مقدمه پیرو مصوبه جلسه 348 مورخ 15 /1 /74 شورای عالی انقلاب فرهنگی درباره همکاری دانشگاههای داخلی و خارجی، این آئین نامه به منظور بهرهگیری بیشتر از امکانات بالقوه آموزشی، پژوهشی دانشگاههای کشور از یک سو، استفاده از دستاوردهای علمی و تجارب آموزشی و پژوهشی دانشگاههای خارج از سوی دیگر، و پاسخگویی به علاقمندیهای موجود در زمینههای بالا، تدوین شده است.
:
در این آئین نامه، تعاریف زیر به منظور رعایت اختصار مورد استفاده قرار میگیرد: 1 – 1 - دانشگاه داخلی: دانشگاهها، موسسات آموزش عالی و مراکز پژوهشی داخل کشور که دارای مجوز از شورای گسترش آموزش عالی باشند. 2 – 1 - دانشگاه خارجی: دانشگاهها و مراکز پژوهشی خارج از کشور که دارای مجوزهای رسمی از کشور متبوع بوده و مورد تایید وزارت فرهنگ و آموزش عالی جمهوری اسلامی ایران باشند. 3 – 1 - واحد خارجی: شعب دانشگاههای داخلی در خارج از کشور.
فعالیت برون مرزی دانشگاههای داخلی
:
فعالیتهای برون مرزی دانشگاههای داخلی با اهداف زیر صورت میگیرد: - توسعه مبادلات آموزشی و پژوهشی و فرهنگی با کشورهای خارج. - گسترش کمی و کیفی حوزه فعالیت دانشگاهها. - افزایش پویایی در زمینههای تخصصی استادان و پژوهشگران. - استفاده بیشتر از امکانات آموزشی، پژوهشی و خدماتی موجود در دانشگاهها. - معرفی و ترویج فرهنگ و ادب ایرانی و اسلامی. - توسعه فعالیتهای پژوهشی مشترک. - کمک به توسعه آموزش عالی غیردولتی. - کمک به تنوع بخشیدن منابع مالی دانشگاهها.
دانشگاههای داخلی میتوانند در جهت تحقق اهداف مندرج در ماده 2، به یکی از طرق زیر فعالیت برون مرزی داشته باشند:
3 - ایجاد واحد دانشگاهی در خارج از کشور با تصویب شورای عالی انقلاب فرهنگی.
3 - همکاری با دانشگاههای خارجی به منظور برگزاری دورههای آموزشی در دانشگاه خارجی با کسب مجوز از شورای گسترش آموزش عالی.
3 - برگزاری دورههای کوتاه مدت آموزشی در دانشگاه خارجی با کسب مجوز از شورای گسترش آموزش عالی.
3 - اجرای طرحهای مشترک پژوهشی دانشگاهها در چارچوب ضوابط وزارتین.
دانشگاه داخلی متقاضی باید دارای هیات ممیزه بوده و در مقاطع تحصیلات تکمیلی دارای سابقه فعالیت باشد.
دانشگاههائی که دارای هیات ممیزه نیستند میتوانند از طریق همکاری با یک دانشگاه داخلی دارای هیات ممیزه، فعالیت برون مرزی داشته باشند.
هزینههای فعالیتهای برون مرزی دانشگاههای داخلی از محل درآمدهای حاصل از آن تامین میشود و کسب درآمد برای دانشگاهها از این محل بلامانع است. همچنین مسئولیت تامین هیات علمی، هزینههای ارزی و ریالی مورد نیاز برای راهاندازی و برگزاری دورههای آموزشی، ایجاد امکانات آموزشی، پژوهشی و خدماتی به عهده دانشگاه داخلی بوده و نباید برای دولت بار مالی داشته باشد.
: در موارد خاص به پیشنهاد وزارت فرهنگ و آموزش عالی و یا وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و با تصویب هیات وزیران، ایجاد واحدهای خارجی با کمک دولت صورت میپذیرد.
برگزاری دورههای آموزشی در خارج از کشور که منجر به صدور مدرک تحصیلی رسمی شود، مشمول آئین نامههای آموزشی و پژوهشی وزارت فرهنگ و آموزش عالی بوده و باید دارای برنامه مصوب شورای عالی برنامهریزی باشد.
: رعایت مقررات آموزشی کشور میزبان علاوه بر مقررات فوق بلامانع است.
نحوه گزینش و پذیرش دانشجو در واحد خارجی برای دوره هائی که منجر به مدرک تحصیلی رسمی شود توسط دانشگاه داخلی پیشنهاد و در چهارچوب مقررات وزارت فرهنگ و آموزش عالی به تصویب خواهد رسید.
