) که به موجب کنوانسیونهای بینالمللی کنترل و جلوگیری از آلودگی دریایی ناشی از کشتیها، به آن محول شده است، با توجه به ماده (16) کنوانسیون بینالمللی جلوگیری از آلودگی دریا ناشی از کشتیها، 1973 برابر با 1352 (که از این پس به عنوان کنوانسیون 1973 از آن یاد میشود)، ماده (6) تشریفات (پروتکل) 1978 برابر با 1357 مربوط به کنوانسیون بینالمللی جلوگیری از آلودگی دریا ناشی از کشتیها، 1973 (که از این پس به عنوان تشریفات (پروتکل) 1978 از آن یاد میشود) و ماده (4) تشریفات (پروتکل) 1997 برای اصلاح کنوانسیون بینالمللی جلوگیری از آلودگی دریا ناشی از کشتیها مصوب 1973 آن طور که توسط تشریفات (پروتکل) 1978 مربوط به آن (که از این پس به عنوان تشریفات (پروتکل) 1997 از آن یاد میشود) اصلاح شده است، که با هم فرآیند اصلاح تشریفات (پروتکل) 1997 را مشخص میکنند و وظیفه بررسی و تصویب اصلاحات کنوانسیون 1973 را آن طور که با تشریفات (پروتکلهای) 1978 و 1997 اصلاح شده است به نهاد مربوط سازمان واگذار میکنند، همچنین با توجه به اینکه به موجب تشریفات (پروتکل) 1997، ضمیمه (6) با عنوان «مقررات جلوگیری از آلودگی هوا ناشی از کشتیها» (که از این پس به عنوان «ضمیمه 6» از آن یاد میشود) به کنوانسیون 1973 افزوده شد، با یادآوری اینکه مجمع در بیست و هشتمین اجلاس خود، آییننامه اجرائی اسناد سازمان بینالمللی دریانوردی (آییننامه اسناد) را طی قطعنامه (28) 1070.الف تصویب نمود، پس از بررسی اصلاحات پیشنهادی ضمیمه (6) مارپل جهت الزامی نمودن آییننامه اسناد،
اصلاحات ضمیمه (6) مارپل که متن آن در ضمیمه این قطعنامه درج شده است را طبق جزء (ت) بند (2) ماده (16) کنوانسیون 1973 تصویب مینماید؛
مقرر میدارد پیرو مقرره (24) ضمیمه (6)، هر جا که واژه «خواهد» در آییننامه اسناد (ضمیمه قطعنامه (28)1070.الف) استفاده شده، لازم است به جز در بندهای 29، 30، 31 و 32 به معنای «باید» در نظر گرفته شود؛
طبق ردیف (3) جزء (ج) بند (2) ماده (16) کنوانسیون 1973، تعیین مینماید که این اصلاحات در تاریخ 1 جولای 2015 (10/4/1394) پذیرفته شده قلمداد میشوند، مگر آن که تا پیش از این تاریخ، حداقل یک سوم از طرفها، یا طرفهایی که مجموع ناوگان تجاری آنها، حداقل پنجاه درصد (50%) ظرفیت ناخالص ناوگان تجاری جهانی را تشکیل میدهد، اعتراض خود را به این اصلاحات به سازمان اعلام نموده باشند؛
از طرفها میخواهد توجه داشته باشند که طبق ردیف (2) جزء (چ) بند (2) ماده (16) کنوانسیون 1973، این اصلاحات درصورت پذیرش طبق بند (2) فوق، در تاریخ 1 ژانویه 2016 (11/10/1394) لازم الاجراء خواهد شد؛
از دبیرکل میخواهد که طبق جزء (ث) بند (2) ماده (16) کنوانسیون 1973، نسخههای مورد تایید این قطعنامه و متن اصلاحات مندرج در ضمیمه را برای تمامی طرفهای کنوانسیون 1973، آن طور که با تشریفات (پروتکلهای) 1978 و 1997 اصلاح شده است، ارسال نماید؛
همچنین از دبیر کل میخواهد نسخههایی از این قطعنامه و ضمیمه آن را برای اعضای سازمان که طرف کنوانسیون 1973، آن طور که با تشریفات (پروتکلهای) 1978 و 1997 اصلاح شده است، نیستند ارسال نماید.
ضمیمه
مارپل
بند زیر در انتهای مقرره (2) افزوده میشود: از نظر این ضمیمه: 44- ممیزی به معنای فرآیندی سامان یافته، مستقل و مستند است که برای جمعآوری شواهد ممیزی و ارزیابی بیطرفانه آن به منظور تعیین میزان انطباق با معیارهای ممیزی انجام میشود. 45- طرح ممیزی به معنای طرح ممیزی کشورهای عضو سازمان بینالمللی دریانوردی است که توسط سازمان و با توجه به دستورالعمل تدوین شده این سازمان تهیه شده است*. 46- آییننامه اجرائی به معنای آییننامه اجرائی اسناد سازمان بینالمللی دریانوردی (آییننامه اسناد) است که توسط سازمان طی قطعنامه (28)1070.الف تصویب شده است. 47- استاندارد ممیزی به معنای آییننامه اجرائی است.
فصل (5) جدیدی به صورت زیر افزوده میشود: فصل 5 – تایید انطباق با مفاد این ضمیمه مقرره 24 - اجراء طرفها باید از مفاد آییننامه اجرائی در زمینه اجرای تعهدات و مسوولیتهای خود که در این ضمیمه درج شده، استفاده نمایند. مقرره 25 – تایید انطباق 1- به منظور تایید انطباق با این ضمیمه و اجرای آن، هر طرف باید به صورت دورهای و مطابق با استاندارد ممیزی، توسط سازمان مورد ممیزی قرار بگیرد. 2- بر اساس دستورالعمل تدوین شده توسط سازمان، دبیرکل سازمان مسوولیت نظارت بر طرح ممیزی را بر عهده خواهد داشت. 3- بر اساس دستورالعمل تدوین شده توسط سازمان، هر طرف مسوولیت تسهیل انجام ممیزی و اجرای برنامه اقدامات رسیدگی به یافتهها را بر عهده خواهد داشت. 4- ممیزی تمامی طرفها باید: 1- بر اساس برنامه زمانی کلی ارائه شده توسط دبیر کل سازمان، و با توجه به دستورالعمل تدوین شده توسط سازمان* تنظیم شود؛ و 2- به صورت ادواری و با توجه به دستورالعمل تدوین شده توسط سازمان اجراء شود.
قطعنامهامای پی سی (67) 256 مصوب 17 اکتبر 2014 (25/7/1393) اصلاح ضمیمه تشریفات (پروتکل) 1978 (1357) مربوط به کنوانسیون بینالمللی جلوگیری از آلودگی دریا ناشی از کشتیها، 1973 (1352) اصلاحیه ضمیمه 1 مارپل (اصلاحیه مقرره 43)
کارگروه حفاظت محیط زیست دریایی با یادآوری بند (الف) ماده (38) کنوانسیون سازمان بینالمللی دریانوردی در خصوص وظایف کارگروه حفاظت محیط زیست دریایی (کارگروه) که به موجب کنوانسیونهای بینالمللی کنترل و جلوگیری از آلودگی دریایی ناشی از کشتیها، به آن محول شده است، با توجه به ماده (16) کنوانسیون بینالمللی جلوگیری از آلودگی دریا ناشی از کشتیها، 1973 برابر با 1352 (کنوانسیون 1973) و ماده (6) تشریفات (پروتکل) 1978 برابر با 1357 مربوط به کنوانسیون بینالمللی جلوگیری از آلودگی دریا ناشی از کشتیها، 1973 (تشریفات (پروتکل) 1978) که با هم فرآیند اصلاح تشریفات (پروتکل) 1978 را مشخص میکنند و وظیفه بررسی و تصویب اصلاحات کنوانسیون 1973 را آن طور که با تشریفات (پروتکل) 1978(مارپل) اصلاح شده است به نهاد مربوط سازمان واگذار میکنند، پس از بررسی اصلاحات پیشنهادی ضمیمه (1) مارپل، در خصوص حمل نفت سنگین به عنوان عامل توازن در کشتیهای فعال در منطقه قطب جنوب،
اصلاحات ضمیمه (1) مارپل که متن آن در ضمیمه این قطعنامه درج شده است را طبق جزء (ت) بند (2) ماده (16) کنوانسیون 1973 تصویب مینماید؛
طبق ردیف (3) جزء (ج) بند (2) ماده (16) کنوانسیون 1973، تعیین مینماید که این اصلاحات در تاریخ 1 سپتامبر 2015 (10/6/1394) پذیرفته شده قلمداد میشوند، مگر آنکه تا پیش از این تاریخ، حداقل یک سوم از طرفها، یا طرفهای دارای مجموع حداقل پنجاه درصد (50%) ظرفیت ناخالص ناوگان تجاری جهانی اعتراض خود را به این اصلاحات به سازمان اعلام نموده باشند؛
از طرفها میخواهد توجه داشته باشند که طبق ردیف (2) جزء (چ) بند (2) ماده (16) کنوانسیون 1973، این اصلاحات در صورت پذیرش مطابق با بند (2) فوق، در تاریخ 1 مارس 2016 (11/12/1394) لازم الاجراء خواهد شد؛
از دبیرکل میخواهد که طبق جزء (ث) بند (2) ماده (16) کنوانسیون 1973، نسخههای مورد تایید این قطعنامه و متن اصلاحات مندرج در ضمیمه را برای تمامی طرفهای مارپل ارسال نماید؛
همچنین از دبیر کل میخواهد نسخههایی از این قطعنامه و ضمیمه آن را برای اعضای سازمان که طرف مارپل نیستند ارسال نماید.
