اقیانوسیه مصوب 1384/8/6 هجری شمسی برابر با بیست و هشتم اکتبر 2005 میلادی مشتمل بر سی و پنج ماده به شرح پیوست تصویب و به دولت جمهوری اسلامی ایران اجازه تودیع اسناد تصویب آن داده میشود.
کنوانسیون درخصوص ارجاع هرگونه اختلاف ناشی از تفسیر یا اجرای آن که از طریق مذاکره حل و فصل نشود، به داوری نمیداند. ارجاع اختلاف به داوری صرفا درصورت رضایت کلیه طرفهای اختلاف و با رعایت قوانین و مقررات مربوط ممکن میباشد.
بسم الله الرحمن الرحیم کنوانسیون سازمان همکاری فضایی آسیا – اقیانوسیه کشورهای عضو این کنوانسیون: با تصدیق اهمیت بهره برداری صلح جویانه از فناوری فضایی به منظور ارتقاء توسعه اقتصادی و اجتماعی در منطقه آسیا – اقیانوسیه برای توفیق عمومی در منطقه. با تمایل به تقویت همکاری چندجانبه بین کشورهای منطقه آسیا – اقیانوسیه در زمینه فضایی براساس کاربردهای صلح جویانه از دانش و فناوری فضایی. با درک این واقعیت که منابع فنی، مالی و بشری عظیم مورد نیاز برای توسعه کاربردهای دانش و فناوری فضایی، به گونهای است که اشتراک منابع در منطقه آسیا – اقیانوسیه برای برعهده گرفتن این فعالیتها مطلوب به نظر میرسد. با تصدیق اینکه این امر برای کشورهای عضو در منطقه به منظور انجام همکاری چندجانبه منطقهای در زمینه دانش فضایی، فناوری فضایی و کاربردهای صلح جویانه آنها ازطریق تشریک منابع فناوری، مالی و بشری به گونهای که کشورهای عضو را قادر به توسعه مشترک برنامهها و فعالیتهای خود در این حوزهها نماید، مفید خواهد بود. با اعتقاد به اینکه تاسیس سازمان همکاری فضایی آسیا – اقیانوسیه مستقل، برای همکاری چندجانبه منطقهای به منظور کاربردهای صلح جویانه از دانش و فناوری فضایی برمبنای اصول کاربردهای صلح جویانه از فضای ماورای جو، منافع دوجانبه و تکمیلی، مشاوره و توسعه برابر، بهطور موثر توانایی کشورهای عضو درزمینه دانش فضایی، فناوری فضایی و کاربردهای صلح جویانه آنها را بهبود خواهد بخشید و منافع اجتماعی – اقتصادی بیشتری را برای هر یک از کشورهای عضو موجب خواهد شد. به شرح زیر توافق کردهاند:
کلیات
تاسیس سازمان همکاری فضایی آسیا – اقیانوسیه: 1 – بدینوسیله، سازمان همکاری فضایی آسیا – اقیانوسیه (که از این پس «سازمان » نامیده میشود) تاسیس میگردد. 2 – مقر سازمان در جمهوری خلق چین (که از این پس «کشور میزبان» نامیده میشود) مستقر خواهد شد. 3 – سازمان با مشورت دولت کشور میزبان، میتواند دفاتر فرعی و تاسیسات مربوط را در قلمرو کشور میزبان مستقر نماید. 4 – سازمان با مشورت دیگر کشورهای عضو میتواند دفاتر فرعی و تاسیسات مربوط را در قلمرو کشورهای عضو دیگری مستقر نماید.
تعاریف: از نظر این کنوانسیون: الف - «سازمان» یعنی سازمان همکاری فضایی آسیا – اقیانوسیه (APSCO). ب - «دولت میزبان» یعنی دولت جمهوری خلق چین که میزبان سازمان است. پ - «کشور عضو» یعنی کشور عضو سازمان. ت - «شورا» یعنی مرجع اصلی سازمان همکاری فضایی آسیا – اقیانوسیه که متشکل از نمایندگان مختار کشورهای عضو آن است. ث - «رئیس» یعنی رئیس شورا. ج - «دبیرخانه» یعنی رکن اجرایی سازمان همراه با دفتر آن در جمهوری خلق چین. چ - «دبیرکل» یعنی عالی ترین مقام اجرایی و نماینده قانونی سازمان.
