موافقتنامه بین دولتی شبکه راه آهن سراسری آسیایی مورخ دهم نوامبر 2006 میلادی (برابر با 19/8/1385هجری شمسی) به شرح پیوست و با رعایت تبصرههای زیر تصویب و به دولت جمهوری اسلامی ایران اجازه تودیع اسناد آن داده میشود.
برداشت جمهوری اسلامی ایران از مفاد ماده(13) در خصوص چگونگی حل و فصل اختلافات و اعمال آن با رعایت قوانین و مقررات هریک از طرفها و همچنین رعایت اصل یکصد و سی و نهم (139) قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران میباشد.
«دولت موظف است کلیه اصلاحیههای موافقتنامه و پیوستهای آن، موضوع ماده(7) و پیوستهای(1) و(2) آن موضوع مواد(8) و(9) را در مهلت مناسب، قبل از انقضاء مهلتهای موردنظر در بندها و مواد مذکور مطابق با اصل هفتاد وهفتم(77) قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران به مجلس شورای اسلامی حسب مورد اعلام نماید.در صورتی که مجلس شورای اسلامی اصلاحیهها را تصویب ننماید دولت موظف است مراتب را مبنی بر عدم پذیرش اصلاحیهها، ظرف مهلت مقرر در موافقتنامه به مراجع ذی ربط اعلام و این اصلاحیهها در مواد مذکور برای دولت جمهوری اسلامی ایران لازم الاجراء نخواهد بود.
بسم الله الرحمن الرحیم موافقتنامه بین دولتی شبکه راه آهن سراسری آسیایی طرفهای متعاهد، با آگاهی از نیاز به ارتقاء و توسعه حملونقل ریلی بینالمللی در آسیا و با مناطق همجوار، با اطلاع از افزایش مورد انتظار در حملونقل بینالمللی مسافر و بار به عنوان پیامد رشد تجارت بینالمللی در فرآیند در حال پیشرفت جهانی شدن، با یادآوری همکاری میان اعضاء کمیسیون اقتصادی و اجتماعی ملل متحد برای آسیا و اقیانوسیه در تنظیم و بهره برداری از شبکه راه آهن سراسری آسیایی، باتوجه به این که به منظور تقویت روابط و ارتقاء تجارت و گردشگری بینالمللی میان اعضاء کمیسیون اقتصادی و اجتماعی ملل متحد برای آسیا و اقیانوسیه، توسعه شبکه راه آهن سراسری آسیایی، از جمله ایستگاهها و پایانههای بارگنجی (کانتینری) با اهمیت بینالمللی، متناسب با نیازهای حملونقل بینالمللی و محیط زیست امری ضروری است، همچنین با عنایت به نقش حملونقل ریلی به عنوان جزء مهم از یک شبکه اثربخش و کارآی حملونقل چند وجهی بینالمللی، خصوصا در ساماندهی نیازهای خاص کشورهای محصور در خشکی و عبوری (ترانزیتی)، به شرح زیر توافق کردهاند :
تعریف خطوط راه آهن با اهمیت بینالمللی از نظر موافقتنامه بین دولتی شبکه راه آهن سراسری آسیایی («موافقتنامه»)، عبارت «خطوط راه آهن با اهمیت بینالمللی» که در پیوست (1) توصیف شده به موارد زیر اطلاق میشود: الف) خطوط راه آهنی که در حال حاضر برای حملونقل بینالمللی عادی استفاده میشود؛ ب) خطوط راه آهن موجود، دردست ساخت یا برنامهریزی شدهای که در نظر است برای حملونقل بینالمللی عادی استفاده شود؛ پ) مسیرهای ارتباط آبی در امتداد دریاها یا دریاچهها که حملونقل پیوسته را بین پایانهها در کشورهای مختلف یا داخل یک کشور تضمین میکنند؛ ت) نقاط عبور از مرز، ایستگاههای تعویض بوژی، پایانههای دریایی و پایانههای بارگنجی (کانتینری) متصل به ریل که مجهز به تاسیسات/ خدمات ترخیص گمرک هستند.
پذیرش شبکه راه آهن سراسری آسیایی طرفهای قرارداد («طرفها») بدینوسیله خطوط راه آهن با اهمیت بینالمللی را که در پیوست (1) موافقتنامه توصیف شده است، به عنوان طرح هماهنگ برای توسعه خطوط راه آهن با اهمیت بینالمللی که قصد دارند در چهارچوب برنامههای ملی خود بر عهده بگیرند، میپذیرند.
