قانون موافقت‌نامه بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری اسلامی افغانستان در خصوص ارتباط بین‌المللی راه آهن

موافقت‌نامه بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری اسلامی افغانستان در خصوص ارتباط بین‌المللی راه آهن مشتمل بر یک مقدمه و (12) ماده به شرح پیوست تصویب و اجازه مبادله اسناد آن داده می‌شود.

طرفها موافقت نمودند با هدف انجام حمل‌ونقل بین‌المللی مسافر و کالا بین کشورهای خود ارتباط مستقیم راه آهنی برقرار نمایند.

طرفها موافقت نمودند نسبت به پذیرش و ارائه خدمات مربوط به مسافر و کالا، از جمله گذر هنگام انجام عملیات حمل‌ونقل راه‌آهنی بین دو کشور اقدام نمایند. پرداخت‌های مربوط به خدمات طبق تعرفه‌هایی که در قلمرو دو کشور معتبر است صورت خواهد گرفت. ثبت رسمی اسناد، انجام حمل‌ونقل بار با راه آهن و واگن و نحوه استفاده از راه آهن و واگن و ترتیب حمل‌ونقل مسافر طبق موافقت‌نامه‌های دوجانبه بین دستگاههای (ادارات) ذی ربط طرفها تنظیم خواهد شد.

طرفها موافقت نمودند به موقع در جهت تامین وسایط نقلیه راه آهنی و خدمات مسافری به لحاظ مبادلات تجاری خارجی و بارگذر که به پایانه‌های (ترمینال‌های) راه آهنی می‌رسند اقدام نمایند و آن‌ها را برای مقاصد بعدی طبق قواعد بین‌المللی حمل‌ونقل معتبر در قلمرو طرف ذی ربط اعزام نمایند.

طرفها موافقت نمودند که در زمینه نظارت‌های بهداشتی گمرکی و مرزی هنگام عبور و مرور مسافر و بار مفاد موافقت‌نامه‌ها یا کنوانسیونهای بین‌المللی که طرفها عضو آن هستند رعایت شود و در صورت بروز هرگونه مساله‌ای که در این موافقت‌نامه و یا کنوانسیونهای بین‌المللی مورد حکم قرار نگرفته، قوانین و مقررات جاری در قلمرو کشورهای طرفها اعمال شود.

طرفها موافقت نمودند که بر اساس موافقت‌نامه‌های دوجانبه بین خود، مراجع صلاحیتدار هر طرف در قلمرو طرف دیگر، نمایندگان، شعب و نمایندگی‌های خود را جهت تنظیم امور مسافرین و حمل‌ونقل بار تاسیس نمایند. فعالیت‌های این نمایندگان، دفاتر و نمایندگی‌ها تابع قوانین و مقررات جاری طرف اخیر می‌باشد.

هر یک از طرفها باید با مسافر و کالاهای طرف دیگر به نحوی که با مسافر و کالای خود رفتار می‌نمایند عمل کنند. این نحوه رفتار شامل دسترسی آزاد به نقاط مقصد، تامین فضا برای بارهای موجود در پایانه‌ها (ترمینال‌ها)، تخلیه و بارگیری آن‌ها، سوار و پیاده شدن مسافرین، استفاده از خدمات مرتبط با ارتباط بین‌المللی راه آهنی می‌باشد.

مراجع صلاحیتدار طرفهای مسوول نظارت بر اجرای این موافقت‌نامه به این شرح می‌باشند: از طرف دولت جمهوری اسلامی ایران راه آهن جمهوری اسلامی ایران از طرف دولت جمهوری اسلامی افغانستان اداره خط آهن جمهوری اسلامی افغانستان.

طرفها موافقت می‌نمایند با حفظ اولویت برای توسعه منسجم حمل‌ونقل راه آهنی، تحقیقات علمی و سایر اقدامات لازم در این زمینه و نیز آموزش کارکنان حمل‌ونقل راه آهنی اقدام نمایند. طرفها مراجع صلاحیتدار خود را مسوول تنظیم و تصویب برنامه‌ها و شرایط همکاری یاد شده و اجرای آن‌ها می‌نمایند.

تمامی اختلافات ناشی از تفسیر یا اجرای این موافقت‌نامه توسط مراجع صلاحیتدار طرفها و بر اساس مشورت و مذاکره از طریق مجاری دیپلماتیک حل و فصل خواهد شد، چنانچه مراجع صلاحیتدار در خصوص موارد مورد اختلاف به توافق نرسند، موضوع توسط طرفها مورد بررسی قرار می‌گیرد.

مفاد این موافقت‌نامه ناقض حقوق هر طرف از نظر اتخاذ و اجرای اقدامهای لازم برای حفظ امنیت ملی، نظم عمومی، بهداشت و اصول اخلاق اجتماعی و منافع اقتصادی آن طبق قواعد حقوق بین‌الملل و حقوق ملی آن طرف نمی‌باشد.

این موافقت‌نامه با توافق طرفها قابل اصلاح و تغییر می‌باشد. تمامی اصلاحات این موافقت‌نامه به صورت سند الحاقی (پروتکل) های جداگانه تنظیم خواهد شد که بخشهای جدایی ناپذیر این موافقت‌نامه را تشکیل خواهند داد و با رعایت ماده (12) لازم الاجراء خواهند شد.

این موافقت‌نامه از تاریخ آخرین اطلاعیه هر یک از طرفها به طرف دیگر مبنی بر اینکه اقدامات لازم را طبق قوانین و مقررات خود در باره لازم الاجراء شدن این موافقت‌نامه به عمل آورده است برای مدت پنج سال لازم الاجراء خواهد شد. پس از مدت مزبور این موافقت‌نامه خود به خود برای دوره‌های مشابه تمدید خواهد شد، مگر اینکه یکی از طرفها شش ماه قبل از خاتمه دوره مربوط، عدم تمدید آن را به‌طور کتبی به اطلاع طرف دیگر برساند.