وضعیت قانونی سازمان، یک سازمان بین الدولی و یک نهاد مستقل غیرانتفاعی با وضعیت حقوقی بینالمللی کامل خواهد بود.
اهداف اهداف سازمان عبارتند از:
ارتقاء و تقویت توسعه مشترک برنامههای فضایی بین کشورهای عضو خود ازطریق استقرار مبنایی برای همکاری در کاربردهای صلح جویانه دانش و فناوری فضایی.
اتخاذ اقدامات موثر به منظور یاری کردن کشورهای عضو در زمینههایی مانند تحقیق و توسعه، کاربردها و آموزش فناوری فضایی ازطریق شرح دقیق و اجرای سیاستهای توسعه فضایی.
ارتقاء همکاری، توسعه مشترک و تسهیم دستاوردها بین کشورهای عضو در زمینه فناوری فضایی و کاربردهای آن و نیز تحقیق در دانش فضایی ازطریق بهره مندی از همکاری بالقوه در منطقه.
افزایش همکاری بین بنگاهها و موسسات ذی ربط کشورهای عضو و ارتقاء صنعتیسازی فناوری فضایی و کاربردهای آن.
مشارکت در به کارگیری صلح جویانه از فضای ماوراء جو در فعالیتهای همکاری بینالمللی در فناوری فضایی و کاربردهای آن.
سیاست صنعتی
شورا، سیاست صنعتی را به منظور برآورده کردن الزامات برنامهها و فعالیتهای خود و نیز برنامههای مشترک با کشورهای عضو را با یک روش مقرون به صرفه اتخاذ خواهد کرد.
اولویت (فرصت)، به میزان حداکثر ممکن، به صنعت همه کشورهای عضو به منظور شرکت در امور مربوط به اجرای برنامهها و فعالیتهای سازمان داده خواهد شد.
سازمان دراجرای برنامهها و فعالیتهای سازمان و توسعه پیوسته فناوریهای فضایی و تولیدات وابسته به آن، مشارکت همه کشورهای عضو را در یک روش منصفانه متناسب با نسبت سرمایهگذاری مالی آنها که میتواند شامل دادههای فناوری باشد، تضمین خواهد کرد.
مفهوم «بهره مندی منصفانه» برای کشورهای عضو، اساس سیاست صنعتی سازمان خواهد بود. سازمان برای تقویت رقابت صنعتی کشورهای عضو ازطریق به کارگیری توانایی صنعتی موجود در کشورهای عضو دراولین مرحله با توسعه و حفظ فناوری فضایی و تولیدات وابسته به آن و باتشویق توسعه ساختار صنعتی طبق تقاضاهای بازار، تلاش خواهد کرد.
سیاست صنعتی، اهداف اصلی زیر را دارا خواهد بود: الف – توسعه رقابت صنعتی آسیا – اقیانوسیه، باتوسل به پیشنهاد رقابت آزاد. ب – گسترش فناوریهای مربوط بین کشورهای عضو در جهت ایجاد تخصصیابیهای لازم برای برنامهها و فعالیتهای سازمان.
دراجرای سیاست صنعتی، رئیس شورا براساس دستورالعملهای شورا عمل خواهد کرد.
زمینههای همکاری و فعالیتهای مرتبط
زمینههای همکاری سازمان، فعالیتهایی را در زمینههای همکاری به شرح زیر انجام خواهد داد: 1 – فناوری فضایی و برنامههای کاربردی آن. 2 – مشاهده زمینی، مدیریت بلایا، حفاظت محیط زیست، ارتباطات ماهوارهای و ناوبری ماهوارهای و تثبیت موقعیت. 3 – تحقیق دانش فضایی. 4 – آموزش، تربیت و تبادل دانشمندان (فنشناسان). 5 – برقراری بانک دادههای مرکزی برای توسعه برنامههای سازمان و انتشار اطلاعات فنی و دیگر اطلاعات مربوط به برنامهها و فعالیتهای سازمان. 6 – سایر برنامههای همکاری مورد توافق کشورهای عضو.
