قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون بین‌المللی کمکهای متقابل اداری به منظورپیشگیری ، تجسس وجلوگیری ازتخلفات گمرکی

به دولت اجازه داده می‌شود به «کنوانسیون بین‌المللی کمکهای متقابل اداری به منظور پیشگیری، تجسس و جلوگیری از تخلفات‌گمرکی مصوب اکتبر 1977 شورای همکاری گمرکی و اصلاحیه‌های 27 ژوئیه 1989 و 7 اکتبر 1995» ملحق شود و پیوست شماره 11) کنوانسیون‌یاد شده (موضوع همکاری در امر مبارزه با قاچاق آثار هنری، اشیای عتیقه و سایر میراث‌های فرهنگی) را بپذیرد و اسناد آن را مبادله کند.

از نظر این کنوانسیون منظور از:

1 اعضایی که توسط یک یا چند پیوست، متعهد به این کنوانسیون شده‌اند، موافقت می‌کنند که ادارات گمرک آن‌ها با یکدیگر در زمینه پیشگیری،تجسس و جلوگیری از تخلفات گمرکی برابر با مفاد این کنوانسیون همکاری متقابل به عمل آورند. 2 همان‌طور که در بند (1) این ماده پیش‌بینی شده است اداره گمرکی یک عضو می‌تواند در هر گونه تجسس یا در رابطه با هر نوع اقدامات اداری یا‌قضایی که توسط اعضا اتخاذ شده است درخواست کمکهای متقابل به عمل آورد. در صورتی که اداره گمرک خود مدیریت اقدامات را به عهده نداشته‌باشد می‌تواند فقط در حدود صلاحیت خود در اقدامات مزبور تقاضای کمکهای متقابل بنماید. همینطور اگر اقدامات در داخل کشور درخواست شونده‌انجام شده باشد، کشور یاد شده کمکهای مورد درخواست را در حدود صلاحیت خویش در اقدامات مزبور فراهم می‌کند. 3 کمکهای متقابلی که در بند (1) این ماده پیش‌بینی شده شامل درخواست دستگیری اشخاص یا دریافت عوارض، مالیاتها، هزینه‌ها و جریمه‌ها، یا‌سایر وجوه به نمایندگی از عضو دیگر نمی‌شود.

چنانچه عضوی تشخیص بدهد که کمک درخواستی موجب نقض حاکمیت و امنیت یا سایر منافع ملی، تضعیف منافع قانونی تجاری موسسات دولتی یا خصوصی وی می‌شود، می‌تواند از فراهم کردن کمک مزبور خودداری نماید و یا انجام آن را موکول به شرایط و مقررات خاصی کند.

چنانچه اداره گمرک عضوی درخواست کمکی کند که در صورت تقاضای سایر اعضا به‌طور متقابل قادر به انجام آن نیست، باید این امر را در‌درخواست خود قید کند. انجام چنین درخواستی منوط به صلاحدید عضوی است که از وی تقاضای همکاری شده است

1 هرگونه خبر، سند یا اطلاعات دیگری که در اجرای این کنوانسیون مخابره یا دریافت می‌شود: الف فقط باید برای مقاصد تعیین شده در این کنوانسیون، از جمله استفاده در اقدامهای اداری یا قضایی و با رعایت شرایطی که احتمالا توسط ادارات گمرک مقرر می‌شود، مورد استفاده قرار گیرد. ب در کشور دریافت‌کننده باید به همان ترتیبی که در آن کشور از اطلاعیه‌ها، سندها و سایر اطلاعات مشابه بدست آمده در قلمرو خود حفاظت و‌نگهداری می‌کند، از اطلاعات رسیده حفاظت و نگهداری کند. 2 این‌گونه خبرها، اسناد و سایر اطلاعات تنها با موافقت کتبی اداره گمرک تهیه‌کننده آن‌ها و با رعایت شرایط مقرر شده توسط اداره مزبور و مفاد جزء (ب) بند (1) این ماده می‌تواند برای مقاصد دیگری مورد استفاده قرار گیرد.

1 ارتباطات بین اعضا که در این کنوانسیون پیش‌بینی شده به‌طور مستقیم بین ادارات گمرکی انجام خواهد گرفت. ادارات گمرک اعضا، دوایر یا ماموران مسول برای این‌گونه ارتباطات را تعیین کرده و نام و نشانی ایشان را به دبیر کل شورا اطلاع خواهند داد. دبیر کل اطلاعات مزبور را به سایر‌اعضا ابلاغ خواهد کرد. 2 اداره گمرک عضو درخواست شونده با رعایت قوانین و مقررات جاری در قلمرو خود باید تمام اقدامات لازم را برای انجام درخواست همکاری انجام دهد. 3 اداره گمرک عضو درخواست شونده باید در کوتاه‌ترین زمان ممکن به درخواست همکاری پاسخ بدهد.