ضمیمه
ضمیمه 1 مقررات جلوگیری از آلودگی ناشی از نفت فصل 9 الزامات ویژه استفاده یا حمل انواع نفت در منطقه قطب جنوب مقرره 43- الزامات ویژه استفاده یا حمل انواع نفت در منطقه قطب جنوب در صدر بند (1)، عبارت زیر بین عبارات «حمل به صورت بار فله» و «یا حمل» افزوده میشود: «،برای استفاده به عنوان عامل توازن،»
قطعنامهامای پی سی (67) 257 مصوب 17 اکتبر 2014 (25/7/1393) اصلاح ضمیمه تشریفات (پروتکل) 1978 (1357) مربوط به کنوانسیون بینالمللی جلوگیری از آلودگی دریا ناشی از کشتیها، 1973 (1352) اصلاحیه ضمیمه 3 مارپل (اصلاح پیوست در مورد معیارهای شناسایی مواد مضر بستهبندی شده)
کارگروه حفاظت محیط زیست دریایی با یادآوری بند (الف) ماده (38) کنوانسیون سازمان بینالمللی دریانوردی در خصوص وظایف کارگروه حفاظت محیط زیست دریایی (کارگروه) که به موجب کنوانسیونهای بینالمللی کنترل و جلوگیری از آلودگی دریایی ناشی از کشتیها، به آن محول شده است، با توجه به ماده (16) کنوانسیون بینالمللی جلوگیری از آلودگی دریا ناشی از کشتیها، 1973 برابر با 1352 (کنوانسیون 1973) و ماده (6) پروتکل 1978 برابر با 1357 مربوط به کنوانسیون بینالمللی جلوگیری از آلودگی دریا ناشی از کشتیها، 1973 (پروتکل 1978) که با هم فرآیند اصلاح تشریفات (پروتکل) 1978 را مشخص میکنند و وظیفه بررسی و تصویب اصلاحات کنوانسیون 1973 را آن طور که با تشریفات (پروتکل) 1978 (مارپل) اصلاح شده است به نهاد مربوط سازمان واگذار میکنند، پس از بررسی اصلاحات پیشنهادی ضمیمه 3 مارپل، که طی هجدهمین اجلاس کارگروه فرعی کالاهای خطرناک، بارهای جامد و بارگنجها «کانتینرها» (دی اس سی) تدوین شده است،
اصلاحات ضمیمه 3 مارپل، که متن آن در ضمیمه این قطعنامه درج شده است را طبق جزء (ت) بند (2) ماده (16) کنوانسیون 1973 تصویب مینماید؛
طبق ردیف (3) جزء (ج) بند (2) ماده (16) کنوانسیون 1973، تعیین مینماید که این اصلاحات در تاریخ 1 سپتامبر 2015 (10/6/1394) پذیرفته شده قلمداد میشوند، مگر آنکه تا پیش از این تاریخ، حداقل یک سوم از طرفها، یا طرفهای دارای مجموع حداقل پنجاه درصد (50%) ظرفیت ناخالص ناوگان تجاری جهانی اعتراض خود را به این اصلاحات به سازمان اعلام نموده باشند؛
از طرفها میخواهد توجه داشته باشند که طبق ردیف (2) جزء (چ) بند (2) ماده (16) کنوانسیون 1973، این اصلاحات در صورت پذیرش طبق بند (2) فوق، در تاریخ 1 مارس 2016 (11/12/1394) لازم الاجراء خواهد شد؛
از دبیرکل میخواهد که طبق جزء (ث) بند (2) ماده (16) کنوانسیون 1973، نسخههای مورد تایید این قطعنامه و متن اصلاحات مندرج در ضمیمه را برای تمامی طرفهای مارپل ارسال نماید؛
همچنین از دبیرکل میخواهد نسخههایی از این قطعنامه و ضمیمه آن را برای اعضای سازمان که طرف مارپل نیستند ارسال نماید.
ضمیمه
(اصلاح پیوست در مورد معیارهای شناسایی مواد مضر بستهبندی شده)
مقررات جلوگیری از آلودگی ناشی از مواد مضر حمل شده از طریق دریا به صورت بستهبندی شده پیوست معیارهای شناسایی مواد مضر بستهبندی شده متن زیر جایگزین قسمت صدر پیوست میشود: «از نظر این ضمیمه، مواد حائز یکی از معیارهای زیر، به غیر از مواد رادیو اکتیو، مواد مضر قلمداد میشوند.»
قطعنامهامای پی سی (67) 258 مصوب 17 اکتبر 2014 (25/7/1393) اصلاحات ضمیمه تشریفات (پروتکل) 1997 (1376) جهت اصلاح کنوانسیون بینالمللی جلوگیری از آلودگی دریا ناشی از کشتیها، 1973 (1352)، اصلاح شده به موجب تشریفات (پروتکل) 1978 (1357) مرتبط با آن اصلاحات ضمیمه 6 مارپل (اصلاحات مقررههای 2 و 13، و مکمل گواهینامه آیای پی پی)
کارگروه حفاظت محیط زیست دریایی با یادآوری بند (الف) ماده (38) کنوانسیون سازمان بینالمللی دریانوردی مربوط به وظایف کارگروه حفاظت محیط زیست دریایی، که به موجب کنوانسیونهای بینالمللی کنترل و جلوگیری از آلودگی دریایی ناشی از کشتیها، به آن محول شده است، با توجه به ماده (16) کنوانسیون بینالمللی جلوگیری از آلودگی دریا ناشی از کشتیها، 1973 برابر با 1352 (کنوانسیون 1973)، ماده (6) تشریفات (پروتکل) 1978 برابر با 1357 مربوط به کنوانسیون بینالمللی جلوگیری از آلودگی دریا ناشی از کشتیها، 1973 (تشریفات(پروتکل) 1978) و ماده (4) تشریفات (پروتکل) 1997 برابر با 1376 برای اصلاح کنوانسیون بینالمللی جلوگیری از آلودگی دریا ناشی از کشتیها، اصلاح شده توسط تشریفات (پروتکل) 1978 مربوط به آن (تشریفات (پروتکل) 1997) که با هم فرآیند اصلاح تشریفات (پروتکل) 1997 را مشخص میکنند و وظیفه بررسی و تصویب اصلاحات کنوانسیون 1973 را آن طور که با تشریفات (پروتکلهای) 1978 و 1997 اصلاح شده است به نهاد مربوط سازمان واگذار میکنند، همچنین با توجه به اینکه از طریق تشریفات (پروتکل) 1997، ضمیمه (6) با عنوان «مقررات جلوگیری از آلودگی هوا ناشی از کشتیها» به کنوانسیون 1973 افزوده شد، به علاوه با توجه به این که ضمیمه (6) بازنگری شده که بهوسیله قطعنامه (58)176.امای پی سی، تصویب شده در تاریخ 1 جولای 2010 (10/4/1389) لازم الاجراء شده است، پس از بررسی اصلاحات پیشنهادی ضمیمه (6) بازنگری شده مارپل، در خصوص موتورهایی که صرفا با سوختهای گازی کار میکنند،
اصلاحات ضمیمه (6) مارپل، که متن آن در ضمیمه این قطعنامه درج شده است را طبق جزء (ت) بند (2) ماده (16) کنوانسیون 1973 تصویب مینماید؛
طبق ردیف (3) جزء (ج) بند (2) ماده (16) کنوانسیون 1973، تعیین مینماید که این اصلاحات در تاریخ 1 سپتامبر 2015 (10/6/1394) پذیرفته شده قلمداد میشوند، مگر آنکه تا پیش از این تاریخ، حداقل یک سوم از طرفها، یا طرفهای دارای مجموع حداقل پنجاه درصد (50%) ظرفیت ناخالص ناوگان تجاری جهانی اعتراض خود را به این اصلاحات به سازمان اعلام نموده باشند؛
از طرفها میخواهد توجه داشته باشند که طبق ردیف (2) جزء (چ) بند (2) ماده (16) کنوانسیون 1973، این اصلاحات در صورت پذیرش طبق بند (2) فوق، در تاریخ 1 مارس 2016 (11/12/1394) لازم الاجراء خواهد شد؛
از دبیرکل میخواهد که طبق جزء (ث) بند (2) ماده (16) کنوانسیون 1973، نسخههای مورد تایید این قطعنامه و متن اصلاحات مندرج در ضمیمه را برای تمامی طرفهای کنوانسیون 1973، به شکل اصلاح شده توسط تشریفات (پروتکلهای) 1978 و 1997، ارسال نماید؛ و
همچنین از دبیرکل میخواهد نسخههایی از این قطعنامه و ضمیمه آن را برای اعضای سازمان که طرف کنوانسیون 1973، به شکل اصلاح شده توسط تشریفات (پروتکلهای) 1978 و 1997 نیستند، ارسال نماید.
ضمیمه اصلاحات ضمیمه 6 مارپل (اصلاحات مقررههای 2 و 13، و پیوست 1)
مقررات جلوگیری از آلودگی هوا ناشی از کشتیها فصل 1- کلیات مقرره 2- تعاریف
تعریف زیر جایگزین تعریف «نفت سوخت» در بند (9) میشود: «نفت سوخت به معنای هر نوع سوخت، از جمله سوختهای گازی، تقطیری یا پالایشی است که برای مقاصد احتراق جهت رانش یا فعالیت کشتیها در نظرگرفته و به آنها تحویل داده میشود.»