فعالیتهای اساسی 1 – فعالیتهای اساسی سازمان شامل موارد زیر میباشد: الف – برقراری برنامههای سازمان برای فعالیتها و توسعه فضایی. ب – انجام تحقیقات اساسی درباره فناوری فضایی و کاربردهای آن. پ – توسعه کاربردهای فناوری فضایی تکمیل شده. ت – هدایت فعالیتهای آموزشی و پرورشی راجع به فناوری و علوم فضایی و کاربردهای آن. ث – اداره و نگهداری دفاتر فرعی و تاسیسات مربوط و نیز سیستم شبکه سازمان. ج – انجام سایر فعالیتهای ضروری برای رسیدن به اهداف سازمان. 2 – همه کشورهای عضو در فعالیتهای اساسی موضوع بند (1) این ماده مشارکت خواهند داشت.
فعالیتهای اختیاری 1 – سازمان، علاوه بر فعالیتهای اساسی به موجب ماده (7)این کنوانسیون، علوم فضایی، فناوری و برنامههای کاربردی مناسب آن را به منظور اجرای مشترک توسط همه کشورهای عضو که مشارکت در چنین برنامههایی را انتخاب کردهاند، توصیه و سازماندهی خواهد کرد. 2 – این برنامه با رعایت اصل بازگشت سرمایه انجام خواهد شد. درآمد حاصل از فعالیت اختیاری به تناسب سرمایهگذاری کشورهای عضو مشارکتکننده در آن تحصیل خواهد شد.
عضویت
اعضاء
عضویت در سازمان برای همه اعضای سازمان ملل متحد در منطقه آسیا – اقیانوسیه آزاد است.
کشورهای عضو دارای حق رای کامل میباشند.
همه کشورهای عضو حق مشارکت در برنامه و فعالیتهای همکاری اتخاذ شده توسط سازمان را خواهند داشت.
همه کشورهای عضو جهت اداره سازمان، مشارکتهای مالی خواهند داشت.
مشارکت در فعالیتهای سازمان هیچ تاثیری بر همکاری دوجانبه و چندجانبه موجود یا آتی کشورهای عضو نخواهد گذاشت.
شورا میتواند وضعیت ناظر سازمان را به هر کشور عضو سازمان ملل متحد یا هر سازمان بینالمللی دخیل در فعالیتهای فضایی، با تصویب به اتفاق آراء اعطاء کند. ناظران در اجلاسهای شورا، حق رای نخواهند داشت.
کشورهای خارج از منطقه آسیا – اقیانوسیه و اعضای سازمان ملل متحد میتوانند برای تحصیل وضعیت عضویت پیوسته تقاضا دهند. شورا میتواند برای ورود آنها به سازمان به اتفاق آراء اتخاذ تصمیم کند. شورا همچنین میتواند به اتفاق آراء درباره الزامات و شرایط خود (مشارکت مالی، شرکت در فعالیتهای اساسی و همکاریهای سازمان و غیره) تصمیمگیری نماید. عضو پیوسته هیچ حق رایی را در اجلاسهای شورا نخواهد داشت.
ارکان اصلی
ارکان سازمان 1 – ارکان سازمان شامل موارد زیر میباشد: الف – شورا با ریاست رئیس شورا بر آن. ب – دبیرخانه با ریاست دبیرکل بر آن. 2 – سازمان میتواند موسسات زیرمجموعهای را درمواردی که برای اجرا و رسیدن به اهداف خود ضروری میداند تاسیس نماید.
شورای سازمان
ترکیب شورا 1 – شورا بالاترین نهاد تصمیمگیری سازمان خواهد بود. 2 – شورا مرکب از وزراء یا نمایندگان وزارتی سازمانهای فضایی ملی کشورهای عضو سازمان خواهد بود. هر کشور عضو یک وزیر یا نماینده وزارتی را برای نمایندگی در شورا تعیین مینماید. 3 – شورا، رئیس و دو نایب رئیس را که دوره تصدی آنها دو سال خواهد بود، انتخاب خواهد کرد.
مسوولیتهای شورا شورا:
سیاست ازجمله قواعد، مقررات و قوانینی را که باید بهوسیله سازمان در پیگیری اهداف آن دنبال شود تعریف و تصویب خواهد کرد.
الحاق، محرومیت و خاتمه عضویت را تصویب و راجع به پذیرش ناظران و اعضای پیوسته تصمیمگیری خواهد کرد.
آیین کار خود را تصویب خواهد کرد.