1 درخواستهای همکاری که به موجب این کنوانسیون به عمل می‌آید، باید به‌طور معمول به صورت کتبی بوده و شامل اطلاعات ضروری و اسنادی‌باشد که مفید و سودمند به نظر می‌رسد. 2 متن درخواستهای کتبی باید به زبان مورد قبول اعضای مربوط نوشته شود. هر گونه سند پیوست چنین درخواستهایی، در صورت لزوم باید به زبان‌مورد قبول اعضا ترجمه شود. 3 اعضا باید درخواست همکاری و اسناد پیوست آن را در همه موارد به زبانهای انگلیسی یا فرانسوی یا به همراه ترجمه آن به انگلیسی یا فرانسوی بپذیرند. 4 هنگامی که به دلایلی، به ویژه فوریت، درخواست همکاری به صورت کتبی نباشد، عضو درخواست شونده می‌تواند درخواست تاییدیه کتبی کند.

هر نوع هزینه‌ای که به موجب این کنوانسیون بابت شهود و کارشناسان می‌شود به عهده عضو درخواست‌کننده می‌باشد. اعضا از کلیه دعاوی باز‌پرداخت هر گونه مخارج دیگری که دراجرای این کنوانسیون متحمل می‌شوند صرفنظر می‌کنند.

به منظور پیش‌برد هدفهای کلی این کنوانسیون شورا و ادارات گمرک اعضا مقرراتی وضع و تدوین خواهند کرد که به موجب آن دوایر مسول‌پیشگیری، تجسس و جلوگیری از تخلفات گمرکی با یکدیگر در ارتباط مستقیم و مشخص باشند.

از نظر این کنوانسیون پیوست یا پیوستهایی که یک عضو نسبت آن متعهد شده جزو جدا نشدنی کنوانسیون به شمار می‌رود و در مورد عضو‌مزبور هر نوع استناد به این کنوانسیون شامل استناد به پیوست یا پیوستهای مزبور خواهد بود.

مفاد این کنوانسیون مانع کمکهای دوجانبه گسترده‌تری که برخی از اعضا ارائه می‌کنند یا در آینده ممکن است ارائه کنند نخواهد شد.

1 طبق مفاد این کنوانسیون شورا مسول اجرا و توسعه این کنوانسیون می‌باشد. 2 بدین منظور کمیته دایمی فنی با نظارت شورا و برابر دستورالعمل‌های آن انجام وظایف مشروح زیر را به عهده خواهد داشت. الف ارائه پیشنهادهای اصلاحی کنوانسیون به شورا در موارد ضروری. ب اظهارنظر درباره تفسیر مفاد این کنوانسیون. پ تامین ارتباطات با سایر سازمانهای ذینفع بین‌المللی، به ویژه با ارگانهای صلاحیتدار سازمان ملل متحد، یونسکو و سازمان بین‌المللی پلیس جنایی(انترپل) در امر مبارزه با داد و ستد غیرمجاز مواد مخدر و روانگردان و داد و ستد غیرمجاز آثار هنری، عتیقه و سایر اموال فرهنگی. ت انجام هر گونه اقدامی که احتمالا به پیش‌برد هدفهای کلی کنوانسیون، به ویژه مطالعه روشهای تازه و آیین نامه‌های تسهیل‌کننده پیشگیری، تجسس و جلوگیری از تخلفات گمرکی و تشکیل اجلاسیه‌ها و غیره کمک کند. ث انجام وظایفی که شورا ممکن است در رابطه با مفاد این کنوانسیون مقرر نماید.

از نظر رای‌گیری در شورا و کمیته دایمی فنی هر پیوستی به منزله یک کنوانسیون مستقل و جداگانه تلقی خواهد شد.

هر اختلافی که درباره تفسیر این کنوانسیون یا اجرای آن بین دو یا چند عضو به وجود آید از راه مذاکرات مستقیم آن‌ها حل و فصل خواهد شد.

