موافقتنامه فرهنگی بین دولت شاهنشاهی ایران و دولت جمهوری هند مشتمل بر یک مقدمه و چهارده ماده که در دهم آذر ماه 1335مطابق اول دسامبر 1956 در دهلی نو بامضاء رسیده تصویب میشود. قانون فوق مشتمل بر ماده واحده پس از تصویب مجلس سنا در جلسه یکشنبه نوزدهم آبانماه یکهزار و سیصد سی و شش بتصویب مجلس شورای ملی رسید. نایب رئیس مجلس شورای ملی - عماد تربتی
[قانون بالا در جلسه 22/12/1335 بتصویب مجلس سنا رسیده است. ]
موافقتنامه فرهنگی بین دولت شاهنشاهی ایران و دولت جمهوری هند دولت شاهنشاهی ایران و دولت جمهوری هند با توجه بروابط فرهنگی که از قرون متمادی بین این دو کشور موجود بوده و بر اثر تمایلات مشترک باستقرار و توسعه روابط فرهنگی نزدیکتری در آینده منطبق با اصول سازمان فرهنگی و علمی و تربیتی ملل متحد بمنظور بسط و توسعه روابط مزبور و تفاهم فیمابین بوسایل ممکنه و بر اساس صحیح و استوار بویژه در مورد علم و امور تعلیم و تربیت بانعقاد قرارداد فرهنگی مصمم شده و باین منظور اشخاص زیر را بعنوان نمایندگان تامالاختیار خود بشرح زیر تعیین نمودهاند: اعلیحضرت همایون شاهنشاه ایران جناب آقای علی اصغر حکمت سفیر کبیر ایران حضرت رئیس جمهوری هند جناب آقای مولانا ابوالکلام آزاد وزیر فرهنک[فرهنگ] و نمایندگان تامالاختیار فوق پس از رسیدگی باعتبارنامههای یکدیگر که صحیح و معتبر بوده است در موارد زیر موافقت نمودهاند:
دولتین تمایل و رغبت خود را بتوسعه بیشتر روابط فرهنگی بین دو کشور از طریق تبادل استادان دانشگاه و اعضاء موسسات علمی و فرهنگی اعلام میدارند.
دولتین کلیه مساعدتها و تسهیلات مناسب را معمول خواهند داشت تا دانشجویان هر یک از دو کشور بتوانند تحصیلات و مطالعات خود را در موسسات واقع در قلمرو طرف دیگر تعقیب کنند. این مطالعات ممکن است در هر موضوعی اعم از علمی یا فنی یا ادبی یا غیر از آنها تعقیب شود.
هر دولت تا حدی که منابع و مقتضیاتش ایجاب کند کارمندان طرف دیگر و یا هر شخصی را که مامور آن طرف باشد جهت کارآموزی در موسسات علمی و فنی و صنعتی خود خواهد پذیرفت.
دولتین با رعایت قوانین مربوطه بتاسیس و موسسات و سیاست عمومی هر یک از دو کشور تاسیس موسسات فرهنگی را در قلمرو یکدیگر حسن استقبال مینمایند اصطلاح (موسسه فرهنگی) بمعنی مراکز تعلیم و تربیت و کتابخانهها و موسسات علمی که جنبه تعلیم و تربیتی دارد و موسسات مخصوصی بسط و پیشرفت هنر از قبیل نمایشگاهها و مراکز هنری و انجمنها و فیلمها و کتابخانهها و مجامع ادبی میباشد.
دولتین با تشکیل مجالس خطابه و تاسیس نمایشگاههای هنری و علمی و ترتیب کنسرتها و نمایشهای فرهنگی و مسافرت دانشجویان و اعطاء کمک هزینه تحصیلی به آنان و یا تشویق بهمکاری بین جوامع علمی و ادبی و هنری و سایر سازمانهای مخصوص ترقی دانش با تشویق بترجمه از فارسی بزبانهای هندی و بالعکس و با تاسیس کرسی در دانشگاهها یا سایر موسسات تحصیلات عالیه جهت تعلیم رشتههای راجع بکشور یکدیگر و با انتشار کتب و مجلات و نمایش فیلم و مبادله نمونههای باستانشناسی و اشیاء هنری و با ترتیب دادن برنامههای رادیوئی و با توجه بتوصیف تاریخ و زبان و هنر یکدیگر و با مبادله صفحات گرامافون میکروفیلم و عکس نسخ خطی سعی خواهند کرد مبادله فرهنگی و فکری را بین دو کشور توسعه دهند.
