قوانین جاری ›

لایحه قانونی راجع به مزایا و خسارت اخراج بازنشستگان، وظیفه و مستمری بگیران و افراد آماده بخدمت که در کارگاههای بخش خصوصی به کار اشتغال داشته و از ادامه خدمت معاف گردیده‌اند


۶ بخش جاری
تاریخ تصویب
۱۳۵۸/۱۲/۲۲
مرجع تصویب
شورای انقلاب جمهوری اسلامی ایران
مرجع ابلاغ
شورای انقلاب جمهوری اسلامی ایران
شمارهٔ ابلاغ
920
تاریخ ابلاغ
۱۳۵۹/۰۱/۲۳
شمارهٔ روزنامهٔ رسمی
10244
تاریخ روزنامهٔ رسمی
۱۳۵۹/۰۲/۰۹
تاریخ اجرا
۱۳۵۹/۰۲/۲۵
شناسهٔ qavanin: 12124932848378950673 · مشاهدهٔ اصل در qavanin.ir ↗
فهرست مطالب
کلیه بازنشستگان، وظیفه و مستمری بگیران و افراد آماده به خدمت که از محل بودجه عمومی حقوق بازنشستگی، وظیفه و مستمری و حقوق ایام آماده به خدمت دریافت میدارند و در تاریخ تصویب این قانون در یکی از کارگاههای بخش خصوصی که بعد از انقلاب اسلامی ایران تمام یا قسمتی از اعتبارات آن از محل بودجه کل کشور تامین گردیده اشتغال به کار دارند از ادامه خدمت در کارگاههای فوق الذکر معاف گردیده و در موقع قطع رابطه از بابت مزایا و خسارت اخراج موضوع ماده 33 قانون کار به نسبت سنوات خدمت آنان مبالغی مقطوعا به شرح زیر تعلق می‌گیرد: 1 کارکنانی که مجموع حقوق بازنشستگی، وظیفه و مستمری و حقوق ایام آماده بخدمت آنان در ماه تا مبلغ سی هزار ریال باشد به نسبت هر یکسال سابقه خدمت معادل بیست روز آخرین حقوق دریافتی در کارگاه. 2 کارکنانی که حقوق بازنشستگی، وظیفه و مستمری و حقوق ایام آماده به خدمت آنان از مبلغ سی هزار و یکریال تا مبلغ پنجاه هزارریال باشد، به نسبت هر یکسال سابقه خدمت معادل پانزده روز آخرین حقوق دریافتی در کارگاه. 3 کارکنانی که حقوق بازنشستگی، وظیفه و مستمری و حقوق ایام آماده به خدمت آنان در ماه از مبلغ پنجاه هزار ریال تا مبلغ هفتادهزار ریال باشد به نسبت هر یکسال سابقه خدمت معادل ده رو ز آخرین حقوق دریافتی از کارگاه. 4 به کارکنانی که حقوق بازنشستگی، وظیفه و مستمری و حقوق ایام آماده به خدمت آنان متجاوز از هفتادهزار ریال باشد هیچ مبلغی بابت سنوات خدمت و خسارت اخراج تعلق نمیگیرد.
در صورتیکه این‌گونه افراد در موسسات دولتی یا موسساتی که تمام یا قسمتی از اعتبارات آن قبل از انقلاب از محل بودجه عمومی تا مین می‌شده، (غیر از موسسات مذکور در فوق) به خدمت اشتغال داشته باشند باید بی‌درنگ بدون پرداخت هیچ‌گونه مزایائی از بابت اخراج از کار برکنار گردند.
مقررات این قانون در مورد آن دسته از افراد مذکور در فوق که قبل از تصویب این قانون اخراج شده‌اند و دادخواستی به مراجع ذیصلاح نداده‌اند و یا دادخواست آنان در مراجع حل اختلاف منجر بصدور رای نگردیده و یا رای صادره بمرحله اجراء درنیامده نیز لازم الاجراء می‌باشد.
وجوهی که بعنوان بازنشستگی یا پس انداز و یا از این قبیل در بعض موسسات و یا واحدهای کارگری مذکور در این ماده واحده طبق قراردادهای خاص به کارکنان اخراجی مشمول این ماده تعلق گرفته و نزد و یا به اختیار کارفرما ذخیره شده است کماکان محفوظ بوده و براساس قراردادهای فی مابین قابل پرداخت می‌باشد.
شورای انقلاب جمهوری اسلامی ایران