موافقتنامه حملونقل بینالمللی جادهای بین دولتهای جمهوری اسلامی ایران و فدراتیو روسیه، مشتمل بر یک مقدمه و 19 ماده به شرح پیوست تصویب و اجازه مبادله اسناد آن داده میشود.
بسمالله الرحمن الرحیم موافقتنامه حملونقل بینالمللی جادهای بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت فدراتیو روسیه دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت فدراتیو روسیه که منبعد در این توافقنامه «طرفین متعاهد» نامیده میشوند با تمایل به توسعه و تسهیل متقابل حملونقل جادهای کالا و مسافر بین دو کشور و همچنین بصورت ترانزیت از سرزمین آنها، در موارد زیر توافق نمودند:
تعاریف از نظر این موافقتنامه اصطلاح «متصدی حملونقل» عبارتست از هر شخص حقیقی یا حقوقی مقیم و تبعه جمهوری اسلامی ایران یا فدراتیو روسیه که بر طبق قوانین و مقررات ملی مربوط به کشور خود مجاز به حملونقل بینالمللی کالا و مسافر در جادهها میباشد. اصطلاح «وسیله نقلیه» عبارت است از: الف - در مورد حملونقل کالا: کامیون یا کشنده یا ترکیب کامیون و کشنده با یدک یا نیمهیدک که در قلمرو یکی از طرفین متعاهد به ثبت رسیده باشند. ب - در مورد «حملونقل مسافر» وسیله نقلیه مخصوص حمل مسافر که دارای بیش از هشت صندلی بدون احتساب صندلی راننده بوده و در قلمرو یکی از طرفین متعاهد به ثبت رسیده باشد. ج - «حملونقل منظم مسافر» عبارتست از حمل مسافر توسط وسائل نقلیه بر اساس جدول زمانی، مسیر حرکت توافق شده همراه با ذکر نقاط مبداء و مقصد و ایستگاههای بینراهی بمنظور پیاده و سوار شدن مسافر.
حوزه اجراء بر طبق مفاد موافقتنامه حاضر حملونقل مسافر و کالا بین دو کشور، بصورت ترانزیت از قلمرو آنها و همچنین از او به کشورهای ثالث و از طریق جادههای مجاز برای حملونقل بینالمللی انجام خواهد شد.
حملونقل منظم سازماندهی حملونقل منظم مسافر توسط وسائل نقلیه مسافربری با توافق بین مقامات ذیصلاح طرفین متعاهد انجام میگیرد. پیشنهادات حاوی اطلاعات مورد نیاز سازماندهی این نوع حملونقل قبلا بین مقامات صلاحیتدار طرفین متعاهد مبادله خواهد گردید.
حملونقل نامنظم 1 - براساس موافقتنامه حاضر به استثنای موارد مندرج در بند 2 این ماده، برای انجام حملونقل نامنظم مسافر نیاز به کسب مجوز خواهد بود. 2 - حملونقل نامنظم گروه معینی مسافر توسط یک وسیله نقلیه مسافری معین در سرتاسر طول سفر نیاز به مجوز ندارد مشروط بر آنکه: الف - مبدا و مقصد سفر در قلمرو طرف متعاهدی که وسیله نقلیه در آن به ثبت رسیده است واقع باشد. ب - مسافرت از کشور محل ثبت وسیله نقلیه آغاز و در قلمرو طرف متعاهد دیگر خاتمه یابد و وسیله نقلیه قلمرو طرف متعاهد اخیرالذکر را بدون مسافر ترک نماید. ج - حملونقل مسافر بصورت ترانزیت از طریق قلمرو طرف متعاهد دیگر انجام شود. 3 - برای انجام عملیات حملونقل مسافر مذکور در بند 2 این ماده راننده باید لیست مسافرین را در اختیار داشته باشد.
انواع حملونقل کالا 1 - براساس این موافقتنامه متصدیان حملونقل طرفین متعاهد میتوانند بدون نیاز به پروانه حمل، نسبت به حمل کالاهای صادراتی و وارداتی بین دو کشور و همچنین موارد مندرج در ماده 6 این موافقتنامه اقدام نمایند. 2 - حملونقل کالا از مبادی واقع در کشورهای ثالث به قلمرو هر یک از طرفین متعاهد و از قلمرو یکی از طرفین متعاهد به مقصد کشورهای ثالث وهمچنین بصورت ترانزیت از قلمرو هر یک از طرفین متعاهد براساس پروانههای صادره از سوی مقامات صلاحیتدار طرف متعاهد ذیربط انجام خواهد گردید.