توسعه شبکه راه آهن سراسری آسیایی خطوط شبکه راه آهن سراسری آسیایی باید با اصول راهنمای مربوط به مشخصات فنی، توصیف شده در پیوست (2) موافقتنامه، منطبق گردد.
تشریفات امضاء و عضویت در موافقتنامه 1- موافقتنامه برای امضاء کشورهایی که عضو کمیسیون اقتصادی و اجتماعی ملل متحد برای آسیا و اقیانوسیه هستند، از تاریخ 10 تا 11 نوامبر 2006 میلادی (برابر با 19 تا 20/8/1385 هجری شمسی) در بوسان جمهوری کره، و پس از آن از 16 نوامبر 2006 تا 31 دسامبر 2008 میلادی (برابر با 25/8/1385 تا 10/10/1387 هجری شمسی) در مقر سازمان ملل متحد در نیویورک مفتوح خواهد بود. 2- کشورهای مزبور میتوانند از راههای زیر عضو این موافقتنامه گردند : الف) امضاء مشروط به تنفیذ، پذیرش یا تصویب که متعاقبا آن تنفیذ، پذیرش یا تصویب صورت گیرد؛ یا ب) الحاق 3- تنفیذ، پذیرش یا تصویب یا الحاق با تودیع سندی به شکل مقرر به دبیرکل سازمان ملل متحد، نافذ خواهد شد.
لازم الاجراء شدن 1- این موافقتنامه در نودمین روز پس از تاریخی که دولتهای حداقل هشت (8) کشور به موجب .بندهای (2) و (3) ماده (4) با متعهد شدن بهوسیله این موافقتنامه، توافق کرده باشند، لازم الاجراء خواهد شد. 2- موافقتنامه برای هر کشوری که پس از تاریخ فراهم آمدن شرایط لازم الاجراء شدن موافقتنامه، سند تنفیذ، پذیرش یا تصویب یا الحاق خود را تودیع نماید، نود روز پس از تاریخ ارائه سند مزبور لازم الاجراء خواهد شد.
کارگروه شبکه راه آهن سراسری آسیایی 1- کارگروه شبکه راه آهن سراسری آسیایی («کارگروه») توسط کمیسیون اقتصادی و اجتماعی سازمان ملل متحد برای آسیا و اقیانوسیه تاسیس خواهد شد تا اجراء این موافقتنامه و هر اصلاح پیشنهادی آن را مورد بررسی قرار دهد. تمامی کشورهایی که عضو کمیسیون اقتصادی و اجتماعی سازمان ملل متحد برای آسیا و اقیانوسیه هستند، عضو کارگروه خواهند بود. 2- کارگروه هر دو سال یک بار تشکیل جلسه خواهد داد. هر طرف نیز میتواند با ارائه یادداشتی خطاب به دبیرخانه، درخواست برگزاری اجلاس ویژه کارگروه را بنماید. دبیرخانه تمامی اعضاء کارگروه را از درخواست ارائه شده آگاه خواهد ساخت و در صورتی که حداقل یک سوم طرفها رضایت خود را نسبت به درخواست موردنظر ظرف مدت چهارماه پس از تاریخ اعلام دبیرخانه ابراز کنند، اجلاس ویژه کارگروه را تشکیل خواهد داد.