1 هر کشور عضو شورا و هر کشور عضو سازمان ملل متحد یا موسسات تخصصی آن می‌تواند از راههای زیر عضو کنوانسیون بشود: الف با امضای آن بدون قید تنفیذ، ب با تقدیم سند تنفیذ پس از امضای آن با قید تنفیذ یا پ با الحاق به آن. 2 این کنوانسیون تا تاریخ 9/4/1357هجری شمسی برابر با سی‌ام ژوئن 1978 در مقر شورا در بروکسل، برای امضای دولتهای اشاره شده در بند (1) این ماده مفتوح است و بعد از این تاریخ برای پیوستن آنان مفتوح خواهد بود. 3 هریک از دولتهای اشاره شده در بند (1) این ماده باید در هنگام امضا، تنفیذ یا الحاق به این کنوانسیون، با توجه به اینکه پذیرش حداقل یک پیوست‌ضروری است پیوست یا پیوستهایی را که می‌پذیرد مشخص کند. دولت یاد شده می‌تواند بعد از آن به دبیر کل شورا اطلاع دهد که یک یا چند پیوست‌دیگر را می‌پذیرد. 4 اسناد الحاق یا تنفیذ باید به دبیر کل شورا سپرده شود. 5 اتحادیه‌های گمرکی یا اقتصادی می‌توانند به اتفاق کلیه دولتهای عضو خود یا هر زمان پس از اینکه کلیه دولتهای عضو آنان، عضو این کنوانسیون‌شده باشند نیز طبق مفاد بندهای (1)،(2) و (3) این ماده، عضو این کنوانسیون بشوند. به هر حال چنین اتحادیه‌هایی حق رای ندارند.

1 این کنوانسیون سه ماه پس از اینکه پنج دولت اشاره شده در بند (1) ماده (15) بالا، آنرا بدون قید تنفیذ امضا نمودند و یا سند تنفیذ یا الحاق خود را‌سپردند لازم‌الاجرا می‌شود. 2 این کنوانسیون پس از اینکه پنج دولت، بدون قید تنفیذ آن را امضا کرده یا اسناد تصویب یا الحاق خود را سپرده باشند نسبت به هر عضوی که این‌کنوانسیون را بدون قید تنفیذ امضا بکند یا آن را تنفیذ نماید و یا بدان ملحق شود پس از سه ماه بعد از اینکه عضو یاد شده بدون قید تنفیذ آن را امضا‌نموده و یا سند تنفیذ یا الحاق خود را سپرده باشد، لازم الاجرا می‌شود. 3 هریک از پیوستهای این کنوانسیون سه ماه پس از اینکه دو دولت، پیوست یاد شده را پذیرفتند لازم‌الاجرا می‌شود. نسبت به هر عضوی که پیوستی‌را پس از آنکه دو دولت آن را پذیرفته‌اند بپذیرد، پیوست یاد شده سه ماه پس از آنکه عضو یاد شده پذیرش خود را اعلام کرده باشد، لازم الاجرا می‌شود.به هر حال پیش از آنکه این کنوانسیون درباره عضو مزبور به اجرا درآید، هیچ پیوستی در مورد عضو یاد شده لازم‌الاجرا نمی‌شود.

1 هر دولتی می‌تواند در موقع امضا بدون قید تنفیذ، یا هنگام سپردن سند تنفیذ یا الحاق خود یا هر زمانی پس از آن با ارائه اطلاعیه به دبیر کل شورا اعلام نماید که این کنوانسیون تمام یا بخشی از سرزمینهایی را که روابط بین‌المللی آن‌ها تحت مسئولیت آن قرار دارد در برمی‌گیرد. این اطلاعیه سه ماه‌پس از تاریخ رسیدن به دبیر کل شورا نافذ می‌شود. به هر حال این کنوانسیون نمی‌تواند پیش از اینکه نسبت به دولت ذینفع لازم‌الاجرا شده باشد، در‌مورد سرزمین‌های یاد شده در اطلاعیه قابل اجرا شود. 2 هر دولتی که در اجرای بند (1) این ماده اعلام کرده باشد که این کنوانسیون سرزمینی را که روابط بین‌المللی آن تحت مسوولیت ]مسئولیت ] وی قرار دارد، در بر‌می‌گیرد می‌تواند برابر مقررات پیش‌بینی شده در ماده (19) این کنوانسیون به دبیر کل شورا اطلاع دهد که دیگر سرزمین مورد بحث کنوانسیون را اجرا‌نخواهد کرد.

در ارتباط با عضو این‌گونه تلقی خواهد شد که به این کنوانسیون ملحق شده یا کلیه مقررات مندرج در کنوانسیون یا پیوست‌های آن را پذیرفته‌است، مگر اینکه در هنگام الحاق به کنوانسیون یا پذیرش یک پیوست بطور جداگانه یا در هر زمان دیگر پس از آن، هر گونه حق شرط هائی را در مورد‌مقرراتی که نمی‌تواند بپذیرد، به دبیر کل شورا اطلاع داده باشد. هر عضو تقبل خواهد نمود که بطور ادواری مقرراتی را که نسبت به آن‌ها حق شرط قائل‌شده است، بررسی کرده و در صورت انصراف از حق شرط‌ها مراتب را به دبیر کل شورا اطلاع دهد.

