موافقتنامه معاضدت حقوقی متقابل در امور مدنی و تجاری بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری هند مشتمل بر یک مقدمه و سی و دو ماده به شرح پیوست تصویب و اجازه مبادله اسناد آن داده میشود.
رعایت اصول هفتاد و هفتم (77)، یکصد و بیست و پنجم (125) و یکصد و سی و نهم (139) قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران در اجرای این قانون یا اصلاح آن الزامی است.
موافقتنامه معاضدت حقوقی متقابل در امور مدنی و تجاری بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری هند
مقدمه دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری هند (که از این پس طرفها نامیده میشوند)؛ با در نظرگرفتن اهمیت گسترش روابط دوستانه خود در تمام زمینههای مورد علاقه متقابل؛ به ویژه در زمینه همکاری قضائی، بر پایه احترام به حاکمیت ملی و اصل عمل متقابل؛ با تصدیق نیاز به تسهیل گسترده ترین سطح معاضدت حقوقی متقابل در امور مدنی و تجاری (که از این پس معاضدت حقوقی نامیده میشود)؛ به شرح زیر توافق نمودند:
تساوی در برابر قانون
اتباع یک طرف در قلمرو طرف دیگر از همان حمایت قضائی برخوردار خواهند بود که اتباع آن طرف برخوردارند و حق دسترسی به مراجع قضائی آن طرف را با همان شرایطی خواهند داشت که اتباع آن طرف دارا هستند.
مفاد بند پیشین این ماده درباره اشخاص حقوقی که در قلمرو هر یک از طرفها مطابق با قوانین ملی آن واقع شده و به ثبت رسیدهاند نیز جاری خواهد بود.
دامنه شمول موافقتنامه
طرفها به منظور ارائه گسترده ترین سطح معاضدت حقوقی متقابل به یکدیگر، در چهارچوب مفاد این موافقتنامه و مطابق با قوانین مربوطه داخلی خود، تمامی اقدامات لازم را در کلیه امور مدنی و تجاری به عمل خواهند آورد.
معاضدت حقوقی متقابل، از جمله موارد زیر را در برمی گیرد:
اخذ ادله از طریق درخواست کتبی مشتمل بر: (1) ثبت اظهارات شهود و کارشناسان (2) مساعدت در حاضر کردن اشخاص برای ادای شهادت و کمک به ثبت جریان اظهارات (3) ارائه اطلاعات و اصل یا رونوشت مصدق اسناد و سوابق مربوطه (4) معاینه محل و ارائه ادله طبق درخواست (5) اتیان سوگند جهت ادای شهادت (6) تهیه، شناسایی یا بررسی اسناد، سوابق، نمونههای مرتبط با ادله مورد تقاضا و ارائه شده توسط شخصی که مدارک وی به موجب ردیف یک و دو بالا اخذ گردیده است.
ابلاغ احضاریه و سایر اسناد یا فرایندهای قضائی
شناسایی و اجرای تصمیمات قضائی در امور مدنی و تجاری، شامل اما نه محدود به موارد زیر: (1)اجرای احکام، سازش نامهها، قرارهای مربوط به پرداخت نفقه و آرای داوری (2) توقیف اموال توسط مراجع قضائی (3) این موافقتنامه بر هرگونه حقوق و تعهدات طرفها بر اساس دیگر معاهدات و موافقتنامهها لطمه وارد نخواهد کرد. (4) این موافقتنامه همچنین بر هر درخواست معاضدت حقوقی متقابل مرتبط با هر موضوع مدنی یا تجاری که قبل از لازم الاجرا شدن آن مطرح شده باشد، اعمال خواهد گردید.
مراجع مرکزی و تصدیق اسناد
درخواست معاضدت حقوقی متقابل بر اساس این موافقتنامه از طریق مراجع مرکزی طرفها پس از تصدیق توسط مرجع مرکزی طرف ارسالکننده درخواست، انجام خواهد شد.
مرجع مرکزی در جمهوری اسلامی ایران وزارت دادگستری و در جمهوری هند، اداره کل امور حقوقی وزارت قانون و دادگستری خواهد بود.