تشریفات اصلاح متن اصلی 1- اصلاح متن اصلی این موافقتنامه از طریق تشریفات مشخص شده در این ماده امکانپذیر است. 2- پیشنهاد اصلاح این موافقتنامه میتواند از سوی هریک از طرفها صورت گیرد. 3- متن هر اصلاحیه پیشنهادی حداقل چهل وپنج روز قبل از اجلاس کارگروه که برای تصویب پیشنهاد برگزار میشود، توسط دبیرخانه بین تمامی اعضاء کارگروه توزیع خواهد شد. 4- اصلاحیه با رای اکثریت دو سوم طرفهای حاضر و رایدهنده کارگروه تصویب خواهد شد. اصلاحیه مصوب توسط دبیرخانه به دبیرکل سازمان ملل متحد ارسال خواهد شد که وی آن را بین تمامی طرفها برای پذیرش، توزیع خواهد کرد. 5- اصلاحیهای که طبق بند (4) این ماده تصویب شده است، دوازده ماه پس از پذیرش دو سوم طرفها، لازم الاجراء خواهد شد. اصلاحیه برای تمامی طرفها، به استثناء آنهایی که قبل از لازم الاجراء شدن آن اعلام نمایند که اصلاحیه را نمیپذیرند، لازم الاجراء خواهد شد. هر طرفی که اعلام کرده است اصلاحیه مصوب طبق این بند را نمیپذیرد، میتواند در هر زمان پس از آن، سندی مبنی بر پذیرش اصلاحیه مزبور را نزد دبیرکل سازمان ملل متحد تودیع نماید. اصلاحیه مزبور دوازده ماه پس از تاریخ تودیع سند یاد شده برای آن کشور لازم الاجراء خواهد شد.
تشریفات اصلاح پیوست (1) 1- اصلاح پیوست (1) موافقتنامه از طریق تشریفات مشخص شده در این ماده امکانپذیر است. 2- از نظر ماده (8)، «طرف مستقیما ذی نفع» طرفی است که موضوع اصلاحیه پیشنهادی در قلمرو آن قرار گرفته است. 3- اصلاحاتی که ایستگاه مرزی را تغییر میدهد فقط از سوی طرف مستقیما ذی نفع، پس از مشاوره و کسب رضایت کتبی از کشور همسایهای که دارای مرز مشترک با محل مربوط به موضوع اصلاح است، میتواند پیشنهاد شود. 4- اصلاحاتی که ایستگاه مرزی را تغییر نمیدهد میتواند از سوی هر یک از طرفهای مستقیما ذی نفع پیشنهاد شود. 5- متن هراصلاحیه پیشنهادی ازسوی هریک از طرفها،حداقل چهل و پنج روز قبل از اجلاس کارگروهی که برای تصویب پیشنهاد برگزار میشود، توسط دبیرخانه بین تمامی اعضاء کارگروه توزیع خواهد شد. 6- اصلاحیه با رای اکثریت طرفهای حاضر و رایدهنده کارگروه تصویب خواهد شد. اصلاحیه مصوب توسط دبیرخانه به دبیرکل سازمان ملل متحد ارسال خواهد شد، که وی آن را بین تمامی طرفها توزیع خواهد کرد. 7- چنانچه طی یک دوره شش ماهه از تاریخ اعلام، کمتر از یک سوم طرفها مخالفت خود را نسبت به اصلاحیه به دبیرکل سازمان ملل متحد اعلام کرده باشند، اصلاحیه مصوب طبق بند(6) این ماده، پذیرفته شده تلقی خواهد شد. 8- اصلاحیهای که طبق بند(7) این ماده پذیرفته شده، سه ماه پس از انقضاء دوره شش ماهه موضوع بند(7) این ماده، برای تمامی طرفها لازم الاجراء خواهدشد.
تشریفات اصلاح پیوست (2) 1- اصلاح پیوست (2) موافقتنامه از طریق تشریفات مشخص شده در این ماده امکانپذیر است. 2- هر طرف میتواند پیشنهاد اصلاحیه کند. 3- متن هر اصلاحیه پیشنهادی حداقل چهل وپنج روز قبل از اجلاس کارگروهی که برای تصویب پیشنهاد برگزار میشود، توسط دبیرخانه بین تمامی اعضاء کارگروه توزیع خواهد شد. 4- اصلاحیه با رای اکثریت طرفهای حاضر و رایدهنده، کارگروه تصویب خواهد شد. اصلاحیه مصوب توسط دبیرخانه به دبیرکل سازمان ملل متحد ارسال خواهد شد، که وی آن را بین تمامی طرفها توزیع خواهد کرد. 5- چنانچه طی دوره شش ماه از تاریخ اعلام، کمتر از یک سوم از طرفها مخالفت خود را نسبت به اصلاحیه به دبیرکل سازمان ملل متحد اعلام کرده باشند، اصلاحیه مصوب طبق بند(4) این ماده، پذیرفته شده تلقی خواهد شد. 6- اصلاحیهای که طبق بند(5) این ماده پذیرفته شده است، سه ماه پس از انقضاء دوره شش ماهه موضوع بند(5) این ماده، برای تمامی طرفها لازم الاجراء خواهد شد.