تعریف زیر جایگزین تعریف «موتور دیزل دریایی» در بند (14) میشود: «موتور دیزل دریایی به معنای هر نوع موتور درون سوز دو زمانه، مشمول مقرره (13) این ضمیمه و شامل سامانههای تقویتکننده / ترکیبی در صورت وجود است که از سوختهای مایع یا دوگانه استفاده میکند. به علاوه، موتورهای گازسوز نصب شده بر روی کشتیهای ساخته شده در تاریخ 1 مارس 2016 (11/12/1394) یا پس از آن، یا موتورهای اضافی یا موتورهای جایگزین غیرمشابه گازسوز نصب شده در تاریخ فوق یا پس از آن نیز به عنوان موتور دیزل دریایی قلمداد میشوند.» فصل 3- الزامات کنترل انتشار مواد از کشتیها مقرره 13- اکسیدهای نیتروژن (ناکس)
بند زیر جایگزین بند (7.3) میشود: «(7.3) برای موتورهای دیزل دریایی دارای توان خروجی بیش از پنج هزار کیلووات و حجم محفظه احتراق حداقل نود لیتر به ازای هر سیلندر، که بر روی کشتیهای ساخته شده در تاریخ 1 ژانویه 1990 (11/10/1368) یا پس از آن، اما پیش از تاریخ 1 ژانویه 2000 (11/10/1378) نصب شدهاند، گواهینامه بینالمللی جلوگیری از آلودگی هوا برای یک موتور دیزل دریایی مشمول بند (7.1) این مقرره باید یکی از موارد زیر را شامل شود: 1- شیوهای تایید شده به موجب بند (7.1.1) این مقرره به کار گرفته شده است؛ 2- گواهینامه موتور به موجب بند (7.1.2) این مقرره صادر شده است؛ 3- شیوهای تایید شده هنوز به صورت تجاری و تعریف شده در بند (7.2) این مقرره موجود نیست؛ یا 4- شیوهای تایید شده برای آن موتور قابل اجراء نیست.»
فرم گواهینامه بینالمللی جلوگیری از آلودگی هوا (آیای پی پی) (مقرره 8) مکمل گواهینامه بینالمللی جلوگیری از آلودگی هوا (گواهینامه آیای پی پی)
پاورقی زیر جایگزین پاورقی بند (1.4) میشود: « تنها برای کشتیهای ساخته شده در تاریخ 1 ژانویه 2016 (11/10/1394) یا پس از آن تاریخ، تکمیل شود که به صورت خاص برای مقاصد تفریحی طراحی شده و منحصرا برای این اهداف مورد استفاده قرار میگیرند و براساس مقرره (13.5.2.1) یا (13.5.2.3) ، حد انتشار اکسیدهای نیتروژن مندرج در مقرره (13.5.1.1) در مورد آنها اعمال نمیشود.»
بند زیر جایگزین بند (2.2.1) میشود: «(2.2.1) موتورهای دیزل دریایی زیر، نصب شده بر روی این کشتی با الزامات مقرره (13) به شکلی که ذکر شده، منطبق هستند: مقرره حاکم ضمیمه 6 مارپل (ان تی سی = آییننامه فنی ناکس 2008) (ایام= شیوه تایید شده) موتور شماره 1 موتور شماره 2 موتور شماره 3 موتور شماره 4 موتور شماره 5 موتور شماره 6 1 تولیدکننده و مدل 2 شماره سریال 3 کاربرد (سیکل (های) استفاده حاکم– ان تی سی 3.2) 4 توان اندازهگیری شده (کیلو وات) (ان تی سی 11. 3. 1) 5 سرعت اندازهگیری شده (دور در دقیقه) (ان تی سی 12. 3. 1) 6 موتور مشابه نصب شده در تاریخ اول ژانویه 2000 (11/10/1378) یا پس از آن و معاف از الزامات بند 2. 1. 1. 13 □ □ □ □ □ □ 7 تاریخ نصب موتور مشابه (سال/ماه/روز) مطابق بند 2. 1. 1. 13 8 الف تحولات اساسی (سال/ماه/روز) 1. 2. 13 و 2. 2. 13 8 ب 1. 2. 13 و 3. 2. 13 8 پ 1. 2. 13 و 3. 2. 13 9 الف سطح یک 3. 13 □ □ □ □ □ □ 9 ب 2. 2. 13 □ □ □ □ □ □ 9 پ 1. 3. 2. 13 □ □ □ □ □ □ 9 ت 2. 3. 2. 13 □ □ □ □ □ □ 9 ث 2. 1. 7. 13 □ □ □ □ □ □ 10 الف سطح دو 4. 13 □ □ □ □ □ □ 10 ب 2. 2. 13 □ □ □ □ □ □ 10 پ 2. 2. 13 (سطح سه ممکن نیست) □ □ □ □ □ □ 10 ت 2. 3. 2. 13 □ □ □ □ □ □ 10 ث 2. 5. 13 (معافیتها) □ □ □ □ □ □ 10 ج 2. 1. 7. 13 □ □ □ □ □ □ 11 الف سطح سه (تنها برای مناطق کنترل انتشار اکسیدهای نیتروژن) 1. 1. 5. 13 □ □ □ □ □ □ 11 ب 2. 2. 13 □ □ □ □ □ □ 11 پ 2. 3. 2. 13 □ □ □ □ □ □ 11 ت 2. 1. 7. 13 □ □ □ □ □ □ 12 ایام* (شیوه تایید شده) نصب شده □ □ □ □ □ □ 13 در زمان بازرسی بهصورت تجاری موجود نیست □ □ □ □ □ □ 14 غیر قابل اعمال □ □ □ □ □ □
متن زیر جایگزین بند (2.5) میشود: «(2.5) سوزاندن در کشتی (مقرره 16) کشتی دارای یک زباله سوز است: 1- نصب شده در تاریخ 1 ژانویه 2000 (11/10/1378) یا پس از آن، که با موارد زیر منطبق است: 1- قطعنامهامای پی سی (40) 76، اصلاح شده □ 2- قطعنامهامای پی سی (66) 244 □ 2- نصب شده پیش از تاریخ اول ژانویه 2000 (11/10/1378)، که با موارد زیر منطبق است: 1- قطعنامهامای پی سی (33)59، اصلاح شده □ 2- قطعنامهامای پی سی (40) 76، اصلاح شده □
قطعنامه . امای پی سی (68) 266 مصوب 15 می 2015 (25/2/1394) اصلاحات ضمیمه کنوانسیون بینالمللی جلوگیری از آلودگی دریا ناشی از کشتیها، 1973 (1352)، به گونه اصلاح شده به موجب تشریفات (پروتکل) 1978 (1357) مرتبط با آن اصلاحات مقرره 12 ضمیمه 1 مارپل
کارگروه حفاظت محیط زیست دریایی با یادآوری بند (الف) ماده (38) کنوانسیون سازمان بینالمللی دریانوردی در خصوص وظایف کارگروه حفاظت محیط زیست دریایی که به موجب کنوانسیونهای بینالمللی کنترل و جلوگیری از آلودگی دریایی ناشی از کشتیها، به آن محول شده است، با توجه به ماده (16) کنوانسیون بینالمللی جلوگیری از آلودگی دریا ناشی از کشتیها، 1973 (1352)، به گونه اصلاح شده به موجب تشریفات (پروتکل) 1978 (1357) مرتبط با آن (مارپل) که فرآیند اصلاح را مشخص میکند و وظیفه بررسی و تصویب اصلاحات مرتبط را به نهاد مربوط سازمان واگذار میکند، پس از بررسی اصلاحات پیشنهادی ضمیمه 1 مارپل، در خصوص الزامات محوطه ماشین آلات برای تمامی کشتیها در نشست شصت و هشتم خود،
اصلاحات مقرره (12) ضمیمه 1 مارپل، که متن آن در ضمیمه این قطعنامه درج شده است را طبق جزء (ت) بند (2) ماده (16) کنوانسیون 1973 (1352) تصویب مینماید؛
طبق ردیف (3) جزء (ج) بند (2) ماده (16) مارپل تعیین مینماید که این اصلاحات در تاریخ 1 جولای 2016 (10/4/1395) پذیرفته شده قلمداد میشوند، مگر آن که تا پیش از این تاریخ، حداقل یک سوم از طرفها یا طرفهای دارای مجموع حداقل پنجاه درصد (50%) ظرفیت ناخالص ناوگان تجاری جهانی اعتراض خود را به این اصلاحات به سازمان اعلام نموده باشند؛
از طرفها میخواهد توجه داشته باشند که طبق ردیف (2) جزء (چ) بند (2) ماده (16) مارپل، این اصلاحات در صورت پذیرش طبق بند (2) فوق، درتاریخ 1 ژانویه 2017 (12/10/1395) لازم الاجراء خواهد شد؛
از دبیرکل میخواهد که طبق جزء (ث) بند (2) ماده (16) مارپل، نسخههای مورد تایید این قطعنامه و متن اصلاحات مندرج در ضمیمه را برای تمامی طرفهای مارپل ارسال نماید؛
همچنین از دبیرکل میخواهد نسخههایی از این قطعنامه و ضمیمه آن را برای اعضای سازمان که طرف مارپل نیستند ارسال نماید.