تمامی اسناد مرتبط با معاضدت حقوقی متقابل توسط مرجع قضائی طرف درخواستکننده رسما مهر و امضا خواهد شد.
تمامی درخواستها و اسناد به زبان طرف درخواستکننده به انضمام ترجمه مصدق انگلیسی فرستاده خواهد شد.
مراجع مرکزی طرفها بلافاصله بعد از لازم الاجرا شدن این موافقتنامه، نام، نشانی و جزئیات تماس مرجع یا شخص مربوط را که درخواست معاضدت حقوقی متقابل به موجب این موافقتنامه برای آن ارسال خواهد شد به یکدیگر اطلاع خواهند داد.
مراجع مرکزی به منظور اهداف این موافقتنامه از طریق مجاری سیاسی (دیپلماتیک) با یکدیگر در ارتباط خواهند بود.
درخواست معاضدت حقوقی متقابل
مراجع قضائی هر طرف میتوانند مطابق با مقررات قانونی آن طرف از طریق درخواست کتبی از مراجع قضائی صلاحیت دار طرف دیگر اخذ ادله در موضوعات مدنی و تجاری را درخواست نمایند.
درخواست کتبی حاوی موارد زیر خواهد بود:
نام و عنوان مرجع صلاحیت دار طرف درخواستکننده
نام و عنوان مرجع صلاحیت دار طرف درخواست شونده، در صورت وجود
نام، نام خانوادگی و نام پدر، تابعیت، شغل، نشانی و محل سکونت دائمی طرفهای رسیدگی
معاضدت مورد درخواست و هدف از درخواست آن
حقایق پروندهای که برای آن درخواست ادله میشود و تمامی اطلاعات ضروری مرتبط با آن از جمله متن قوانین مربوطه
ادلهای که قرار است تحصیل شود؛
نام و نشانی شخصی که مورد تحقیق قرار خواهد گرفت؛
دلایل و جزئیات قاعده یا اصلی خاص که طرف درخواستکننده خواهان رعایت آن است، از جمله لزوم ادای سوگند یا ارائه سند مصدق
جزئیات و دلایل هر آیین یا شرط خاصی که طرف درخواستکننده پیگیری آن را ترجیح میدهد؛
تعیین مدت زمان مطلوب برای ارائه معاضدت حقوقی متقابل
هر اطلاعات لازم دیگر برای اجرای صحیح درخواستهای معاضدت حقوقی متقابل
در صورت لزوم، فهرست سوالاتی که باید از شهود یا دیگر افراد مورد نظر پرسیده شود یا ذکر موضوعاتی که در خصوص آنها باید تحقیقات به عمل آید و اسناد مرتبط با آن ادله یا موضوعات باید ضمیمه درخواست کتبی شود.
اجرای درخواست معاضدت حقوقی متقابل
درخواست معاضدت حقوقی در سریع ترین زمان ممکن و طبق قوانین طرف درخواست شونده اجرا خواهد شد. درخواست مشروط بر اینکه مخالف قوانین طرف درخواست شونده نباشد، میتواند مطابق با الزامات یا شیوه مشخص شده در درخواست اجرا شود.
طرف درخواست شونده به منظور حضور طرفهای دعوی یا نمایندگان آنها در محل، در صورت درخواست، طرف درخواستکننده را از موعد و محل اجرای درخواست مطلع خواهد نمود. همچنین در صورت درخواست طرف درخواستکننده، اطلاعات مربوط به اجرای معاضدت حقوقی متقابل میتواند مستقیما در اختیار طرفهای دعوی قرار داده شود.
پس از اجرای معاضدت حقوقی متقابل مورد درخواست، طرف درخواست شونده، سوابق و اوراق معاضدت به همراه اسناد ناشی از آن را برای طرف درخواستکننده باز خواهد گرداند. در صورت عدم اجرای معاضدت حقوقی و قضائی، طرف درخواست شونده درخواست را با ذکر دلایل عدم اجرای درخواست مذکور مسترد خواهد کرد.
رسیدگیهای قضائی که پیرو درخواست ارائه شده بر اساس مفاد این موافقتنامه انجام گرفتهاند دارای همان اثر حقوقی هستند که رسیدگیهای قضائی مرجع صلاحیت دار طرف درخواستکننده واجد آن میباشد.