گزارشهای سالیانه و برنامههای کاری سازمان را تصویب خواهد کرد.
برنامههای همکاری و بودجههای مالی آنها را تصویب خواهد کرد.
سهم مشارکت مالی کشورهای عضو و بودجه سالیانه سازمان را تصویب خواهد کرد.
برنامه بودجه پنج ساله را طبق سطح منابع مالی فعلی تصویب و منابع مالی را که قرار است برای دوره پنج ساله بعدی در دسترس سازمان قرار گیرد مشخص خواهد کرد.
هزینه سالانه و اظهارنامه مالی سازمان را تصویب خواهد کرد.
سایر مقررات مدیریتی را برای سازمان تصویب خواهد کرد.
گزارش سالانه حسابهای رسیدگی شده سازمان را تصویب و منتشر خواهد کرد.
دبیرکل را منصوب و سایر مقاماتی را که قرار است بهوسیله شورا تعیین شوند، تصویب خواهد کرد. انتصاب دبیرکل میتواند برای یک دوره شش ماهه در هر زمانی به تعویق بیفتد. دراین صورت، شورا شخص مناسبی را به عنوان کفیل دبیرکل برای آن دوره انتخاب خواهد کرد که وی برای انجام وظایف با اختیارات و مسوولیتهایی که شورا برای او میتواند تعیین کند، مسوول خواهد بود.
راجع به تاسیس موسسات و دفاتر فرعی تصمیمگیری و ساختار آنها از جمله ساختار دبیرخانه و سهمیههای کارمندان آنها را تصویب خواهد کرد.
ماموران دیگری را برای اجرای موثر فعالیتهای سازمان منصوب خواهد کرد.
درصورت درخواست کشور (کشورهای) عضو، این کنوانسیون را تفسیر خواهد کرد.
اجلاسهای شورا 1 – شورا درصورت ضرورت و دست کم یک بار در سال جلسه خواهد داشت. اجلاسها در مقر سازمان برگزار میشود مگر این که شورا به گونه دیگری تصمیم بگیرد. 2 – حدنصاب تشکیل هر جلسه شورا، شرکت اکثریت دو سوم نمایندگان رسمی تمامی کشورهای عضو خواهد بود.
رایگیری 1 – هر کشور عضو شورا، دارای یک رای خواهد بود. 2 – شورا همه تلاش خود را برای اتخاذ تصمیم درخصوص موضوعات به اتفاق آراء، انجام خواهد داد مگر این که شورا به اتفاق آراء نحوه دیگری را پیشبینی کرده باشد.
دبیرخانه
ترکیب دبیرخانه 1 – دبیرخانه رکن اجرایی سازمان خواهد بود. 2 – دبیرخانه از دبیرکل و کارمندان دبیرخانه تشکیل میشود.
دبیرکل 1 – دبیرکل، بالاترین مقام اجرایی سازمان و نماینده قانونی آن خواهد بود. او اختیار کامل را برای اداره دبیرخانه سازمان خواهد داشت. 2 – شورا، دبیرکل را برای یک دوره پنج ساله منصوب خواهد کرد و میتواند انتصاب وی را برای یک دوره پنج ساله دیگر تمدید کند. شورا با رای اکثریت سه چهارم کشورهای عضو حاضر در اجلاس میتواند به انتصاب وی در طول دوره تصدی خاتمه دهد. 3 – دبیرکل در اجلاسهای شورا بدون حق رای شرکت خواهد کرد.
مسوولیتهای دبیرکل
دبیرکل طبق دستورالعملهای صادره شورا، به شورا گزارش خواهد داد و برای موارد زیر مسوول خواهد بود: الف – اجرا و انجام همه سیاستهای سازمان، همان گونه که شورا میخواهد. ب – دستیابی به اهداف سازمان. پ – اداره و انجام وظیفه سازمان. ت – تنظیم گزارشهای سالیانه، برنامههای کاری و بودجههای مالی سازمان برای تصویب شورا. ث – تنظیم و اجرای مقررات مدیریت داخلی دبیرخانه. ج – تقدیم پیشنهادهای راجع به برنامهها و فعالیتها و نیز اقدامات طراحی شده به منظور رسیدن به اهداف برنامهها و فعالیتهای سازمان به شورا. چ – استخدام و اداره کارمندان بخشهای داخلی از کشورهای عضو طبق مقررات استخدامی وضع شده بهوسیله شورا. ح – تعیین قرارداد پایه دانشمندان، فنشناسان و دیگر کارشناسانی که کارمند رسمی برای انجام امور محوله به سازمان نیستند. خ – مذاکره و امضای موافقتنامههای همکاری بینالمللی با تصویب شورا.
