قانون موافقت‌نامه انتقال محکومان بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری دمکراتیک سوسیالیستی سریلانکا

طرفها در چهارچوب قوانین مربوط خود و طبق مفاد این موافقت‌نامه در زمینه انتقال محکوم به منظور سپری کردن حکم محکومیت صادره علیه وی به‌طور کامل همکاری می‌نمایند. به این منظور محکوم می‌تواند رضایت خود مبنی بر انتقال به موجب این موافقت‌نامه را به هر یک از طرفهای صادرکننده یا اجراء‌کننده حکم اعلام نماید.

هر یک از طرفها صادرکننده یا اجراء‌کننده حکم می‌توانند درخواست انتقال نمایند. در موردی که درخواست انتقال از سوی طرف صادرکننده یا اجراء‌کننده باشد، رضایت محکوم همان گونه که در ماده (8) این موافقت‌نامه تصریح شده قبل از درخواست انتقال کسب خواهد شد.

به منظور اجرای این موافقت‌نامه، هر طرف مرجع مرکزی را تعیین خواهد نمود که به شرح زیر می‌باشند: الف) از طرف جمهوری اسلامی ایران، وزارت دادگستری؛ و ب) از طرف جمهوری دمکراتیک سوسیالیستی سریلانکا، وزارت دادگستری

ارتباط بین مراجع مرکزی طرفها از طریق مجاری دیپلماتیک انجام می‌شود.

در صورت تغییر هر یک از مراجع مرکزی، طرفها یکدیگر را از طریق مجاری دیپلماتیک مطلع می‌نمایند.

طرفها باید مفاد این موافقت‌نامه را به اطلاع محکومانی که اتباع طرف دیگر هستند، برسانند.

چنانچه محکوم به موجب این موافقت‌نامه درخواست انتقال نماید، طرف صادرکننده حکم بدون تاخیر طرف اجراء‌کننده حکم را از قطعیت رای مطلع می‌نماید.

اطلاعات شامل موارد زیر می‌باشد: الف) نام کامل، تابعیت، تاریخ و محل تولد شخص محکوم؛ ب) در صورت وجود، نشانی محکوم در قلمرو طرف اجراء‌کننده حکم؛ پ) بیان حقایقی که حکم بر مبنای آن‌ها صادر شده است؛ ت) ماهیت، مدت زمان و تاریخ شروع حکم؛ ث) نسخه مصدق رای که نشان‌دهنده قطعی بودن آن است؛ ج) رونوشت مقررات قانونی مربوط؛ چ) گواهی مبنی بر میزان محکومیت سپری شده از جمله اطلاعات در زمینه بازداشت پیش از محاکمه، تخفیف، مدت باقی مانده محکومیت و هر عامل مرتبط دیگر با اجرای حکم؛ ح) اعلامیه متضمن رضایت محکوم به انتقال؛ خ) گواهی پزشکی، اجتماعی یا هر گزارش دیگر در مورد محکوم که مرتبط با ارائه درخواست وی باشد یا مرتبط با تصمیم‌گیری در زمینه ماهیت حبس باشد؛ د) هرگونه اطلاعات دیگر که طرف اجراء‌کننده حکم ممکن است در یک مورد به‌طور خاص درخواست نماید تا قادر باشد امکان انتقال و آگاه کردن محکوم از کلیه پیامدهای چنین انتقالی به موجب قوانین کشور خود را بررسی نماید.

به منظور اخذ تصمیم در رابطه با درخواست انتقال به موجب این موافقت‌نامه، طرف اجراء‌کننده حکم، اطلاعات و مدارک زیر را به طرف صادرکننده حکم ارسال می‌نماید مگر آنکه طرف اجراء‌کننده یا صادرکننده حکم از پیش تصمیم گرفته باشد که با انتقال موافقت نخواهد نمود: الف) گواهی یا سندی دال بر اینکه محکوم از اتباع طرف اجراء‌کننده حکم می‌باشد؛ ب) رونوشت مقررات قانونی مربوط طرف اجراء‌کننده حکم که نشان می‌دهد فعل یا ترک فعلی که حکم بر مبنای آن در طرف صادرکننده حکم صادرشده نیز در طرف اجراء‌کننده حکم جرم تلقی می‌شود یا در صورت ارتکاب در قلمرو آن جرم تلقی می‌شود؛ پ) تعهد طرف اجراء‌کننده حکم به پذیرش انتقال محکوم و تعهد دیگری در مورد تضمین اینکه بخش باقی مانده حکم محکوم اجراء می‌شود؛ و ت) هرگونه اطلاعات یا سند دیگری که طرف صادرکننده حکم ممکن است ضروری بداند.

محکوم به صورت مکتوب از هرگونه اقدام انجام شده از سوی طرف صادرکننده یا اجراء‌کننده حکم در خصوص درخواست انتقال وی و نیز هر تصمیمی که از سوی هر یک از طرفها در این خصوص اتخاذ می‌گردد، مطلع خواهد شد.