دولتین تا حد امکان مسابقههای ورزشی را بین اتباع یکدیگر و همکاری فیمابین سازمانهای پیشآهنگی طرفین را تشویق خواهند کرد.
دولتین حتیالامکان تضمین میکنند که کتابهای درسی که جهت موسسات تعلیم و تربیتی مقرر شده باشد و بخصوص کتابهای درسی تاریخ حاوی هیچگونه اشتباه یا ارائه غلطی درباره کشور طرف دیگر نباشد و نسبت بروسای دو کشور احترام لازم را بگذارند.
دولتین موافقت میکنند که کوشش خود را در وساطت جهت تسهیل شناسائی متقابل درجات علمی و دیپلم و گواهینامههای مقامات فرهنگی طرفین توسط دانشگاهها و سایر مراجع تعلیم و تربیت خود بکار برند.
دولتین با حذف تضییقات گمرکی و غیره هر گونه تسهیلات را نسبت بیکدیگر معمول خواهند داشت تا ارسال کتابهای چاپی را در دو کشورتامین نمایند معالوصف اینگونه تسهیلات شامل نشریات غیر مطلوب و ضاله که جنبه خلاف عفت داشته و قابل اعتراض طرف دیگر باشد نخواهد شد.
دولتین نمایندگان فرهنگی به کشور یکدیگر خواهند فرستاد.
دولتین تعهد میکنند که کلیه اقدامات لازم را بعمل آورند و کلیه تسهیلات ممکن را معمول دارند تا مفاد این قرارداد مجری شود.
بمنظور اجرای مفاد این موافقتنامه هر یک از دولتین در صورت لزوم با ایجاد کمیسیون مخصوصی متشکل از وزیران فرهنک[فرهنگ]و روسای نمایندگیهای سیاسی خود بانضمام مشاورانی که ممکن است از طرف هر یک از اعضای کمیسیون مزبور نامزد شوند موافقت دارند که برای نظارت در اجرای این موافقتنامه در کشور مربوطه و دادن مشورت بدولت درباره جزئیات اجرای آن و توصیه درباره انتخاب اشخاص بجهت مبادله استادان و دانشجویان و غیره بطور کلی تقدیم هر گونه پیشنهاد بدولتین برای پیشرفت و بهبود طرز اجرای این موافقتنامه بعمل آورند. دولتین در فواصلی که کمتر از یکبار در هر سه سال نباشد مشاوره خواهند کرد تا اجرای این موافقتنامه را در دو کشور هم آهنگی و توافق دهند و از عمالی که در این باب همکاری دارند دعوت نمایند که پیشنهادها و طرحهای ضروری که وسیله موثر اجرای این موافقتنامه بشود تقدیم دارند.
موافقتنامه حاضر هر چه زودتر بتصویب خواهد رسید. این موافقتنامه سی روز پس از مبادله اسناد مصوبه که در تهران صورت خواهد گرفت بمورد اجرا گذارده خواهد شد.
این موافقتنامه بمدت ده سال معتبر خواهد بود. هر یک از طرفین میتوانند با حداقل ششماه اخطار قبلی قبل از انقضای این دوره باین توافق خاتمه دهند وگرنه این موافقتنامه تا هنگامی که یکی از طرفین با دادن اخطار ششماهه بآن خاتمه دهد معتبر خواهد بود. بنا بمراتب بالا نمایندگان تامالاختیار مذکور این موافقتنامه را در دو نسخه هر یک بفارسی و انگلیسی و هندی امضا کردند. اعتبار هر سه متن مساوی است ولی در صورت بروز اختلاف متن انگلیسی معتبر خواهد بود. در روز شنبه دهم آذر ماه سال 1335 در دهلی نو امضا شد. از طرف اعلیحضرت همایون شاهنشاهی (ع.ا.حکمت) سفیر کبیر ایران از طرف حضرت رئیس جمهوری هند ا.ک.آزاد( وزیر فرهنک [فرهنگ]) سفیر کبیر ایران وزیر فرهنگ
موافقتنامه فوق مشتمل بر یک مقدمه و چهارده ماده ضمیمه قانون موافقتنامه فرهنگی بین دولت شاهنشاهی ایران و دولت جمهوری هند میباشد.
نایب رئیس مجلس شورای ملی - عماد تربتی