قانون موافقت‌نامه حمل‌ونقل جاده‌ای بین دولتهای جمهوری اسلامی ایران و جمهوری قزاقستان

موافقت‌نامه حمل‌ونقل جاده‌ای بین دولت‌های جمهوری اسلامی ایران و جمهوری قزاقستان مشتمل بر یک مقدمه و 13 ماده به‌شرح پیوست تصویب و اجازه مبادله اسناد آن داده می‌شود.

تعاریف از نظر این موافقت‌نامه: 1 – اصطلاح«متصدی حمل‌ونقل» عبارت است از هر شخص حقیقی یا حقوقی مقیم و تبعه ایران یا قزاقستان که برابر قوانین و مقررات داخلی مربوط به کشور خود مجاز به حمل‌ونقل بین‌المللی مسافر و کالا در جاده‌ها می‌باشد. 2 - اصطلاح «وسیله نقلیه» عبارت است از هر وسیله نقلیه جاده‌ای دارای نیروی محرکه مکانیکی که: الف - برای حمل بیش از 9 نفر با در نظر گرفتن راننده (وسیله نقلیه مسافربری)، یا برای حمل‌ونقل کالا (وسیله نقلیه باربری) ساخته شده. ب - در سرزمین، یکی از طرف‌های متعاهد به ثبت رسیده باشد. در مورد وسیله نقلیه باربری، اصطلاح «وسیله نقلیه» عبارت است از هر وسیله نقلیه واحد یا ترکیبی از یک وسیله نقلیه و یدک یا نیمه یدک.

حوزه اجرا مقررات این موافقت‌نامه به متصدیان حمل‌ونقل این حق را می‌دهد که با استفاده از وسایل نقلیه به حمل‌ونقل مسافر یا کالا از طریق جاده بین‌سرزمین‌های طرف‌های متعاهد یا به صورت عبوری از کشور آنان، یا از قلمرو آنان به کشورهای ثالث و بالعکس مبادرت ورزند.

عملیات حمل‌ونقل مسافر فقط به‌وسیله یک متصدی حمل‌ونقل یکی از طرف‌های متعاهد در سرزمین طرف متعاهد دیگر منوط به‌اجازه‌نامه‌ای خواهد بود که باید برابر با قوانین و مقررات طرف مذکور گرفته شود.

متصدی حمل‌ونقل یک طرف متعاهد مجاز است وسیله نقلیه خالی یا با بار را به‌طور موقت به سرزمین طرف متعاهد دیگر به منظور حمل‌ونقل کالا به شرح زیر وارد نماید: الف - بین هر نقطه مورد توافق در سرزمین یکی از طرف‌های متعاهد و هر نقطه مورد توافق در سرزمین طرف متعاهد. ب - به صورت عبوری از سرزمین طرف متعاهد. ج - از قلمرو آنان به کشورهای ثالث وبالعکس.

وزن و ابعاد وسایل نقلیه 1 - در مورد وزن و ابعاد وسایل نقلیه جاده‌ای، هر یک از طرف‌های متعاهد قبول می‌نماید که وسایل نقلیه‌ای را که در سرزمین طرف متعاهد دیگر به ثبت رسیده است مشمول شرایط محدودکننده‌تری نسبت به وسایل نقلیه ثبت شده در سرزمین خود قرار ندهد. 2 - چنانچه وزن یا ابعاد وسیله نقلیه از بیش‌ترین اندازه مجاز، در کشور هر یک از طرف‌های متعاهد تجاوز کند، لازم است برای وسیله نقلیه اجازه نامه مخصوصی از مقام‌های صلاحیت‌دار طرف متعاهد مربوط گرفته شود. اگر این اجازه نامه مقرر دارد که وسیله نقلیه باید در مسیر معین مورد استفاده قرار گیرد، حمل‌ونقل تنها در آن مسیر مجاز خواهد بود.

ممنوعیت حمل‌ونقل داخلی مقررات این موافقت‌نامه به متصدیان حمل‌ونقل طرف‌های متعاهد این حق را نمی‌دهد که در داخل سرزمین طرف متعاهد دیگر به حمل‌ونقل مسافر یا‌کالا از نقطه‌ای به نقطه دیگر واقع در همان سرزمین مبادرت ورزند.

مالیات‌ها و عوارض 1 - وسایل نقلیه ثبت شده در کشور هر یک از طرف‌های متعاهد که برای حمل‌ونقل مسافر یا کالا مورد استفاده قرار می‌گیرند بر اساس این موافقت‌نامه از‌مالیات‌ها و عوارضی که در سرزمین طرف متعاهد دیگر بر مالکیت و استفاده از وسایل نقلیه موتوری و همچنین انجام عملیات حمل‌ونقل تعلق می‌گیرد، معاف خواهند بود. 2 - معافیت مورد اشاره در بند 1 در صورتی اعطاء خواهد شد که وسیله نقلیه هر یک از طرف‌های متعاهد بر مبنای ورود موقت به سرزمین طرف متعاهد دیگر وارد آن شده باشد.