معافیت از پروانه انجام عملیات حملونقل زیر توسط وسائل نقلیه، بدون نیاز به کسب پروانه صورت خواهد گرفت: الف - محمولات نمایشگاهی. ب - محمولات ورزشی جهت انجام مسابقات ورزشی. ج – اجساد. د - محمولات پستی. ه - وسائل نقلیه آسیبدیده یا ازکارافتاده. و - اثاثیه منقول منزل در موارد نقل مکان. ز - عملیات حملونقل مذکور در ماده 7 ح - محمولات مربوط به کمکهای بشردوستانه.
وزن و ابعاد وسایل نقلیه جادهای 1 - در مورد وزن و ابعاد وسایل نقلیه جادهای، هر یک از طرفین متعاهد، ملزم میگردند که وسائل نقلیه جادهای را که در سرزمین طرف متعاهد دیگر بهثبت رسیده است، مشمول شرایط محدودکنندهتری نسبت به وسایل نقلیه جادهای ثبت شده در سرزمین خود، قرار ندهند. 2 - چنانچه وزن یا ابعاد وسیله نقلیه جادهای از حداکثر حدود مجاز در سرزمین یکی از طرفین متعاهد تجاوز نماید و همچنین برای حمل کالاهای خطرناک لازم است جهت وسیله نقلیه جادهای اجازه مخصوصی از مقامات صلاحیتدار طرف متعاهد ذیربط تحصیل گردد. وقتیکه این اجازهنامه مقرر میدارد وسیله نقلیه جادهای باید در مسیر معینی مورد استفاده قرار گیرد انجام حملونقل تنها در آن مسیر مجاز خواهد بود.
پروانهها نحوه صدور و مبادله پروانههای حمل مندرج در این موافقتنامه بر طبق توافق مقامات ذیصلاح طرفین متعاهد تعیین میگردد.
ممنوعیت حملونقل داخلی متصدی حملونقل یکطرف متعاهد اجازه حملونقل مسافر یا کالا بین دو نقطه واقع در سرزمین طرف متعاهد دیگر را نخواهد داشت.
اسناد و مدارک حملونقل اسناد و مدارک مورد نیاز مطابق با مفاد این موافقتنامه، باید همراه راننده وسیله نقلیه مربوطه باشند تا در صورت تقاضای مقامات صلاحیتدار کنترلکننده، به آنها ارائه گردند.
پرداختها کلیه پرداختهای ناشی از اجرای این موافقتنامه در چارچوب توافقات جاری بین طرفین متعاهد انجام خواهد شد.
مالیاتها و عوارض بر طبق این موافقتنامه، حملونقل کالا و مسافر توسط متصدیان حملونقل یکی از طرفین متعاهد از قلمرو طرف دیگر متعاهد و همچنین وسائل نقلیهایکه این عملیات را انجام میدهند بطور متقابل از پرداخت هزینههای صدور پروانههای پیشبینی شده در این موافقتنامه و همچنین عوارض و مالیاتهای مربوط به درآمد و سود حاصل از عملیات حملونقل، استفاده و یا نگهداری از جادهها، مالکیت یا استفاده از وسائل نقلیه معاف میباشند.
تشریفات گمرکی 1 - ورود موقت وسایل نقلیه جادهای به سرزمین طرف متعاهد دیگر مشمول قوانین و مقررات ملی طرف متعاهد مذکور خواهد بود. 2 - مواد سوختی و روغنی موجود در مخازن استاندارد وسایل نقلیه جادهای یکی از طرفین متعاهد که بطور موقت به سرزمین طرف متعاهد دیگر وارد میشوند از پرداخت مالیات و عوارض ورودی معاف بوده و مشمول ممنوعیت و محدودیتهای وارداتی نخواهد بود مشروط بر آنکه این مخازن بدوا توسط کارخانه سازنده وسیله نقلیه جادهای بر روی آن نصب شده باشد. 3 - قطعات یدکی وارد شده بمنظور تعمیر یک وسیله نقلیه معین که قبلا بصورت موقت وارد گردیده است موقتا از پرداخت مالیات و عوارض ورودی و همچنین ممنوعیت و محدودیت وارداتی معاف خواهند بود. طرفین متعاهد ممکن است لازم بدانند که جهت اینگونه قطعات پروانه موقت صادر شود. قطعات یدکی تعویض شده را باید مطابق با قوانین و مقررات ملی طرف متعاهدی که این قطعات به سرزمین آن وارد شده ترخیص قطعی نمود یا عودت داد یا تحت نظارت مقامات گمرکی ذیربط از حیز انتفاع ساقط گردد (منظور از ساقط گردد اعراض میباشد) یا بطور مجانی در اختیار مقامات گمرکی طرف اخیرالذکر قرار داد.