ضمیمه
فصل 3- الزامات محوطه ماشین آلات برای تمامی کشتیها بخش الف: ساختمان مقرره 12- مخازن پسماند نفت (اسلاج)
تا (4) مقرره (12) میشود: «1- به جز در مواردی که به گونهای دیگر تصریح شده باشد، این مقرره هر کشتی دارای ظرفیت ناخالص 400 تن یا بیشتر را شامل میشود، با این حال بند (3.5) این مقرره باید تا حد ممکن و موجه برای کشتیهای تحویل داده شده در تاریخ 31 دسامبر 1979 (10/10/1385) یا پیش از آن، به گونه تعریف شده در مقرره (1.28.1) اجراء شود. 2- پسماندهای نفت (اسلاج) را میتوان به صورت مستقیم از طریق اتصالات استاندارد تخلیه موضوع مقرره (13) از مخزن (های) پسماند نفت (اسلاج) به تسهیلات دریافت یا به سایر وسایل تایید شده دفع پسماندهای نفت (اسلاج) مانند زباله سوز، دیگ بخار کمکی مناسب برای سوزاندن پسماندهای نفت (اسلاج)، یا وسایل قابل قبول دیگر که در بند (3.2) فرمهای (الف) یا (ب) مکمل گواهینامه آی اپی پی زیرنویسی خواهد شد، تخلیه نمود. 3- مخزن (های) پسماند نفت (اسلاج) باید در کشتی وجود داشته باشد و: (1) باید با درنظرگرفتن نوع ماشین آلات و طول سفر، از ظرفیت کافی برای دریافت پسماندهای نفت (اسلاج) برخوردار باشد که دفع آن به گونهای دیگر طبق الزامات این پیوست ممکن نیست؛ (2) باید تلمبهای (پمپی) مخصوص داشته باشد که قادر به مکش پسماند نفت (اسلاج) از مخزن (ها) به منظور دفع پسماند نفت (اسلاج) به روشهای مندرج در مقرره (2. 12) است؛ (3) نباید هیچگونه خروجی تخلیه به سامانه (سیستم) خن، مخزن (های) نگهداری آب خن آلوده، مخازن فوقانی (تنک تاپ) یا تفکیککنندههای آب و نفت داشته باشد، به جز در مواردی که: 1- این مخزن (ها) مجهز به سامانه تخلیه دارای دریچههای دستی با قابلیت بسته شدن خودکار و تمهیداتی برای پایش بصری بعدی آب ته نشین شده باشند که به مخزن نگهداری آب خن آلوده یا حوضچه خن مرتبط میشود، یا تمهیداتی جایگزین، مشروط بر این که ارتباط مستقیم به سامانه لوله کشی تخلیه خن به وجود نیاید؛ و 2- لولههای تخلیه مخزن اسلاج و لولههای آب خن میتوانند به لولهای مشترک و از مجرای آن به اتصالات استاندارد تخلیه مندرج در مقرره (13) متصل شوند. ارتباط هر دو سامانه به لوله مشترک، منتهی به اتصالات استاندارد تخلیه مندرج در مقرره (13) نباید به ورود پسماند نفت (اسلاج) به سامانه خن منجر شود؛ (4) نباید لولهای با امکان ارتباط مستقیم به خارج از کشتی، به غیر از اتصالات استاندارد تخلیه مندرج در مقرره (13) داشته باشد؛ و (5) با هدف تسهیل پاکسازی و تخلیه پسماندها به تسهیلات دریافت طراحی و ساخته شده باشد. 4- ترتیباتی باید اتخاذ شود که کشتیهای ساخته شده پیش از تاریخ 1 ژانویه 2017 (12/10/1395) بتوانند حداکثر تا زمان انجام اولین تمدید بازرسی انجام شده در تاریخ 1 ژانویه 2017 (12/10/1395) یا پس از آن با بند (3.3) این مقرره منطبق شوند.
قطعنامه (28) 1070 الف مصوب 4 دسامبر 2013 (13/9/1392) (دستور جلسه شماره 10) آییننامه اجرائی اسناد سازمان بینالمللی دریانوردی (آییننامه اسناد)
مجمع، با یادآوری بند (د) ماده (15) کنوانسیون سازمان بینالمللی دریانوردی راجع به وظایف مجمع در ارتباط با مقررات و دستورالعملهای مربوط به ایمنی دریانوردی و جلوگیری و کنترل آلودگی دریایی ناشی از کشتیها، به علاوه با یادآوری اینکه مجمع از طریق قطعنامه (26) 1018.الف چهارچوب زمانی و برنامه فعالیتها را جهت بررسی و معرفی یک طرح نهادینه ممیزی کشور عضو سازمان بینالمللی دریانوردی تایید نمود، همچنین با یادآوری اینکه در قطعنامه (27)1054.الف، مجمع، آییننامه اجرائی اسناد الزامآور سازمان بینالمللی دریانوردی 2011 (1390) را تصویب نمود که در واقع راهنمای اجراء و اعمال اسناد سازمان بینالمللی دریانوردی است و اساس طرح داوطلبانه ممیزی کشورهای عضو سازمان به ویژه تعیین موارد قابل ممیزی را تشکیل میدهد، با آگاهی از درخواست اجلاس هفتم کمیسیون سازمان ملل متحد در خصوص توسعه پایدار (سی اس دی7) مبنی بر تدوین اقداماتی جهت حصول اطمینان از اینکه کشورهای صاحب پرچم، کنوانسیونهای سازمان و کنوانسیونهای مربوط دیگری که عضو آن شدهاند، به صورت کامل و دقیق اجراء مینمایند به نحوی که کشتیهای کلیه کشورهای صاحب پرچم، با قواعد و استانداردهای بینالمللی مطابقت دارند، با تصدیق اینکه طرفهای کنوانسیونهای بینالمللی مربوط، به عنوان بخشی از فرآیند تصویب، پذیرفتهاند که از عهده کلیه مسوولیتهای خود بهطور کامل برآیند و به تعهدات خود به موجب کنوانسیونها و دیگر اسنادی که عضو آن هستند، عمل نمایند، با تاکید مجدد بر اینکه مهمترین مسوولیت کشورها این است که نظام مناسب و موثری جهت اعمال کنترل بر کشتیهای تحت پرچم خود داشته باشند و اطمینان حاصل نمایند که آن کشتیها با قواعد و مقررات بینالمللی مرتبط با ایمنی، امنیت و حفظ محیط زیست دریایی مطابقت دارند، همچنین با تاکید مجدد بر اینکه کشورها در موقعیت خود به عنوان کشور صاحب بندر و کشور ساحلی، تعهدات و مسوولیتهای دیگری به موجب حقوق بینالملل حاکم، در رابطه با ایمنی دریانوردی، امنیت و حفظ محیط زیست دریایی دارند، با توجه به اینکه، کشورها ممکن است منافع خاصی را از طریق عضویت در اسناد با هدف ترغیب ایمنی و امنیت دریانوردی و جلوگیری از آلودگی ناشی از کشتیها حاصل نمایند، اما این منافع تنها در صورتی کاملا تحقق مییابد که تمام طرفها به تعهدات خود، طبق الزامات اسناد مربوط عمل نمایند، همچنین با توجه به اینکه اثربخشی نهائی هر سندی، از جمله، بستگی به این موضوع دارد که تمام کشورها: (الف) طرف کلیه اسناد مربوط به ایمنی و امنیت دریانوردی و پیشگیری و کنترل آلودگی شوند؛ (ب) این اسناد را به صورت کامل و موثر اجراء و اعمال نمایند؛ (پ) حسب لزوم، به سازمان گزارش نمایند؛ با تمایل به کمک بیشتر به دولتهای عضو جهت بهبود توانایی و عملکرد کلی آنها به منظور قادر ساختن آنها برای انطباق با اسناد سازمان بینالمللی دریانوردی که عضو آنها هستند، با آگاهی از مشکلاتی که برخی کشورهای عضو ممکن است در مسیر انطباق تمام با مفاد اسناد مختلف سازمان بینالمللی دریانوردی که عضو آنها هستند، داشته باشند، با علم به لزوم از بین بردن چنین مشکلاتی تا حد ممکن، با یادآوری این که سازمان، برنامه همکاری فنی یکپارچه را بدین منظور و با این هدف ایجاد نموده است، به علاوه با توجه به اینکه، کارگروه ایمنی دریانوردی و کارگروه حفاظت محیط زیست دریایی الزاماتی را برای تصویب دولتهای متعاهد کنوانسیون بینالمللی ایمنی جان اشخاص در دریا 1974(1353)، تشریفات (پروتکل) 1988 (1367) مربوط به کنوانسیون بینالمللی خط شاهین 1966 (1345)، کنوانسیون بینالمللی جلوگیری از آلودگی ناشی از کشتیها 1973 (1352) اصلاح شده توسط تشریفات (پروتکل) 1978 (1357) مربوط به آن، تشریفات (پروتکل) 1997 (1376) جهت اصلاح کنوانسیون بینالمللی جلوگیری از آلودگی ناشی از کشتیها 1973 (1352) اصلاح شده به موجب تشریفات (پروتکل) 1978 (1357) مربوط به آن و کنوانسیون بینالمللی استانداردهای آموزش، صدور گواهینامه و نگهبانی دریانوردان 1978 (1357)، تهیه نموده است که این الزامات استفاده از آییننامه موضوع بند (1) اصلی را الزامی مینماید، به علاوه با یادآوری بررسی مجمع در مورد الزامات مورد نیاز جهت تصویب توسط دولتهای متعاهد کنوانسیون بینالمللی خط شاهین 1966 (1345)، کنوانسیون بینالمللی اندازهگیری ظرفیت کشتیها 1969 (1348) و کنوانسیون مربوط به مقررات بینالمللی جهت جلوگیری از تصادم در دریا 1972 (1351) که استفاده از آییننامه موضوع بند (1) اصلی را نیز الزامی میسازد، پس از بررسی توصیههای اجلاس شصت و چهارم کارگروه حفاظت محیط زیست دریایی و اجلاس نود و یکم کارگروه ایمنی دریانوردی،
آییننامه اجرائی اسناد سازمان بینالمللی دریانوردی (آییننامه اسناد) که به پیوست این قطعنامه میباشد را تصویب مینماید؛
از کارگروه ایمنی دریانوردی و کارگروه حفاظت محیط زیست دریایی درخواست میکند تا این آییننامه را تحت بازبینی نگاه دارند و با هماهنگی شورا، اصلاحات مربوط را به مجمع پیشنهاد نمایند؛ و
قطعنامه (27) 1054. الف را با عنوان «آییننامه اجرائی اسناد الزامآور سازمان بینالمللی دریانوردی 2011 (1390)» ملغی میسازد.