تشریفات گمرکی 1 - ورود موقت وسایل نقلیه به سرزمین طرف متعاهد دیگر مشمول قوانین و مقررات داخلی طرف متعاهد مذکور خواهد بود. 2 - مواد سوختی موجود در مخازن استاندارد سوخت وسیله نقلیه یکی از طرف‌های متعاهد که به‌طور موقت به سرزمین طرف متعاهد دیگر وارد می‌شود از پرداخت مالیات و عوارض ورودی معاف بوده و مشمول ممنوعیت و محدودیت‌های وارداتی نخواهد بود، مشروط بر آنکه این مخزن‌ها از‌ابتدا توسط کارخانه سازنده وسیله نقلیه بر روی آن کار گذاشته شده باشد. 3 - قطعات یدکی وارد شده به منظور تعمیر یک وسیله نقلیه معین که از پیش به صورت موقت وارد شده است به‌طور مرتب از پرداخت مالیات و‌عوارض ورودی و همچنین ممنوعیت و محدودیت وارداتی معاف خواهند بود. طرف‌های متعاهد ممکن است لازم بدانند که برای این‌گونه قطعات پروانه موقت صادر شود. قطعات یدکی تعویض شده را باید برابر قوانین و مقررات داخلی طرف متعاهدی که این قطعات به سرزمین آن وارد شده‌ترخیص قطعی نمود یا برگرداند یا زیر نظر مقام‌های گمرکی مربوط از حیز انتفاع ساقط نمود (منظور از ساقط نمودن از حیز انتفاع، اعراض می‌باشد) و یا به‌طور مجانی در اختیار مقام‌های گمرکی مذکور قرار داد. 4 - کارکنان وسایل نقلیه جاده‌ای مجاز می‌باشند لوازم شخصی مستعمل و وسایل و ابزار تعمیر را که به‌طور معمول در وسیله نقلیه با خود دارند و در‌طول سفر مورد نیاز می‌باشد، به‌طور موقت با خود به همراه داشته باشند.

اجرای قوانین داخلی متصدیان حمل‌ونقل و رانندگان وسایل نقلیه یک طرف متعاهد در تمام موارد پیش‌بینی نشده در این موافقت‌نامه یا موافقتنامه‌های بین‌المللی دیگر که‌هر دو کشور بدان پیوسته‌اند موظفند قوانین و مقررات داخلی طرف متعاهد دیگر را به هنگام رانندگی در سرزمین طرف اخیرالذکر رعایت نمایند.

تخلفات 1 - مقام‌های صلاحیت‌دار طرف‌های متعاهد بر رعایت مقررات این موافقت‌نامه به‌وسیله متصدیان حمل‌ونقل نظارت خواهد نمود. 2 - مقام‌های طرف متعاهدی که وسیله نقلیه در آنجا به ثبت رسیده است، موظفند بنا بر درخواست مقام‌های صلاحیت‌دار طرف متعاهد دیگر در مورد متصدیان حمل‌ونقل و رانندگان وسیله نقلیه‌ای که در سرزمین طرف متعاهد اخیرالذکر از مقررات این موافقت‌نامه و نیز از قوانین و مقررات لازم‌الاجرای مربوط به عبور و مرور و حمل‌ونقل در آن سرزمین تخطی نموده‌اند، اقدامات زیر را معمول دارند: الف – اخطار. ب - سلب اجازه حمل‌ونقل بطور موقت، جزئی یا کلی در سرزمین طرف متعاهدی که تخلف در آن وقوع یافته است. 3 - مقام‌های صلاحیت‌دار طرف متعاهدی که چنین تدبیرهایی را برابر بند 2 این ماده اتخاذ نموده‌اند مقام‌های صلاحیت‌دار طرف متعاهد دیگر را از‌اقدامات انجام گرفته با خبر خواهند نمود. 4 - این ماده بدون تاثیر در هرگونه اقدامات قانونی جاری توسط دادگاهها یا مقام‌های اجرایی طرف متعاهدی که تخلف در سرزمین آن صورت گرفته‌است، اجرا خواهد شد.

مقام‌های صلاحیت‌دار مقام‌های صلاحیت‌داری که برای اجرای این موافقت‌نامه برگزیده شده‌اند. - در مورد دولت جمهوری اسلامی ایران: وزارت راه و شهرسازی - در مورد دولت جمهوری قزاقستان: وزارت حمل‌ونقل می‌باشند.

کمیسیون مشترک 1 - مقام‌های صلاحیت‌دار طرف‌های متعاهد، کمیسیون مشترکی از نمایندگان خود را به منظور بررسی تمامی مسایل مربوط به اجرای این موافقت‌نامه که از طریق سیاسی برطرف نشده است، تشکیل خواهند داد. 2 - کمیسیون مشترک بنا بر درخواست هر یک از طرف‌های متعاهد تشکیل خواهد شد.

لازم‌الاجرا شدن و مدت اعتبار 1 - این موافقت‌نامه سی (30) روز بعد از آن که طرف‌های متعاهد به‌طور کتبی یکدیگر را از طریق مجاری سیاسی مطلع نمودند که برابر مقررات قانون اساسی خود درباره لازم‌الاجرا شدن این موافقت‌نامه عمل نموده‌اند به موقع اجرا گذارده خواهد شد. 2 - این موافقت‌نامه برای یک دوره سه (3) ساله منعقد می‌شود و پس از این دوره خود به خود معتبر خواهد ماند مگر آنکه یکی از طرف‌های متعاهد در‌هر زمان با یک پیش‌آگهی کتبی شش ماهه انقضای آن را به طرف دیگر اعلام دارد. این موافقت‌نامه به تاریخ 22/2/1372 (12/5/1993) در یک مقدمه و سیزده ماده، در دو نسخه اصلی به زبان‌های فارسی، قزاقی و روسی و انگلیسی در تهران به امضاء رسید. هر چهار متن دارای اعتبار یکسان می‌باشد و در صورت بروز اختلاف در تفسیر، متن انگلیسی معتبر خواهد بود. از طرف دولت جمهوری اسلامی ایران از طرف دولت جمهوری قزاقستان وزیر راه و شهرسازی وزیر حمل‌ونقل