ابلاغ احضاریه و اسناد قضائی
درخواست ابلاغ احضاریه و سایر اسناد قضائی بر اساس قوانین داخلی طرف درخواست شونده انجام خواهد شد.
چنانچه ابلاغ انجام نشود، طرف درخواست شونده بیدرنگ طرف درخواستکننده را از دلایل آن مطلع خواهد نمود.
چنین تلقی خواهد شد که ابلاغ احضاریه و سایر اسناد قضائی به موجب این موافقتنامه، همانطور انجام شده است که در قلمرو طرف درخواستکننده ابلاغ میگردد.
ابلاغ از طریق امضای مخاطب بر تصویر اسناد یا اوراق قضائی، یا از طریق گواهی صادره توسط مقام صلاحیت دار مشتمل بر نام مخاطب، تاریخ و نحوه ابلاغ و در صورت عدم ابلاغ، دلایل آن تایید خواهد شد.
تصویری از امضای مخاطب بر گواهی که ابلاغ را تایید میکند از طریق مرجع مرکزی برای طرف درخواستکننده ارسال خواهد شد.
استفاده از مجاری سیاسی (دیپلماتیک) مقام سیاسی (دیپلماتیک) یا مامور حمایت از حقوق و منافع اتباع (کنسولی) هر یک از طرفها برای کمک به رسیدگی قضائی که در قلمرو کشوری آغاز شده است که او نمایندگی آن را بر عهده دارد، میتواند در قلمرو طرف دیگر بدون اجبار یا استفاده از اقدامات قهریه نسبت به اتباع طرفی که او نمایندگی آن را بر عهده دارد به اخذ ادله یا ابلاغ اسناد قضائی مبادرت نماید.
احضار شاهد یا کارشناس
در موارد تحت شمول این موافقتنامه، چنانچه طرف درخواستکننده حضور شاهد یا کارشناسی را نزد مراجع قضائی خود ضروری بداند، باید ضرورت حضور آنها را در درخواست ذکر نماید و طرف درخواست شونده آن شاهد یا کارشناس را به این منظور دعوت خواهد نمود.
طرف درخواست شونده طرف درخواستکننده را از پاسخ شاهد یا کارشناس در خصوص موضوعات مذکور در بند (1) این ماده مطلع خواهد نمود.
طرف درخواستکننده حق الزحمه، هزینههای سفر و اقامت شاهد یا کارشناس را که در درخواست احضاریه، حضور وی ذکر شده پرداخت خواهد کرد.
چنانچه شاهد یا کارشناس به هر دلیل قادر به حضور نباشد، بنابر درخواست، ادله وی از طریق دستگاههای دیداری و شنیداری (ویدیو کنفرانس) یا هر وسیله مجاز دیگر به موجب قوانین طرف درخواست شونده، ثبت خواهد گردید.
شاهد یا کارشناسی که به موجب احضاریه نزد مراجع قضائی طرف درخواستکننده حاضر میگردد، هر تابعیتی که داشته باشد، برای جرایم مرتکب شده قبل از ورود به قلمرو طرف درخواستکننده تحت تعقیب یا مجازات قرار نخواهد گرفت.
مصونیت شاهد یا کارشناس مورد اشاره در بند (5) این ماده، پانزده روز بعد از زمان اعلام مراجع صلاحیت دار طرف درخواستکننده مبنی بر عدم ضرورت حضور وی، خاتمه خواهد یافت. این محدودیت زمانی شامل دورهای نخواهد گردید که شاهد یا کارشناس، به هر دلیل موجه نتواند قلمرو طرف درخواستکننده را ترک کند.
هزینهها
هزینههای ارائه معاضدتهای حقوقی متقابل به عهده طرف درخواست شونده خواهد بود، مگر در صورتی که طرفها به نحو دیگری توافق کنند. در هر حال، طرف درخواست شونده حق دارد بازپرداخت مخارج و هزینههایی را تقاضا نماید که به واسطه به کارگیری یک شیوه خاص یا مترجم هم زمان بنابر درخواست متحمل شده است.