پیوست آییننامه اجرائی اسناد سازمان بینالمللی دریانوردی (آییننامه سازمان)
فهرست مندرجات بخش 1- موارد مشترک هدف راهبرد کلیات دامنه شمول اقدامات اولیه تبادل اطلاعات سوابق بهبود بخش 2- کشورهای صاحب پرچم اجراء تفویض اختیار اعمال بازرسان کشور صاحب پرچم بررسی توسط کشور صاحب پرچم ارزیابی و بازنگری بخش 3- کشورهای ساحلی اجراء اعمال ارزیابی و بازنگری بخش 4- کشورهای صاحب بندر اجراء اعمال ارزیابی و بازنگری
موارد مشترک
هدف از این آییننامه، ارتقاء جهانی ایمنی دریانوردی و حفظ محیط زیست دریایی و کمک به کشورها در جهت اجرای اسناد سازمان است.
کشورهای مختلف این آییننامه را از منظر خود میبینند و تنها برای اجرای اسنادی متعهد خواهند بود که عضو یا دولتهای متعاهد آنها هستند. به واسطه وضعیت جغرافیایی و شرایط، برخی کشورها ممکن است نقش مهمتری به عنوان کشور صاحب پرچم در مقایسه با کشور صاحب بندر یا کشور ساحلی داشته باشند، در حالی که دیگر کشورها ممکن است نقش بیشتری به عنوان کشور ساحلی یا کشور صاحب بندر نسبت به کشور صاحب پرچم داشته باشند.
به منظور برآورده ساختن اهداف این آییننامه، به هر کشور توصیه میشود: 3.1 یک راهبرد (استراتژی) کلی تدوین نماید تا اطمینان حاصل نماید که تعهدات و مسوولیتهای بینالمللی آن به عنوان کشور صاحب پرچم، صاحب بندر و ساحلی ایفاء میشوند؛ 3.2 شیوهای جهت پایش و ارزیابی راهبرد (استراتژی) ایجاد نماید تا از اجراء و اعمال موثر اسناد لازم الاجرای بینالمللی مربوط اطمینان حاصل نماید؛ و 3.3 راهبرد را بهطور مداوم و به منظور ایجاد، حفظ و بهبود عملکرد و ظرفیت کلی سازمانی به عنوان کشور صاحب پرچم، صاحب بندر و ساحلی مورد بازنگری قرار دهد.
طبق مفاد عمومی حقوق معاهدات و کنوانسیونهای سازمان بینالمللی دریانوردی، کشورها مسوول انتشار قوانین و مقررات و انجام تمام دیگر اقدامات لازم جهت اجرای کامل و موثر این اسناد هستند تا از ایمنی جان اشخاص در دریا و حفاظت محیط زیست دریایی اطمینان حاصل نمایند.
در اجرای اقدامات مربوط به جلوگیری، کاهش و کنترل آلودگی محیط زیست دریایی، کشورها باید به نحوی عمل کنند که به صورت مستقیم یا غیرمستقیم، خسارت یا خطرات را از ناحیهای به ناحیه دیگر انتقال ندهند یا نوعی از آلودگی را به نوع دیگر مبدل نسازند.
این آییننامه قصد دارد تا آن دسته از عواملی را که یک دولت متعاهد یا عضو برای اجرای موثر و کامل مفاد اسناد بینالمللی حاکم که دولت متعاهد یا عضو آن است، نیاز دارد خصوصا در زمینههای زیر مورد توجه قرار دهد: (1) ایمنی جان اشخاص در دریا؛ (2) جلوگیری از آلودگی ناشی از کشتیها؛ (3) استانداردهای آموزشی، صدور گواهینامهها و نگهبانی دریانوردان؛ (4) خطوط بارگیری؛ (5) اندازهگیری ظرفیت کشتیها؛ و (6) مقررات جلوگیری از تصادم در دریا.
موارد زیر نیز باید در تهیه و تدوین سیاستها، قوانین، قواعد و مقررات مرتبط و رویههای اداری به منظور اجراء و اعمال تعهدات و مسوولیتهای کشورها مورد بررسی و رسیدگی قرار گیرند: (1) صلاحیت؛ (2) سازماندهی و اختیارات؛ (3) قوانین، قواعد و مقررات؛ (4) انتشار اسناد، قواعد و مقررات الزامآور بینالمللی حاکم؛ (5) ترتیبات اعمال؛ (6) شیوههای کنترل، بازرسی، بازدید، ممیزی، تصدیق، تایید و صدور گواهینامهها؛ (7) انتخاب، به رسمیتشناسی، تفویض اختیارات قانونی، دادن مجوز و نحوه نظارت بر سازمانهای شناخته شده، در صورت اقتضاء، و بازرسان منتخب؛ (8) رسیدگیهای مورد نیازی که باید به سازمان گزارش شود؛ و (9) گزارش دهی به سازمان و دیگر دستگاههای اجرائی.
هنگامی که سند جدید یا اصلاح شده سازمان برای کشوری لازم الاجراء میگردد، دولت آن کشور باید در موقعیتی باشد که مفاد آن را از طریق قانونگذاری ملی مناسب اعمال و اجراء نماید و زیرساختهای لازم اجرائی را فراهم نماید. این بدان معنی است که دولت آن کشور باید: (1) توانایی انتشار قوانینی که اجازه اعمال صلاحیت و نظارت موثر در رابطه با موضوعات اداری، فنی، اجتماعی کشتیهای تحت پرچم آن را میدهد داشته باشد، به ویژه مبنای حقوقی را جهت الزامات کلی ثبت کشتیها، بازرسی کشتیها، قوانین ایمنی و جلوگیری از آلودگی قابل اعمال در چنین کشتیهایی تدارک ببیند و مقررات مربوط را وضع نماید؛ (2) مبنای حقوقی را جهت اعمال قوانین و مقررات ملی خود از جمله انجام رسیدگیهای مربوط و آیین دادرسی کیفری داشته باشد؛ و (3) نیروی انسانی کافی با تخصص دریایی را جهت کمک به انتشار قوانین ملی لازم و نیز انجام کلیه مسوولیتهای کشور از جمله گزارش دهی که بر اساس کنوانسیونهای مربوط خواسته شده است، داشته باشد.
هر کشور باید راهبرد خود موضوع بند (3)، از جمله اطلاعات مربوط به قوانین ملی خود را به کلیه ذی نفعان اطلاع دهد.
سوابق در صورت اقتضاء باید ایجاد و حفظ و نگهداری گردند تا دلیلی بر انطباق با الزامات و عملکرد موثر کشور باشند. سوابق باید خوانا، قابل شناسایی فوری و قابل بازیابی باشند. یک روش مستند اجرائی باید به منظور تعیین کنترلهای مورد لزوم جهت شناسایی، نگهداری، حفاظت، بازیابی، زمان نگهداری و ترتیب سوابق ایجاد شود.
کشورها باید بهطور مستمر کفایت تمهیدات اتخاذ شده جهت اجرای کنوانسیونها و تشریفاتی (پروتکلهایی) که به آنها ملحق شدهاند را بهبود بخشند. این بهبود باید در صورت اقتضاء، از طریق به کارگیری و اجرای دقیق و موثر قوانین ملی و کنترل میزان تطابق با آنها صورت گیرد.
کشور باید فرهنگی را ایجاد نماید که فرصتهایی را فراهم نماید تا عملکرد در رابطه با فعالیتهای مربوط به ایمنی دریانوردی و حفظ محیط زیست بهبود یابد که از جمله میتواند شامل موارد زیر باشد: (1) برنامههای آموزشی مستمر مربوط به ایمنی و جلوگیری از آلودگی؛ (2) تمرینهای ملی و منطقهای در خصوص ایمنی و جلوگیری از آلودگی که طیف وسیعی از سازمانهای ملی، منطقهای و بینالمللی مرتبط با امور دریایی، شرکتهای کشتیرانی و دریانوردان را در بر بگیرد؛ و (3) استفاده از ساز و کارهای تشویقی و انگیزشی برای شرکتهای کشتیرانی و دریانوردان در جهت بهبود ایمنی و جلوگیری از آلودگی.
به علاوه، کشور باید اقداماتی جهت شناسایی و حذف علت هرگونه عدم تطابق به عمل آورد تا از وقوع مجدد آن جلوگیری کند، از جمله: (1) بازبینی و تحلیل موارد عدم انطباق؛ (2) اجرای اقدام اصلاحی مورد لزوم؛ و (3) بازنگری اقدام اصلاحی صورت گرفته.
کشور باید اقدامات لازم را برای برطرف نمودن علل عدم انطباقهای بالقوه مشخص نماید، تا از وقوع آنها جلوگیری نماید.
کشورهای صاحب پرچم
کشورهای صاحب پرچم به منظور ایفای موثر مسوولیتها و تعهدات خود باید: (1) خط مشیهایی را از طریق ارائه قوانین ملی و دستورالعملهایی اجراء کنند که به اجراء و اعمال الزامات تمام کنوانسیونها و تشریفات (پروتکلهای) مربوط به ایمنی و جلوگیری از آلودگی که عضو آن هستند کمک مینماید؛ و (2) مسوولیت به روزرسانی و بازنگری هرگونه خط مشیهای مربوط مصوب را، حسب لزوم، به دستگاههای اجرائی خود واگذار نمایند.