بیمه مسوولیت مدنی بر طبق این موافقتنامه متصدیان حملونقل هر یک از طرفین متعاهد موظفند وسایل نقلیه خود را تحت شرایط بیمه مسوولیت مدنی وارد قلمرو طرف متعاهد دیگر بنمایند.
اجرای قوانین ملی متصدیان حملونقل و رانندگان وسائل نقلیه یک طرف متعاهد در کلیه مواردیکه در این موافقتنامه و سایر موافقتنامههای بینالمللی که هر دو طرف متعاهد در آنها عضویت دارند مورد پیشبینی قرار نگرفته است، موظفند قوانین و مقررات ملی طرف متعاهد دیگر را در مدت اقامت در قلمرو آن رعایت نمایند.
تخلفات 1 - مقامات صلاحیتدار طرف متعاهدی که وسیله نقلیه در آنجا به ثبت رسیده است، موظفند بنا بر درخواست مقامات صلاحیتدار طرف متعاهد دیگر در مورد متصدیان حملونقل و رانندگان وسیله نقلیهای که در سرزمین طرف متعاهد اخیرالذکر از مقررات این موافقتنامه و نیز از قوانین و مقررات لازمالاجرای مربوط به عبور و مرور و حملونقل در آن سرزمین تخطی نمودهاند، اقدامات زیر را معمول دارند: الف - صدور اخطار به متصدی حملونقل. ب - سلب اجازه حملونقل در سرزمین طرف متعاهدی که تخلف در آنجا وقوع یافته است، بطور موقت، جزئی یا کلی. 2 - مقامات صلاحیتدار طرف متعاهدی که چنین تدابیری را طبق بند 1 این ماده اتخاذ نمودهاند، مقامات صلاحیتدار طرف دیگر را مطلع خواهند نمود. 3 - اقدامات مذکور در بند 1 این ماده هیچگونه تعارضی با اجرای قوانین و مقررات داخلی طرف متعاهدی که تخلف در سرزمین آن صورت گرفته، نخواهد داشت.
کمیسیون مشترک 1 - مقامات صلاحیتدار طرفین متعاهد، «کمیسیون مشترکی» مرکب از نمایندگان خود را بمنظور بررسی کلیه مسائل مربوط به اجرای این موافقتنامه تشکیل خواهند داد. 2 - کمیسیون مشترک به پیشنهاد هر یک از طرفین متعاهد تشکیل خواهد شد.
مقامات صلاحیتدار مقامات صلاحیتدار که جهت اجرای این موافقتنامه تعیین شدهاند به شرح زیر میباشد: - از طرف دولت جمهوری اسلامی ایران: وزارت راه و ترابری - از طرف دولت فدراتیو روسیه: وزارت حملونقل
لازمالاجرا شدن و مدت اعتبار 1 - این موافقتنامه سی روز بعد از آنکه طرفین متعاهد کتبا یکدیگر را از طریق مجاری دیپلماتیک مطلع نمودند که طبق قوانین و مقررات خود درباره لازمالاجراء شدن این موافقتنامه عمل نمودهاند، بمورد اجراء گذارده خواهد شد. 2 - این موافقتنامه برای یک دوره نامحدود منعقد میشود مگر آنکه یکی از طرفین متعاهد با یک پیشآگهی کتبی نود روزه از طریق کانال دیپلماتیک انقضای آن را به طرف متعاهد دیگر اعلام دارد. این موافقتنامه در یک مقدمه و نوزده ماده به تاریخ بیست و ششم مرداد ماه یکهزار و سیصد و هفتاد و یک شمسی برابر با هفدهم اوت یکهزار ونهصد و نود و دو میلادی در دو نسخه اصلی و به زبانهای فارسی و روسی در تهران به امضاء رسید که هر دو متن دارای اعتبار یکسان میباشند. از طرف دولت فدراتیو روسیه از طرف دولت جمهوری اسلامی ایران
قانون فوق مشتمل بر ماده واحده منضم به متن موافقتنامه شامل مقدمه و نوزده ماده در جلسه علنی روز یکشنبه مورخ بیست و پنجم اردیبهشت ماه یکهزار و سیصد و هفتاد و سه مجلس شورای اسلامی تصویب و در تاریخ 1373/3/4 به تایید شورای نگهبان رسیده است.
رئیس مجلس شورای اسلامی - علیاکبر ناطق نوری