حق شرط در مورد هیچ کدام از مفاد این موافقتنامه به جز آنچه در بند (5) ماده(13)، پیشبینی شده است، نمیتوان حق شرطی در نظر گرفت.
انصراف از عضویت هر طرف میتواند از طریق اعلام کتبی به دبیرکل سازمان ملل متحد از عضویت در این موافقتنامه انصراف دهد. انصراف دوازده ماه پس از تاریخ دریافت اطلاعیه مزبور توسط دبیرکل، نافذ خواهد شد.
تعلیق اعتبار اگر تعداد طرفها برای یک دوره دوازده ماهه متوالی، کمتر از هشت شود، اجراء موافقتنامه معلق خواهدشد. در چنین وضعیتی دبیرخانه طرفها را آگاه خواهد کرد. چنانچه تعداد طرفها به هشت برسد دوباره مواد موافقتنامه عملیاتی خواهد شد.
حل و فصل اختلافات 1- هر اختلاف میان دو یا چند طرف که مربوط به تفسیر یا اجراء موافقتنامه گردد و طرفهای اختلاف قادر به حل و فصل آن از طریق مذاکره یا مشاوره نباشند، چنانچه هرکدام از طرفهای اختلاف درخواست نماید، برای مصالحه به یک یا چند مصالحه گر که با توافق متقابل طرفهای اختلاف انتخاب میشوند، ارجاع خواهد شد. چنانچه طرفهای اختلاف ظرف سه ماه پس از درخواست مصالحه در مورد انتخاب مصالحه گر یا مصالحه گرها به توافق نرسند، هریک از طرفهای مزبور میتواند از دبیرکل سازمان ملل متحد بخواهد که یک مصالحه گر مستقل را منصوب نماید تا اختلاف به وی ارجاع گردد. 2- توصیه مصالحه گر یا مصالحه گرهایی که طبق بند(1) این ماده منصوب شدهاند، هر چند از نظر ماهیتی جنبه الزامآور ندارد، پایه بررسی مجدد توسط طرفهای اختلاف خواهد شد. 3- طرفهای اختلاف با توافق متقابل، میتوانند از پیش توافق کنند که توصیه مصالحه گر یا مصالحه گرها را الزاما قبول کنند. 4- بندهای (1)، (2) و (3) این ماده به گونهای تفسیر نخواهد شد که دیگر اقدامات حل و فصل اختلاف که متقابلا بین طرفهای اختلاف توافق شده، در نظر گرفته نمیشود. 5- هر کشور میتواند، در زمان تودیع سند تنفیذ، پذیرش، تصویب یا الحاق، حق شرطی را که بیانگر عدم التزام خود به مفاد این ماده در خصوص مصالحه است،در نظر بگیرد. سایر طرفها در قبال هر طرفی که چنین حق شرطی را در نظر گرفته است، نسبت به مفاد این ماده در مورد مصالحه پایبند نخواهند بود.
حدود کاربرد 1- هیچ چیز در موافقتنامه به عنوان مانع یک طرف جهت اتخاذ اقدامی سازگار با مفاد منشور ملل متحد و در چهارچوب شرایط اضطراری، که برای امنیت داخلی و خارجی خود لازم میداند، تعبیر نخواهد شد. 2- هر طرف هرگونه تلاش ممکنی را برای توسعه شبکه راه آهن سراسری آسیایی طبق موافقتنامه انجام خواهد داد. در هر حال، هیچ چیز در این موافقتنامه به عنوان پذیرش تعهدی توسط هر طرف برای تجویز جا به جایی کالا و مسافر در قلمرو خود تعبیر نخواهد شد.
پیوستها -.پیوستهای (1) و (2) موافقتنامه جزء لاینفک موافقتنامه را تشکیل خواهد داد.
دبیرخانه کمیسیون اقتصادی و اجتماعی سازمان ملل متحد برای آسیا و اقیانوسیه دبیرخانه موافقتنامه خواهد بود.