کشور صاحب پرچم باید منابع و فرآیندهایی که اداره برنامههای ایمنی و حفظ محیط زیست را ممکن سازد و حداقل شامل موارد زیر باشد ایجاد نماید: 1- دستورهای اداری جهت اجرای قواعد و مقررات بینالمللی حاکم، همچنین تهیه و اشاعه هرگونه مقررات تفسیری ملی که ممکن است مورد نیاز باشد، از جمله گواهینامههای صادره توسط موسسات ردهبندی که از طرف کشور صاحب پرچم طبق مفاد مقرره (1/ 1- 11) سولاس مجاز شناخته شدهاند و گواهینامه مورد نیاز کشور صاحب پرچم جهت نشان دادن مطابقت با الزامات سازهای، مکانیکی، الکتریکی و یا سایر الزامات مندرج در کنوانسیونهای بینالمللی که کشور صاحب پرچم عضو آن است یا مطابقت با الزامات مقررات ملی کشور صاحب پرچم؛ 2- مطابقت با الزامات اسناد بینالمللی قابل اعمال، با استفاده از ممیزی و برنامه بازرسی، مستقل از هر مرجع اداری صادرکننده گواهینامه مورد لزوم، و هرگونه سند مرتبط و یا هرگونه شخصیت حقوقی که کشور صاحب پرچم به آن اجازه صدور اسناد مربوط و گواهینامههای مورد لزوم را داده است؛ 3- مطابقت با الزامات مرتبط با استانداردهای بینالمللی آموزش، صدور گواهینامه و نگهبانی دریانوردان، که از جمله، شامل موارد زیر است: (1) آموزش، ارزیابی صلاحیت و صدور گواهینامههای دریانوردان؛ (2) گواهینامهها و ظهرنویسیهایی که بهطور صحیح شایستگی دریانوردان را با استفاده از واژگان مناسب و نیز اصطلاحاتی که عینا در هر سند حداقل خدمه ایمن صادره برای کشتی ذکر شده، منعکس مینماید؛ (3) رسیدگیهای بیطرفانه در مورد هرگونه نقص گزارش شده اعم از هرگونه فعل یا ترک فعل که ممکن است تهدید مستقیمی برای ایمنی جان افراد یا اموال در دریا یا محیط زیست ایجاد نماید و توسط دارندگان گواهینامههای صادره یا ظهرنویسی شده توسط آن کشور میباشد، صورت میگیرد. (4) ترتیبات باز پسگیری، تعلیق یا ابطال گواهینامهها یا ظهرنویسیهای صادره توسط کشور، هر زمان که ایجاب نماید و هنگامی که به منظور جلوگیری از هرگونه تقلب لازم باشد؛ و (5) ترتیبات اداری، از جمله موارد متضمن آموزش، ارزیابی و فعالیتهای صدور گواهینامه که به موجب مفاد اصلی قانون کشور دیگری انجام میشود، به نحوی هستند که کشور صاحب پرچم، مسوولیت حصول اطمینان از صلاحیت فرماندهان، افسران و دیگر دریانوردانی که روی کشتیهای تحت پرچم آن کشور خدمت میکنند را میپذیرد. 4- رسیدگی به سوانح دریایی و رفع به موقع و مناسب نقایص شناسایی شده کشتیها؛ و 5- تدوین، مستندسازی و ارائه رهنمودهای مربوط به آن دسته از الزامات که طبق اسناد بینالمللی مربوط، باید «رضایت مرجع دریایی» را همراه داشته باشد.
کشور صاحب پرچم باید اطمینان حاصل نماید کشتیهایی که محق به برافراشتن پرچم آن هستند، با مدنظر قراردادن اقدامات موجود و مربوط از قبیل اصول حداقل خدمه ایمن مصوب سازمان، دارای نیروی کافی و کارآمد هستند.
کشور صاحب پرچمی که یک موسسه به رسمیت شناخته شده را به نیابت از خود به منظور انجام بازرسیها، بازدیدها، ممیزیها، صدور گواهینامهها و اسناد، علامتگذاری شناورها و سایر اقدامات قانونی لازم به موجب کنوانسیونهای سازمان یا به موجب مقررات ملی خود مجاز مینماید، باید این تفویض اختیار(ها) را تنها در مورد شناورهای تحت پرچم خود طبق الزامات حاکم اسناد بینالمللی لازم الاجراء انجام دهد تا: (1) معلوم نمایند که آن سازمان به رسمیت شناخته شده، منابع کافی را از جهت تواناییهای فنی، مدیریتی و تحقیقاتی برای انجام وظایف محوله طبق استانداردهای مورد نیاز سازمانهای به رسمیت شناخته شده که به نیابت از مرجع دریایی مندرج در اسناد مربوط سازمان فعالیت میکنند، داراست. (2) به عنوان مبنا، یک موافقتنامه کتبی رسمی بین مرجع دریایی و سازمان شناخته شده وجود دارد که به صورت حداقلی شامل مولفههای مندرج در اسناد مربوط سازمان یا ترتیبات حقوقی معادل است و میتواند بر مبنای موافقتنامه نمونه، جهت تفویض اختیار به سازمانهای به رسمیت شناخته شده که به نیابت از مرجع دریایی فعالیت میکنند، باشد. (3) بهطور مشروح دستورهای خاصی را در خصوص اقداماتی که باید دنبال شوند در مواردی که تشخیص داده میشود کشتی برای رفتن به دریا بدون ایجاد خطر برای خود کشتی با دیگر افراد داخل کشتی مناسب نمیباشد، یا خطر تهدید بیدلیل برای محیط زیست ایجاد مینماید، صادر نماید. (4) کلیه اسناد مربوط به قوانین ملی و تفاسیر مربوط را که مفاد کنوانسیونها را قابل اجراء مینماید و صرفا برای استفاده کشتیهایی که محق برافراشتن پرچم آن کشور هستند، مشخص میسازد که آیا هرگونه استاندارد دیگر مرجع دریایی، در هر زمینه فراتر از الزامات کنوانسیونها میباشد یا نمیباشد را در اختیار سازمانهای به رسمیت شناخته شده قرار میدهد؛ و (5) ملزم مینماید که سازمان به رسمیت شناخته شده سوابقی را حفظ و نگهداری کند که اطلاعاتی در اختیار مرجع دریایی قرار میدهد که به تفسیر الزامات مندرج در اسناد بینالمللی حاکم کمک مینماید.
هیچ کشور صاحب پرچمی نباید به سازمانهای به رسمیت شناخته شده خود اجازه دهد هرگونه الزامات مربوط به قواعد ردهبندی، الزامات، تشریفات یا اجراء یا دیگر فرآیندهای صدور گواهینامههای قانونی فراتر از الزامات کنوانسیونها و اسناد الزامآور سازمان، را در مورد کشتیهایی به غیر از کشتیهایی که مجاز به برافراشتن پرچم آن کشور هستند، اعمال نمایند.
کشور صاحب پرچم باید یک برنامه نظارتی با داشتن منابع کافی جهت کنترل و ارتباط با سازمان (های) به رسمیت شناخته شده خود را ایجاد یا در آن شرکت نماید تا اطمینان حاصل کند که تعهدات بینالمللی آن از طریق زیر کاملا ایفا میشود: (1) اعمال اختیار خود جهت انجام بازرسیهای تکمیلی جهت حصول اطمینان از اینکه کشتیهایی که محق به برافراشتن پرچم آن کشور هستند بهطور موثر با الزامات اسناد بینالمللی حاکم مطابقت دارند؛ (2) انجام بازرسیهای تکمیلی چنانچه ضروری به نظر برسد، به منظور حصول اطمینان از این که کشتیهای تحت پرچم آن کشور با الزامات ملی که مکمل الزامات بینالمللی الزامآور هستند مطابقت دارند؛ و (3) تامین کارکنانی که دارای دانش خوب در مورد قواعد و مقررات کشور صاحب پرچم و سازمانهای به رسمیت شناخته شده هستند و برای اعمال کنترل موثر بر سازمانهای به رسمیت شناخته شده در دسترس قرار دارند.
کشور صاحب پرچمی که بازرسانی را به منظور انجام بازرسیها، ممیزیها و بازدیدها به نیابت از خود تعیین مینماید، باید در صورت اقتضاء چنین تعیینهایی را طبق راهنمای مندرج در بند (18) به خصوص جزءهای (3) و (4) تنظیم نماید.