در مواردی که تایید شود هزینه ارائه معاضدت حقوقی متقابل زیاد است طرفها از قبل در مورد شرایط آن و شیوه پرداخت توافق خواهند نمود.
امتناع از انجام معاضدت حقوقی متقابل
چنانچه طرف درخواست شونده اجرای معاضدت حقوقی متقابل مورد درخواست را مخالف حاکمیت ملی، امنیت ملی، نظم یا سیاست عمومی یا دیگر منافع اساسی یا در تضاد با قانون اساسی یا قوانین داخلی خود تشخیص دهد، میتواند اجرای درخواست را رد نماید.
به این دلیل که درخواست متضمن دلایل حقوقی کافی در حمایت از ماهیت دعوی نیست، ابلاغ رد نخواهد شد.
هرگاه ابلاغ رد شود طرف درخواست شونده بیدرنگ طرف درخواستکننده را از دلایل آن مطلع خواهد نمود.
معافیت از پرداخت تامین
اتباع یک طرف در قلمرو طرف دیگر تحت شرایط یکسان و به میزان مشابه با اتباع آن طرف، از پرداخت تامین معاف میباشند.
اتباع و اشخاص حقوقی یک طرف در قلمرو طرف دیگر تحت شرایط یکسان و به میزان مشابه با اتباع و اشخاص حقوقی آن طرف، از سپردن تامین برای طرح دعوی در محاکم یا دیگر مراجع حقوقی معاف میباشند.
معاضدت حقوقی رایگان اتباع هر یک از طرفها در قلمرو طرف دیگر مطابق با قوانین آن، در انتفاع از معاضدت حقوقی رایگان در محاکم و رجوع به سایر مراجع صلاحیت دار از حقوق و امتیازات یکسان با اتباع طرف میزبان بهره مند خواهند گردید.
معافیت از هزینههای دادرسی
اتباع هر یک از طرفها که در قلمرو طرف دیگر سکونت دارند مطابق با قوانین طرف مربوطه از همان معافیتهای هزینه دادرسی برخوردار خواهند بود که اتباع آن طرف تحت شرایط یکسان از آن برخوردار هستند.
گواهی مربوط به وضعیت و توانایی مالی موضوع بند (1) بالا توسط مراجع صلاحیت دار طرفی که فرد متقاضی گواهی مزبور در قلمرو آن اقامت دائم دارد، صادر خواهد شد.
مرجع صلاحیت دار که درباره تقاضای معافیت از پرداخت هزینههای دادرسی تصمیمگیری میکند، محق خواهد بود در صورت لزوم از مراجع صادرکننده گواهی معافیت، خواستار اطلاعات تکمیلی اضافی شود.
اهلیت قانونی
در اختلافاتی که اهلیت قانونی فرد محل پرسش است، محاکم طرفی که فرد در زمان طرح دعوی تابعیت آن را دارد صلاحیت تصمیمگیری خواهند داشت.
اهلیت قانونی شخص حقیقی طبق قوانین دولت متبوع آن تعیین خواهد شد.
اهلیت قانونی شخص حقوقی طبق قوانین دولتی تعیین خواهد شد که شخص حقوقی در قلمرو آن تاسیس شده است.
فوت و مفقودالاثر شدن
اگر در جریان اجرای درخواست به موجب این موافقتنامه، فوت یا مفقودالاثر شدن یکی از اتباع طرف درخواستکننده که در قلمرو طرف درخواست شونده سکونت دارد، واقع گردد و طرف درخواست شونده از آن مطلع شود، اطلاعات مزبور در اختیار مرجع مرکزی طرف درخواستکننده قرارخواهد گرفت.
در خصوص شناسایی فرد به عنوان مفقود یا متوفی و نیز در موضوع اثبات واقعه فوت، مراجع طرفی صلاحیت تصمیمگیری خواهند داشت که بر اساس آخرین اطلاعات، فرد در زمان حیات در قلمرو آن بوده است.
مراجع صلاحیت دار طرف مربوطه تنها در صورت درخواست افرادی میتوانند تصمیمگیری نمایند که مدعی ارتباط یا داشتن منافع با فرد متوفی یا مفقود میباشند.