درخواست‌های انتقال به صورت مکتوب و در صورت وجود، در قالب یک فرم مشخص، از طریق مجاری دیپلماتیک و خطاب به مراجع مرکزی طرفها انجام می‌شود. پاسخها از همان طریق مبادله می‌گردد.

تحویل محکوم توسط مراجع صلاحیت دار طرف صادرکننده حکم به مراجع صلاحیت دار طرف اجراء‌کننده حکم در تاریخ و محل مورد توافق طرفها صورت خواهد گرفت. طرف اجراء‌کننده حکم مسوول توقیف و انتقال محکوم از طرف صادرکننده حکم می‌باشد.

هر یک از طرفها می‌تواند بنا به صلاحدید از انتقال محکوم امتناع ورزد.

چنانچه به هر دلیلی هر یک از طرفها با انتقال محکوم موافقت ننماید، بدون تاخیر طرف دیگر را از تصمیم خود مطلع می‌نماید.

طرف صادرکننده حکم تضمین می‌نماید که محکوم داوطلبانه و با آگاهی کامل و درک پیامدهای قانونی انتقال، نسبت به آن اعلام رضایت کرده است. تشریفات اعلام رضایت طبق قانون طرف صادرکننده حکم انجام می‌شود.

طرف صادرکننده حکم در صورت درخواست طرف اجراء‌کننده حکم فرصتی را به طرف مزبور خواهد داد تا پیش از انتقال از طریق مامور منصوب طبق قانون طرف اجراء‌کننده حکم، تایید نماید که رضایت محکوم به صورت داوطلبانه و با آگاهی کامل از پیامدهای قانونی که ممکن است به همراه داشته باشد، ابراز شده است.

طرف اجراء‌کننده حکم، فوری حکم را طبق قوانین خود و این موافقت‌نامه اجراء نموده یا اجرای آن را ادامه می‌دهد.

طرف اجراء‌کننده حکم نسبت به مدت باقی مانده از محکومیت ملتزم بوده و از تبدیل آن به مجازات نقدی صرف، خودداری می‌نماید.

طرف اجراء‌کننده حکم، در صورت درخواست، طرف صادرکننده حکم را از تشریفاتی که قرار است در اجرای حکم دنبال شود، مطلع می‌نماید.

چنانچه اجرای پیوسته حکم مطرح باشد، طرف اجراء‌کننده حکم به ماهیت قانونی و مدت محکومیت به نحوی که از سوی طرف صادرکننده حکم تعیین شده است، ملتزم خواهد بود.

در هر حال، چنانچه حکم از نظر ماهیت یا مدت یا هر دو مغایر با قوانین طرف اجراء‌کننده حکم باشد یا قوانین آن طرف این‌گونه اقتضاء کند، آن طرف می‌تواند حکم را با مجازات یا اقدام تجویز شده در قوانین خود برای جرم مشابه تطبیق دهد. در هر حال، طرف اجراء‌کننده حکم نمی‌تواند ماهیت یا مدت زمان حکم صادره از سوی طرف صادرکننده حکم را تشدید نماید.

طرف صادرکننده حکم در خصوص هرگونه درخواست بازنگری یا تجدیدنظر در رای، به تنهایی تصمیم‌گیری خواهد کرد

چنانچه در نتیجه تجدیدنظر یا بازنگری مذکور، حکم دیگری صادر شود، طرف صادرکننده حکم بدون تاخیر طرف اجراء‌کننده حکم را از ماهیت چنین تغییری مطلع می‌نماید و طرف اجراء‌کننده ، اجرای حکم یا بخشی از آن را که طبق اطلاعات ارائه شده از سوی طرف صادرکننده حکم باشد، تغییر می‌دهد.

محکوم با حکم معوق یا عفو مشروط می‌تواند چنین حکمی را تحت نظارت مقامهای طرف اجراء‌کننده سپری نماید.

طرف اجراء‌کننده حکم، اقدامات نظارتی را جهت تضمین اینکه شرایط موضوع بند (1) ماده (14) به‌طور مقتضی اجراء شده است، اتخاذ می‌کند و اقداماتی را جهت آگاهی طرف صادرکننده حکم از اجرای این اقدامات انجام می‌دهد و به علاوه هرگونه قصور محکوم برای ایفای تعهدات را اعلام می‌نماید.

چنانچه هر یک از طرفها نسبت به انتقال محکومی از هر کشور ثالث اقدام نماید، طرف دیگر برای تسهیل عبور از طریق قلمرو خود همکاری خواهد نمود. طرفی که در نظر دارد عبور مزبور را انجام دهد، طرف دیگر را پیشاپیش از عبور مزبور آگاه می‌نماید.

هر یک از طرفها در موارد زیر می‌تواند از پذیرش عبور امتناع نماید: الف) محکوم از اتباع آن باشد؛ یا ب) فعلی که حکم بر مبنای آن صادر شده است، به موجب قوانین آن طرف، جرم تلقی نشود.