مسوولیتهای دبیرکل و کارمندان، خواه رسمی یا قراردادی، نسبت به سازمان منحصرا ویژگی بینالمللی خواهد داشت. آنها در طول دوره ایفای وظایف خود در سازمان؛ از هیچ دولت یا مقام خارج از سازمان، دستوراتی را دریافت نخواهند کرد یا خواستار آن نخواهند شد. هر کشور عضو نیز به بینالمللی بودن مسوولیتهای دبیرکل و کارمندان احترام خواهد گذاشت و هیچ اعمال نفوذی بر آنها به هر حالت یا شکلی در طی دوران ایفای وظایف آنها در سازمان نخواهد کرد.
منابع مالی
ترتیبات مالی
بودجه سازمان ازطریق مشارکتهای کشورهای عضو، کمکهای داوطلبانه دولت میزبان و دیگر کشورهای عضو، هدایا و کمکهای دریافتی از سازمانهای دیگر و خدمات ارائه شده به دیگران تامین خواهد شد.
هر کشور عضو در بودجه سازمان طبق ترتیبات مالی که توسط شورا اتخاذ خواهد شد، مشارکت خواهد کرد.
شورا به اتفاق آراء درمورد میزان مشارکت مالی هر کشور عضو تصمیمگیری خواهد کرد. میزان مشارکت مالی هر سه سال یک بار مورد تجدیدنظر قرار خواهد گرفت.
میزان مشارکت مالی هر کشور عضو طبق سطح توسعه اقتصادی و متوسط سرانه تولید ناخالص ملی ( GDP ) آن محاسبه خواهد شد.
هر کشور عضو ملزم به اعطای حداقل مشارکت مالی به سازمان خواهد بود که توسط شورا و با رای اکثریت دو سوم مورد تصمیمگیری قرار میگیرد و «کف» نامیده میشود.
هیچ کشور عضوی ملزم به اعطای مشارکت مالی بیش از هجده درصد (18٪) از بودجه مصوب سازمان نخواهد بود.
دبیرکل با رعایت هرگونه دستورالعمل صادره شورا، میتواند کمکهای بلاعوض، هدایا یا ماترک اعطاء شده به سازمان را بپذیرد، مشروط بر این که موارد مزبور مستلزم هرگونه شرایطی برخلاف اهداف سازمان نباشد.
اختلافات
حل و فصل اختلافات هر اختلافی میان دو یا چند کشورعضو یا میان هر یک از آنها و سازمان راجع به تفسیر یا اجرای این کنوانسیون، ازطریق مذاکرات دوستانه در شورا رفع خواهد شد. درصورت عدم حل و فصل اختلاف، طبق قواعد تکمیلی که توسط شورا به اتفاق آراء اتخاذ شده، اختلاف ازطریق ارجاع به داوری حل خواهد شد.
سایر مقررات
تبادل کارکنان کشورهای عضو با درخواست سازمان، تبادل کارمندان مرتبط با کار محول شده به سازمان و در حدود صلاحیت آن را تسهیل خواهند کرد. این تبادل کارمندان طبق قوانین و مقررات کشورهای عضو درمورد ورود، اقامت یا خروج از قلمرو آنها خواهد بود.
تبادل اطلاعات 1 – سازمان و کشورهای عضو، تبادل اطلاعات علمی و فنی مربوط به عرصههای دانش فضایی، فناوری فضایی و کاربردهای آنها را تسهیل خواهند کرد. یک کشور عضو چنانچه ملاحظه نماید که اطلاعات مزبور موافقتنامههای آن با طرف ثالث را نقض خواهد کرد یا با منافع امنیتی آن در تعارض میباشد، میتواند اطلاعات مزبور را به سازمان و نیز برعکس، ارسال نکند. 2 – سازمان در انجام فعالیتهای خود تضمین خواهد کرد که نتایج علمی حاصل از مطالعه و پژوهش علمی و یا فنی تنها پس از استفاده دانشمندان و مهندسین کشورهای عضو مسوول آزمایشات تحت حمایت سازمان منتشر خواهد شد و دراختیار عموم قرار خواهد گرفت. سازمان همه حقوق انحصاری بر نتایج و اطلاعات تبدیلی را که جزء دارایی سازمان محسوب خواهد شد، دارد.