در مورد موضوعات مندرج در بندهای (2) و (3)، مراجع صلاحیت دار طرفهای مربوطه قوانین داخلی خود را اعمال خواهند نمود.
قیمومت و سرپرستی
در امور راجع به قیمومت و سرپرستی اتباع محجور هر یک از طرفها که در قلمرو طرف دیگر سکونت دارند، قوانین و مقررات کشور اتباع مزبور حاکم خواهد بود.
در صورتی که اتباع محجور هر یک از طرفها در قلمرو طرف دیگر دارایی و اموالی را در تملک داشته باشند، مراجع صلاحیت دار طرفی که دارایی و اموال مزبور در آنجا قرار دارد، اقدامات لازم را طبق قوانین و مقررات خود برای حفظ منافع اشخاص مذکور به عمل خواهند آورد و بدون تاخیر مرجع صلاحیت دار طرف دیگر را از اقدامات خود مطلع خواهند کرد.
طرفی که شخص محجور تابعیت آن را دارد، میتواند انجام امور راجع به قیمومت و سرپرستی شخص مذکور که در قلمرو طرف دیگر سکونت دارد یا دارایی وی در آنجا واقع است را از مرجع صلاحیت دار طرف دیگر درخواست نماید. طرف دیگر درصورت قبول درخواست، قوانین و مقررات خود را اعمال خواهد کرد.
حضور نمایندگان طرفهای دعوی نمایندگان هریک از طرفهای دعوی میتوانند با رضایت طرف دیگر، در هنگام ارائه معاضدت قضائی در زمینه پروندههای مدنی در محل مربوط حاضر شوند.
شناسایی و اجرای احکام
هر یک از طرفها مطابق قوانین خود، احکام صادره از دادگاههای طرف دیگر در امور مدنی، تجاری و احوال شخصیه از جمله احکام مدنی مربوط به پروندههای کیفری را شناسایی و یا اجرا خواهد نمود.
اصطلاح «حکم» به گونهای که در این موافقتنامه به کار رفته است، صرف نظر از عنوان آن، به معنای هر تصمیم صادره در جریان رسیدگیهای قضائی توسط دادگاه طرفها میباشد.
این موافقتنامه در مورد دستورات یا اقدامات موقت صادره از دادگاهها؛ به جز موضوعات مربوط به مالیات و مستمری، اعمال نخواهد شد.
اموال غیرمنقول دادگاههای طرفی که اموال غیرمنقول در آن واقع است برای تصمیمگیری در مورد حقوق مربوط به آن اموال صالح خواهند بود.
سایر صلاحیتهای دادگاه در خصوص موضوعات زیر به جز اموال غیر منقول، دادگاههای طرفها دارای صلاحیت خواهند بود:
چنانچه خوانده در زمان اقامه دعوی در قلمرو آن طرف اقامت یا سکونت داشته باشد.
یا چنانچه خوانده در زمان اقامه دعوی، مکان یا شعبهای با ماهیت تجاری یا صنعتی یا پیشهای برای کسب درآمد در قلمرو آن طرف داشته باشد و دعوی با آن فعالیت مرتبط باشد.
یا به موجب توافقی به هر شکل بین خواهان و خوانده، تعهدات قراردادی منجر به دعوی در قلمرو آن طرف، اجرا میشود یا باید اجرا شود.
یا در صورت مسوولیت غیرقراردادی، فعل تخلف در قلمرو آن طرف ارتکاب یافته باشد.
یا خوانده به هر شکلی صلاحیت دادگاه را پذیرفته باشد.
یا هرگونه درخواست دستور موقت، چنانچه دادگاههای یک طرف به موجب مفاد این موافقتنامه صلاحیت رسیدگی به دعوای اصلی را داشته باشند.
امور موضوعی حکم به شرط رعایت مفاد این موافقتنامه، دادگاه طرفی که از آن خواسته شده است حکمی را شناسایی یا اجرا کند هنگام بررسی مبانی صلاحیتی که دادگاه طرف دیگر آن را اعمال نموده به امور موضوعی مذکور در حکم مقید خواهد بود که مبنای صلاحیت هستند، مگر آنکه حکم مذکور غیابی صادر شده باشد.
