عرض خط تراموای یعنی بفاصله(فاصله) بین رایلها نباید از یک گز و وزن هر گز از رایلها اولا(اقلا)از چهارده سنگ کمتر و خود رایل و سایر آلات وادوات مربوطه به تراموای از جنس معیوب تهیه و تدارک شده باشد و قوه محرکه تراموای باید الکتریک یا بخار و یا سوخت داخلی بوده و در واگنها جای نشستن مسافرین باندازه کافی تامین و حتیالامکان موجبات آسایش مسافرین متناسب با مقتضیات آب و هوا آن ناحیه فراهم و همچنین در نقاط انتهائی خط تراموای و در صورت لزوم در امتداد آن بفواصل معینه توقف گاههای محفوظ برای مسافرین ساخته شده و بطور کلی سرویس تراموای باید برای رفع حوایج عادی مسافرت و حمل نقل(حملونقل) مالالتجاره کافی بوده و به نسبت ازدیاد احتیاجات مزبوره توسعه پیدا کند.
این قانون که مشتمل بر 14 ماده است در جلسه سی و یکم تیر ماه 1307 شمسی بتصویب مجلس شورای ملی رسید.
رئیس مجلس شورای ملی - حسین پیرنیا