حقوق مالکیت معنوی 1 – حقوق مالکیت معنوی اختراعات، تولیدات، دادههای فنی یا فنون و نیز سایر مالکیتهای معنوی حاصل از برنامهها و فعالیتهایی که بهوسیله سازمان یا ازطریق استفاده از منابع مربوط به سازمان انجام شده باشد در مالکیت سازمان خواهد بود. 2 – شورا راهبردها و رویه استفاده کشورهای عضو از اختراعات، تولیدات، دادههای فنی یا فنون و نیز سایر حقوق مالکیت معنوی سازمان راتصویب خواهد کرد. 3 – شورا راهبردها و رویه استفاده سازمان و کشورهای عضو از اختراعات، تولیدات، دادههای فنی یا فنون و نیز سایر حقوق مالکیت معنوی در مالکیت یک کشور عضو را ازطریق موافقتنامهها یا قراردادهای مناسب تصویب خواهد کرد. سازمان، کنوانسیونهای بینالمللی راجع به حمایت از مالکیت معنوی را رعایت خواهد کرد.
نگهداری فناوری و نظارت بر صادرات 1 – سازمان به منظور تضمین ایفای وظایف نمایندگان و کارمندان کشورهای عضو که صلاحیت به کارگیری اقلام (تولیدات) حمایت شده را دارند و همچنین اتخاذ اقدامهای متناسب، با هدف حمایت و کنترل به کارگیری آنها و نیز تشریح و اجرای برنامههای امنیتی فناوری خاص، هرگونه دسترسی غیرمجاز به اطلاعات، اقلام و فناوریهای مربوط حمایت شده را اجازه نخواهد داد. 2 – کشورهای عضو با توجه به اجرای فعالیتها، برنامهها و طرحهای همکاری سازمان، موافقتنامههایی را درزمینه اقدامات حفاظت از فناوری منعقد خواهند کرد و درموارد خاص انعقاد این موافقتنامهها را ازطریق سازمانهای صالح و سایر سازمانهای تعیین شده به منظور تشریح و اجرای برنامههای امنیتی فناوری خاص ترغیب خواهند کرد. 3 – کشورهای عضو درخصوص کالاها و خدمات مندرج در فهرست کنترل صادرات، طبق قوانین نظارت بر صادرات و مقررات ملی مربوط خود عمل خواهند کرد.
همکاری با نهادهای دیگر 1 – سازمان با نهادهای موجود در نظام سازمان ملل متحد، به ویژه کار گروه (کمیته) استفادههای صلح جویانه از فضای ماوراء جو همکاری خواهد داشت. 2 – سازمان میتواند در تعقیب اهداف خود، با کشورهای غیرعضو سازمان و دیگر نهادها و سازمانهای بینالمللی با تصویب به اتفاق آراء شورا مشارکتهای همکاری برقرار نماید. برای این منظور شورا راهبردها و رویه مناسب را ترسیم خواهد کرد.
مزایا و مصونیتها 1 – سازمان، کارمندان و کارشناسان آن و نمایندگان کشورهای عضو آن در قلمرو کشور عضوی که مقر سازمان در آن مستقر شده، از مزایا و مصونیتهایی برخوردار خواهند شد که به موجب موافقتنامه خاصی تعیین خواهد شد که میان سازمان و کشور محل استقرار مقر سازمان منعقد میشود. 2 – سازمان، کارمندان و کارشناسان آن و نمایندگان کشورهای عضو آن در قلمرو هر کشور عضو از مزایا و مصونیتهایی که برای اجرای وظایف سازمان یا درارتباط با آن ضروری هستند، برخوردار خواهند بود. این مزایا و مصونیتها همانند مواردی خواهد بود که هر کشور عضو به سازمانهای بین الدولی مشابه و کارمندان وابسته به آن اعطاء میکند، مگر این که به گونه دیگری توافق شده باشد.