عدم شناسایی احکام حکم در موارد زیر شناسایی و اجرا نمیشود:
چنانچه نهایی نباشد؛
قابل اجرا نباشد؛
توسط دادگاه صلاحیت دار صادر نشده باشد؛
متضمن ادعایی مبنی بر نقض هر کدام از قوانین جاری یا مخالف با اصول قانون اساسی، حاکمیت، امنیت یا اصول نظم عمومی طرف درخواست شونده باشد؛
با قواعد طرف درخواست شونده در زمینه نمایندگی قانونی از محجورین تعارض داشته باشد؛
حکم غیابی صادر شده و ابلاغ به طرف غایب طبق قواعد قابل اعمال در کشور وی به نحو مقتضی صورت نگرفته باشد؛
در نتیجه تقلب به دست آمده باشد؛
دعوایی که حکم در مورد آن صادر شده است نزد یکی از دادگاههای آن طرف بین همان طرفها و در رابطه با همان موضوع در حال رسیدگی باشد و آن دعوا در دادگاههای طرف اخیر در تاریخی قبل از طرح دعوا در دادگاه طرف صادرکننده حکم مطرح شده باشد، به شرط آنکه دادگاهی که دعوا در آن مطرح شده است برای رسیدگی و صدور حکم صلاحیت داشته باشد یا اینکه حکمی توسط دادگاه یک کشور ثالث بین همان طرفها و در مورد همان موضوع صادر شده و توسط طرف درخواست شونده شناسایی شده باشد.
آیین شناسایی یا اجرای حکم آیین مربوط به شناسایی حکم یا اجرای آن طبق قوانین طرف درخواست شونده خواهد بود.
عدم بازبینی ماهیت احکام
مقام قضائی صلاحیت دار طرف درخواست شونده برای شناسایی یا اجرای حکم بدون بررسی ماهیت دعوی، خود را محدود به بررسی انطباق حکم با شرایط مندرج در این موافقتنامه خواهد نمود.
مقام قضائی صلاحیت دار طرف درخواست شونده، اگر قوانین آن ایجاب کند، در اجرای حکم اقدامات لازم را برای اطلاعرسانی آن به شخص مربوطه به همان صورتی انجام خواهد داد که اگر حکم در قلمرو خود صادر میشد، انجام میگرفت.
اگر اجرای قسمتی از حکم قابل تقسیم باشد تصمیم به اجرای تمام یا قسمتی از حکم امکانپذیر است.
اسناد ضمیمه درخواست شناسایی درخواست شناسایی و یا اجرای حکم با مدارک زیر همراه خواهد بود:
تصویر رسمی از حکم؛
گواهی قطعیت و قابل اجرا بودن حکم، چنانچه مراتب در خود حکم تصریح نشده باشد؛
در مورد احکام غیابی، تصویر مصدق احضاریه یا سایر اسنادی که نشان دهد خوانده به نحو مقتضی احضار شده است؛
سندی که ثابت کند نمایندگی از سوی طرفی از دعوی که فاقد اهلیت است به نحو مقتضی انجام شده است.
تصمیمات داوری
سازش نامه دعوایی که بین طرفها حاصل شده باشد و به تایید دادگاه صلاحیت دار هر یک از طرفها طبق قوانین ملی آن طرف رسیده باشد، در قلمرو طرف دیگر پس از احراز عدم مغایرت آن با مفاد قوانین جاری، مقررات قانون اساسی، حاکمیت، امنیت، نظم یا سیاست عمومی طرف درخواست شونده شناسایی و اجرا خواهد شد.
طرفی که درخواست شناسایی یا اجرای سازش نامه را دارد، باید تصویر رسمی آن و گواهی صادره از دادگاه مبنی بر میزان تحقق سازش نامه را ارائه کند.
تسلیم درخواست شناسایی طرفهای دعوا میتوانند درخواست شناسایی و اجرای احکام دادگاه و سازش نامهها را مستقیما به دادگاه صلاحیت دار طرف درخواست شونده ارائه کنند.
وضعیت احکام شناسایی شده احکامی که شناسایی یا اجرا میشوند دارای همان اثری خواهند بود که احکام صادره دادگاههای طرف درخواست شونده در قلمرو خود دارا میباشند.