امین اسناد دبیرکل سازمان ملل متحد، به عنوان امین اسناد این موافقتنامه تعیین میشود. برای گواهی مراتب بالا، امضاءکنندگان زیر، که دارای اختیار تام هستند، این موافقتنامه را امضاء کردهاند، این موافقتنامه در روز دهم نوامبر سال 2006میلادی (برابر با نوزدهم آبان ماه سال1385 هجری شمسی)، در بوسان، جمهوری کره، در یک نسخه واحد به زبانهای چینی، انگلیسی و روسی که هر سه نسخه دارای اعتبار یکسان میباشد، برای امضاء مفتوح گردید.
پیوست 1) شبکه راه آهن سراسری آسیایی شبکه راه آهن سراسری آسیایی متشکل از خطوط راه آهن با اهمیت بینالمللی به شرح زیر است. خطوطی که زمینه را برای توصیف شبکه راه آهن سراسری آسیایی در هر کشور تشکیل میدهد با نام ایستگاههای مبدا و مقصد با قلم سیاه مشخص شده و سپس بهطور عمودی فهرست شده است. خطوط منشعب در سمت راست* ایستگاه نقطه اتصال شرح داده شده است. شاخههای انشعابی بعدی زیر شاخه اول با تورفتگی مشخص شده است. در شبکه راه آهن سراسری آسیایی کلیه خطوط دارای اهمیت یکسان هستند. * در متن فارسی سمت چپ - مترجم وقتی خطوط در نقطه مرزی شروع یا تمام میشود، در قبل یا بعد اولین یا آخرین ایستگاه روی آن خط، نام ایستگاه مرزی و نام کشور همسایه مستقیما ذی نفع داخل پرانتز مشخص میشود. بعد از نام ایستگاههایی که دارای کارکرد ویژهای روی خط هستند، کارکرد آنها به صورت مورب (ایتالیک) داخل پرانتز مشخص میشود. چنین کارکردهایی مشتملاند بر: - (ایستگاه مرزی)، - (تعویض بوژی)، - (اتصال)، - (ارتباط دریایی)، و - (پایانههای مسیرهای ارتباط آبی). اتصالات مفقوده در [کروشه] نشان داده شده است. ایستگاههای دارای پایانه بارگنجی (کانتینری) با قابلیت جا به جایی بارگنجهای (کانتینرهای) سازمان استانداردهای بینالمللی با حداقل ابعاد (20) فوت طول و بیشتر با خط زیر نشان داده شده است.
پیوست 2) اصول راهنمای مربوط به مشخصات فنی شبکه راه آهن سراسری آسیایی
کلیات توسعه شبکه راه آهن سراسری آسیایی، آن گونه که در پیوست (1) این موافقتنامه تعریف شده، باید مطابق اصول زیر که مربوط به مشخصات فنی است، هدایت شود. طرفها باید هرگونه تلاش ممکنی را برای پیروی از این اصول در ساخت خطوط آهن جدید و ارتقاء و مدرنسازی خطوط موجود، انجام دهند.
ظرفیت خط خطوط آهن با اهمیت بینالمللی باید ظرفیت کافی داشته باشد، به طوری که امکان جا به جایی کارا، مطمئن و اقتصادی سرویسهای ریلی کالا و مسافر را فراهم آورد.
اندازه بار ناوگان با توجه به این که شبکه راه آهن سراسری آسیایی از مولفههای مهم در تعریف یک شبکه حملونقل یکپارچه بینالمللی چندوجهی برای کشورهای منطقه اسکاپ خواهد بود، باید شبکه خطوط موجود در موارد لازم ارتقاء یابد و توسعه خطوط آتی نیز به گونهای انجام شود که امکان جا به جایی بلامانع بارگنجهای (کانتینرهای) سازمان استانداردهای بینالمللی با ابعاد (20) فوت طول و بیشتر را فراهم آورد.