کشور صاحب پرچم باید کلیه اقدامات لازم را به عمل آورد تا از رعایت قواعد و استانداردهای بینالمللی توسط کشتیهایی که پرچم آنها را برافراشتهاند و نهادها و افراد تحت حاکمیت خود و مطابقت آنها با تعهدات بینالمللی اطمینان حاصل نماید. این اقدامات، از جمله شامل موارد زیر است: (1) ممانعت از حرکت کشتیهایی که محق به برافراشتن پرچم آن کشور هستند، تا زمانی که چنین کشتیهایی بتوانند منطبق با الزامات قواعد و استانداردهای بینالمللی در دریا فعالیت نمایند؛ (2) بازدید ادواری از کشتیهای تحت پرچم خود به منظور تصدیق شرایط واقعی کشتی و تطابق خدمه با گواهینامههایی که با خود دارند؛ (3) در طی بازدید ادواری موضوع جزء (2)، بازرس باید اطمینان حاصل کند که دریانوردانی که در کشتیها کار میکنند با موارد زیر آشنایی دارند: 3.1 با وظایف خاص خود؛ و 3.2 ترتیبات روی کشتی، تاسیسات، تجهیزات و روشهای اجرائی آن (4) حصول اطمینان از این که خدمه کشتی بهطور کلی در شرایط اضطراری و در انجام وظایف حیاتی جهت حفظ ایمنی و جلوگیری یا کاهش آلودگی به نحو موثری میتوانند فعالیتهای خود را هماهنگ سازند؛ (5) وضع مجازاتهایی با شدت مناسب در قوانین و مقررات ملی جهت ممانعت از نقض قواعد و استانداردهای بینالمللی توسط کشتیهای تحت پرچم خود (6) اقامه دعوی بعد از انجام رسیدگیها علیه کشتیهای محق به برافراشتن پرچم خود، که قواعد و استانداردهای بینالمللی را نقض نمودهاند، بدون در نظرگرفتن این که نقض مزبور در کجا صورت گرفته است. (7) وضع مجازاتهایی با شدت مناسب در قوانین و مقررات ملی خود جهت ممانعت از نقض قواعد و استانداردهای بینالمللی توسط افرادی که به موجب اختیارات آن برای آنها گواهینامه صادر شده یا گواهینامه آنها ظهرنویسی شده است؛ و (8) اقامه دعوی علیه افرادی که دارای گواهینامه یا گواهینامه ظهرنویسی شده هستند و قواعد و استانداردهای بینالمللی را نقض نمودهاند، پس از انجام رسیدگی، بدون در نظر گرفتن محل وقوع نقض
کشور صاحب پرچم باید برنامه کنترل و پایش را تهیه و اجراء کند تا در صورت اقتضاء: (1) رسیدگیهای سریع و کامل نسبت به سوانح دریایی و در صورت اقتضاء گزارشی را به سازمان پیشبینی کند؛ (2) جمعآوری اطلاعات آماری را به نحوی که انجام تجزیه و تحلیلها میسر شده و موارد مشکل دار مشخص شود، پیشبینی کند؛ و (3) واکنش به موقع به نواقص و سوانح آلودگی مورد ادعا، که توسط کشورهای صاحب بندر یا ساحلی گزارش میشود، را پیشبینی کند.
به علاوه، کشور صاحب پرچم باید: (1) از رعایت اسناد بینالمللی حاکم از طریق قوانین ملی اطمینان حاصل کند؛ (2) تعداد کافی نیروی انسانی واجد شرایط جهت اجراء و اعمال قوانین ملی موضوع جزء (1) بند (15)، از جمله نیروی انسانی که کار رسیدگیها و بازرسی را انجام میدهند، تامین نماید؛ (3) تعداد کافی نیروی انسانی واجد شرایط از کشور صاحب پرچم جهت رسیدگی به سوانح در مواردی که کشتیهای تحت پرچم آن توسط کشورهای صاحب بندر توقیف میشوند را تامین نماید؛ (4) تعداد کافی نیروی انسانی واجد شرایط از کشور صاحب پرچم جهت رسیدگی به سوانح در مواردی که اعتبار گواهینامه یا پشت نویسی یا صلاحیت افرادی که دارای گواهینامهها یا گواهینامههای پشت نویسی شده صادره به موجب اختیار آنها هستند و توسط کشورهای صاحب بندر مورد سوال قرار میگیرند، داشته باشد؛ (5) از آموزش و کنترل فعالیتهای بازرسان کشور صاحب پرچم و رسیدگیکنندگان اطمینان حاصل نماید.
وقتی به کشور صاحب پرچمی اطلاع داده میشود که کشتی تحت پرچم آن توسط کشور صاحب بندری توقیف شده است، کشور صاحب پرچم باید نظارت نماید که اقدامات اصلاحی مربوط جهت تطابق فوری کشتی مورد نظر با اسناد بینالمللی حاکم انجام شود.
کشور صاحب پرچم، یا سازمان به رسمیت شناخته شدهای که به نیابت از آن عمل میکند، تنها پس از این که مشخص نماید که کشتی با کلیه الزامات حاکم مطابقت دارد، باید گواهینامههای بینالمللی را برای کشتی صادر یا ظهرنویسی نماید.
کشور صاحب پرچم تنها پس از این که مشخص نماید فرد تمام الزامات حاکم را برآورده میکند، باید گواهینامه بینالمللی شایستگی را برای وی صادر یا آن را ظهرنویسی نماید.
کشور صاحب پرچم باید مسوولیتها، اختیارات و روابط داخلی کلیه نیروهای انسانی را که کار اداره، اجراء و تصدیق امور مربوط و تاثیرگذار بر ایمنی و جلوگیری از آلودگی را انجام میدهند، تعریف و مستند نماید.
نیروی انسانی مسوول، یا انجامدهنده کار بازرسی، بازدید و ممیزی کشتیها و شرکتهای کشتیرانی، مشمول اسناد بینالمللی الزامآور مربوط باید حداقل موارد زیر را داشته باشند: (1) مدارک شایستگی متضمن از یک موسسه دریایی یا کشتیرانی و تجربه دریایی به عنوان افسر ذی صلاح کشتی که دارای گواهینامه شایستگی معتبر در سطح مدیریتی میباشد و دانش فنی خود را نسبت به کشتیها و فعالیت آنها از زمانی که گواهینامه شایستگی دریافت کرده است حفظ نموده است؛ یا (2) مدرک یا مدرک معادل از یک موسسه ثالث در زمینههای علوم یا مهندسی مربوط که کشور صاحب پرچم آن را به رسمیت شناخته باشد؛ یا (3) اعتبارنامه یا جواز به عنوان بازرس از طریق برنامههای رسمی آموزشی که منجر به کسب دانش و توانایی استاندارد مورد لزوم در جزء (1) بند (29)، جزء (2) بند (29) و بند (32) میشود را داشته باشد.
نیروی انسانی واجد شرایط به موجب جزء (1) بند (29)، باید حداقل (3) سال به عنوان افسر عرشه یا موتورخانه در دریا خدمت کرده باشد.
نیروی انسانی واجد شرایط به موجب جزء (2) بند (29)، باید در سمت مربوط حداقل (3) سال کار کرده باشد.
به علاوه، چنین نیروهای انسانی باید دانش عملی و نظری نسبت به کشتیها، نوع فعالیت آنها و مفاد اسناد ملی و بینالمللی مربوط که جهت انجام وظایف آنها بهعنوان بازرسان کشور صاحب پرچم لازم است، از طریق برنامههای آموزشی مستند طی کرده باشند.
سایر نیروهای انسانی که در انجام چنین کارهایی کمک میکنند باید تحصیلات، آموزش و مدیریت متناسب با وظایفی که مجاز به انجام آن هستند را داشته باشند.
توصیه میگردد تجربه مرتبط قبلی در زمینههای تخصصی به عنوان امتیاز در نظر گرفته شود. در صورتی که تجربه قبلی وجود نداشته باشد، مرجع دریایی باید آموزش مناسب را پیشبینی نماید.
کشور صاحب پرچم باید نظام مستندی را برای تعیین صلاحیت نیروی انسانی و به روزرسانی مستمر دانش آنها که مناسب با وظایفی است که مجاز به انجام آنها هستند، اجراء نماید.
بسته به وظایفی که انجام میشود، صلاحیتها شامل موارد زیر خواهد بود: (1) آگاهی از قواعد و مقررات بینالمللی حاکم در کشتیها، شرکتهای کشتیرانی، خدمه، کالا و نوع فعالیت کشتیها؛ (2) آگاهی از روشهایی که قرار است در بازرسی، صدورگواهینامه، کنترل، و وظایف مربوط به رسیدگی و نظارت اعمال شوند؛ (3) درک اهداف و آرمانهای اسناد ملی و بینالمللی مرتبط با ایمنی و حفظ محیط زیست دریایی و دیگر برنامههای مربوط (4) درک فرآیندهای روی عرشه و خشکی، همچنین خارجی و داخلی؛ (5) داشتن شایستگیهای حرفهای لازم جهت انجام وظایف محوله به صورت کارآمد و اثربخش؛ (6) هوشیاری کامل نسبت به ایمنی در کلیه شرایط، همچنین ایمنی فردی؛ و (7) آموزش یا تجربه در مورد وظایف مختلفی که باید انجام شود، ترجیحا در خصوص فعالیتهایی که مورد ارزیابی قرار خواهد گرفت.
کشور صاحب پرچم باید برای بازرسان اسناد شناسایی صادر نماید تا هنگام انجام وظیفه آن را با خود داشته باشند.
بررسی ایمنی دریایی باید توسط بازرسان بیطرف و واقع بین که در امور مربوط به سوانح کفایت و دانش لازم را دارند، انجام شود. با رعایت هرگونه توافق که کدام کشور یا کشورها، کشور بررسیکننده ایمنی دریا خواهند بود، کشور صاحب پرچم باید بازرسان با کفایت را برای این منظور بدون در نظر گرفتن محل وقوع تصادم یا حادثه تامین نماید.
توصیه میشود کشور صاحب پرچم اطمینان حاصل نماید که بازرسان منفرد، معلومات کاری و تجربه عملی در خصوص مواردی که مربوط به وظایف معمول آنها میشود، را داشته باشند. به علاوه، به منظور کمک به بازرسان منفرد جهت انجام وظایفی خارج از وظایف معمول خود، توصیه میشود کشور صاحب پرچم اطمینان حاصل کند که به متخصصین در امور زیر حسب لزوم دسترسی آسان دارد: (1) مقررات ناوبری و تصادم در دریا؛ (2) مقررات کشور صاحب پرچم در خصوص گواهینامههای شایستگی؛ (3) دلایل وقوع آلودگی دریایی؛ (4) روشهای مصاحبه؛ (5) جمعآوری شواهد؛ و (6) ارزیابی تاثیرات عامل انسانی
توصیه میگردد که هرگونه سانحهای که منجر به صدمه فردی شود و نیاز به غیبت از کار به مدت سه روز یا بیشتر را داشته باشد و هرگونه فوت ناشی از سوانح شغلی و تصادم کشتیهای تحت پرچم باید مورد رسیدگی قرار گیرد و نتایج این رسیدگیها در اختیار عموم گذاشته شود.