1 این کنوانسیون برای مدت نامحدودی منعقد شده است ولی هر عضوی می‌تواند هر زمانی پس از تاریخ لازم‌الاجرا شدن آن به موجب ماده (16) این‌کنوانسیون نسبت به فسخ عضویت در آن اقدام نماید. 2 فسخ عضویت به‌وسیله سپردن سند کتبی به دبیر کل شورا اعلام می‌شود. 3 فسخ عضویت شش ماه پس از رسیدن سند فسخ به دبیر کل شورا نافذ می‌شود. 4 مفاد بندهای (2) و(3) این ماده در مورد پیوستهای این کنوانسیون نیز اعمال می‌گردد. هر عضو می‌تواند در هر زمان پس از لازم‌الاجرا شدن آن‌ها به‌موجب ماده (16) این کنوانسیون انصراف خود را از پذیرش یک یا چند پیوست اعلام دارد. عضوی که انصراف خود را از پذیرش همه پیوستها اعلام دارد، به منزله این است که عضویت خود در کنوانسیون را فسخ کرده است. 5 هر عضو که عضویت این کنوانسیون را فسخ نموده یا انصراف خود را از پذیرش یک یا چند پیوست آن اعلام بدارد، تا زمانی که اخبار، اسناد یا سایر‌اطلاعاتی را که در اجرای این کنوانسیون فراهم آمده است در اختیار دارد نسبت به تعهد خود در مورد مفاد ماده (5) این کنوانسیون باقی خواهد ماند.

1 شورا می‌تواند اصلاحاتی را در مورد کنوانسیون توصیه کند. 2 متن هر اصلاحیه‌ای که بدین ترتیب توصیه می‌شود توسط دبیر کل شورا به کلیه اعضای این کنوانسیون و سایر دولتهای امضاء‌کننده کنوانسیون و‌دولتهای عضو شورا که عضو این کنوانسیون نیستند ابلاغ می‌شود. 3 هر اصلاحیه پیشنهادی که برابر بند پیشین ابلاغ می‌شود، پس از سه ماه از تاریخ پایان یک دوره دوساله از تاریخ ابلاغ اصلاحیه پیشنهادی که در طول‌آن هیچ اعتراضی نسبت به اصلاحیه پیشنهادی یاد شده توسط دولتهای عضو به دبیر کل شورا ارائه نشده باشد درباره همه اعضاء لازم‌الاجرا می‌باشد. 4 اگر پیش از پایان دوره دو ساله یاد شده در بند (3) این ماده توسط یکی از اعضای این کنوانسیون اعتراضی نسبت به اصلاحیه پیشنهادی به دبیر کل‌شورا ارائه شده باشد، این اصلاحیه پذیرفته نشده و بدون اثر تلقی می‌شود.

1 هر عضوی که این کنوانسیون را تنفیذ نموده یا بدان ملحق می‌شود به منزله این است که کلیه اصلاحیه‌های مربوط را که در تاریخ تسلیم سند تنفیذ یا‌الحاق آن عضو لازم‌الاجرا شده، پذیرفته است. 2 هر عضوی که پیوستی را می‌پذیرد به منزله این است که همه اصلاحیه‌های آن پیوست را که در تاریخ ارائه پذیرش آن عضو به دبیر کل شورا‌لازم‌الاجرا شده پذیرفته است.

دبیر کل شورا مراتب زیر را به آگاهی اعضای این کنوانسیون، سایر دولتهای امضا‌کننده آن، آن دسته از دولتهای عضو شورا که عضو این‌کنوانسیون نیستند و دبیر کل سازمان ملل متحد می‌رساند: الف امضاها، تنفیذها، الحاقها و اطلاعیه‌ها به موجب ماده (15) این کنوانسیون، ب تاریخ لازم‌الاجرا شدن این کنوانسیون و هریک از پیوست‌های برابر ماده (16)، پ اطلاعیه‌های دریافت شده برابر ماده (17)، ت فسخ عضویت برابر ماده (19)، ث اصلاحیه‌های پذیرفته شده برابر ماده (20) و تاریخ لازم‌الاجرا شدن آن.

این کنوانسیون از تاریخ لازم‌الاجرا شدن، برابر ماده (102) منشور ملل متحد در دبیرخانه سازمان ملل متحد به ثبت خواهد رسید. بنابه مراتب بالا امضا‌کنندگان زیر که دارای اختیارات لازم می‌باشند این کنوانسیون را امضا کرده‌اند. این کنوانسیون به تاریخ نوزدهم خردادماه یکهزار و سیصد و پنجاه و شش هجری شمسی برابر با نهم ژوئن سال یکهزار و نهصد و هفتاد و هفت میلادی‌در نایروبی به زبان‌های انگلیسی و فرانسوی در یک نسخه اصلی که نزد دبیر کل شورا سپرده خواهد شد تنظیم شد و هردو متن بطور مساوی معتبر‌است. دبیر کل شورا نسخه‌های گواهی شده این کنوانسیون را برای کلیه دولتهای عضو یاد شده در بند (1) ماده (15) این کنوانسیون ارسال خواهد کرد.