دانشگاه متقاضی ایجاد واحد خارجی باید به منظور همگامی با سیاست خارجی کشور، موافقت وزارت امور خارجه را نیز کسب کند.
دانشگاه متقاضی ایجاد واحد خارجی باید موافقتهای لازم کشور میزبان را کسب و به تایید نمایندگیهای جمهوری اسلامی ایران برساند.
همکاری دانشگاههای داخلی و خارجی
:
همکاری دانشگاههای داخلی و دانشگاههای خارجی در دانشگاههای داخل کشور با اهداف زیر صورت میگیرد:
9 - بهرهگیری بیشتر از اندوختههای علمی و تجارب آموزشی - پژوهشی دانشگاههای خارج از کشور.
9 - سریع در ایجاد دورههای جدید و افزایش ظرفیت پذیرش دانشجو در مقاطع تحصیلات تکمیلی در داخل کشور.
9 - افزایش توان پژوهشی کشور.
9 - به حداقل رساندن هزینههای اعزام دانشجو به خارج از کشور.
دانشگاههای داخلی میتوانند در جهت تحقق اهداف مندرج در ماده (9) به طرق زیر با دانشگاههای خارجی همکاری داشته باشند:
10 - برگزاری دورههای مشترک آموزشی در دانشگاه داخلی در مقطع کارشناسی ارشد و دکتری.
: در موارد استثنایی به تشخیص شورای گسترش آموزش عالی دورههای مشترک میتواند در مقطع کارشناسی برگزار شود.
10 - برگزاری دورههای تخصصی کوتاه مدت در دانشگاه داخلی.
10 - انجام طرحهای مشترک پژوهشی.
10 - مبادله استاد و دانشجو و همکاری علمی تحت عنوان دانشگاههای همزاد و یا همکاری با سازمانهای بینالمللی.
همکاری در زمینه مندرج در بند (1) ماده (10) مستلزم اخذ مجوز از شورای گسترش آموزش عالی است.
همکاری در زمینههای مندرج در بندهای 2 الی 4 ماده 10 در چهارچوب ضوابط و آئین نامههای جاری وزارت فرهنگ و آموزش عالی و وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی صورت میگیرد.
برگزاری دورههای آموزشی و پژوهشی مشترک در داخل کشور نباید دارای بار مالی برای دولت باشد. نحوه تامین هیات علمی، هزینههای ریالی و ارزی، راهاندازی و برگزاری دورهها، ایجاد امکانات آموزشی - پژوهشی و خدماتی باید در قرارداد فیمابین دانشگاه داخلی و خارجی مشخص شود.
: در موارد خاص حسب مورد به پیشنهاد وزارت فرهنگ و آموزش عالی و با تصویب هیات وزیران یا سایر مراجع ذی صلاح، همکاری دانشگاههای داخلی با دانشگاههای خارجی با کمک دولت صورت میپذیرد.
مدارک تحصیلی دانش آموختگان دورههای مشترک آموزشی موضوع بند 1 ماده 10 میتواند مشترکا توسط دانشگاه خارجی و داخلی اعطاء شود.
: در صورت عدم تداوم همکاری دانشگاه خارجی به هر دلیل، دانشگاه داخلی طرف قرارداد مسئولیت استمرار دوره آموزشی تا مرحله فراغت از تحصیل را بر عهده داشته و مدرک تحصیلی توسط دانشگاه داخلی اعطاء خواهد شد.
نحوه گزینش و پذیرش دانشجو در دورههای مشترک آموزشی موضوع بند 1 ماده 10 توسط دانشگاه داخلی پیشنهاد و به تایید وزارت فرهنگ و آموزش عالی و وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی خواهد رسید.
دانشگاه داخلی متقاضی همکاری با دانشگاه خارجی، موظف است در قرارداد فیمابین، قوانین کشوری ذی ربط را رعایت و برای همگامی با سیاست خارجی کشور هماهنگی لازم را با وزارت امور خارجه بعمل آورد.
دانشگاه آزاد اسلامی در صورتی که دارای مجوز خاص از مراجع قانونی در مورد هر یک از مواد این آئین نامه باشد، از شمول آن مواد مستثنی میشود در غیر این صورت تابع شمول آئین نامه خواهد بود.
این آئین نامه در 15 ماده و 9 تبصره در جلسه 290 مورخ 14 /1 /75 شورای مشترک کمیسیونهای شورای عالی انقلاب فرهنگی بررسی و به تصویب رسید و در جلسه 374 مورخ 25 /2 /75 شورای عالی انقلاب فرهنگی تایید شد.