آرای داوری
آرای داوری صادرشده در قلمرو هر یک از طرفها در قلمرو طرف دیگر شناسایی و اجرا خواهد شد.
علاوه بر شرایط مقرر در ماده (24)، آرای داوری تنها در صورت تحقق شرایط زیر قابل اجرا خواهند بود:
موضوع مشابه طبق قوانین طرفی که در قلمرو آن درخواست اجرا شده است، قابل ارجاع به داوری باشد؛
رای بر اساس موافقتنامه داوری یا شرط داوری میان طرفها صادر شده باشد؛
ترکیب هیات داوری طبق موافقتنامه داوری یا شرط داوری طرفها و مطابق با قوانین طرفی باشد که داوری در قلمرو آن انجام شده است؛
طرفها نسبت به انتصاب داور یا جریان داوری به نحو مقتضی اطلاع یافته باشند؛
رای در کشور مبدا نهایی شده باشد.
طرف درخواستکننده شناسایی و اجرای رای، تصویر رای به انضمام تاییدیه مقام قضائی صلاحیت دار طرف درخواستکننده مبنی بر قابل اجرا بودن رای را ارائه خواهد نمود.
تصویر مصدق توافق بین طرفهای دعوی مبنی بر اختیار داوران برای تصمیمگیری در مورد اختلاف نیز ارائه خواهد شد.
حل و فصل اختلافات هرگونه اختلافی که در اجرا و تفسیر این موافقتنامه بروز نماید از طریق مشورت و مذاکره متقابل حل و فصل خواهد شد.
مشورت مراجع مرکزی طرفها در زمانهای مورد توافق متقابل برای اجرای بهتر این موافقتنامه مشورت خواهند نمود. مراجع مرکزی طرفها همچنین میتوانند در مورد اقدامات عملی که ممکن است برای تسهیل اجرای موافقتنامه ضرورت داشته باشند، توافق نمایند.
لازم الاجرا شدن، اصلاح و خاتمه
این موافقتنامه منوط به تصویب است و طبق تشریفات قانونی که در قوانین اساسی و داخلی طرفها مشخص گردیده است به تصویب خواهد رسید و از تاریخ وصول آخرین اطلاعیه ارائه شده از مجرای سیاسی (دیپلماتیک) بهوسیله هر یک از طرفها به طرف دیگر مبنی بر انجام تمام تشریفات قانونی لازم جهت لازم الاجرا شدن این موافقتنامه، به مدت نامحدود لازم الاجرا خواهد گردید.
این موافقتنامه میتواند با رضایت متقابل طرفها اصلاح شود. هر اصلاحیه مشمول همان رویههای تصویب در بند (1) فوق است.
هر یک از طرفها میتواند به این موافقتنامه خاتمه دهد. خاتمه موافقتنامه در پایان شش ماه از تاریخ اعلام خاتمه به طرف دیگر نافذ خواهد شد. برای گواهی مراتب بالا، امضاکنندگان زیر که از سوی دولتهای متبوع خود بهطور مقتضی مجاز شدهاند این موافقتنامه را امضا نمودهاند.
این موافقتنامه در دهلی نو در تاریخ 18 خرداد 1401 هجری شمسی، مطابق با 8 ژوئن 2022، در دو نسخه اصلی هر کدام به زبانهای فارسی، هندی و انگلیسی تنظیم گردید که تمامی متون از اعتبار یکسان برخوردارند. با این حال، در صورت اختلاف، متن انگلیسی مورد استفاده قرار خواهد گرفت.
از طرف دولت جمهوری اسلامی ایران از طرف دولت جمهوری هند
قانون فوق مشتمل بر ماده واحده و یک تبصره منضم به متن موافقتنامه شامل مقدمه و سی و دو ماده که گزارش آن توسط کمیسیون قضائی و حقوقی به صحن مجلس تقدیم شده بود، پس از تصویب جلسه علنی روز چهارشنبه مورخ بیست و هفتم فروردین ماه یکهزار و چهارصد و چهار مجلس شورای اسلامی، در تاریخ 1404/02/24 به تایید شورای نگهبان رسید.
محمدباقر قالیباف