توانایی عملیات با یکدیگر الزامات فنی باید حملونقل بلاانقطاع کالا و بارگنجهای(کانتینرهای) بینالمللی را در طول خطوط راه آهن با اهمیت بینالمللی تضمین کند. بنابراین باید خطوط راه آهن و زیربناها و تجهیزات مربوط با الزامات بینالمللی، از جمله الزامات حملونقل و انتقال قطارهای سنگین حامل کالاهایی همچون فرآوردههای نفتی، زغال سنگ، سنگ معدن، سیمان و غلات مطابقت کند. طرفها باید الزامات فنی کشورهای همسایه و سایر کشورهایی را که خطوط راه آهن با اهمیت بینالمللی از آنها عبور میکند مد نظر قرار دهند، و برای ارتقاء خطوط خود بکوشند، به گونهای که محدودیتهای فنی را رفع کرده و توانایی عملیات بین خطوط آهن را تضمین کنند. چنانچه تداوم فاصله بین ریلها اجازه دهد، یا ساخت قطعات مفقوده در محل عبور از مرزها احتمالا نتیجه بخش باشد، مقررات ویژهای در ارتباط با همسازی ناوگان مورد استفاده در حملونقل بینالمللی از جمله سیستمهای ترمز و کوپلینگ مطرح میشود. در این خصوص، کارایی عملیات راه آهن در عبور از مرزها مستلزم استفاده از ناوگان مجهز به ترمز بادی و سیستم کوپلینگ همساز است. جهت آگاهی، فاصله بین خطوط در شبکه راه آهن سراسری آسیایی به صورت زیر است: فاصله بین خطوط راه آهن کشورهای عضو موافقتنامه بین دولتی راه آهن سراسری آسیایی (میلی متر) 1000 1067 1435 1520 1676 1. بنگلادش اندونزی 1. چین 2 1. ارمنستان 1. بنگلادش 1 2. کامبوج 2. جمهوری دموکراتیک خلق کره 2. آذربایجان 2. هندوستان 3. جمهوری دموکراتیک خلق لائو 3. جمهوری کره 3. گرجستان 3. نپال 4. مالزی 4. جمهوری اسلامی ایران 4. قزاقستان 4. پاکستان 5. میانمار 5. ترکیه 5. قرقیزستان 5. سریلانکا 6. سنگاپور 3 6. مغولستان 7. تایلند 7. فدراسیون روسیه 8. ویتنام 4 8 .تاجیکستان 9. ترکمنستان 10. ازبکستان 1- قسمتی از راه آهن کشور. 2- همچنین از خط با فاصله 1000 میلی متر ( از / میتنام ) برخوردار است . 3- توسط راه آهن مالزی پشتیبانی میشود. 4- از خطوط با فاصله 1435 میلیمتر و دوگانه 1435/1000 میلی متر برخوردار است. اعضاء بالقوه موافقتنامه بین دولتی راه آهن سراسری آسیایی : ژاپن (فاصله خطوط 1067 میلی متر) و فیلیپین (فاصله خطوط 1067 میلی متر)
استاندارد پایانههای بارگنجی (کانتینری) حملونقل بینالمللی چندوجهی نیازمند پایانههای بارگنجی (کانتینری) کارآمد است. پایانههای بارگنجی(کانتینری) بینالمللی درطول خطوط شبکه راه آهن سراسری آسیایی باید: هرچه نزدیکتر با محور اصلی خط قرار گرفته باشند تا ورود و خروج از پایانه موجب اتلاف وقت نشود؛ دور از سایر میادین قرار گرفته باشد تا عملیات آنها توسط سایر جا به جاییهای بین خطوط مختل نشود؛ به خودروهای جادهای دسترسی آسان داشته باشند تا انعطاف در تبدیل جاده راه آهن را تضمین کنند؛ در محوطه تخلیه و بارگیری، خط با طول کافی داشته باشند تا نیاز به جا به جایی بین خطوط را کاهش دهند؛ به تجهیزاتی مشتمل بر جرثقیل دروازهای، وسیله حمل میان بر (استادل کاریر)، بالابر (تاپ لیفتر)، و/یا روی هم چین (ریچ استاکر) که قادر به حمل بارگنجهای (کانتینرهای) سازمان استانداردهای بینالمللی حداقل (20) فوت طول باشد، مجهز کنند؛ تمهیدات لازم برای گسترش ممکن پیشبینی شود؛ تسهیلات گمرکی برای ترخیص کالا را ارائه کنند.
قانون فوق مشتمل بر ماده واحده و دوتبصره منضم به متن موافقتنامه شامل مقدمه و هفده ماده و دو پیوست در جلسه علنی روز چهارشنبه مورخ پنجم تیر ماه یکهزار وسیصدوهشتادوهفت مجلس شورای اسلامی تصویب و در تاریخ 12/4/1387 به تایید شورای نگهبان رسید.
رئیس مجلس شورای اسلامی- علی لاریجانی