قانون اصلاح موادی از قانون شکار و صید – مصوب 1346 – و اصلاحیه بعدی آن

در بند (ت) ماده (3) قانون شکار و صید بعد از عبارت «حمایت شده» عبارت «حفاظت شده و در معرض خطر انقراض» اضافه شود.

ماده (7) به شرح زیر اصلاح می‌شود: ماده 7 - خرید و فروش، تکثیر و پرورش و صدور و ورود حیوانات وحشی و اجزای آن‌ها که غیربومی ایران بوده و از خارج به کشور وارد شده و یا از قبل در کشور تکثیر و پرورش یافته‌اند با کسب پروانه و یا اجازه از سازمان مجاز می‌باشد. ورود و صدور آن دسته از جانوران وحشی و اجزای آن‌ها که در فهرست کنوانسیون تجارت بین‌المللی گونه‌های در معرض خطر انقراض ثبت شده‌اند با رعایت مقررات کنوانسیون مذکور صورت می‌گیرد سازمان می‌تواند گونه‌هایی که برخلاف مقررات کنوانسیون به کشور وارد شده‌اند ضبط و در صورت لزوم با هزینه وارد‌کننده به کشور مبدا عودت دهد.

ماده (8) به صورت زیر اصلاح می‌شود: ماده 8 - سازمان می‌تواند در موارد زیر بر حسب مورد پروانه و یا اجازه رایگان صادر نماید: الف - جمع‌آوری نمونه‌های جانوران وحشی به منظور انجام تحقیقات و مطالعات علمی و آموزشی و یا انجام فعالیت‌های مورد نیاز موزه تاریخ طبیعی و نمایشگاههای تندیس آرایی. ب - دفع آن دسته از جانوران وحشی که به مزارع و باغها آسیب می‌رسانند. ج - صید برخی از گونه‌های آبزیان توسط ساکنان مناطق محروم در مواردی که سازمان صدور پروانه رایگان را در آن مناطق ضروری بداند. د - تقدیر از کسانی که به تشخیص رئیس سازمان، خدمات موثری در مورد حفاظت از حیات وحش و حمایت از اهداف سازمان به عمل آورده‌اند. تبصره - وظایف و اختیاراتی که در این قانون برای سازمان حفاظت محیط زیست منظور شده منافی با اختیارات و وظایف شرکت سهامی شیلات ایران نمی‌باشد.

ماده (9) به شرح زیر اصلاح می‌شود: ماده 9 - چنانچه ماموران سازمان و میرشکاران و یا صاحبان مزارع و باغها در حدود مجوزهای صادر شده نتوانند از دفع خسارت یا صدماتی که از ناحیه جانوران وحشی به افراد، مزارع و باغها وارد می‌شود جلوگیری به عمل آورند جبران خسارات وارد شده از محل درآمدهای حاصل از اجرای این قانون تامین خواهد شد همچنین سازمان می‌تواند جهت پیشگیری از این خسارت نسبت به محصور نمودن زیستگاههای حفاظت شده جانوران وحشی از محل درآمدهای مذکور اقدام نماید.

ماده 10 به شرح زیر اصلاح می‌شود: ماده 10 - هر کس مرتکب اعمال زیر شود به جزای نقدی از یکصد هزار (100000) تا یک میلیون (1000000) ریال یا حبس از یک ماه تا شش ماه محکوم می‌شود: الف - شکار و صید جانوران وحشی عادی بدون پروانه. ب - شکار و صید بیش از میزان مندرج در پروانه و یا خلاف مقررات و خارج از محلهای مندرج در پروانه. ج - حمل، عرضه، فروش و صدور جانوران وحشی زنده یا کشته و اجزای آن‌ها بدون کسب پروانه و یا مجوز از سازمان. د - از بین بردن رستنی‌ها از جمله قطع درختان، خارزنی، بوته کنی و تعلیف غیرمجاز در مناطق حفاظت شده و پناهگاههای حیات وحش و تجاوز و تخریب در این مناطق.

ماده (11) به شرح زیر اصلاح می‌شود: ماده 11 - هر کس مرتکب اعمال زیر شود به جزای نقدی از یک میلیون و پانصد هزار (1500000) ریال تا سه میلیون (3000000) ریال یا حبس از 91 روز تا 6 ماه محکوم می‌شود: الف - شکار و صید در فصول و ساعات ممنوع مقرر. ب - مبادرت به شکار و صید در مناطق ممنوع و یا خلاف محدودیت‌ها و ممنوعیت‌هایی که سازمان در حدود اختیارات قانونی خود تعیین و آگهی کرده است و شکار غیرمجاز در قرقهای اختصاصی. ج - شکار و صید با وسایل و از طرق غیرمجاز و یا شکار با استفاده از اسلحه دیگران. د - تخریب چشمه‌ها و آبشخور حیوانات در مناطق حفاظت شده و پناهگاههای حیات وحش. ه - اقدام به صدور و ورود حیوانات وحشی موضوع ماده (7) این قانون به صورت غیرمجاز.