سوانح کشتیها باید مورد رسیدگی قرار گیرد و طبق اسناد بینالمللی مربوط با درنظر گرفتن آییننامه رسیدگی به سوانح آنطور که ممکن است اصلاح شود و دستورالعملهای تهیه شده توسط سازمان گزارش شود. گزارش چنین رسیدگی باید به همراه مشاهدات کشور صاحب پرچم طبق دستورالعملهای فوق به سازمان ارسال گردد.
کشور صاحب پرچم در رابطه با اجرای فرآیندهای اداری، روشهای اجرائی و منابع لازم جهت ایفای تعهدات خود آن طور که به موجب اسناد بینالمللی که عضو آن میباشد ملزم شمرده شده است، باید عملکرد خود را به صورت ادواری ارزیابی نماید.
اقدامات ارزیابی عملکرد کشور صاحب پرچم میتواند از جمله شامل، بررسی میزان توقیفهای کنترل و بازرسی کشور صاحب بندر، نتایج بازرسی کشور تحت پرچم، آمار سوانح، فرآیندهای تبادل اطلاعات و دادهها، آمار تلفات سالانه (به استثنای موارد در حکم تلف کلی) و دیگر شاخصهای عملکردی را در صورت اقتضاء در برگیرد تا مشخص شود که آیا نیروهای کاری، منابع و رویههای اداری جهت برآورده ساختن تعهدات کشور صاحب پرچم مناسب هستند.
موارد پیشنهادی برای بازنگری منظم میتواند، از جمله، شامل موارد زیر باشد: (1) خسارات ناوگان و میزان سوانح جهت تعیین روند طی دورههای زمانی منتخب؛ (2) تعداد موارد تصدیق شده کشتیهای توقیفی با توجه به سایز ناوگان؛ (3) تعداد موارد تایید شده عدم شایستگی یا تخلف توسط افرادی که دارای گواهینامههای صادره یا ظهرنویسی شده توسط مرجع کشور صاحب پرچم هستند؛ (4) نحوه واکنش نسبت به گزارشها یا اقدامات نواقص کشور صاحب بندر، (5) رسیدگی به سوانح بسیار جدی و جدی و درسهای آموختنی ناشی از آنها؛ (6) منابع فنی و دیگر منابع اختصاص یافته؛ (7) نتایج بازدیدها، بازرسیها و کنترل کشتیهای ناوگان آن کشور؛ (8) رسیدگی به سوانح شغلی؛ (9) تعداد سوانح و موارد نقض صورت گرفته مشمول مقررات بینالمللی حاکم در زمینه جلوگیری از آلودگی دریا؛ و (10) تعداد موارد تعلیق یا باز پسگیری گواهینامهها، ظهرنویسیها، تاییدیهها و یا موارد مشابه.
کشورهای ساحلی
کشورهای ساحلی به موجب اسناد بینالمللی مختلف دارای حقوق و تعهدات خاصی هستند. به هنگام اعمال حقوق خود به موجب این اسناد بینالمللی، کشورهای ساحلی تعهدات بیشتری را متقّبل میشوند.
به منظور انجام موثر وظایف خود، کشورهای ساحلی باید: (1) خط مشیهایی را از طریق قوانین و دستورالعملهای ملی صادره اجراء کنند که به اجراء و اعمال الزامات کلیه کنوانسیونها و تشریفات (پروتکلهای) ایمنی و جلوگیری از آلودگی که عضو آن هستند کمک خواهد نمود؛ و (2) مسوولیتهایی را جهت به روزرسانی و بازنگری خط مشیهای مصوب مربوط حسب لزوم، محول نماید.
کشور ساحلی باید اطمینان حاصل کند که قوانین، راهنماها و رویهها جهت اجرای هماهنگ و تصدیق حقوق، تعهدات و مسوولیتهای مندرج در اسناد بینالمللی مرتبط که آن کشور عضو آن است، ایجاد شدهاند.
حقوق، تعهدات و مسوولیتها از جمله میتواند شامل موارد زیر باشد: (1) خدمات ارتباطات رادیویی؛ (2) خدمات هواشناسی و هشدارها؛ (3) خدمات جستجو و نجات؛ (4) خدمات آب نگاری؛ (5) مسیر کشتیها؛ (6) سامانههای گزارش دهی کشتیها؛ (7) خدمات ترافیک کشتیها؛ و (8) علائم کمک ناوبری.
کشورهای ساحلی باید کلیه اقدامات لازم را به عمل آورند تا از رعایت قواعد بینالمللی به هنگام اعمال حقوق و ایفای تعهدات خود اطمینان حاصل نمایند.
کشور ساحلی باید تهیه و اجرای برنامههای کنترل و پایش را در صورت اقتضاء برای موارد زیر مدنظر قرار دهد: (1) پیشبینی توزیع دادههای آماری به گونهای که تجزیه و تحلیل برای مشخص کردن موارد مشکل دار بتواند انجام شود. (2) ایجاد سازوکارهایی جهت واکنش به موقع نسبت به سوانح آلودگی در آبهای خود، و (3) همکاری با کشورهای صاحب پرچم و یا کشورهای صاحب بندر، در صورت اقتضاء، در ارتباط با رسیدگی به سوانح دریایی
کشور ساحلی باید بهطور ادواری عملکرد خود را در رابطه با اجرای حقوق و ایفای تعهدات خود به موجب اسناد بینالمللی حاکم ارزیابی نماید.
کشورهای صاحب بندر
کشورهای صاحب بندر به موجب اسناد بینالمللی مختلف دارای حقوق و تعهدات خاصی هستند. به هنگام اعمال حقوق خود به موجب این اسناد بینالمللی، کشورهای صاحب بندر تعهدات بیشتری را متقبل میشوند.
کشورهای صاحب بندر میتوانند نقش سازندهای در حصول به ایمنی دریانوردی و حفظ محیط زیست از جمله جلوگیری از آلودگی ایفاء نمایند. نقش و مسوولیتهای کشور صاحب بندر در رابطه با ایمنی و حفظ محیط زیست دریایی از ترکیبی از معاهدات بینالمللی، کنوانسیونها، قوانین ملی و نیز در برخی موارد، از موافقتنامههای دوجانبه و چندجانبه سرچشمه میگیرد.
کشور صاحب بندر به منظور ایفای موثر وظایف خود، باید: (1) از طریق صدور قوانین و دستورالعملهای ملی خط مشیهایی را اجراء کند که به اجراء و اعمال الزامات کلیه کنوانسیونها و تشریفات (پروتکلهای) ایمنی و جلوگیری از آلودگی که عضو آن است کمک خواهد نمود؛ و (2) مسوولیتهایی را جهت به روزرسانی و بازنگری خط مشیهای مصوب مربوط، حسب لزوم، محول نماید.
کشور صاحب بندر باید اطمینان حاصل کند که قوانین ملی، راهنماها و رویهها جهت اجرای هماهنگ و تصدیق حقوق، تعهدات و مسوولیتهای مندرج در اسناد بینالمللی مرتبط که آن کشور عضو آن است، ایجاد شدهاند.
حقوق، وظایف و تعهدات مزبور از جمله میتواند شامل موارد زیر باشد: (1) تامین تسهیلات یا امکانات دریافت مناسب جهت پذیرش کلیه مواد زائد کنترل شده به موجب اسناد سازمان؛ (2) کنترل کشور صاحب؛ و (3) نگهداری فهرست تامینکنندگان سوخت
کشورهای صاحب بندر باید تمام اقدامات لازم را به عمل آورند تا رعایت قواعد بینالمللی به هنگام اعمال حقوق و ایفای تعهدات خود اطمینان حاصل نمایند.
بسیاری از اسناد بینالمللی دریایی در زمینههای ایمنی و جلوگیری از آلودگی دریایی حاوی مفاد خاصی هستند که اجازه کنترل کشور صاحب بندر را میدهد.
همچنین بسیاری از آن اسناد کشورهای صاحب بندر را ملزم میکنند تا با کشورهای غیرعضو کنوانسیونهای مزبور نامساعدتر از کشورهای عضو رفتار نکنند. این بدین معنی است که کشورهای صاحب بندر باید شرایط مندرج در آن اسناد را هم در خصوص طرفها و هم در خصوص غیرطرفها اعمال نمایند.
کشور صاحب بندر به هنگام اعمال حق خود در رابطه با کنترل کشور صاحب بندر، باید رویههایی را ایجاد نماید تا برنامه کنترل کشور صاحب بندر را طبق قطعنامه مربوط مصوب سازمان اداره نماید.
کنترل کشور صاحب بندر تنها باید توسط افسران واجد شرایط و مجاز کشور صاحب بندر طبق روشهای مربوط که به تصویب سازمان رسیده انجام شود.
افسران کنترل کشور صاحب بندر و افرادی که به آنها کمک کنند باید از هرگونه فشارهای تجاری و مالی و فشارهای دیگر آزاد باشند و هیچگونه منافع تجاری در بندر بازرسی یا کشتی مورد بازرسی، در تاسیسات تعمیر شناورها یا هرگونه خدمات پشتیبانی در بندر یا جای دیگر نداشته باشند و افسران کنترل کشور صاحب بندر نباید توسط موسسات به رسمیت شناخته شده یا موسسات ردهبندی به کار گرفته شوند یا به نیابت از آنها کار کنند. رویههای بیشتری باید به کار گرفته شود که اطمینان حاصل گردد، افراد یا سازمانهای خارج از کشور صاحب بندر، نتوانند در نتایج بازرسی کشور صاحب بندر و کنترل صورت گرفته، تاثیر بگذارند.
کشور صاحب بندر باید به صورت ادواری عملکرد خود در رابطه با اعمال حقوق و ایفای تعهدات خود به موجب اسناد حاکم سازمان را ارزیابی نماید.