قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون لغو ضرورت تصدیق رسمی اسناد دولتی بیگانه مصوب 1961میلادی برابر با 1340 هجری شمسی

به دولت جمهوری اسلامی ایران اجازه داده می‌شود به کنوانسیون لغو ضرورت تصدیق رسمی اسناد دولتی بیگانه، مورخ 5 اکتبر 1961 میلادی (برابر با 13/7/1340 هجری شمسی) مشتمل بر پانزده ماده و یک پیوست (به شرح پیوست) ملحق گردد و اسناد الحاق را نزد امین اسناد تودیع نماید.

این کنوانسیون در مورد اسناد دولتی که در سرزمین یک دولت متعاهد سندیت یافته و قرار است در دولت متعاهد دیگری ارائه شود قابل اجراء خواهد بود. از نظر این کنوانسیون، اسناد زیر دولتی تلقی می‌شود:

هر دولت متعاهد اسنادی که این کنوانسیون در مورد آن‌ها اعمال می‌شود و در قلمرو آن ارائه شده است را از تصدیق رسمی معاف خواهد کرد. از نظر این کنوانسیون، تصدیق رسمی فقط به معنی آن دسته از تشریفات اداری است که به موجب آن، نمایندگی‌های دیپلماتیک یا کنسولی کشوری که در آنجا سند ارائه شده است، صحت امضاء، سمت شخص امضاءکننده سند و در صورت اقتضاء، هویت مهر یا تمبر روی آن را گواهی می‌کنند.

تنها تشریفات اداری که ممکن است به منظور تصدیق صحت امضاء، سمت شخص امضاءکننده سند و در صورت اقتضاء، هویت مهر یا تمبر آن لازم باشد، الحاق گواهی مذکور در ماده (4) است که در کشور محل تنظیم سند و توسط مقامات صلاحیتدار آن کشور صادر شده باشد. به هرحال، هرگاه قوانین، مقررات یا رویه معمول در کشوری که سند در آنجا ارائه شده است یا موافقت‌نامه‌ای بین دو یا چند دولت متعاهد، تشریفات مذکور در بند قبل را لغو یا تسهیل یا خود سند را از تصدیق رسمی معاف کرده باشد، نمی‌توان تشریفات اداری مذکور را درخواست کرد.

گواهی‌نامه موضوع پاراگراف اول ماده (3) باید به خود سند یا به برگ اضافی الصاق شده، به آن سند پیوست شود. گواهی‌نامه باید به شکل نمونه‌ای باشد که پیوست این کنوانسیون است. با وجود این، گواهی‌نامه می‌تواند به زبان رسمی مرجعی که آن را صادر می‌کند، تنظیم شود. همچنین اصطلاحات استانداردی که در آن به کار می‌رود نیز می‌تواند به زبان دوم باشد. عنوان «تاییدیه (کنوانسیون لاهه مورخ 5 اکتبر 1961 میلادی برابر با 13/7/1340 هجری شمسی)» باید به زبان فرانسوی باشد.

گواهی‌نامه بنا به درخواست شخصی که سند را امضاء کرده یا بنا به درخواست آورنده سند صادر خواهد شد. هرگاه گواهی‌نامه به درستی پر شود، صحت امضاء، سمت شخص امضاءکننده سند و درصورت اقتضاء هویت مهر و تمبر سند را تصدیق خواهد کرد. امضاء، مهر و تمبر گواهی‌نامه از هرگونه تصدیق معاف است.

هر دولت متعاهد باید مراجع صلاحیتدار صادرکننده تاییدیه موضوع پاراگراف اول ماده (3) را با ذکر وظیفه رسمی آن‌ها معین کند. هر دولت متعاهد چنین تعیینی را هنگام سپردن سند تصویب یا الحاق یا اعلامیه گسترش، به وزارت امور خارجه هلند اطلاع خواهد داد. همچنین، هر طرف هرگونه تغییر مراجع تعیین شده را اطلاع خواهد داد.

هر یک از مراجع تعیین شده طبق ماده (6) باید دفتر ثبت یا فهرست برگه‌ای را داشته باشد که در آن تاییدیه‌هایی را که صادر کرده است به گونه‌ای که حاوی مشخصات زیر باشد ثبت کند: الف شماره و تاریخ گواهی‌نامه، ب نام شخص امضاءکننده سند دولتی و سمت وی که براساس آن عمل کرده است، یا در مورد اسناد امضاء نشده نام مقامی که مهر یا تمبر را زده است. برحسب درخواست هر شخص ذینفع، مرجع صادرکننده تاییدیه، تطابق مشخصات تاییدیه با مشخصات مندرج در دفتر ثبت یا فهرست برگه‌ای را بررسی خواهد کرد.

اگر پیمانی، کنوانسیونی یا موافقت‌نامه‌ای بین دو یا چند دولت متعاهد، شامل مقرراتی باشد که تصدیق امضاء، مهر یا تمبر را منوط به تشریفات معینی نماید، این کنوانسیون فقط مقررات مزبور را در صورتی فسخ خواهد کرد که آن تشریفات سخت تر از تشریفات موضوع مواد (3) و (4) باشد.

هر دولت متعاهد باید اقدامات لازم را برای ممانعت از تصدیق رسمی توسط نمایندگی‌های دیپلماتیک یا کنسولی خود در مواردی که این کنوانسیون معافیت را میسر ساخته است، اتخاذ کند.