ماده (12) به شرح زیر اصلاح می‌شود: ماده 12 - هر کس مرتکب اعمال زیر شود به مجازات حبس از سه ماه تا سه سال و یا به جزای نقدی از یک میلیون و پانصد هزار (1500000) ریال تا هجده میلیون (18000000) ریال محکوم می‌شود: الف - شکار و صید جانوران وحشی حمایت شده بدون داشتن پروانه ویژه. ب - شکار و صید در مناطق حفاظت شده و پناهگاههای حیات وحش بدون تحصیل پروانه ویژه و صید غیرمجاز در رودخانه‌های حفاظت شده. ج - از بین بردن رستنی‌ها و تعلیف و تخریب در پارک‌های ملی و آثار طبیعی ملی و هرگونه تجاوز و فعالیت غیرمجاز در این‌گونه مناطق. د - آلوده نمودن آب رودخانه‌ها، دریاچه‌ها و تالابهای حفاظت شده، چشمه‌ها و آبشخورها به موادی که باعث آلودگی آب و از بین رفتن آبزیان شود.

ماده (13) به شرح زیر اصلاح می‌شود: ماده 13 - هر کس مرتکب اعمال زیر شود به مجازات حبس از نود و یک روز تا سه سال یا جزای نقدی از یک میلیون و هشتصد هزار (1800000) ریال تا بیست میلیون (20000000) ریال و در صورت تکرار به هر دو مجازات محکوم می‌شود: الف - شکار جانوران وحشی کمیاب و در معرض خطر انقراض از قبیل جیبیر، گورخر، گوزن زرد ایرانی، یوزپلنگ، تمساح (کروکودیل)، هوبره و میش مرغ. ب - شکار در پارک‌های ملی. ج - شکار، صید و یا کشتار جانوران وحشی با استفاده از سموم و مواد منفجره و امثال آن و شکار به صورت تعقیب با استفاده از وسیله نقلیه موتوری و همچنین کشتار آنان به طریق جرگه و محاصره دسته جمعی. د - مبادرت به اقداماتی که موجبات آلودگی آب دریای خزر و خلیج فارس و دریای عمان با مواد غیرنفتی را فراهم آورده و باعث مرگ و میر آبزیان یا به خطر افتادن محیط زیست آنان شود. ه - ایجاد یا فراهم کردن مقدمات آتش سوزی در پارک‌های ملی و آثار طبیعی ملی و مناطق حفاظت شده یا پناهگاههای حیات وحش بر اثر بی‌مبالاتی یا عدم رعایت مقررات محیط زیست و یا تخلف از نظامات دولتی. تبصره 1 - در صورت ایجاد آتش سوزی عمدی در پارک‌های ملی و آثار طبیعی ملی، مرتکب به مجازات‌های مقرر در ماده (675) قانون مجازات اسلامی محکوم خواهد شد. تبصره 2 - هر کس مبادرت به زنده‌گیری، شکار، خرید، فروش، حمل، نگهداری و صدور پرندگان شکاری از قبیل شاهین، بحری، بالابان و دلیجه کند علاوه بر محکومیت به حداکثر مجازات حبس مقرر در این ماده به جزای نقدی از یک میلیون و هشتصد هزار (1800000) ریال تا بیست میلیون (2000000) ریال محکوم خواهد شد.

ماده (14) به شرح زیر اصلاح می‌شود: ماده 14 - وسایل شکار و صید از قبیل تفنگ، فشنگ، نورافکن، دوربین چشمی، تور و قلاب ماهیگیری و سایر ادوات ارتکاب جرم که مرتکبان اعمال یاد شده بالا به همراه دارند و همچنین موتورسیکلت‌هایی که مرتکبان اعمال بالا به‌طور مستقیم برای شکار مورد استفاده قرار می‌دهند توسط سازمان توقیف و این وسایل تا خاتمه رسیدگی و صدور حکم قطعی زیر نظر سازمان بصورت امانی نگهداری شده و دادگاه پس از صدور حکم نسبت به اموال یاد شده تعیین تکلیف می‌کند.

در ماده (16) بعد از کلمه «مواد» و قبل از شماره (12)، شماره (11) اضافه می‌شود.

صدر ماده (28) به شرح زیر اصلاح می‌شود: آیین‌نامه‌های اجرایی این قانون توسط سازمان تهیه و به تصویب هیات وزیران می‌رسد.

متن زیر بعنوان ماده (30) به قانون شکار و صید - مصوب 1346 - و اصلاحیه بعدی آن اضافه می‌شود و شماره مواد 30 و 31 فعلی به ترتیب به 31 و 32 تغییر می‌یابد: ماده 30 - وجوه حاصل از اجرای قانون شکار و صید غیر از درآمد ناشی از بهای پروانه‌های شکار و صید و ضرر و زیان که به موجب بند (الف) ماده (45) قانون وصول برخی از درآمدهای دولت هزینه خواهد شد به حساب خاصی نزد خزانه‌داری کل واریز می‌شود. سازمان برنامه و بودجه موظف است همه ساله معادل هفتاد درصد (70 %) آن را به‌طور جداگانه در بودجه سازمان منظور کند تا صرف حفاظت از حیات وحش، کنترل مناطق تحت نظارت سازمان و تامین هزینه‌های مربوط به اجرای ماده (9) قانون شکار و صید - مصوب 1346- و اصلاحیه بعدی آن شود.