قوانین جاری ›

قانون تحدیدحدود بخشی از فلات قاره بین دولت ایران ودولت امارات عربی متحده


۱۰ بخش جاری
تاریخ تصویب
۱۳۵۳/۱۲/۲۵
مرجع تصویب
مجلس شورای ملی-مجلس سنا
مرجع ابلاغ
نخست‌وزیر
شمارهٔ ابلاغ
826
تاریخ ابلاغ
۱۳۵۴/۰۱/۲۵
شمارهٔ روزنامهٔ رسمی
8822
تاریخ روزنامهٔ رسمی
۱۳۵۴/۰۲/۰۳
آخرین وضعیت
معتبر
شناسهٔ qavanin: 13739786017463332824 · مشاهدهٔ اصل در qavanin.ir ↗
فهرست مطالب
موافقت‌نامه تحدید حدود بخشی از فلات قاره بین دولت شاهنشاهی ایران و دولت امارات متحده عربی متحده مشتمل بر یک مقدمه و پنج ماده و یک نقشه که در تاریخ 22 مرداد ماه 1353 برابر 13 اوت 1974 در تهران بامضاء رسیده است تصویب و اجازه مبادله اسناد تصویب آن داده می‌شود.
قانون فوق مشتمل بر یک ماده و متن موافقت‌نامه ضمیمه و یک نقشه پس از تصویب مجلس سنا در جلسه روز دوشنبه 28ر11ر1353، در جلسه روز یکشنبه بیست و پنجم اسفند ماه یکهزار و سیصد و پنجاه و سه شمسی بتصویب مجلس شورایملی رسید.
رئیس مجلس شورایملی - عبدالله ریاضی
موافقت‌نامه مربوط بتحدید حدود بخشی از فلات قاره بین ایران و امارات عربی متحده دولت شاهنشاهی ایران و دولت امارات عربی متحده با تمایل باینکه خط مرزی بین نواحی مربوطه فلات قاره را که طبق حقوق بین‌الملل نسبت بآن دارای حق حاکمیت می‌باشند بطرزی صحیح و عادلانه و دقیق تعیین نمایند - بشرح زیر موافقت نمودند:
خط مرزی که فلات قاره بین سرزمین ایران از یک طرف و سرزمین امارات عربی متحده از طرف دیگر را ( جز در مجاورت جزیره سری) از هم جدا میسازد عبارت از خط ژئودزیک است که نقاط مشروحه زیر را بهم می‌پیوندد: نقطه (1): 54 درجه 5. دقیقه 16 ثانیه طول شرقی و 25 درجه 38 دقیقه 13 ثانیه عرض شمالی - تا نقطه (2): 54 درجه 26 دقیقه 18 ثانیه طول شرقی و 25 درجه 39 دقیقه 55 ثانیه عرض شمالی. نقطه (3): 54 درجه 30 دقیقه 25 ثانیه طول شرقی و 25 درجه 41 دقیقه 35 ثانیه عرض شمالی. از این نقطه خط مرزی با حد جنوبی خط 12 میلی دریای سرزمینی جزیره سری منطبق می‌شود – تا نقطه (4): 54 درجه 44 دقیقه 50 ثانیه طول شرقی 25 درجه 47 دقیقه 20 ثانیه عرض شمالی - تا نقطه (5): عبارت خواهد بود از 54 درجه 45 دقیقه 7. ثانیه طول شرقی 25 درجه 47 دقیقه 30 ثانیه عرض شمالی.
هرگاه ساختمان زمین‌شناسی نفتی واحد یا یک میدان نفتی واحد یا هر ساختمان زمین‌شناسی واحد یا میدان واحدی از مواد معدنی دیگر از یک طرف خط مرزی مشخص در ماده (1) بطرف دیگر آن امتداد یابد و آن قسمت از این ساختمان یا میدان را که در یک طرف خط مرزی واقع شده باشد بتوان کلا یا جزئا بوسیله حفاری انحرافی از طرف دیگر خط مرزی مورد بهره‌برداری قرار داد در اینصورت: الف - در هیچیک از دو طرف خط مرزی مشخص در ماده (1) هیچ چاهی که بخش بهره ده آن از خط مرزی مذکور کمتر از 125 متر فاصله داشته باشد حفر نخواهد شد مگر با توافق بین دو دولت. ب - هر دو دولت کوشش خواهند نمود تا نسبت به نحوه هم‌آهنگ ساختن عملیات و یا یک کاسه کردن آن در طرفین خط مرزی توافق حاصل نمایند.
خط مرزی مذکور در ماده (1) این موافقت‌نامه روی نقشه شماره 2837 دریاداری بریتانیا که ضمیمه این موافقت‌نامه است مشخص شده است. نقشه مزبور در دو نسحه [نسخه] تهیه شده و بامضای نمایندگان هر دو دولت رسیده و هر یک از دو دولت یک نسخه آن را در اختیار دارد.
هیچیک از مندرجات این موافقت‌نامه در وضع آبهای فوقانی یا فضای هوائی هیچ قسمت از فلات قاره موثر نخواهد بود.
الف - این موافقت‌نامه بتصویب خواهد رسید و اسناد تصویب آن هرچه زودتر در مبادله خواهد شد. ب - این موافقت‌نامه از تاریخ مبادله اسناد تصویب بمرحله اجرا گذارده خواهد شد. بنا بمراتب امضاء‌کنندگان ذیل که دارای اختیارات لازمه از طرف دولت متبوعه خود می‌باشند موافقت‌نامه حاضر را امضاء نمودند. این موافقت‌نامه در دو نسخه در تاریخ 22 مرداد ماه 1353 مطابق با 24 رجب 1394 در تهران به زبانهای فارسی و عربی و انگلیسی که متساویا معتبر‌میباشند تنظیم گردید. از طرف دولت شاهنشاهی ایران از طرف دولت امارات عربی متحده موافقت‌نامه فوق مشتمل بر یک مقدمه و پنج ماده و یک نقشه منضم به قانون تحدید حدود بخشی از فلات قاره بین دولت شاهنشاهی ایران و دولت امارات عربی متحده می‌باشد. رئیس مجلس شورایملی - عبدالله ریاضی