این کنوانسیون جهت امضاء نمایندگان دولتهای حاضر در نهمین اجلاس کنفرانس لاهه درباره حقوق بین‌الملل خصوصی و ایسلند، ایرلند، لیختن‌اشتین و ترکیه مفتوح خواهد بود. کنوانسیون به تصویب خواهد رسید و اسناد تصویب آن به وزارت امور خارجه هلند سپرده خواهد شد.

این کنوانسیون در شصتمین روز پس از سپردن سومین سند تصویب موضوع پاراگراف دوم ماده (10) لازم الاجراء خواهد گردید. کنوانسیون برای هر دولت امضاءکننده، که آن را متعاقبا تصویب کند در روز شصتم پس از سپردن سند تصویب آن لازم الاجراء خواهد شد.

هر دولتی که در ماده (10) بدان اشاره نشده است می‌تواند پس از لازم الاجراء شدن این کنوانسیون طبق پاراگراف اول ماده (11) به آن ملحق شود. سند الحاق نزد وزارت امور خارجه هلند سپرده خواهد شد. این‌گونه الحاق فقط در مورد روابط بین دولت ملحق شونده و دولتهای متعاهدی نافذ خواهد بود که به الحاق آن در مدت شش ماه پس از وصول اطلاعیه موضوع بند(ت) ماده (15) اعتراضی نکرده‌اند. هرگونه اعتراض باید به اطلاع وزارت امور خارجه هلند برسد. در هرحال کنوانسیون بین دولت ملحق شونده و دولتهایی که در روز شصتم پس از انقضای مدت شش ماهه مذکور در بند قبل به الحاق آن دولت اعتراضی نکرده‌اند، لازم الاجراء خواهد بود.

هر دولت می‌تواند به هنگام امضاء، تصویب یا الحاق، اعلام نماید که این کنوانسیون را به تمام یا یک یا بیش از یکی از قلمروهایی که مسوول روابط بین‌المللی آن‌ها است گسترش خواهد داد. اعلامیه مزبور در روز لازم الاجراء شدن کنوانسیون برای دولت مربوط، نافذ خواهد شد. هر زمان پس از آن، این‌گونه گسترش‌ها باید به اطلاع وزارت امورخارجه هلند برسد. اگر اعلامیه گسترش توسط دولتی صادر شود که کنوانسیون را امضاء و تصویب کرده است، کنوانسیون برای قلمروهای مربوط طبق ماده (11) لازم الاجراء خواهد شد. اگر اعلامیه گسترش توسط دولتی صادر شود که به کنوانسیون ملحق شده است، کنوانسیون برای قلمروهای مربوط، طبق ماده (12) لازم الاجراء خواهد شد.

این کنوانسیون به مدت پنج سال از تاریخ لازم الاجراء شدن آن طبق پاراگراف اول ماده (11) لازم الاجراء باقی خواهد ماند، حتی برای دولتهایی که متعاقبا آن را تصویب کرده‌اند یا به آن ملحق شده‌اند. اگر فسخی انجام نشود، کنوانسیون هر پنج سال یکبار به‌طور ضمنی تجدید خواهد شد.اعلام فسخ باید حداقل شش ماه پیش از پایان دوره پنج ساله به اطلاع وزارت امور خارجه هلند برسد. اعلام فسخ می‌تواند محدود به قلمروهای معینی شود که کنوانسیون در مورد آن‌ها اعمال می‌شود. فسخ فقط نسبت به دولتی نافذ خواهد بود که آن را اعلام کرده است. کنوانسیون برای دولتهای متعاهد دیگر لازم الاجراء باقی خواهد ماند.

وزارت امور خارجه هلند موارد زیر را به دولتهای موضوع ماده (10) و دولتهای ملحق شونده طبق ماده (12) اطلاع خواهد داد: الف اطلاعیه‌های موضوع پاراگراف دوم ماده (6) ب امضاءها و تصویب‌های موضوع ماده (10) پ تاریخی که در آن، این کنوانسیون طبق پاراگراف اول ماده (11) لازم الاجراء می‌شود. ت الحاقها و اعتراض‌های موضوع ماده (12) و تاریخی که در آن این‌گونه الحاقها نافذ می‌شود. ث گسترشهای موضوع ماده (13) و تاریخی که در آن، آن‌ها لازم الاجراء می‌شوند. ج اعلام‌های فسخ موضوع پاراگراف سوم ماده (14) با تایید مراتب فوق، امضاءکنندگان زیر به‌طور مقتضی مجاز می‌باشند، این کنوانسیون را امضاء کنند. این کنوانسیون در لاهه در تاریخ 5 اکتبر 1961میلادی، (13/7/1340هجری شمسی) به زبانهای فرانسوی و انگلیسی که متن فرانسوی در موارد اختلاف بین دو متن حاکم خواهد بود، در یک نسخه واحد تنظیم شد که به بایگانی دولت هلند سپرده می‌شود و نسخه مصدق آن به دولتهای حاضر در نهمین اجلاس فراهمایی (کنفرانس) لاهه درباره حقوق بین‌الملل خصوصی و نیز به ایسلند، ایرلند، لیختن اشتین و ترکیه از مجاری دیپلماتیک ارسال خواهد شد.