کاربرد تاسیسات سازمان، تاسیسات خود را دراختیار هر کشور عضوی که خواستار به کارگیری آنها باشد قرار خواهد داد، مشروط به این که به کاربرد تاسیسات ایجاد شده و یا در مالکیت سازمان برای برنامهها و فعالیتهای آن بدین طریق لطمهای وارد نشود. شورا، راهبردها و رویه و نیز ترتیبات عملی را که به موجب آنها، تاسیسات مزبور دراختیار کشورهای عضو قرار خواهند گرفت، تنظیم خواهد نمود.
اصلاحات
اصلاحات کنوانسیون
هر کشور عضوی که تمایل به ارائه پیشنهاد اصلاح این کنوانسیون را دارد، دبیرکل را بهطور کتبی از موضوع آگاه خواهد کرد، که وی نیز کشورهای عضو را از اصلاحیه پیشنهادی، حداقل سه ماه قبل از این که بحث آن در شورا مطرح شود، آگاه خواهد ساخت. شورا میتواند اصلاحات این کنوانسیون را به کشورهای عضو توصیه نماید.
اصلاحات این کنوانسیون به اتفاق آراء بهوسیله شورا تصویب خواهد شد.
دبیرکل پس از تصویب اصلاحیه (اصلاحات) بهوسیله شورا، همه کشورهای عضو را بهطور رسمی از تصویب اصلاحیه (اصلاحات) آگاه و تصویب رسمی آن را ازطریق تشریفات داخلی آنها درخواست خواهد نمود.
دبیرکل پس از دریافت پذیرش رسمی همه کشورهای عضو، پذیرشهای مزبور را برای اطلاع شورا و ارائه آن به دولت میزبان مطرح خواهد ساخت. دولت میزبان به نوبه خود همه کشورهای عضو را از تاریخ لازم الاجراء شدن اصلاحیه (اصلاحات) در مدت سی روز از دریافت اطلاعیههای پذیرش همه کشورهای عضو مطلع خواهد نمود.
تصویب، لازم الاجراء شدن و غیره
امضاء و تصویب 1 – این کنوانسیون برای امضاء تا تاریخ سی و یکم جولای سال 2006 میلادی (9/5/1385 هجری شمسی) مفتوح خواهد بود. 2 – این کنوانسیون منوط به تصویب یا پذیرش کشورهای موضوع بند (1) ماده (9) این کنوانسیون خواهد بود. 3 – اسناد تصویب یا پذیرش نزد دولت میزبان تودیع خواهد شد.
لازم الاجراء شدن 1 – این کنوانسیون از زمانی که توسط حداقل پنج کشور در منطقه آسیا- اقیانوسیه که عضو سازمان ملل متحد باشند امضاء و اسناد تصویب یا پذیرش خود را نزد دولت میزبان تودیع کرده باشند، لازم الاجراء خواهد شد. 2 – پس از لازم الاجراء شدن این کنوانسیون و تا زمان تودیع اسناد تصویب یا پذیرش، کشور امضاءکننده میتواند طبق راهبردها و رویه مورد توافق شورا در اجلاس علنی سازمان بدون حق رای شرکت نماید.
الحاق 1 – هر کشوری میتواند پس از لازم الاجراء شدن این کنوانسیون یا انقضاء دوره امضاء، هرکدام که موخرتر است به گونهای که در بند (1) ماده (9) این کنوانسیون تعیین شده، با تصویب به اتفاق آراء شورا به آن ملحق شود. 2 – کشوری که مایل به الحاق به این کنوانسیون است، مراتب را بهطور رسمی از دبیرکل درخواست خواهد کرد که وی تمامی کشورهای عضو را از این درخواست حداقل سه ماه قبل از تسلیم آن به شورا برای تصمیمگیری، آگاه خواهد نمود. 3 – اسناد الحاق نزد دولت میزبان تودیع خواهد شد.
اطلاعیهها دولت میزبان همه کشورهای امضاءکننده وملحق شده راازمواردزیرمطلع خواهد کرد: الف – زمان تودیع اسناد تصویب، پذیرش یا الحاق. ب – زمان لازم الاجراء شدن این کنوانسیون و اصلاحات این کنوانسیون. پ – زمان کنارهگیری یک کشور از عضویت در کنوانسیون.
محرومیت هر کشور عضوی که دراجرای تعهدات خود به موجب این کنوانسیون قصور ورزد، متعاقب تصمیم شورا که با رای اکثریت دو سوم اتخاذ شده باشد، از عضویت در سازمان محروم خواهد شد.
کنارهگیری از عضویت
پس از این که کنوانسیون برای یک دوره پنج ساله لازم الاجراء گردید، هر کشور عضوی که قصد کنارهگیری از عضویت در آن را دارد، مراتب را بهطور کتبی و حداقل یک سال تقویمی زودتر، از دبیرکل درخواست خواهد کرد.
دبیرکل، رئیس شورا و همه کشورهای عضو را بدون درنگ از درخواست کنارهگیری کشور عضو آگاه خواهد ساخت. رئیس، ظرف مدت نود روز، به منظور رسیدگی به تصویب یا عدم تصویب درخواست، خواستار تشکیل جلسه شورا خواهد شد.
پس از تصویب رسمی کنارهگیری از عضویت، کشور عضو مربوط ملزم به پرداخت حق سهم تعهدات مالی خود در ارتباط با برنامهها و فعالیتهای مصوب و حق سهم برای سالی که کنارهگیری به صورت رسمی به تصویب رسیده است، باقی خواهد ماند.
این قبیل کنارهگیری به هیچ وجه بر ایفای تعهدات قراردادی یا موافقتنامههایی که توسط کشور عضو مورد نظر و سازمان قبل از کنارهگیری آن تقبل شده است، تاثیری نخواهد داشت.
حقوق کشور کنارهگیریکننده از عضویت در کنوانسیون که از حق عضویت آن در سازمان حاصل شده است، تا زمانی که کنارهگیری آن نافذ گردد، محفوظ خواهد بود.
انحلال 1 – سازمان، هر زمانی که میان همه کشورهای عضو آن به اتفاق آراء توافق شود، منحل خواهد شد. 2 – سازمان، چنانچه اعضای آن به کمتر از چهار کشور عضو برسد، نیز منحل خواهد شد. 3 – درصورت انحلال، شورا یک مقام رسمی تسویه را برای مذاکره با کشورهای عضوی که در قلمرو آنها مقر و تاسیسات سازمان در زمان تسویه در آنها مستقر شده است، تعیین خواهد کرد. مشاوران حقوقی سازمان در طی تمام مراحل تسویه حضور خواهند داشت. 4 – پس از تکمیل مراحل انحلال، هر دارایی مازاد، میان کشورهای عضو به تناسب سهم واقعی که توسط این کشورها پرداخت شده، تقسیم خواهد شد. درصورت کسری، کشورهای عضو به تناسب سهم خود برای سال مالی که در آن تسویه انجام میشود، آن را پرداخت خواهند کرد.
ثبت با لازم الاجراء شدن این کنوانسیون، دولت میزبان آن را نزد دبیرخانه سازمان ملل متحد، براساس ماده (102) منشور ملل متحد ثبت خواهد کرد. در تایید مراتب فوق، نمایندگان تام الاختیار امضاءکننده زیر که بدین منظور بهطور مقتضی مجاز شدهاند، این کنوانسیون را امضاء کردهاند. این کنوانسیون در پکن، جمهوری خلق چین، در تاریخ بیست و هشتم اکتبر 2005 میلادی (6/8/1384هجری شمسی) به زبان انگلیسی در یک نسخه اصلی تنظیم گردید. متون تنظیمی این کنوانسیون به سایر زبانهای رسمی کشورهای عضو سازمان با تصمیم اتخاذ شده بهوسیله اتفاق آرای کشورهای عضو سازمان، تصدیق خواهد شد. این متون نزد بایگانی دولت میزبان تودیع خواهد شد که دولت یاد شده نسخههای مصدق آن را به همه کشورهای امضاءکننده و ملحق شونده ارسال خواهد نمود.
قانون فوق مشتمل بر ماده واحده منضم به متن کنوانسیون شامل مقدمه و سی و پنج ماده در جلسه علنی روز سه شنبه مورخ بیست و هفتم تیرماه یکهزار و سیصد و هشتاد و پنج مجلس شورای اسلامی تصویب و در تاریخ1385/4/28 به تایید شورای نگهبان رسید.
رئیس مجلس شورای اسلامی - غلامعلی حدادعادل